U nas zapłacisz kartą
Depilacja papierem ściernym - Tajemnica Gładkiej Skóry
Depilacja papierem ściernym. Kontrowersyjny trik podbija TikToka, a lekarze łapią się za głowę
Depilacja bywa uciążliwa. Nic więc dziwnego, że kobiety szukają różnych sposobów na pozbycie się włosów z ciała. TikToka zaczęła podbijać kontrowersyjna metoda.
Są różne sposoby na pozbycie się włosów z ciała, a przede wszystkim z nóg. Do najpopularniejszych z pewnością należy depilacja woskiem lub po prostu klasyczna pianka do golenia i żyletka. Dużym zainteresowaniem w ostatnich latach cieszą się także depilacja brazylijska oraz depilacja laserowa . Kobiety wciąż wyszukują jednak nowych sposobów na usunięcie włosów. Teraz TikToka zaczęła podbijać metoda, która być może jest niezawodna, ale też bardzo niebezpieczna, przed czym ostrzegają lekarze. Z pewnością jest kontrowersyjna. Zobacz także: Ten popularny kosmetyk zastąpi ci krem do depilacji. Wypróbuj go i przekonaj się sama
Rodzaje papieru ściernego
Wyróżniamy kilka rodzajów papieru ściernego, które są zwykle zaznaczone kolorem lub opatrzone napisem. W marketach budowlanych możemy więc znaleźć: papier ścierny do drewna, metalu, tworzyw sztucznych, betonu czy papiery uniwersalne. Na papierze od spodu podana jest informacja dotycząca jego stopnia ziarnistości, tzw. gradacji. Generalna zasada dotycząca gradacji papieru ściernego jest następująca: im wyższa jej liczba, tym drobniejsze ziarno. Z kolei grubsze ziarna oznaczają większy efekt ścierania (czyli „pracują” mocniej). Gradację – inaczej zwaną granulacją papieru ściernego – oznacza się literą P i towarzyszącą jej liczbą.
Zazwyczaj dostępne są papiery ścierne od P 24 do P 2500. Jak klasyfikowana jest ziarnistość papierów ściernych?
- ziarnistość najbardziej ostra: 40-60,
- ziarnistość średnia: 80-120,
- ziarnistość drobna: 150-180,
- ziarnistość bardzo drobna: 220-240,
- ziarnistość superdrobna: od 280.
Papiery ścierne do ręcznego użytku sprzedawane są zazwyczaj w arkuszach A4 lub w większych rolkach. W sklepach można wybrać także pomiędzy papierem twardym a elastycznym. Ten drugi przyda się jako papier ścierny do drewna.
Jaki papier ścierny do drewna, metalu i innych materiałów? Gradacje papieru ściernego
Papier ścierny jest nieodłącznym elementem remontu czy naprawy. Jaki papier ścierny wybrać do drewna, a jaki do metalu, aby osiągnąć idealną gładkość szlifowanego materiału? Pomocna będą wiedza na temat gradacji papieru ściernego oraz fachowe wskazówki dotyczące szlifowania danej powierzchni.
Spis treści
- Jak wybrać odpowiedni papier ścierny?
- Po czym poznać dobry papier ścierny?
- Rodzaje papieru ściernego
- Gradacja papieru ściernego
- Jaki papier ścierny do drewna, metalu i innych powierzchni?
- Jaka gradacja papieru ściernego do danej powierzchni?
Papier ścierny to inaczej cienki nośnik z mocnego kartonu, tkaniny bawełnianej bądź włókniny syntetycznej, do którego przylegają ziarna ścierne z naturalnych materiałów, takich jak np. korund, lub syntetycznych – elektrokorund czy karborund.
Szlifuj wzdłuż włókien drewna
Drewno jest wytrzymałym materiałem, a większość typowych papierów ściernych nie jest wystarczająco ostra aby przeciąć jego włókna. W trakcie szlifowania włókna drewna są rozrywane, a nie przecinane, stąd szlifowanie poprzecznie do włókien podważa je zamiast usuwać. Efektem tego jest chropowata powierzchnia i wystające ponad nią luźne włókna. Szlifowanie takie pozostawia również głębokie i nieestetyczne rysy, szczególnie widoczne po olejowaniu drewna lub lakierowaniu lakierem barwiącym.
W przypadku twardszych gatunków drewna, jak np. dębu włókna często są wyrywane przez papier ścierny, pozostawiając głębokie „dziury” lub „wżery”. Na zdjęciu poniżej widać kawałek dębowej deski, przeszlifowanej poprzecznie do włókien drewna (papier ścierny Klingspor PL28C, szlifowanie granulacjami P80, P100, P120). Wyraźnie widać miejsca w których włókna zostały wyrwane.
Dębowa deska szlifowana papierem ściernym poprzecznie do włókien drewna
Prawdopodobnie jedynym wyjątkiem od tej reguły jest szlifowanie drewna za pomocą szlifierek taśmowych grubymi granulacjami (poniżej P60) w celu nadania kształtu lub usunięcia uszkodzeń powierzchni. Szlifowanie pod kątem ok. 45% do linii w której biegną włókna pozwala na znacznie szybsze szlifowanie oraz mniejsze zużycie materiału ściernego. Dzieje się tak dlatego, iż szlifierka z dużą siłą wyrywa włókna zamiast stopniowo je zeszlifowywać. Szlifowanie drobniejszymi materiałami (granulacje P60 i drobniejsze) powinno już być prowadzone wzdłuż włókien.
Dość często spotyka się stwierdzenie, iż wystarczy wzdłuż włókien drewna prowadzić jedynie ostatnie szlifowanie. Jest to nieprawda – ziarna papieru ściernego, nawet w ramach jednej granulacji mogą mieć różne rozmiary i zostawiać ślady różnej głębokości. Finalne szlifowanie może nie usunąć ich w całości, przez co istnieje duża szansa iż nie usuniemy wszystkich rys i szlifowanie trzeba będzie prowadzić od początku.
Regularnie czyść powierzchnię
Zabrudzenia na powierzchni drewna same mogą działać jak papier ścierny, nad którym nie mamy kontroli. Warto regularnie usuwać pył zarówno z powierzchni jak i używanego przez nas papieru ściernego. Koniecznie trzeba to robić gdy zmieniamy granulację papieru na drobniejszą – w trakcie szlifowania w drewnie zostają niewidoczne na pierwszy rzut oka ziarna ścierniwa i resztki żywicy którą były one sklejone. Bez ich usunięcia, cały czas w trakcie naszej pracy będą one zostawiać rysy, których łatwo się nie pozbędziemy. Nawet jeżeli myślisz, że powierzchnia drewna jest już odpylona – przetarcie jej suchą i czystą bawełnianą szmatką zazwyczaj pokaże, że jest inaczej ,).
Za bardzo gładką i błyszczącą powierzchnię odpowiada warstwa lakieru/politury na drewnie a nie stopień jego wyszlifowania. Zasadniczo przyjmuje się, iż szlifowanie powierzchni drewna powinno zakończyć się na granulacji P150 lub P180.
Usuwanie defektów drewna lub ewentualne nadawanie kształtu jest w większości przypadków zadaniem materiałów ściernych o granulacjach do P80 włącznie. Zadaniem granulacji P100 i wyżej jest jedynie usuwanie widocznych rys (powstałych przy szlifowaniu grubszymi granulacjami) tak, aby osiągnąć estetyczny efekt. Przy granulacjach P150-P180 rysy zazwyczaj nie są już widoczne i szlifowanie drobniejszym papierem ściernym niewiele już w końcowym efekcie zmieni.
Oczywiście jest to dość spore uogólnienie – w zależności od gatunku czy wieku drewna (ma na to np. wpływ wielkość włókien i ich twardość) do usunięcia widocznych rys potrzebne mogą być drobniejsze materiały. Duży wpływ na finalny efekt ma również rodzaj użytej warstwy nałożonej finalnie na drewno – np. często po olejowaniu rysy czy defekty szlifowania widać w większym stopniu niż po np. lakierowaniu. Nie jest wyjątkiem ani błędem szlifowanie np. aż do granulacji P400 jeżeli efekt, który chcemy osiągnąć tego wymaga. Jednak warto zawczasu zrobić próbę na nieużywanym kawałku drewna lub w mniej widocznym miejscu szlifowanego przedmiotu.
