Czy można wyleczyć trądzik różowaty?

Skuteczność terapii przeciw trądzikowi

Każdy pacjent to indywidualny przypadek i dermatolodzy doskonale zdają sobie sprawę z tego, że konieczne jest holistyczne podejście do każdego chorego. Oznacza to, że nie wystarczy pacjentowi zmagającemu się nawet z pierwszą postacią trądziku różowatego przepisać odpowiednich kremów (np. Acnerose) czy maści oraz zalecić przyjmowanie antybiotyku. Najwyższą skuteczność leczenie tej przypadłości osiąga w momencie, gdy pacjent dodatkowo oprócz powyższych metod leczenia, zmieni swoje nawyki żywieniowe i zrozumie, co stoi za powracającymi objawami w pierwszej kolejności.
Trądzik różowaty to przewlekłe zapalenie skóry wynikające z zaburzeń hormonalnych oraz nieprawidłowego funkcjonowania naczynek krwionośnych zlokalizowanych w obrębie twarzy pacjenta.

Nasila go także:

  • działanie czynników stresowych,
  • nieodpowiednia dieta, która negatywnie wpływa na działanie układu trawiennego pacjenta,
  • nadużywanie alkoholu oraz palenie nikotyny to kolejne czynniki zwiększające ryzyko przejścia tej choroby,
  • stosowanie nieodpowiednich kosmetyków,
  • zbyt częste opalanie,
  • odwiedzanie sauny czy jacuzzi, chlorowana woda na basenie,
  • ekspozycja na silny wiatr

Aby trądzik różowaty wyleczyć na stałe – trzeba wyeliminować wszystkie te czynniki na stałe. Nie jest to więc prostym zadaniem i wymaga od pacjenta całkowitego zaangażowania oraz poświęcenia. Sprawdź jak powstaje trądzik różowaty i przyczyny – dowiedz się, czy jesteś narażony na tę chorobę.

Bibliografia

1. Ribeiro L.B., Ramos-e-Silva M., Rosacea fulminans, 2013
2. Kałużna L., Placek W., Wpływ stosowania retinaldehydu na zmiany rumieniowe w trądziku różowatym, 2006

Trądzik różowaty – czy jest zaraźliwy?

Wiele osób zastanawia się, czy trądzik różowaty jest zaraźliwy. Jak się okazuje: nie, nie jest. Oznacza to, że nie należy obawiać się kontaktu z chorą osobą. Pacjent z trądzikiem powinien jednak dbać o to, aby na dłoniach było możliwie jak najmniej bakterii, aby nie przenosić ich na twarz.

Zdarza się, że trądzik różowaty swędzi. Czasami można odczuwać też szczypanie, pieczenie i uczucie ściągania skóry. Najczęściej wszystkie te objawy dotyczą policzków, jednak nie pojawiają się jakoś regularnie. Zwykle występują one w okresie rumieniowo-naczyniowym choroby, który zwiastuje początek trądziku. Wówczas na twarzy mogą też pojawić się pajączki, czyli dobrze widoczne naczynia krwionośne. Uporczywe swędzenie może też wystąpić w okresie grudkowo-krostkowym choroby, kiedy na twarzy zaczynają widoczne zaczynają być pryszcze i grudki.

Trądzik różowaty — przyczyny

Przyczyny trądziku różowatego mają swoje podłoże w zaburzeniach naczynioruchowych, czyli łatwym czerwienieniu się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych. Zaliczany jest do chorób genetycznych. Występowanie zmian lub ich zaostrzenia w głównej mierze powodują:

  1. stres,
  2. ekspozycja na słońce,
  3. duża ilość ciężkostrawnych potraw w diecie,
  4. nadużywanie alkoholu,
  5. zaburzenia miesiączkowania,
  6. drożdżaki,
  7. zakażenie nużeńcem,
  8. posiadanie wirusa opryszczki wargowej,
  9. przyjmowanie dużych dawek witaminy B6 i B12,
  10. częste korzystanie z sauny i basenów (chlorowana woda),
  11. przyjmowanie zewnętrznych preparatów m.in. glikokortykosteroidów na skórę twarzy,
  12. stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu oraz kwasu nikotynowego.

Trądzik różowaty jest przypadłością, która ujawnia się u około 10% populacji, u osób w wieku od 30. do 35. lat. Zazwyczaj na trądzik zapadają osoby o jasnej karnacji, włosach i oczach, mający I lub II fototyp skóry. U mężczyzn trądzik przebiega o wiele ciężej niż u kobiet.

Badania wykazały, że trądzik różowaty ma również związek z alergią, do której dochodzi na drodze oddechowej. Najczęstszymi alergenami są:

  1. pyłki chwastów,
  2. kurz domowy,
  3. pyłki drzew,
  4. pierze,
  5. alergeny wziewne A1 (pleśni),
  6. Dermatophagoides pteronyssimus (skórożarłoczek skryty - gatunek z rzędu roztoczy bytujący w ludzkim otoczeniu),
  7. Dermatophagoides farinae (roztocze kurzu domowego).

Trądzik różowaty - higiena i pielęgnacja skóry

Skóra z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, podatna na podrażnienia i wymaga specjalnej pielęgnacji, która pomaga odbudować uszkodzoną warstwę ochronną. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają. Do codziennej pielęgnacji i mycia twarzy zaleca się dermokosmetyki do skóry wrażliwej, zawierające substancje nawilżające i zmiękczające, takie które nie niszczą ochronnej warstwy lipidowej. W pielęgnacji skóry z trądzikiem różowatym należy unikać mydeł lub detergentów syntetycznych, ponieważ działają drażniąco i wysuszająco, niszcząc warstwę ochronną naskórka. Nie zaleca się również kosmetyków i leków miejscowych, które zawierają substancje drażniące oraz kosmetyków zawierających środki zapachowe, gdyż mogą podrażnić skórę.

Ważnym elementem wspomagającym leczenie trądziku różowatego jest odpowiednio skomponowana dieta. Należy w niej unikać produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności typu fast-food. Z diety należy wyeliminować także cukier i produkty o dużej zawartości cukru oraz produkty charakteryzujące się wysokim indeksem glikemicznym.

  • alkohol (w szczególności czerwone wino, ale zalecana jest także eliminacja mocnych alkoholi)
  • nadmierne ilości kawy i herbaty
  • pikantne oraz gorące potrawy.

Niektóre publikacje wskazują na konieczność ograniczania w diecie produktów bogatych w histaminę, są to przede wszystkim sery pleśniowe. Niewskazane jest spożywanie potraw zawierających siarczany, azotany oraz glutaminian sodu, czyli związki charakterystyczne dla przetworzonego mięsa oraz kuchni chińskiej.

Dlatego przy zakupie odpowiedniego dla siebie kosmetyku trzeba wziąć pod uwagę odcień kremu - powinien być dopasowany do kolorytu skóry - oraz to, czy nasze potrzeby zaspokoi zwykły krem drogeryjny, czy też potrzebujemy specjalistycznego kosmetyku, czyli tzw.

Czytaj dalej...

Warto tutaj wspomnieć, że już w 1911 roku Anna Taylor opatentowała w Stanach Zjednoczonych rzęsy umocowane na materiałowym pasku w kształcie półkola, a w 1903 roku Charles Nestle, niemiecki fryzjer pracujący w Londynie, sprzedawał sztuczne rzęsy.

Czytaj dalej...

Wtedy pozostaje jeszcze nałożenie profesjonalnych odżywek wspomagających wzrost rzęs, a po utrwaleniu preparatu Black Coating, który dodatkowo podkreśla efekt podkręcenia i delikatnie przyciemnia włoski.

Czytaj dalej...

Choć płyn do higieny intymnej jest łagodnym kosmetykiem bez zbędnych barwników czy konserwantów, jednak nie jest on przeznaczony do mycia twarzy, więc bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie korzystanie z wymienionych wcześniej preparatów.

Czytaj dalej...