U nas zapłacisz kartą
Czy nabłoniak jest niebezpieczny?
Przyczyny powstawania raka podstawnokomórkowego skóry
Rak podstawnokomórkowy skóry występuje bardzo często. Najczęściej u osób starszych, szczególnie mężczyzn. Podobnie jak powszechnie znany czerniak, rak podstawnokomórkowy również powstaje przede wszystkim w wyniku długoletniej, intensywnej ekspozycji skóry na słońce. Największa zapadalność jest oczywiście w krajach o wysokim nasłonecznieniu. Drugim istotnym czynnikiem rozwoju tego nowotworu jest znaczne osłabienie odporności. Zobacz też: Jak objawia się rak kości? Diagnoza i rokowanie nowotworu
- zmiana płaska lub lekko wyniosła,
- zmiana łuszcząca się, stale zaczerwieniona,
- zmiana o typie małej ranki pokrywającej się strupkiem, który odpada i odsłania rankę, ponownie pokrywającą się strupkiem.
Rak skóry - objawy
Podstawowym objawem, który świadczy o możliwym rozwoju nowotworu są widoczne zmiany na skórze. Jak rozpoznać czy zmiana ma niepokojący charakter? Najlepiej udać się do dermatologa, który to oceni (diagnostyka z wykorzystaniem dermatoskopu). Zastosowanie znajduje również słynny test ABCDE.
Rak podstawnokomórkowy zwykle pojawia się na tych częściach ciała, które są wystawiane na słońce. Ma postać niezapalnego guzka, który otoczony jest perełkowatym wałem. Rozwija się miejscowo, powoli i nie ma tendencji do tworzenia przerzutów odległych.
Rak kolczystokomórkowy to drobne grudki, łuszczące się i pokryte strupem. Może on się pojawić w każdym miejscu na skórze, także na błonach śluzowych. Ma wygląd wrzodziejącej i długo niegojącej się rany lub brodawkowatej zmiany.
Czerniak zwykle występuje jako nowa zmiana na skórze, ale może przekształcić się także ze zmiany istniejącej wcześniej. Charakteryzuje się nieregularnym kształtem i brzegami, jest asymetryczny. Może krwawić i swędzieć. Nowotwór ten występuje na całej skórze – np. czerniak pod paznokciem jest także możliwy.
TSH Norma: Co to jest TSH i jakie są normalne wartości
TSH norma odnosi się do zakresu wartości TSH, które są uznawane za zdrowe i wskazują na prawidłowe funkcjonowanie tarczycy. Jest to kluczowy parametr w diagnostyce i monitorowaniu zdrowia tarczycy.
- Zakres normy : Typowy zakres normy TSH mieści się zazwyczaj między 0,4 a 4,0 mIU/L, ale może się różnić w zależności od laboratorium i użytych metod badawczych. Ważne jest, aby interpretować wyniki w kontekście tych specyficznych wartości referencyjnych.
- Indywidualne różnice : Należy pamiętać, że "normalne" wartości mogą różnić się w zależności od wieku, płci oraz indywidualnych czynników.
- Jaki poziom TSH jest niebezpieczny? : TSH powyżej normy, szczególnie jeśli przekracza górną granicę zakresu referencyjnego, może wskazywać na niedoczynność tarczycy. Natomiast zbyt niski poziom TSH może sugerować nadczynność tarczycy.
- Lekko podwyższone TSH : Wartości TSH, które są nieco powyżej normy, ale wciąż poniżej 10 mIU/L, często są określane jako lekko podwyższone TSH. Takie wartości mogą nie wymagać natychmiastowego leczenia, ale zaleca się ich monitorowanie i ewentualne badanie przyczyn.
W kontekście TSH norma oraz rozpoznawania, jaki poziom TSH jest niebezpieczny , bardzo ważne jest regularne badanie i konsultacja z lekarzem endokrynologiem. Tylko specjalista może prawidłowo zinterpretować wyniki i zalecić odpowiednie działania, które pomogą utrzymać zdrowie tarczycy.