U nas zapłacisz kartą
Dieta w łuszczycy - Czego unikać?
Dieta śródziemnomorska w leczeniu łuszczycy
Celem diety śródziemnomorskiej jest zachowanie dobrego zdrowia, obniżenie ryzyka zachorowania na choroby sercowo-naczyniowe, nowotworów, cukrzycy typu 2, depresji. Tradycyjna dieta śródziemnomorska opiera się głównie na roślinach oraz na pewnej ilości jaj, drobiu. Dozwolone są wszelkiego rodzaju warzywa, owoce, zboża (głównie nieoczyszczone produkty z pełnego przemiału), strączki, orzechy, dobrej jakości oliwa. Najlepiej, aby w każdym posiłku były zawarte produkty z tej grupy. Dieta śródziemnomorska bogata jest w przeciwutleniacze, flawonoidy oraz wielonienasycone kwasy tłuszczowe..
Dieta wegetariańska polega na wykluczeniu z codziennego jadłospisu produktów pochodzenia zwierzęcego. Mięso bogate jest w kwas arachidowy, który posiada działanie prozapalne i przyczynia się do rozwoju łuszczycy. Dieta wegetariańska opiera się na spożywaniu większej ilości roślin strączkowych, różnego rodzaju kasz, zbóż, warzyw, owoców, jaj, orzechów i grzybów. Eliminując z jadłospisu mięso, przyczyniamy się do zmniejszonej ilości spożywania złego cholesterolu oraz nasyconych kwasów tłuszczowych. Zamiennikiem produktów pochodzenia zwierzęcego u osób będących na diecie wegetariańskiej są ryby, które dostarczą odpowiednią ilość kwasów omega-3 (kwaseikozapentaenowy) i DHA (kwas dokozaheksaenowy), które łagodzą i zmniejszają objawy łuszczycy.
Przebieg łuszczycy
Skóra zajęta łuszczycą zostaje pokryta srebrną łuską z widocznymi wykwitami grudkowymi, najczęściej zlokalizowana jest na łokciach, kolanach oraz w obrębie skóry głowy. Łuszczyca może mieć charakter rozlany, z plackowatymi ogniskami.
Istotą tej choroby jest nadmierna proliferacja naskórka, czyli jego przyspieszone wytwarzanie. Komórki z warstwy podstawnej do rogowej przechodzą w okresie 3-4 dni (normalnie 28 dni).
Pierwotnym wykwitem łuszczycy jest czerwona grudka pokryta żółtawą lub srebrzystą łuską. Po zadrapaniu często pojawia się punkcikowate krwawienie. Najczęściej jest leczona podawanymi sterydami, uciszając stan zapalny skóry, który podczas odstawienia niestety często nawraca. Oczywiście farmakoterapia jest wskazana w przypadku leczenie jednostki choroby. Jeśli zmiany łuszczycowe zajęły dużą powierzchnie skóry to powinno zastosować się leczenie ogólne a nie miejscowe. Dlatego stosowanie sterydów w tym przypadku jest nierozsądne. Długotrwała sterydoterapia powoduje zmiany zanikowe oraz naczyniowe. Czy po odstawieniu sterydu choroba powróci? Możliwe, nawrót zmian jest spowodowany przerwaniem działania przeciwzapalnego.
W wielu badaniach wykazano, że łuszczyca jest chorobą której towarzyszą przewlekłe stany zapalne: zespół metaboliczny, nadciśnienie tętnicze, zapalenie jelita grubego a także celiakia, reumatoidalne zapalenie stawów. Nieodpowiedni styl życia i nieprawidłowy sposób odżywiania może nasilać procesy zapalne, a przez to pogarszać przebieg kliniczny schorzenia.
Objawy łuszczycy
Zmiany skórne w przypadku łuszczycy przybierają postać czerwonych plam pokrytych srebrną łuską. Mogą być zarówno niewielkimi grudkami, jak i dużymi, plackowatymi wykwitami obejmujących dość dużą powierzchnię skóry. W razie ich zdrapania może pojawić się krwawienie. Wypryskom łuszczycowym najczęściej towarzyszy silne pieczenie i swędzenie, a nierzadko również ból. Zmiany najczęściej pojawiają się najpierw na skórze głowy, co początkowo do złudzenia może przypominać łupież. Z biegiem czasu plamy zaczynają się rozprzestrzeniać także na innych częściach ciała.
Warto wiedzieć, że objawy łuszczycy mogą nie dotyczyć wyłącznie zewnętrznej części naskórka. Bardzo często dotykają również paznokci, których płytki ulegają rozwarstwieniu i rogowaceniu, dając nieco podobne symptomy jak grzybica paznokci. Oprócz tego łuszczyca może też przyjąć postać stawową, objawiającą się poprzez zapalenie stawów. Jest to zdecydowanie najniebezpieczniejsza postać tej choroby, ponieważ nieleczona może doprowadzić nawet do inwalidztwa.
Leczenie łuszczycy
W leczeniu łuszczycy stosuje się zarówno leczenie miejscowe, jak i ogólne. Warto jednak dodać, że poza zwalczaniem fizycznych objawów nierzadko konieczna jest także pomoc psychologiczna. Jak już wspomniano, osoby chorujące na łuszczycę nierzadko są wykluczane przez społeczeństwo w obawie o zarażenie się, co jest bezpośrednim wynikiem braku podstawowej wiedzy na temat tego schorzenia. Na dodatek, z racji że symptomy mocno wpływają na wygląd, chorzy zazwyczaj odczuwają obniżenie samopoczucia i samooceny, zdarzają się nawet stany depresyjne. Dobrze jest zatem rozważyć rozpoczęcie psychoterapii.
W leczeniu miejscowym łuszczycy stosuje się preparaty z dodatkami takimi jak cygnolina, kortykosteroidy czy pochodne witaminy D3. Polecane są również produkty natłuszczające i dziegciowe. Do skutecznych metod można też zaliczyć fototerapię, polegającą na naświetlaniu zmian promieniowaniem UVA i UVB, oraz fotochemioterapię – opiera się ona na naświetlaniu UVA z uprzednim podaniem ogólnym psoralenów.