U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na radzenie sobie z uczuleniem skórnym
Sprawdź, na co masz alergię: zrób test
Spróbuj zaobserwować, jak twoja skóra reaguje na kontakt z różnymi substancjami. Jeżeli zmiany pojawiły się na twarzy i po odstawieniu nowego kremu znikną, pewnie jesteś uczulona na jeden ze składników kosmetyku. Jeśli swędzące krostki tworzą się na stopach, odkąd nosisz wełniane skarpetki, prawdopodobnie sprawcą uczulenia jest wełna. Jeżeli będziesz unikać kontaktu z alergenem, w ciągu kilku dni wypryski zagoją się i znikną bez śladu. Ale wytropienie sprawcy nie zawsze jest proste, bo wypryski kontaktowe często pojawiają się z opóźnieniem. Gdy wystąpi swędząca wysypka, trudno ją powiązać np. z używanym od pewnego czasu płynem do kąpieli albo spinką do włosów. Jest to tym bardziej skomplikowane, że uczulić mogą nas też np. papier, czarna bluzka, buty, zabawka, a nawet powietrze. Jeśli wypryski nie chcą się goić, nawracają albo podejrzewamy uczulenie na jakąś substancję, trzeba zgłosić się do dermatologa. Doświadczony specjalista postawi diagnozę na podstawie wywiadu i oględzin. Może też zalecić tzw. testy płatkowe. Należy wykonać je w okresie remisji choroby – uzyskiwane w czasie zaostrzenia dolegliwości dają wynik fałszywie dodatni, związany z nadwrażliwością skóry na bodźce drażniące, a nie z alergią. Badanie polega na umieszczeniu na skórze (zwykle na plecach) pod specjalnym opatrunkiem podejrzanych substancji. Po 72 godzinach sprawdza się, czy pojawiła się reakcja zapalna. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty, substancje zapachowe. Ale można je modyfikować. Są nawet testy dla poszczególnych grup zawodowych, np. drukarzy.
Najlepszym lekiem jest unikanie substancji uczulającej lub drażniącej. Im dłużej skóra ma kontakt z alergenem, tym trudniej wyleczyć chorobę. Miejscowo stosuje się preparaty steroidowe (z przepisu lekarza). Postać leku zależy od rodzaju i lokalizacji wyprysku. Na sączące się rany wskazane są środki w aerozolu, mleczka i kremy. W przypadku rogowacenia i łuszczenia się skóry najlepsze są maści. Jeśli zmiany występują na głowie, lekarz wybiera preparaty płynne. Jeżeli dołączyło się zakażenie bakteryjne, potrzebne są też leki odkażające, a nawet antybiotyki. Często terapię wspomaga się doustnymi lekami antyalergicznymi (Allertec, Alerzina, Lirra Gem, Zyrtec, Claritine) oraz preparatami działającymi miejscowo (Soventol, Flexiderm). Warto też stosować środki pielęgnacyjne do skóry wrażliwej (Linoderm Omega, Unibasis, Der-Med).
Wapno na przeziębienie
Powszechnie uważa się również, że wapno to sprawdzony sposób na przeziębienie. Tymczasem nie ma wiarygodnych badań, które potwierdzałyby, że zażywanie preparatów wapnia ma jakikolwiek wpływ na przebieg przeziębienia. Wiadomo natomiast, że wapno zagęszcza wydzielinę oskrzelową, przez co utrudnia jej odksztuszanie przy kaszlu. Gęsty śluz powoduje zaburzenie funkcji i ruchu rzęsek, czego efektem jest zaleganie gęstej wydzieliny, co stwarza korzystne warunki do rozwoju bakterii i może prowadzić do rozwoju wtórnego zakażenia bakteryjnego. Poza tym wapno ogranicza skuteczność leków mających za zadanie usuwanie zalegającej wydzieliny. Wapno nie jest więc wskazane w schorzeniach dróg oddechowych. Skuteczność preparatów wapna (zwykle podawanego w tabletkach musujących w połączeniu z witaminą C) w leczeniu przeziębienia to kolejny mit.
Ołów to metal ciężki, uznawany za jedną z najgroźniejszych trucizn. Na zatrucie ołowiem najbardziej są narażone osoby, które mają zawodowy kontakt z tym metalem, czyli głównie te, które pracują w zakładach wytwarzających szkło kryształowe, akumulatory, kable, czcionki drukarskie, panewki czy łożyska. W grupie ryzyka znajdują się także pracownicy hut miedzi i cynku. Zwłaszcza takie osoby powinny suplementować wapno, gdyż usuwa ona ołów z organizmu.
Suplementy zawierające wapń są nie tylko bezpieczne, ale też działają korzystnie, jeśli przyjmowane są w zalecanych dawkach. Problemem jest przyjmowanie ich w nadmiarze
- Jak ktoś wykonuje zawód stolarza, to żeby chronić organizm i wątrobę, może suplementować naturalne wapno. Wapno jest naturalnym preparatem do usuwania ołowiu z organizmu. Takie właściwości wykazuje też selen, który usuwa ołów i kadm – mówi agencji informacyjnej Newseria Lifestyle Weronika Łapińska, specjalistka medycyny laboratoryjnej i dietetyki medycznej w Centrum Diagnostyki Organizmu Revitum.
Wapno na uczulenie?
Powszechnie uważa się, że wapno to sprawdzony sposób na uczulenie. Alergicy sięgają po wapno, niezależnie od tego, czy objawy uczuleniowe mają charakter wysypki, kataru czy łzawienia. Większość pacjentów twierdzi, że wapno pomaga na alergię.
W jaki sposób wapno ma zwalczać alergię? Jedna z teorii powstawania alergii wiąże się z niedoborem jonów wapnia w organizmie, stąd suplementacja wapnia w okresie uczulenia znacznie łagodzi przykre objawy uczulenia.
Ponadto wapno ma posiadać działanie uszczelniające na komórki śródbłonka naczyń, co zmniejsza obrzęki, które często męczą alergików. Jednocześnie zaznacza się, że wapno nie jest lekiem przeciwalergicznym! To środek wspomagający, stosowany jako łagodzący objawy alergii.
Aby wapno było skuteczne, należy je stosować z innymi lekami przeciwalergicznymi, w przeciwnym razie nie pomoże zwalczyć objawów reakcji alergicznej.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Wapno do picia występuje w tabletkach, kapsułkach, saszetkach, tabletkach do ssania, syropach, czy granulatach. Zaleca się stosowanie 1 lub 2 tabletek dwa razy dziennie.
Jaka jest prawda? Przeprowadzane w latach 90. badania, m.in. przez niemieckich uczonych z Klinikum Mannheim Universität Heidelberg¹ czy specjalistów z Uniwersytetu Heinricha Heinego w Düsseldorfie², sugerowały, że wapno wspomóc łagodzić objawy uczulenia. Z kolei aktualne badania alergologiczne poddają w wątpliwość skuteczność wapna w leczeniu alergii - m.in. te przeprowadzone przez naukowców z Akademii Medycznej w Warszawie.³ Wykazali oni, że wapno nie tylko nie działa, lecz także może zaszkodzić. Specjaliści z WUM, pod kierownictwem immunologa dr hab. n. med. Wojciecha Feleszko, zbadał kilkudziesięciu dorosłych pacjentów ze zdiagnozowanym alergicznym zapaleniem nosa i/lub astmą. U chorych rozpoznanie alergii potwierdzono wcześniej między innymi za pomocą testów skórnych. Badanym podano podskórnie alergeny i podzielono na dwie grupy. Przez trzy kolejne dni pierwsza otrzymywała preparaty wapnia, a druga - placebo. Okazało się, że skuteczność "leczenia" była niemal identyczna. Wapno nie działa, ale to nie jest jedyny powód, dla którego badacze nie zalecają jego stosowania. Jeśli po preparacie wapnia zostanie zażyty nowoczesny środek o udowodnionym działaniu przeciwalergicznym, blokujący histaminę, odpowiedzialną za reakcję alergiczną, np. lek kortykosteroidowy, należy liczyć się z efektem słabszym niż zwykle.³
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
