Czopy łojowe we włosach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia

Przerost gruczołów łojowy

Niektóre osoby mają przerośnięte gruczoły łojowe, zwłaszcza na twarzy, co skutkuje łojotokiem, czyli wzmożoną produkcją sebum. Łojotok manifestuje przetłuszczaniem się skóry.

To z kolei bardzo często prowadzi do trądziku, czyli dermatozy objawiającej się wykwitami skórnymi, takimi jak: zaskórniki, grudki, krosty, a nawet owrzodzenia.

Powiększone gruczoły łojowe najczęściej obserwuje się u młodzieży w okresie pokwitania. Zmiany hormonalne, jakie dokonują się w ciele w okresie dojrzewania, skutkują między innymi powiększeniem gruczołów łojowych, a co za tym idzie łojotokiem.

Nadmiar sebum staje się pożywką dla bakterii. W gruczołach łojowych zaczynają namnażać się bakterie Propionibacterium acnes, a w konsekwencji tworzą się wykwity skórne.

Łojotok – co to jest?

Łój jest naszym sprzymierzeńcem, a nie wrogiem. Jest fizjologiczną wydzieliną skóry, warunkującą utrzymanie odpowiedniej gospodarki wodno-lipidowej, chroniącą przed patogenami i innymi niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi. Łój sprawia, że włosy są elastyczne, błyszczące, miękkie i nawilżone . Dodatkowo uczestniczy w procesach, dzięki którym włosy mogą prawidłowo wzrastać oraz umożliwia utrzymanie odpowiedniego pH skóry. Najważniejszą funkcją gruczołów łojowych jest wydzielanie sebum. W składzie łoju znajdziemy głównie: glicerydy, woski, skwalen, węglowodory, wolne kwasy tłuszczowe, estry cholesterolu, cholesterol i sterole.

Często spotykamy się z określeniem przetłuszczających się włosów, co nie jest do końca poprawnym wyrażeniem. Włos w części wystającej poza skórę nazywamy łodygą i jest to struktura całkowicie martwa, niezdolna do funkcji wydzielniczych. To skóra, a właściwie umiejscowione w niej gruczoły łojowe są odpowiedzialne za produkcję łoju. Każdy włos ma towarzyszący mu gruczoł łojowy. Ich największa ilość znajduje się między innymi na skórze głowy. Określeniem łojotoku nazywamy stan, w którym mamy do czynienia z nadmierną pracą gruczołów łojowych. Skutkuje to wypłynięciem ponadprzeciętnych ilości łoju na powierzchnię skóry, a także włosów. Wpływa to mocno na estetykę fryzury, sprawiając, że wygląda tłusto i nieświeżo. Taka skóra wymaga odpowiedniej pielęgnacji, gdyż poza dyskomfortem estetycznym jak przyklapnięte włosy czy nieprzyjemny zapach, prowadzi najczęściej do dużo poważniejszych jednostek chorobowych .

Wyróżniamy trzy rodzaje łojotoku skóry głowy:

• łojotok tłusty, inaczej zwany suchym – występuje w postaci nadprodukcji gruczołów łojowych przy jednocześnie przesuszonej skórze,
• łojotok oleisty – objawia się nadprodukcją łoju oraz tłustą skórą głowy,
• łojotok płynny – to nadprodukcja łoju współwystępująca z hiperhydrozą, czyli nadmierną pracą gruczołów potowych.

Przyczyny łojotoku

Część badaczy uważa, iż problem jest związany z nadreaktywnością gruczołów łojowych oraz z niewłaściwym składem łoju wyprodukowanym przez nie. To właśnie przez nadmiar sebum dochodzi do podrażnień oraz nieprawidłowego złuszczania skóry. Łojotok stwarza idealne warunki dla rozwoju drożdżaków.

Łojotok dzielimy na wrodzony, związany z uwarunkowaniami genetycznymi oraz nabyty, wywołany przez niewłaściwą pielęgnację skóry głowy. Czym jest niewłaściwa pielęgnacja?

To wszystkie agresywne działania, które pozbawiają skóry bariery ochronnej, swoich naturalnych właściwości, jak na przykład częste mycie szamponami z wysoką zawartością agresywnie działających środków powierzchniowo czynnych. Dochodzi wtedy do tzw. błędnego koła łojotoku, ponieważ skóra w obronie przeciw wysuszeniu i pozbawieniu jej naturalnych tłuszczy wysyła sygnał gruczołom łojowym by przyspieszyły swoją pracę, ponieważ jest deficyt lipidów. Mimo znacznego zwiększenia ilości łoju przez pobudzenie gruczołów łojowych, co skutkuje pojawieniem się łojotoku, skóra nie zyskuje nawilżenia, jest sucha, pragnie wody. Nazywa się to pozornie przetłuszczona skóry głowy.

Czynniki torujące drogę do łojotoku:

• skłonności osobnicze
  • wrodzona ilość i rozmieszczenie receptorów androgenowych w obrębie komórek skóry i gruczołów łojowych w danych okolicach skóry, tzw. okolice łojotokowe
  • wpływ funkcji komórek gruczołu łojowego (sebocytów) oraz skłonności do rogowacenia, szczególnie w obrębie mieszków włosowych, na nasilenie łojotoku

  ---