U nas zapłacisz kartą
Czopy łojowe we włosach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Zaburzenia gruczołu łojowego
Rozwój i czynności gruczołu łojowego regulowane są w dużym stopniu przez hormony płciowe, dlatego większość zaburzeń w ich funkcjonowaniu dotyczy osób w okresie dojrzewania. Wśród najczęściej występujących chorób gruczołów łojowych wyróżnia się przerost gruczołów łojowych, zwłaszcza umiejscowionych na twarzy. Powiększenie i związana z tym nadczynność gruczołów łojowych jest główną przyczyną powstania trądziku. Hiperplazja, czyli rozrost gruczołów łojowych, może być też dolegliwością izolowaną. Przerośnięte gruczoły łojowe są grudkami o średnicy 2–5 mm, cielistym lub żółtym kolorze, miękkie w dotyku.
Torbiel gruczołu łojowego określana jest jako łagodny guzek w obrębie skóry. Najczęściej pojawia się za płatkiem ucha lub na karku. Potocznie zwana jest kaszakiem. We wnętrzu torbieli znajduje się łój, zrogowaciały naskórek oraz elementy mieszków włosowych. Początkowo jest biała i niebolesna. W wyniku nadkażenia staje się czerwona i powoduje ból. Powstaje w wyniku zaczopowania ujść gruczołów łojowych. Do wystąpienia kaszaka predysponują uszkodzenia skóry i naskórka oraz stany zapalne skóry sprzyjające pęknięciom gruczołów łojowych.
Podczas ciąży, pod wpływem hormonów gruczoły łojowe na obrzeżach brodawki sutkowej ulegają powiększeniu, przez co wokół sutka pojawiają się niewielkie grudki. Zauważalne jest to już na wczesnym etapie ciąży. Z kolei u mężczyzn dość częstą przypadłością są plamki Fordyce’a – bezbolesne zmiany w postaci kilkumilimetrowych grudek na penisie i mosznie, których pojawienie się związane jest z zaburzeniem pracy gruczołów łojowych.
Jak odblokować gruczoły łojowe?
Wielu pacjentów zastanawia się, jak odblokować zaczopowane gruczoły łojowe, aby pozbyć się zaskórników oraz innych zmian skórnych.
Zasadniczo należy odpowiednio pielęgnować skórę, by nie dopuścić do tego, że zalegający na jej powierzchni łój stanie się pożywką dla bakterii oraz doprowadzi do zatkania ujść mieszków włosowo-łojowych.
Wskazane jest przede wszystkim oczyszczanie twarzy oraz złuszczanie martwego naskórka. Warto wybierać kosmetyki przeznaczone do cery tłustej, najlepiej zawierające w składzie kwas salicylowy lub glikolowy.
Nie należy też zapominać o nawilżaniu twarzy. W przypadku łojotoku skóry głowy należy kupować szampony do przetłuszczających się włosów oraz oczyszczające skórę głowy.
Jeśli łojotokowi skóry głowy towarzyszy łupież, warto postawić na szampon przeciwłupieżowy.
Jeśli zmiana nawyków pielęgnacyjnych nie będzie skutkować poprawą, należy udać się do dermatologa.
Czym są gruczoły łojowe? Budowa i przerost gruczołu łojowego
Gruczoły łojowe to gruczoły pęcherzykowe wydzielające łój skórny, który natłuszcza skórę i włosy. Jego produkcja podlega regulacji hormonalnej i znacznie zwiększa się w okresie dojrzewania. Szczególnie duże gruczoły łojowe występują w skórze nosa, policzków i małżowin usznych.
Gruczoły łojowe to przydatki skóry wydzielające łój, który pełni funkcję ochronną – stanowi barierę antybakteryjną i przeciwgrzybiczą. Najczęstszym ich zaburzeniem jest przerost, który oznacza nadmierną aktywność gruczołów i jednocześnie zwiększoną produkcję łoju. Stan ten staje się przyczyną wzmożonego przetłuszczania skóry, co predysponuje do rozwoju trądziku. Gruczoły dzieli się na rozwojowe, związane z mieszkiem włosa (stanowią 90% wszystkich gruczołów łojowych) i niezależne od włosów, tzw. wolne.
Budowa gruczołów łojowych
Gruczoły łojowe można podzielić na dwie grupy:
- związane rozwojowo z mieszkiem włosa i uchodzące w lejku włosa,
- gruczoły rozwojowo całkowicie niezależne od włosów.
Każdy włos ma co najmniej jeden własny gruczoł łojowy, zwykle rozgałęziony do kilku lub kilkunastu uwypukleń mających jeden wspólny przewód wyprowadzający, (patrz schemat budowy włosa).
Wolne gruczoły łojowe nie związane z włosem (ryc. 1.3) są szczególnie liczne w obrębie czerwieni warg, brodawki sutkowej, pępka, żołędzi, prącia, warg sromowych, odbytu, a także gruczołów tarczkowych, znajdujących się na powiekach. Gruczoły łojowe należą do gruczołów holokrynowych. Zbudowane są ze zrazików połączonych z mieszkiem włosowym krótkimi przewodami. Wydzielina gruczołów powstaje w wyniku masywnego obumierania komórek nabłonka wielowarstwowego, który wyścieła ich wewnętrzną powierzchnię. W procesie tym uwalniane są lipidy tworzące łój.
Rozpoznanie
Pierwszą kwestią jest ustalenie charakteru łojotoku, czy jest on stały czy nabyty co umożliwi właściwe dalsze postępowanie i przedstawienie rozwiązań. To kwestia zadania odpowiednich pytań odnośnie codziennej pielęgnacji, stanu zdrowia, współistniejących schorzeń czy analizie badań morfologicznych. Jeśli badania nie były wcześniej wykonywane, należy zlecić podstawowy komplet celem postawienia odpowiedniej diagnozy.
Czasem łojotok jest mylony z nadpotliwością lub odwrotnie. Najważniejsza kwestią w odróżnieniu jest fakt, że gruczoły potowe są ściśle połączone z układem nerwowym oraz nie występują w okolicy mieszków włosowych, wydziela pot bezpośrednio na skórę przez swój kanał wyprowadzający, nie przez ujście mieszka włosowego. Gruczoły łojowe są ściśle połączone z ujściami mieszków włosowych, dlatego ich praca ma tak ważny wpływ na jakość i ilość włosów, steruje nimi głównie układ hormonalny. Wydzielają sebum przez ujście mieszka włosowego, to jest ich kanał wyprowadzający, dlatego w powiększeniu jesteśmy w stanie bezbłędnie sprawdzić czyjego gruczołu jest to wydzielina.
Wewnętrzna część ludzkich dłoni oraz podeszwy stóp pocą się, a są to miejsce jedynie z gruczołami potowymi, pozbawione gruczołów łojowych. Najczęstszą przyczyną zaburzeń gruczołów potowych jest podłoże emocjonalne. Na nadpotliwość mają również wpływ czynniki atmosferyczne, występuje w przebiegu różnych chorób, np. nadczynność tarczycy, gruźlicy czy cukrzycy.
Pocenie się może być uogólnione lub występować jedynie w konkretnych obszarach jak pachy, dłonie, twarz, stopy. Nie powoduje łysienia skóry głowy.
Wstępne rozróżnienie można przeprowadzić w warunkach domowych. Należy jedynie przyłożyć chusteczkę do badanego miejsca. Przy nadpotliwości na chusteczce ślad będzie niewielki lub żaden, bo pot ma w swoim składzie dużo wody, przy łojotoku, jak sama nazwa wskazuje, zostanie tłusta plama.