U nas zapłacisz kartą
Czy nabłoniak jest niebezpieczny?
Co robić w przypadku wystąpienia objawów chłoniaka nieziarniczego?
Dolegliwości wymienione powyżej, jeżeli stopniowo narastają i nie mają ustalonej przyczyny, powinny być zawsze sygnałem alarmowym. Należy wówczas niezwłocznie zgłosić się do lekarza POZ w celu wykonania podstawowych badań. Już morfologia krwi może dać wiele cennych informacji. W zależności od prezentowanych objawów, lekarz może poszerzyć badania dodatkowe o RTG klatki piersiowej i USG jamy brzusznej. W razie stwierdzenia nieprawidłowości mogących wskazywać na chłoniaka, chory kierowany jest na dalszą diagnostykę do hematologa onkologa lub odpowiedniego oddziału szpitalnego.
Pewne objawy wymagają pilnej interwencji. W razie wystąpienia duszności, krwawienia lub innych ciężkich ostrych objawów należy wezwać pogotowie ratunkowe lub pilnie zgłosić się na SOR.
Jeżeli pacjent z postawionym już rozpoznaniem chłoniaka nieziarniczego zauważy u siebie jakiekolwiek nowe, niepokojące objawy lub narastanie poprzednich dolegliwości, powinien pilnie skontaktować się z lekarzem prowadzącym z ośrodka onkologicznego. Może być niezbędne wykonanie badań wykluczających nawrót lub postęp choroby, lub włączenie leczenia wspomagającego.
Jakie są metody leczenia chłoniaka nieziarniczego?
Terapia chłoniaka nieziarniczego dobierana jest indywidualnie na podstawie wyniku badania histopatologicznego i stopnia zaawansowania choroby. Warto zaznaczyć, że niektóre typy chłoniaków o powolnym przebiegu nie wymagają niezwłocznego leczenia, a w pierwszej fazie choroby wystarczająca jest uważna obserwacja pacjenta pod kątem ewentualnego postępu choroby lub powikłań. Z kolei chłoniaki o bardzo agresywnym charakterze wymagają niezwłocznej, intensywnej terapii.
- Leki niszczące komórki nowotworowe zaliczane do tzw. chemioterapii. Stosowane są pojedynczo lub jako terapia złożona z kliku uzupełniających się leków. Najczęściej stosowane są w cyklach powtarzanych co 2 lub 3 tygodnie. Podczas ich stosowania dość często występują działania niepożądane: najczęściej osłabienie, nudności, wymioty, wypadanie włosów, ponadto zwiększona podatność na infekcje, niedokrwistość, zwiększona skłonność do krwawień. Należy jednak podkreślić, że chemioterapia jest podstawowym sposobem leczenia chłoniaka nieziarniczego. Z reguły równocześnie z chemioterapią stosuje się glikokrtykosteroidy, które uzupełniają działanie chemioterapii. W pewnych wskazaniach istnieje możliwość kojarzenia tych leków z preparatami nowej generacji, przeciwciałami monoklonalnymi, które wyszukują komórki nowotworowe i niszczą je. Działają one przez wyszukiwanie specjalnych markerów obecnych na powierzchni komórek nowotworu, aby precyzyjnie je odnaleźć i zlikwidować.
- Przeszczepienie szpiku kostnego jest stosowane rzadko u chorych na chłoniaka nieziarniczego i najczęściej jest zarezerwowane dla agresywnych nowotworów lub jako leczenie wznowy choroby.
- Radioterapia polega na stosowaniu specjalnego rodzaju promieniowania skierowanego na określone partie ciała. Jej zadaniem jest zniszczenie komórek nowotworu przy maksymalnym oszczędzaniu komórek zdrowych. W niektórych przypadkach chłoniaka o niskim stopniu zaawansowania może być jedyną metodą leczenia.
- Zabiegi operacyjne są w leczeniu chłoniaka nieziarniczego stosowane rzadko, głównie w skojarzeniu z chemioterapią lub radioterapią.
- Leczenie antybiotykami, jako metoda terapii u chorych na chłoniaka żołądka, ma na celu usunięcie zakażenia bakterią Helicobacter pylori, która jest przyczyną wystąpienia tego nowotworu.
- Napromienianie światłem ultrafioletowym i fotochemioterapia PUVA to specjalne metody leczenia chłoniaków skóry, polegające na naświetleniu wybranych obszarów skóry specjalną wiązką promieniowania niszczącego nowotwór.
- Leczenie wspomagające obejmuje ochronę przed infekcjami (profilaktyczne podawanie antybiotyków lub leków wspomagających odnowę krwinek białych). Niezbędne może się okazać także przeprowadzenie szczepień ochronnych, np. przeciwko grypie. Jeżeli pacjent cierpi na niedokrwistość lub występują krwawienia, może zajść potrzeba przetoczenia krwi lub koncentratu płytek krwi. Stosuje się również leki przeciwwymiotne i przeciwbólowe.
- Istotne jest stosowanie zdrowej, urozmaiconej diety. Należy dbać o właściwe odżywienie pacjenta i nie dopuszczać do nadmiernej utraty masy ciała.
Układ sercowo-naczyniowy – jakie pełni funkcje?
W organizmie człowieka istotne znaczenie odgrywa układ sercowo-naczyniowy, w skład którego wchodzi serce i sieć naczyń krwionośnych, do których zalicza się żyły, tętnice i naczynia włosowate. Układ krążenia człowieka jest zamkniętym obiegiem, który odpowiada za transport tlenu, substancji odżywczych, hormonów oraz produktów przemiany materii. Krążenie krwi dzieli się na obieg mały (inaczej płucny) oraz duży (inaczej obwodowy lub systemowy). Najważniejszym zadaniem tętnic dużego obiegu jest wyprowadzanie krwi z serca i jej transport do komórek organizmu, natomiast za pośrednictwem żył dużego obiegu krew doprowadzana jest z powrotem do serca. Do innych ważnych funkcji układu krwionośnego zalicza się:
- usuwanie drobnoustrojów chorobotwórczych,
- separowanie z komórek dwutlenku węgla i produktów przemiany materii,
- utrzymanie homeostazy organizmu,
- zapewnienie organizmowi prawidłowej temperatury.
W przypadku wystąpienia problemów z funkcjonowaniem układu sercowo-naczyniowego u wielu osób pojawić może się szereg nieprzyjemnych objawów. Jednym z nich, mogącym wskazywać na nieprawidłowości funkcjonowania układu krążenia, jest właśnie zbyt wysokie tętno. Nieleczone schorzenia układu sercowo-naczyniowego mogą z kolei przyczynić się do rozwoju wielu groźnych powikłań, stąd też po zaobserwowaniu nieprawidłowości związanych z układem krążenia konieczna jest konsultacja lekarska. Lekarz zapewne skieruje pacjenta na specjalistyczne badania, by określić przyczynę dolegliwości i dobrać odpowiednie leczenie.