U nas zapłacisz kartą
Dieta a łuszczyca - Klucz do Leczenia i Łagodzenia Objawów
Rodzaje łuszczycy a dieta
Wyróżnić można kilka rodzajów łuszczycy. Pierwszy podział bazuje na wieku pojawienia się pierwszych zmian:
- łuszczyca typu I - dziedziczną, diagnozowaną przed 40. rokiem życia
- łuszczyca typu II - łuszczycę dorosłych, pierwsze objawy po 40. roku życia
Dodatkowo podziału można dokonać ze względu na miejsce występowania zmian, tj. łuszczycę:
- paznokci,
- dłoni i stóp,
- twarzy,
- owłosionej skóry głowy,
- odwróconą - zmiany występują w zgięciach łokciowych i kolanowych.
Bez względu na miejsce występowania zmian zalecenia dietetyczne nie powinny się od siebie różnić. Podłoże pojawiających się zmian jest cały czas takie samo i należy zadbać o potencjał przeciwzapalny spożywanej żywności, odpowiednią podaż kwasów Omega-3, witaminy D, cynku i żelaza, a także o prawidłową masę ciała.
Skąd bierze się łuszczyca?
Zanim przejdziemy do tego, na czym polega dieta łuszczycowa, warto bliżej przyjrzeć się samemu problemowi. Łuszczyca to choroba zapalna skóry o podłożu autoimmunologicznym, którą wyróżnia przebieg obejmujący naprzemienne okresy wyciszenia i zaostrzenia. Co istotne, łuszczycą nie można się zarazić, o czym warto pamiętać, jako że wciąż można napotkać taki mit – powoduje to, że chorzy czują się często odizolowani od społeczeństwa.
Dokładne przyczyny łuszczycy nie zostały do końca poznane, choć bardzo często wskazywane jest podłoże genetyczne. Jeżeli oboje rodziców choruje na łuszczycę, to prawdopodobieństwo jej wystąpienia u dziecka wzrasta aż o 50%. Dodatkowo w grę wchodzą zaburzenia immunologiczne. Łuszczyca pojawia się na skutek nadmiernego podziału komórek naskórka w połączeniu z jego niewłaściwym złuszczaniem.
Oprócz tego do czynników zaostrzających chorobę lub mogących bezpośrednio wpłynąć na jej istnienie zaliczamy:
- stres,
- zakażenia gronkowcem lub paciorkowcem,
- ciążę, połóg,
- zaburzenia hormonalne, jak np. te, które wynikają z menopauzy,
- częste sięganie po używki,
- zażywanie niektórych leków, jak chociażby litu i progesteronu,
- stosowanie nieumiejętnej pielęgnacji i nieprzestrzeganie zasad higieny.
Zdiagnozowanie łuszczycy następuje zazwyczaj po 10. roku życia.
Dieta przy łuszczycy – zalecane produkty spożywcze
W diecie nie może zabraknąć źródeł wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z rodzimy omega-3, które oddziałują na zmniejszenie stanu zapalnego organizmu. Do ich cennych źródeł należą m.in.: orzechy, siemię lniane, oleje roślinne, nasiona dyni, tłuste ryby morskie (sardynki, makrele, śledzie, łosoś).
Nie zapominajmy również o witaminie D3 – pacjenci z łuszczycą szczególnie narażeni są na niedobory tej witaminy i powinni ją suplementować przez cały rok, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. Pochodne witaminy D3 wykorzystywane są w leczeniu tej dermatozy, dlatego też do jadłospisu warto włączyć jej naturalne źródła. Witaminę D znajdziemy m.in. w: rybach (halibut, węgorz, pstrąg, łosoś, karp, śledź, tuńczyk, dorsz, szczupak, sandacz), przetworach mlecznych, żółtkach jajek, w pieczarkach, wątróbce, mięsie z indyka, cielęcinie.
Beta-karoten, czyli prowitamina A, pozytywnie oddziałuje na skórę od środka oraz pomaga w budowaniu jej odporności. Do źródeł beta-karotenu należą: marchew, szpinak, brokuły, dynia, kabaczek, szparagi, wiśnie, brzoskwinie, morele.
Dieta przy łuszczycy powinna dostarczać nam: kwasów tłuszczowych z rodziny omega-3, witaminy D3, witaminy A, kwasu foliowego, cynku, selenu, antyoksydantów.
Kwas foliowy, należący do witamin z grupy B, wpływa na rozwój komórek naszego organizmu. Znajdziemy go w: bananach, awokado, kalafiorze, kapuście, sałacie, brokułach, natce pietruszki, rzepie, jajach, nasionach słonecznika.
Z kolei cynk przyspiesza procesy gojenia się ran, a selen wykazuje działanie przeciwzapalne. Źródła cynku to między innymi: mięso z indyka, jaja, nasiona słonecznika, pestki dyni, ryby, kasza gryczana, ryż. Selen zawierają: orzechy, ziarna zbóż, nasiona słonecznika, ryby morskie, czosnek, mięso drobiowe, grzyby.
Sięgajmy również po źródła antyoksydantów, które chronią nasz organizm przed szkodliwym działaniem tak zwanych wolnych rodników, czyli przeciwutleniaczy wywołujących stres oksydacyjny i odpowiadających za procesy starzenia się organizmu. Do źródeł antyoksydantów należą przede wszystkim warzywa i owoce, takie jak: marchew, szpinak, natka pietruszki, borówki amerykańskie, czarna porzeczka, żurawina, truskawki, maliny. Przeciwutleniaczy dostarczą nam również: orzechy, oleje roślinne, pełnoziarniste produkty zbożowe, ryby morskie.
Przykładowy jadłospis w diecie na łuszczycę
I śniadanie
Płatki owsiane z jogurtem naturalnym 2%, do tego truskawki i nasiona babki jajowatej oraz uprażone pestki słonecznika.
II śniadanie
Omlet z jaj podany z sałatką z awokado, pomarańczowej papryki i rukoli, skropiony oliwą z oliwek i doprawiony do smaku ulubionymi ziołami. Podany z pieczywem żytnim.
Obiad
Podwieczorek
Pomidor pokrojony w plastry, na wierzchu ułożone plastry mozzarelli z zalewy. Kropimy oliwą i układamy liście bazylii, doprawiamy do smaku.
Kolacja
Pieczywo żytnie pełnoziarniste z wędliną z udźca indyka, podane z ogórkiem zielonym, żółtą papryką i kiełkami brokuła.
Łuszczyca i jej przyczyny
Łuszczyca to niezakaźne, przewlekłe schorzenie dermatologiczne o nawrotowym przebiegu oraz zapalnym podłożu. Zmiany łuszczycowe mogą występować trwale lub okresowo w obrębie: większych partii skóry, dłoni, stóp, twarzy, owłosionej skóry głowy, paznokci, kolan, łokci.
Szczegółowe przyczyny rozwoju łuszczycy do dziś nie są znane – mimo przeprowadzenia wielu badań naukowych. Specjaliści wskazują natomiast na grupy czynników (czynniki immunologiczne, genetyczne i środowiskowe), które warunkują pojawienie się pierwszych objawów łuszczycy oraz wpływają na zaostrzenie jej objawów.
Wśród czynników warunkujących rozwój łuszczycy można wymienić:
- przebycie choroby wirusowej lub choroby bakteryjnej o ostrym przebiegu,
- nadużywanie alkoholu i palenie tytoniu,
- stosowanie niewłaściwych nawyków żywieniowych,
- otyłość,
- nadmierny i przewlekły stres,
- stosowanie niektórych grup leków,
- przebycie urazu mechanicznego,
- nietolerancję glutenu,
- zaburzenia metaboliczne.
