U nas zapłacisz kartą
Czy Mleko Powoduje Pryszcze? Prawda czy Mito?
Pryszcze na brodzie po 30 roku życia - przyczyny powstawania
Pryszcze na brodzie po 30, a nawet 40.roku życia wskazywać mogą na trądzik późny, zwany też hormonalnym. Jest to schorzenie o podobnej etiopatogenezie, jak trądzik młodzieńczy – kluczowym czynnikiem sprawczym są zaburzenia hormonalne. W wielu przypadkach choroba ta stanowi swoiste przedłużenie dolegliwości występujących w okresie dojrzewania (postać przetrwała), choć zdarza się też, że występuje po raz pierwszy dopiero po 25 urodzinach (postać z późnym początkiem).
Cechą charakterystyczną trądziku późnego jest występowanie pryszczy na brodzie, linii żuchwy i szyi, zdecydowanie zaś rzadziej w innych strefach, w tym na czole czy nosie. Objawy zazwyczaj są zbliżone do grudkowo-krostkowej postaci Acne juvenilis.
Pryszcze wypełnione są ropą i mają wyraźnie żółtawy odcień, pomiędzy nimi dostrzec też można czerwone podskórne grudki. Obecny jest stan zapalny, nie występuje jednak silny łojotok. Wyjątkiem jest odmiana retencyjna – w tym przypadku łój wydzielany jest w dużych ilościach, jednak zamiast ropnych pryszczy, na brodzie pojawiają się głównie zaskórniki.
Pryszcze - skąd się biorą?
Pryszcze to nic innego jak krosty na skórze wywołane trądzikiem. Szacuje się, że problem ten może dotyczyć nawet 80 proc. osób od 13. do 30. roku życia. Nie oznacza to wcale, że po tym okresie pryszcze znikają. Zmiany na skórze mogą mieć nawet 40. czy 50-Latkowie. Pryszcze najczęściej występują na twarzy (zwłaszcza w strefie T - czoło, nos i broda), a także na szyi, dekolcie i plecach. Mogą mieć różne zabarwienie. Od jasnoróżowego, aż do czerwonego. To samo dotyczy ich rozmiaru. Mogą być niewielkie i ledwo widoczne oraz duże i wypełnione ropą. Skąd właściwie biorą się pryszcze? Trądzik w okresie dojrzewania prawdopodobnie wynika ze zmian hormonalnych, jakie następują u młodych osób. U dziewczynek problem z pryszczami może występować także tuż przed miesiączką. U dorosłych trądzik spowodowany jest przede wszystkim wzmożoną produkcją sebum, nadmiernym rogowaceniem ujść mieszków włosowych oraz namnożeniem bakterii. Innymi przyczynami mogą być nieprawidłowa dieta, stres, stosowanie antykoncepcji hormonalnej oraz nadużywanie tytoniu. Osoby, które mają problem z pryszczami, powinny również zwrócić uwagę na stosowaną pielęgnację. Czasem problemy ze skórą wynikają ze źle dobranych kosmetyków do twarzy.
Przede wszystkim trzeba pamiętać, że leczenie trądziku powinno przebiegać pod okiem doświadczonego dermatologa, który dobierze odpowiedni sposób leczenia. Czasami konieczne będzie zrobienie dodatkowych badań. Pomocne może być sprawdzenie poziomu TSH (hormonu tyreotropowego, który wydzielany jest przez przysadkę mózgową) oraz morfologia.
W przypadku intensywnego trądziku dobrym wyjściem jest antybiotykoterapia - najczęściej są to leki z grupy tetracyklin. Ze względu na liczne działania niepożądane i nie najlepszy wpływ antybiotyków na żołądek czy jelita, jest to jednak jedynie tymczasowe rozwiązanie. Pryszcze dobrze reagują także na leki z grupy retinoidów - np. na izotretinoinę. Ważną rolę w leczeniu trądziku ogrywają również leki stosowane miejscowo, np. kwas azelainowy i nadtlenek benzoilu. Obie substancje doskonale złuszczają naskórek, działają antybakteryjnie i co najważniejsze - hamują produkcję łoju. Rozpoczynając leczenie trądziku, trzeba być świadomym, że jest to długi proces. Trądzik charakteryzuje się stanami zaostrzenia oraz remisją. W przypadku zminimalizowania problemu nie należy jednak rezygnować z leczenia. Trądzik to choroba przewlekła i nieleczony powróci po kilku tygodniach ze wzmożoną siłą.
Podsumowanie
Trądzik nie jest przyjemnym zjawiskiem i pewnie każdy, kto ma lub miał z nim styczność, powie, że jest to dość krępujące zjawisko. Przyczyn jest wiele, tak samo, jak i czynników, które mogą go powodować. Zwykle jednak istnieje kilka czynników, które są powiązane z rozwojem trądziku. Jeżeli wpływa on znacząco na pogorszenie się jakości życia, pogorszenie poczucia własnej wartości, wówczas warto wybrać się do dermatologa i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Źródła: https://www.jidonline.org/article/S0022-202X(15)36405-8/fulltext https://www.medicalnewstoday.com/articles/276013.php https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2836431/
Treści prezentowane na naszej stronie mają charakter edukacyjny i informacyjny. Dokładamy wszelkich starań, aby były one merytorycznie poprawne. Pamiętaj jednak, że nie zastąpią one indywidualnej konsultacji ze specjalistą, która jest dostosowana do Twojej konkretnej sytuacji.