U nas zapłacisz kartą
Dlaczego przed okresem pojawiają się pryszcze?
Jakie są przyczyny trądziku przed okresem?
Trądzik pospolity to powszechna choroba skóry, która często nasila się w fazie lutealnej – między owulacją a miesiączką. Pryszcze przed okresem mogą się pojawić nawet u osób, które na co dzień nie mają problemów z cerą. Wynika to z faktu, że zmiany hormonalne zachodzące po owulacji mają spory wpływ na kondycję skóry.
Jedne z żeńskich hormonów płciowych – estrogeny – hamują produkcję sebum przez gruczoły łojowe w skórze. Zmniejszają też wydzielanie męskich hormonów płciowych – androgenów, w tym testosteronu. W niewielkich ilościach są one obecne także u kobiet, gdzie odpowiadają m.in. za odczuwanie podniecenia seksualnego.
W fazie lutealnej poziom estrogenów spada, przez co słabnie wywoływany przez nie efekt. Z tego względu rośnie wpływ androgenów, które działają na organizm zarówno pozytywnie, jak i negatywnie. Na przykład ich obecność sprawia, że w trakcie owulacji rośnie libido. Jednocześnie mogą wywołać trądzik przed okresem. Androgeny powodują powiększenie gruczołów łojowych oraz nasilają wydzielanie sebum. To z kolei prowadzi do zatkania porów w skórze i powstania pryszczy przed okresem.
W fazie lutealnej cyklu rośnie także poziom progesteronu. Wzmacnia on działanie androgenów, ponieważ również zwiększa produkcję łoju w skórze. Trądzik hormonalny może też wystąpić wtedy, kiedy wahania hormonów wynikają z innych przyczyn niż miesiączka. Towarzyszy on: ciąży, menopauzie czy schorzeniom zaburzającym prawidłowy cykl menstruacyjny, np. zespołowi policystycznych jajników.
„Kiedy endometrioza i adenomioza staną ze sobą w parze, stan zdrowia kobiety znacznie się pogarsza, a ból jest nie do zniesienia” – mówi Monika Salamon
Najczęściej występujące objawy przed okresem
Jedną z charakterystycznych zmian w trakcie cyklu miesiączkowego jest wygląd wydzieliny z pochwy. Zazwyczaj przed okresem śluz gęstnieje, traci przezroczystość i przyjmuje białawy kolor. To naturalne zjawisko, wywołane wzrostem stężenia progesteronu, zatem nie musisz się martwić.
Zwróć jednak uwagę na to, czy wydzielina nie ma niepokojącego zapachu lub koloru, ani czy nie towarzyszą jej inne objawy, np. świąd albo pieczenie pochwy. Takie symptomy mogą świadczyć o infekcji bakteryjnej lub grzybiczej. Z kolei brunatne upławy przed okresem warto skonsultować z ginekologiem, ponieważ towarzyszą czasem zaburzeniom hormonalnym.
Fizyczne objawy przed okresem
Częstym objawem przed okresem jest ból brzucha wywołany przez skurcze mięśni gładkich macicy. Wynikają one ze zwiększonego wydzielania prostaglandyn, czyli związków odpowiadających za rozwój stanu zapalnego oraz dolegliwości bólowych. Podobny mechanizm powoduje też biegunkę przed okresem – prostaglandyny wywołują skurcze mięśni gładkich jelit, a przez to pobudzają ich perystaltykę. Efektem tego jest nie tylko biegunka, ale też wzdęcia i zaburzenia trawienia.
Istotną rolę w pojawianiu się objawów przed okresem odgrywa spadek stężenia estrogenów, który powoduje zmianę w balansie pomiędzy różnymi hormonami. W jej wyniku często dochodzi do puchnięcia przed okresem, ponieważ w organizmie zatrzymuje się nadmiar wody. W efekcie mogą dokuczać ci obrzęki, uczucie ciężkości i tymczasowy wzrost wagi.
Estrogeny pełnią wiele funkcji w organizmie, m.in. mają wpływ na pobudliwość neuronów. Spadek ich stężenia może powodować bóle głowy przed okresem, a także zwiększać częstość ataków migreny. Ponadto mniej estrogenów oznacza, że większą rolę odgrywają m.in. męskie hormony płciowe – androgeny, które w niewielkich ilościach występują także w organizmie kobiety. W wyniku ich działania może dojść do nasilenia trądziku przed okresem, ponieważ zwiększają produkcję sebum w skórze.
PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego
Uciążliwe objawy przed okresem zostały nazwane zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Mogą one mieć naturę fizyczną lub emocjonalną. Pojawiają się po owulacji, w fazie lutealnej cyklu menstruacyjnego, i ustępują wraz z początkiem krwawienia.
PMS rozwija się w okresie dojrzewania i może trwać aż do menopauzy, jednak zazwyczaj jest najsilniej odczuwany między 25. a 35. rokiem życia. Nie znamy dokładnych przyczyn występowania objawów przed okresem, natomiast z pewnością są one wynikiem zmian stężeń hormonów płciowych w trakcie cyklu miesiączkowego. Oprócz tego podejrzewa się, że na obecność i nasilenie tych dolegliwości wpływają też uwarunkowania genetyczne lub inne, jeszcze niepoznane czynniki.
PMS a PMDD – czym się różnią?
Ok. 4-8% kobiet cierpi na ciężką postać PMS, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne – PMDD. Ich rozpoznanie zależy od ilości występujących objawów przed okresem i stopnia ich nasilenia. Podczas PMS co najmniej jeden symptom o średnim lub ciężkim nasileniu pojawia się do 5. dni przed krwawieniem.
Z kolei PMDD rozpoznaje się, jeśli występuje przynajmniej 5 objawów przed okresem, co najmniej tydzień przed krwawieniem i w większości cykli. PMDD to najcięższa postać PMS – zaburza codzienne życie zarówno pod kątem nauki czy pracy, jak i stosunków międzyludzkich.
PMDD, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.
