U nas zapłacisz kartą
Czy Szczypanie Może Powodować Raka? Prawda O Ryzyku i Bezpieczeństwie1 / 2
Węglowodany i tłuszcze
Spokojnie, związek na razie jest pośredni. Chodzi o to, iż przekarmianie ustroju sprzyja skróceniu życia, jest to bardzo dobrze udokumentowany fakt (m.in. w badaniach na zwierzętach). Wiemy, iż otyłość jest powiązana z wieloma rodzajami raka, chorobami serca, insulinoopornością, zaburzeniami metabolicznymi. Ponadto nie wszystkie węglowodany są sobie równe. Na “czarnej liście” znajdują się: glukoza, fruktoza, syrop glukozowo-fruktozowy (HFCS), cukier stołowy (sacharoza), miód i podobne związki (węglowodany o szybkiej kinetyce). Na chwilę obecną wiele dowodów wskazuje, iż wysokie spożycie cukru i żywności o wysokiej zawartości cukru może wiązać się z większym ryzykiem np. raka trzustki. To nie znaczy, że raka powoduje np. jedzenie ryżu, kaszy gryczanej, prosa czy pszenicy. Jednak jedzenie wysokoprzetworzonej żywności, nafaszerowanej węglowodanami, na pewno nie sprzyja długiemu życiu. Słodzone napoje sprzyjają cukrzycy, cukrzyca poprzez różne mechanizmy (np. hiperinsulinemię) jest „przyjacielem raka”. Z diety należy wykluczyć soki 100%, soki wyciskane, jogurty pitne, napoje typu cola, toniki, oranżady, kawę z cukrem, herbaty słodzone itd.
Mięso czerwone i wysokoprzetworzone niezależnie od koloru, powiązano kilka lat temu z rakiem. To nie znaczy, że jedzenie mięsa powoduje raka w ciągu kilku miesięcy, jednak w perspektywie kolejnych lat życia ma ono znaczenie.
Jak rozpoznać, że w ciele rozwija się rak?
Nowotwory mogą rozwijać się w ciele w różny sposób, nie wywołując w początkowej fazie żadnych objawów lub przyczyniając się do powstawania dolegliwości, do których można nie przywiązywać większej wagi. Na jakie symptomy ze strony organizmu warto zwrócić uwagę i jakie zrobić badania, by przekonać się, czy w ciele nie rozwija się rak?
Nowotwory należą do jednej z głównych przyczyn zgonów w Polsce. Do rozwoju większości z nich przyczynia się palenie papierosów, złe odżywianie, niska aktywność fizyczna i nieodpowiedni tryb życia[1], ale niekiedy również przewlekłe infekcje wirusowe oraz bakteryjne.
Problemem w Polsce jest nie tylko diagnostyka i leczenie chorób nowotworowych, ale i profilaktyka. Tylko 43 procent Polaków robi podstawowe badania profilaktyczne raz w roku[2]. O zdrowie dbają głównie osoby w kategorii wiekowej 55+, z których 70 procent deklaruje regularne wykonywanie morfologii raz do roku.
Brak regularności wykonywania badań profilaktycznych wciąż stanowi w naszym kraju duży problem, który przekłada się na zbyt późne wykrywanie chorób nowotworowych i zmniejszenie szans na skuteczne wyleczenie choroby. Tymczasem odpowiednio wczesne wykrycie raka może być kluczowe dla efektywności jego leczenia.
Najczęstsze symptomy choroby nowotworowej – lista
- Zmiany na skórze lub błonach śluzowych wargi, jamy ustnej, narządów płciowych. Mogą one budzić podejrzenie raka, szczególnie gdy utrzymują się ponad dwa tygodnie. W takim przypadku konieczna jest biopsja czyli pobranie małego wycinka do weryfikacji histopatologicznej,
- Niekontrolowane i nadmierne osłabienie i chudnięcie są częstymi objawami nowotworu. Mogą towarzyszyć hiperkalcemii lub być wyrazem anemizacji spowodowanej rozwojem raka trzustki. Trudna do wyjaśnienia utrata wagi większa niż 10% w ciągu kilku tygodni jest wskazaniem do wizyty u lekarza gdyż może stanowić objaw raka.
- Niewyjaśniony ból w jamie brzusznej, okolicy lędźwiowej, klatce piersiowej może być objawem raka, którego nie wolno lekceważyć. Ból w dole biodrowym wymaga badań w kierunku raka jelita grubego (krew utajona, morfologia, kolonoskopia, badanie dwukontrastowe rentgenowskie). Ból okolicy lędźwiowej może być objawem guza nowotworowego nerki (zalecana ultrasonografia). Bóle klatki piersiowej mogą być objawami nowotworu płuca (wymaga zrobienia zdjęcia rentgenowskiego). Bóle kości to sygnał, że być może mamy do czynienia z przerzutami raka lub guzem pierwotnym szpiczaka,
- Długotrwała gorączka o niewyjaśnionym pochodzeniu może być pierwszym objawem nowotworów hematologicznych lub towarzyszyć rozsianemu rakowi piersi,
- Powiększone węzły chłonne – ewidentnie zmienione i niezwiązane z zakażeniem należy koniecznie zbadać cytologicznie (BAC) lub histologicznie. Należy koniecznie badać i weryfikować wszystkie powiększone węzły chłonne utrzymujące się ponad trzy tygodnie,
- Owrzodzenie brodawki sutkowej może być objawem nowotworu Pageta,
- Zmiany wyglądu jąder. Jakakolwiek zmiana kształtu, wielkości lub konsystencji jąder musi być koniecznie zbadana przez lekarza, ponieważ może być objawem raka. Jeśli dodatkowo występuje powiększenie gruczołów piersiowych i węzłów chłonnych, należy wykonać badania pod kątem nowotworu jądra,
- Wyczuwalny guz nowotworowy w piersi należy jak najszybciej konsultować i diagnozować w specjalistycznej poradni. Ważne jest, aby badanie przeprowadził doświadczony lekarz onkolog, gdyż badania obrazowe (mammografia piersi i USG) oraz morfologiczne (biopsja aspiracyjna cienkoigłowa) nie wykrywają wszystkich raków,
- Uporczywy, chroniczny kaszel, który utrzymuje się nienaturalnie długo i zmienia swój charakter to sygnał, iż istnieje potrzeba wykonania zdjęcia rentgenowskiego. To mogą być symptomy i objawy raka płuc.
- Objawem nowotworu, którego nie wolno lekceważyć jest krwioplucie. Dzięki szybkiej reakcji i wykonaniu zdjęć rentgenowskich i bronchoskopii istnieje szansa na wykrycie operacyjnego raka płuca,
- Świeża krew w stolcu lub stolec ciemnobrunatny, naprzemienne zaparcia i biegunki, wzdęcia, śluz w stolcu, to objawy raka, które wymagają specjalistycznych badań – rektoskopii, badania rektosigmoidoskopem lub kolonoskopem. Warto wykonać wielokrotne badania na krew utajoną w kale. To może być guz nowotworowy zlokalizowany w układzie pokarmowym,
- Nowotwór gardła, krtani, przełyku lub żołądka może objawiać się trudnościami w przełykaniu,
- Uporczywe i nawracające bóle głowy z towarzyszącymi nudnościami i wymiotami, narastająca senność, zmiany w charakterze i problemy z koncentracją powinny być sygnałem do wizyty u neurologa. Mogą być objawami guza mózgu.
E-papierosy – jak to z nimi jest?
Zdania na temat elektronicznych papierosów wśród badaczy, lekarzy, naukowców jak i zwykłych ludzi na świecie są silnie podzielone.
Dla przykładu Amerykańskie Towarzystwo Medyczne wskazuje, iż jest to produkt niebezpieczny dla zdrowia i powoduje wzrost ryzyka rozwoju klasycznego nałogu tytoniowego.
Z drugiej strony pojawia się natomiast opinia Brytyjskiej Agencji Zdrowia, która w swoim raporcie zachęca lekarzy do zapisywania E-papierosów osobom, które zgłaszają się do nich z chęcią rzucenia nałogu tytoniowego.
E- papierosy nieco różnią się od tych klasycznych. Po pierwsze metoda ich działania opiera się na inhalacji. Za najważniejszy element uznaje się tzw. Liquid czyli płyn nikotynowy.
Znajduje się w nim bez wątpienia nikotyna, jednak jej stężenie może być różne. Oprócz tego w składzie znajdziemy glikol propylenowy, wodę, glicerynę jak również związki smakowo-zapachowe.
Urządzenie wykorzystuje baterie lub akumulator w celu podgrzania płynu, a jego opary wydostają się do ust w postaci aerozolu. Nie mówimy tu o paleniu, gdyż w przypadku tego urządzenia nie ma ognia. Ono jedynie powoduje rozgrzanie liquidu, który następnie paruje.
W ten sposób nikotyna trafia bezpośrednio do płuc. Za jedną z zalet E-papierosów uznaje się fakt iż w tym urządzeniu nie ma wydzielania substancji smolistych- silnie rakotwórczych, które są w każdym tradycyjnym papierosie. Są one więc zdecydowanie bezpieczniejsze od zwykłych dla osób postronnych czyli biernych palaczy.
Z jednej strony możemy stwierdzić, że elektroniczne papierosy zawierają zdecydowanie mniejsze ilości chemicznych i rakotwórczych substancji od papierosów tradycyjnych. Jednak jakieś zawierają.
Mimo to nie możemy być do końca pewni składu produktu jaki kupujemy, jak również szkodliwości dla zdrowia substancji jakie znajdziemy w poszczególnych liquidach. Liczni producenci nastawiając się bowiem na większe zyski przygotowują je z komponentów, które sprowadzają z Chin-są one tańsze, ale jednocześnie zdecydowanie gorzej oczyszczone.
Stosowanie środków antykoncepcyjnych z progesteronem i estrogenami oraz terapie hormonalne
Po piąte: stosowanie środków antykoncepcyjnych z progesteronem i estrogenami oraz terapie hormonalne. Popularne i mocno promowane, jednak od 2012 r. sklasyfikowane w kategorii I rakotwórczości. Okazuje się, że „pigułki” obniżają szanse powstania niektórych rodzajów raka jednak są bronią obosieczną, mają wpływ na zwiększone ryzyko wystąpienia innych złośliwych zmian. Kobiety, które stosowały doustne hormonalne środki antykoncepcyjne są narażone na mniejsze ryzyko raka jelita grubego, macicy, jajnika, układu limfatycznego i układu krwiotwórczego. Z kolei może rosnąć u nich ryzyko raka piersi. Nieco inaczej wygląda kwestia np. iniekcyjnych środków progesteronowych. U kobiet poniżej 35 roku życia „pigułki” zwiększały ryzyko raka o 70%, ogólnie we wszystkich grupach wiekowych o 20%. Złożoność problemu dodatkowo podkreślają dowody na to, że połączenia estrogen-progestagen są związane z większym ryzykiem raka piersi, niż sam estrogen. Ogólnie nikt nie wykazał, by hormonalna terapia zastępcza i antykoncepcyjne środki z progesteronem i estrogenami były bezpieczne, co nie znaczy, że stanowią aż tak duże zagrożenie.
Jest spotykany w herbacie czarnej i zielonej, glonach, rybach, owocach morza itd. Wykazuje działanie rakotwórcze, genotoksyczne oraz neurotoksyczne. Co prawda skażenie produktów jest zróżnicowane, jednak największym problemem jest ustalenie ilości arsenu w różnych rodzajach żywności. Jest to droga i złożona procedura.
