U nas zapłacisz kartą
Trwałe usuwanie owłosienia - metody, korzyści i rozwiązania
Stałe usuwanie owłosienia - jak to zrobić?
Czy usuwanie owłosienia na stałe jest w ogóle możliwe? Okazuje się że tak, choć nie u każdego. Każdy organizm jest inny i inaczej reaguje na różnego rodzaju metody. Niektórzy nie narzekają na obfite owłosienie, a skorzystanie z permanentnej metody pozwala im cieszyć się z gładkiej skóry na długie lata, albo nawet na zawsze. Niektórzy muszą wykonywać tzw. zabiegi przypominające. Macierz występujących do tej pory włosów została bezpowrotnie zniszczona, ale po jakimś czasie pojawiają się nowe włoski, choć zazwyczaj mniej gęste i przez to mniej widoczne – taka sytuacja jak najbardziej może mieć miejsce.
Jakie wyróżniamy metody na usuwanie owłosienia na stałe? Głównie są to coraz popularniejsze w dzisiejszych czasach depilacja laserowa oraz elektroliza. Ten pierwszy sposób polega na niszczeniu cebulek włosów przy użyciu, jak sama nazwa wskazuje, lasera. Zabieg ten jest bezbolesny oraz trwały. Trzeba jednak pamiętać, że seria zabiegów może być dość kosztowna, gdyż należy wykonać kilka sesji, a nie odbyć tylko jedną wizytę w gabinecie depilacji laserowej.
A na czym polega elektroliza? To metoda opierająca się na usuwaniu włosów poprzez wprowadzanie małych elektrod do skóry w celu zniszczenia cebulek. Sposób ten może okazać się efektywny, ale jednocześnie bolesny i wymagający wielu sesji.
Depilacja czasowa - największe plusy i minusy
Na pewno do największych zalet metod depilacji czasowej zaliczamy powszechność i łatwość użycia. Większość możemy po prostu wykonać w domu, co niewątpliwie jest bardzo wygodne. Jednorazowe zastosowanie tych sposobów nie generuje niskiego kosztu. W dłuższej perspektywie może wyglądać to jednak zupełnie inaczej.
I tutaj płynnie przechodzimy do wad tych rozwiązań. Największą z nich na pewno są krótkotrwałe rezultaty. Niektóre z tych sposobów mogą okazać się też bardzo bolesne, szczególnie woskowanie. Ryzyko powikłań jest tutaj bardzo wysokie – niektóre metody depilacji tymczasowych, tak jak depilacja maszynką do golenia, mogą powodować podrażnienia, infekcje skóry oraz wrastanie włosków. Wiele z tych sposobów nie jest odpowiednia dla wszystkich, szczególnie dla osób z wrażliwą skórą.
Zabieg depilacji laserowej poprzedzony jest konsultacją. Dermatolog lub kosmetolog przeprowadza wywiad, i jeśli nie ma przeciwwskazań do depilacji, ocenia typ i stan skóry oraz włosów, a następnie na podstawie wyników dobiera parametry wiązki lasera. U pacjentów zakwalifikowanych do zabiegu najpierw wykonana zostaje próba laserowa. Jeśli wypadnie pozytywnie, przeprowadzany jest właściwy zabieg. Przeważnie wykonuje go lekarz dermatolog (choć bywa, że robi to kosmetyczka pod ścisłym nadzorem dermatologa). Wybrane partie skóry naświetlane są małą wiązką światła. Niektórzy pacjenci odczuwają wówczas dyskomfort opisywany jako kłucie, mrowienie, albo swędzenie – zależy to jednak od rodzaju sprzętu, jaki ma dany gabinet, bo aparaty najnowszej generacji prawnie nie wywołują takich niedogodności. Jeśli dyskomfort jest silny, skórę można posmarować żelem znieczulającym lub chłodzącym. W zależności od powierzchni skóry poddanej naświetlaniu zabieg trwa od kilkunastu minut do nawet dwóch godzin. Naturalnym objawem po zabiegu jest obrzęk lub zaczerwienienie skóry, które trwają od kilku godzin do kilku dni. W tym czasie skórę trzeba delikatnie traktować: myć żelem bez mydła, przy osuszaniu nie pocierać, a jeśli depilowane były pachy – nie stosować dezodorantów. Przez przynajmniej dwa tygodnie po zabiegu skóry nie wolno opalać ani nie stosować preparatów o działaniu złuszczającym. Pomiędzy kolejnymi zabiegami włosy można obcinać i golić, nie wolno ich natomiast wyrywać pęsetą ani usuwać za pomocą wosku.
- Uszkodzenia naskórka (np. po peelingach chemicznych).
- Świeża opalenizna.
- Przyjmowanie leków fotouczulających (jak retinoidy, witamina A, sterydy, niektóre zioła, antybiotyki z grupy tetracyklin i izotretinoina, leki antydepresyjne.
- Choroby skóry (AZS, łuszczyca, grzybice i drożdżyce).
- Zaburzenia pigmentacji, m.in. bielactwo.
- Cukrzyca insulinozależna.
- Nietypowe brodawki skórne.
- Nowotwory.
- Skłonność do przebarwień.
- Przyjmowanie leków obniżających krzepliwość krwi.
- Padaczka.
- Bliznowce.