U nas zapłacisz kartą
Czopy łojowe we włosach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Leczenie łojotoku – jak wygląda? Sposoby leczenia łojotoku
Priorytetem w przypadku leczenia łojotoku jest dotarcie do przyczyny nadmiernej pracy gruczołów łojowych . Niedobory należy wyrównać do optymalnych, funkcjonalnych dla skóry głowy poziomów poprzez dietę i/lub suplementację. Jeżeli za łojotok odpowiadają zaburzenia gospodarki hormonalnej, wymagana będzie konsultacja z lekarzem – endokrynologiem, a nawet terapia farmakologiczna.
W pielęgnacji skóry dotkniętej łojotokiem stosuje się produkty seboregulujące , ale także nawilżające, a jeżeli występuje już łuska i stany zapalne – niezbędne będzie także działanie keratolityczne, cytostatyczne, przeciwzapalne i przeciwgrzybicze . Warto wprowadzić do rutyny również peeling skóry głowy, który na bieżąco będzie usuwał rogowaciejący naskórek i pomoże substancjom aktywnym lepiej zadziałać.
Należy wdrożyć także techniki mycia ułatwiające dokładne oczyszczenie skóry głowy, np. spienianie szamponu, dwukrotne myci e czy przetrzymanie piany na skórze .
Przydatnym elementem pielęgnacji skóry łojotokowej mogą okazać się też wcierki/lotiony . To najczęściej skoncentrowane, ziołowe preparaty, które mają za zadanie normalizować pracę gruczołów łojowych. Formuły wcierek najczęściej pozwalają na pozostawienie ich na dłuższy czas bez efektu obciążenia, dzięki czemu działają aż do kolejnego mycia.
W pielęgnacji przeciwłojotokowej powinny znaleźć się substancje o działaniu:
- seboregulującym – wyciąg z wierzby białej, wyciąg z czarnej rzodkwi, siarka, witamina B3 (niacynamid), ekstrakt z drożdży, glukonian cynku, wyciąg z grzyba Hub,
- przeciwgrzybiczym – climbazol, pirokton olaminy, siarczek selenu, olejek z drzewa herbacianego,
- keratolitycznym – kwasy alfahydroksylowe, papaina, bromelaina, kwas salicylowy,
- nawilżającym – witamina B5 (kwas pantotenowy), gliceryna, aloes.
Kiedy konieczna jest wizyta u trychologa?
Wiemy już, że przetłuszczanie skóry głowy jest do pewnego stopnia zjawiskiem fizjologicznym. Może przyjść jednak czas, w którym będzie konieczne odwiedzenie specjalisty – trychologa. Kiedy? W momencie, gdy zauważysz, że Twoje włosy jeszcze tego samego dnia po umyciu są nieświeże i już wymagają kolejnego mycia . Wizyta taka może być również przydatna, gdy pojawi się nieprzyjemny zapach skóry głowy lub świąd – to mogą być pierwsze objawy łojotoku, ale też znacznie poważniejszych schorzeń, którym nadmierne wydzielanie łoju towarzyszy. Konsultacja z trychologiem może mieć również charakter profilaktyczny, a badanie trichoskopowe pokaże, czy techniki jakie stosujesz i dotychczasowa pielęgnacja są odpowiednie dla Twojej skóry.
Ze względu na to, że przyczyn łojotoku może być wiele, konieczne jest spojrzenie holistyczne. Odwiedzając trychologa, musisz liczyć się z tym, że specjalista będzie chciał dotrzeć do przyczyny Twojego problemu, bo tylko znając przyczynę, będzie w stanie ją wyeliminować. Wiąże się to z wykonaniem podstawowych badań, analizą dotychczasowej pielęgnacji oraz prześledzeniem nawyków dietetycznych i suplementacji. Podczas konsultacji zostanie przeprowadzony wywiad medyczny , który zawiera informację o przebytych chorobach, przyjmowanych lekach czy kwestiach genetycznych. Następnie trycholog w badaniu trichoskopowym w powiększeniu nawet 200-krotnym, posługując się światłem białym widzialnym i spolaryzowanym, obejrzy skórę głowy w poszukiwaniu cech charakterystycznych dla łojotoku.
Bardzo często, w zależności od wyników, niezbędna może być również konsultacja endokrynologiczna czy dietetyczna . Łojotok w obrazie trichoskopowym jest dość charakterystyczny i łatwy do zdiagnozowania, więc jego rozpoznanie następuje już na pierwszej wizycie. Szybka, prawidłowa diagnoza umożliwi niemal natychmiastową terapię domową wyznaczoną przez trychologa. Jej pozytywnych skutków można spodziewać się w przeciągu 2-3 miesięcy od wdrożonych zmian pielęgnacyjnych i dietetycznych . Skóra głowy podczas procesu regulacji zaczyna się mniej przetłuszczać, nie swędzi, a włosy są odbite od nasady i dłużej utrzymują świeżość.
Przerost gruczołów łojowy
Niektóre osoby mają przerośnięte gruczoły łojowe, zwłaszcza na twarzy, co skutkuje łojotokiem, czyli wzmożoną produkcją sebum. Łojotok manifestuje przetłuszczaniem się skóry.
To z kolei bardzo często prowadzi do trądziku, czyli dermatozy objawiającej się wykwitami skórnymi, takimi jak: zaskórniki, grudki, krosty, a nawet owrzodzenia.
Powiększone gruczoły łojowe najczęściej obserwuje się u młodzieży w okresie pokwitania. Zmiany hormonalne, jakie dokonują się w ciele w okresie dojrzewania, skutkują między innymi powiększeniem gruczołów łojowych, a co za tym idzie łojotokiem.
Nadmiar sebum staje się pożywką dla bakterii. W gruczołach łojowych zaczynają namnażać się bakterie Propionibacterium acnes, a w konsekwencji tworzą się wykwity skórne.
Czym są gruczoły łojowe? Budowa i przerost gruczołu łojowego
Gruczoły łojowe to gruczoły pęcherzykowe wydzielające łój skórny, który natłuszcza skórę i włosy. Jego produkcja podlega regulacji hormonalnej i znacznie zwiększa się w okresie dojrzewania. Szczególnie duże gruczoły łojowe występują w skórze nosa, policzków i małżowin usznych.
Gruczoły łojowe to przydatki skóry wydzielające łój, który pełni funkcję ochronną – stanowi barierę antybakteryjną i przeciwgrzybiczą. Najczęstszym ich zaburzeniem jest przerost, który oznacza nadmierną aktywność gruczołów i jednocześnie zwiększoną produkcję łoju. Stan ten staje się przyczyną wzmożonego przetłuszczania skóry, co predysponuje do rozwoju trądziku. Gruczoły dzieli się na rozwojowe, związane z mieszkiem włosa (stanowią 90% wszystkich gruczołów łojowych) i niezależne od włosów, tzw. wolne.
