U nas zapłacisz kartą
Czy nabłoniak jest niebezpieczny?
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie chłoniaka nieziarniczego?
Całkowite wyleczenie chłoniaka nieziarniczego jest możliwe. Należy pamiętać, że rokowanie uzależnione jest od stadium zaawansowania choroby w momencie jej rozpoznania i typu histologicznego chłoniaka (w zależności od komórek, które go budują, określamy tempo jego rozwoju oraz wrażliwość na leki). Tak więc wśród tego rodzaju nowotworu będziemy wyróżniać chłoniaki, które rokują bardzo dobrze i większość pacjentów zostanie trwale wyleczona. Niestety, istnieją także typy chłoniaka, których nie udaje się wyleczyć. Dokładne dane dotyczące możliwości wyleczenia można uzyskać u prowadzącego onkologa.
- remisja całkowita – czyli całkowite ustąpienie wszystkich objawów klinicznych i obserwowanych w badaniach obrazowych, zmniejszenie się węzłów chłonnych, śledziony, prawidłowa funkcja szpiku kostnego,
- remisja całkowita niepotwierdzona – gdy spełnione zostały powyższe warunki, ale wciąż obecne są powiększone węzły chłonne lub ocena szpiku kostnego budzi wątpliwości,
- remisja częściowa – częściowe ustąpienie objawów choroby i brak nowych ognisk nowotworu,
- choroba stabilna – poprawa mniejsza niż w remisji częściowej, ale brak cech postępu choroby i nowych dolegliwości,
- progresja – pojawienie się nowych zmian w trakcie stosowanej terapii,
- nawrót choroby – dotyczy pacjentów, którzy wcześniej osiągnęli całkowitą remisję, a po pewnym czasie wystąpiły nowe objawy choroby.
Na przykład wśród chorych na chłoniaka o korzystnym typie histopatologicznym oraz o niskim stopniu zaawansowania możliwe jest uzyskanie remisji całkowitej u ponad 95% chorych, a przeżycie długoletniego u ponad 80% (pod tym pojęciem najczęściej rozumiemy przeżycie >5 lat od momentu rozpoznania choroby). U pacjentów z chłoniakiem w wyższym stopniu zaawansowania wartości te będą mniejsze.
Metody obniżania zbyt wysokiego tętna
Prawidłowy puls jest jednym z wyznaczników zdrowia. Aby uregulować tętno, w pierwszej kolejności należy wyeliminować czynniki odpowiedzialne za zbyt wysoki puls u pacjenta. Rozwiązaniem na wysoki puls mogą okazać się zmiany w diecie polegające między innymi na rezygnacji z picia napojów alkoholowych, a także napojów z kofeiną. Warto również ograniczyć palenie papierosów oraz uzupełniać niedobory składników odżywczych. Do diety dobrze wprowadzić chude mięso, warzywa oraz pieczywo pełnoziarniste, rezygnując jednocześnie z produktów będących źródłem dużej ilości cukrów. Ważne jest również regularne nawadnianie organizmu, a także nielekceważenie codziennej aktywności fizycznej (należy jednak dostosować wysiłek do możliwości danej osoby). W przypadku utrzymującego się przez dłuższy czas zbyt wysokiego pulsu lekarz może przepisać pacjentowi leki regulujące tętno. Konieczne może być też wdrożenie leczenia schorzeń przyczyniających się do wysokiego tętna, w tym chorób przewlekłych.
- Claudia Galler, Choroby serca i układu krążenia, Wydawnictwo Medpharm, 2011,
- https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%99tno[dostęp online 10.2023]
- Stec S., Zaburzenia rytmu serca – zaburzenia rytmu życia, 2014
- https://www.heart.org/en/health-topics/arrhythmia/about-arrhythmia/tachycardia–fast-heart-rate[dostęp online 10.2023]
- Gopinathannair R., Olshansky B., Management of tachycardia., F1000Prime Rep. 2015 May 12,7:60 [dostęp online 10.2023]
Warto zobaczyć również:
- Kiedy można szczepić dziecko po leczeniu antybiotykiem?
- Przekrwione oczy i ból głowy: przyczyny, leczenie i objawy
- Kołatanie serca w nocy: najczęstsze przyczyny i co oznacza
- Nadżerki w żołądku: co to, objawy, przyczyny i leczenie
- Ból i narośl pod językiem – przyczyny, objawy i leczenie
- Jak długo jest ważna recepta i e-recepta? Do kiedy można kupić leki?
- Skuteczne sposoby na spuchnięte stopy i kostki
- Wystające żyły na rękach i nogach: czy to powód do niepokoju?
- Przedłużająca się miesiączka: jakie są przyczyny długiego krwawienia miesiączkowego?
- Wysoki puls – przyczyny, objawy i czy jest niebezpieczny?
Diagnostyka raka podstawnokomórkowego skóry
Lekarz może postawić rozpoznanie już na podstawie wstępnego badania, oceniając gołym okiem wygląd zmiany. Niektórzy lekarze, a w szczególności dermatolodzy, dysponują tzw. dermatoskopem. Jest to urządzenie pozwalające na ocenę zmian powierzchniowych jak za pomocą szkła powiększającego czy lupy. Ostateczne rozpoznanie można wysunąć na podstawie badania histopatologicznego, czyli badania pod mikroskopem wyciętej zmiany. Jeśli lokalizacja i wielkość zmiany na to pozwalają, wycina się do badania całą zmianę. Jeśli zmiana jest duża, można wyciąć fragment, czyli pobrać wycinek zmienionej skóry.
Leczenie polega przede wszystkim na wycięciu zmiany z marginesem zdrowej tkanki. Margines ten wynosi zazwyczaj około 2 mm. Jeśli chory nie zgadza się na wycięcie zmiany, można zastosować miejscową radioterapię, jednak jest to mniej pożądana metoda i zdecydowanie lekarz stara się przekonać pacjenta do leczenia chirurgicznego. Jeśli zmiana jest bardzo duża lub zajmuje struktury lub obszar uniemożliwiające zabieg chirurgiczny, zalecana jest radioterapia. Czasami możliwe jest też zastosowanie maści zawierających np. 5-fluorouracyl (chemioterapeutyk). Nie są to jednak metody przewyższające skuteczność leczenia operacyjnego.
Wysoki puls – przyczyny
Z wysokim tętnem dorosły pacjent ma do czynienia, jeśli wartości podczas pomiaru przekroczą 100 uderzeń na minutę. Skąd bierze się wysoki puls? Przyczyny mogą być różne. Chwilowo podniesiony puls może dotykać nawet osób zdrowych, będąc wynikiem następujących czynników:
- nadmiernej aktywności fizycznej,
- doświadczenia stresu,
- nadmiaru emocji,
- spożywania alkoholu,
- picia kawy,
- wysokiej temperatury.
Groźniejsze w skutkach może okazać się natomiast utrzymujące się przez dłuższy czas wysokie tętno. Przyczyny takiego stanu to przede wszystkim:
- wrodzone wady serca,
- reakcja na niektóre leki,
- różnego rodzaju infekcje,
- nadmierne zmęczenie,
- problemy z tarczycą,
- ciężkie krwawienie,
- anemia (niedokrwistość),
- wysoki poziom cholesterolu,
- zażywanie narkotyków.
Częstą przyczyną wysokiego pulsu u pacjentów są choroby serca, do których zalicza się między innymi zapalenie mięśnia sercowego, niewydolność serca, chorobę wieńcową, choroby zastawek serca, migotanie przedsionków czy zaburzenia rytmu serca. Zbyt wysoki puls może być również niekiedy efektem odwodnienia, biegunek, a także nadmiernej utraty krwi.
