U nas zapłacisz kartą
Czy trądzik różowaty swędzi?
Leczenie trądziku różowatego
Jak leczyć trądzik różowaty? Cóż, terapia ma w tym przypadku indywidualny charakter i zależy od nasilenia objawów oraz stadium choroby. To długotrwały proces, który wymaga cierpliwości, zaangażowania i sumienności. Leczenie obejmuje stosowanie środków farmakologicznych, pielęgnację oraz zmianę stylu życia i pewnych nawyków na zdrowsze. Skuteczny lek na trądzik to antybiotyk, najczęściej taki, jak:
- tetracyklina,
- klindamycyna,
- erytromycyna,
- metronidazol.
Leki te należy stosować miejscowo, bezpośrednio na skórę twarzy lub doustnie. Tabletki na trądzik współdziałają z maściami i żelami.
Maść na trądzik różowaty powinna zawierać:
- nadtlenek benzoilu,
- sulfacetamid,
- siarkę,
- kwas azelainowy.
Efekty terapii widoczne są po kilku miesiącach regularnego stosowania. Jeżeli mimo leczenia antybiotykami zmiany skórne nadal się utrzymują, lekarz może zaproponować leczenie izotretynoiną – pochodną witaminy A. Jest to wysoce skuteczny lek, jednak ma liczne skutki uboczne.
Osoby, które borykają się z uciążliwymi i dużymi zmianami, mogą zdecydować się na laserowe usuwanie trądziku różowatego. Wiązka światła obkurcza, zamyka i uszczelnia naczynka, dzięki czemu znika zaczerwienienie twarzy. Kliniki medycyny estetycznej mają w ofercie kilka typów laserów, które różnią się działaniem, jednak każdy z nich jest bezpieczny dla zdrowia, nie powoduje uszkodzenia zdrowych tkanek. Stosowanie kwasów na trądzik różowaty nie jest zalecane, aby dodatkowo nie podrażnić skóry.
Zobacz także
Kaszak – czym jest, czym grozi i jak się go leczy?
Jak zadbać o skórę z trądzikiem różowatym?
Obecnie leczenie trądziku różowatego skupia się przede wszystkim na łagodzeniu objawów choroby a nie zwalczaniu jej przyczyn. Szuka się także czynników wyzwalających rumień (jak ekspozycja na słońce, pikantne potrawy, zmiany temperatury czy alkohol). Dobre efekty może przynieść miejscowe leczenie przeciwzapalne i roztoczobójcze, jak również ogólnoustrojowe (antybiotyki), laserowe i leczenie światłem.
Skóra skłonna do trądziku różowatego wymaga także odpowiedniej pielęgnacji , łagodzącej widoczność zmian skórnych, redukującej zaczerwienienie i uczucie pieczenia skóry oraz wspierającej mikrobiom skóry.
1. Oczyszczanie
Do oczyszczania skóry skłonnej do trądziku różowatego należy stosować delikatne produkty myjące , przeznaczone dla skóry wrażliwej, reaktywnej i skłonnej do alergii (np. TOLERIANE Łagodna emulsja oczyszczająca ).
2. Pielęgnacja
Do codziennej pielęgnacji należy wybierać hipoalergiczne produkty przeznaczone dla skóry reaktywnej, alergicznej i skłonnej do zaczerwienienia, jak gama Toleriane ROSALIAC AR . Ich zadaniem jest ukojenie skóry , złagodzenie objawów podrażnienia (w tym zaczerwienienia), nawilżenie i zapobieganie wysuszeniu skóry, jak również przywrócenie prawidłowej funkcji bariery skórnej , by zapobiec nawrotom rumienia.
3. Ochrona
Niezwykle istotna jest również ochrona skóry przed promieniowaniem UV, które znacząco zaostrza objawy, takie jak zaczerwienienie czy pieczenie skóry. Dlatego obowiązkowo, codziennie i przez cały rok (także w zimie i w pochmurne dni) należy stosować produkty chroniące przed promieniowaniem słonecznym (UVA i UVB) z wysokim wskaźnikiem SPF (powyżej 30).
Sphingobioma – nowy składnik wspierający pielęgnację skóry skłonnej do trądziku różowatego
Co to jest trądzik różowaty?
Trądzik różowaty, błędnie określany też jako „trądzik różyczkowaty”, to przewlekła dermatoza, która pojawia się głównie na policzkach, czole, podbródku oraz nosie. Warto zaznaczyć, że trądzik różowaty dotyczy tylko dorosłych osób, chociaż pierwsze jego symptomy mogą pojawić się już w okresie dojrzewania. Nasilenie choroby i pierwsze prawdziwe objawy pojawiają się po ukończeniu 35. roku życia. Leczenie trądziku różowatego to długotrwały proces, na który składają się farmakoterapia i domowe sposoby.
Można wyróżnić cztery okresy (postaci) trądziku różowatego. Każdy z nich cechuje się innymi objawami.
- okres rumieniowo-naczyniowy – na twarzy pojawia się rumień, do tego dochodzi pieczenie, palenie, uczucie ściągnięcia skóry, widoczne stają się rozszerzone naczynka,
- okres grudkowo-krostkowy – pojawiają się w nim wykwity grudkowo-krostkowe, które lekko się złuszczają, w środkowej części twarzy zauważalny jest również rumień,
- okres z dominacją zmian przerostowych – można je zauważyć niemal wyłącznie u mężczyzn między 40. a 60. rokiem życia, skóra staje się wówczas zgrubiała i ma nieregularną powierzchnię ze zmianami guzowatymi i blaszkami, z tendencją do zlewania się, czasem następuje też przerost i włóknienie gruczołów łojowych, zmiany występują na czole, policzkach, brodzie, uszach, a w ich obrębie często stwierdza się zapalenie mieszków włosowych,
- okres związany z powikłaniami ocznymi – jest to odmiana choroby, którą relatywnie ciężko jest rozpoznać, dochodzi w niej do zapalenia spojówek, brzegów powiek, a czasem też rogówki oraz tęczówki, doprowadza to do łzawienia, pieczenia, kłucia, swędzenia i przekrwienia oczu, światłowstrętu i uczucia istnienia ciała obcego w oku.