U nas zapłacisz kartą
Dieta w łuszczycy - Czego unikać?
Witamina D
Witamina D reguluje m.in. cykl komórkowy, nie pozwalając do nadmiernej proliferacji naskórka. Odpowiedni poziom witaminy D w surowicy warunkuje wchłanianie wapnia ze światła jelit. Badania wykazały efektywność jej stosowania w trakcie leczenia łuszczycy (zauważono poprawę stanu skóry u pacjentów dotkniętych tą jednostką choroby). U pacjentów z łuszczycą obserwuje się niski poziomu witaminy D w surowicy krwi. Należy wykonać badania pokazujące poziom witaminy D i dobrać odpowiednią dawkę suplementu. Źródła pokarmowe nie są w stanie pokryć dziennego zapotrzebowania na tę witaminę D.
Pamiętajmy o odpowiedniej ilości wody! Dzięki odpowiedniej podaży płynów skóra staje się elastyczna i odporna na powstawanie stanów zapalnych.
Dieta przy łuszczycy – jakie są jej zalecenia?
Na nasilenie zmian łuszczycowych oraz pojawienie się pierwszych objawów tej choroby może wpływać: stosowanie źle zbilansowanej diety, sięganie po używki, siedzący tryb życia, otyłość, cukrzyca, insulinooporność. Dlatego też lekarze i dietetycy zalecają pacjentom z łuszczycą zmianę nawyków żywieniowych oraz traktowanie diety jako wsparcia dla leczenia miejscowego, farmakologicznego czy fototerapii.
Uwaga: Jak dotąd nie opracowano ogólnych zaleceń dietetycznych dla pacjentów z łuszczycą. Jednak włączenie elementów prawidłowego żywienia wpłynie na lepszy przebieg kliniczny tej choroby skóry. Dieta dla osób z łuszczycą powinna zostać dopasowana indywidualnie do każdego pacjenta oraz współwystępujących jednostek chorobowych.
Jadłospis ma zapobiegać niedoborom cennych składników odżywczych oraz zmniejszać ryzyko wystąpienia chorób metabolicznych – niedobory mogą skutkować obniżeniem skuteczności podjętego leczenia. Warto zadbać o prawidłowy stosunek kwasów tłuszczowych z grupy omega-3 do kwasów tłuszczowych z grupy omega-6. W diecie nie może zabraknąć także źródeł:
- białka,
- błonnika,
- cynku,
- selenu,
- polifenoli,
- witaminy A,
- witaminy C,
- witamin z grupy B,
- witaminy D3,
- witaminy E.
Warto wspomnieć również o tym, że w złagodzeniu objawów łuszczycy może pomóc redukcja tkanki tłuszczowej – dotyczy to zwłaszcza osób borykających się z otyłością i nadwagą. Redukcja tłuszczu wpływa na obniżenie markerów stanu zapalnego, a tym samym zmniejsza nasilenie zmian łuszczycowych.
Osoby zmagające się z łuszczycą są również bardziej narażone na ryzyko wystąpienia zespołów wieńcowych. Zmiana sposobu żywienia wpłynie na obniżenie ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych.
Objawy łuszczycy
Zmiany skórne w przypadku łuszczycy przybierają postać czerwonych plam pokrytych srebrną łuską. Mogą być zarówno niewielkimi grudkami, jak i dużymi, plackowatymi wykwitami obejmujących dość dużą powierzchnię skóry. W razie ich zdrapania może pojawić się krwawienie. Wypryskom łuszczycowym najczęściej towarzyszy silne pieczenie i swędzenie, a nierzadko również ból. Zmiany najczęściej pojawiają się najpierw na skórze głowy, co początkowo do złudzenia może przypominać łupież. Z biegiem czasu plamy zaczynają się rozprzestrzeniać także na innych częściach ciała.
Warto wiedzieć, że objawy łuszczycy mogą nie dotyczyć wyłącznie zewnętrznej części naskórka. Bardzo często dotykają również paznokci, których płytki ulegają rozwarstwieniu i rogowaceniu, dając nieco podobne symptomy jak grzybica paznokci. Oprócz tego łuszczyca może też przyjąć postać stawową, objawiającą się poprzez zapalenie stawów. Jest to zdecydowanie najniebezpieczniejsza postać tej choroby, ponieważ nieleczona może doprowadzić nawet do inwalidztwa.
Leczenie łuszczycy
W leczeniu łuszczycy stosuje się zarówno leczenie miejscowe, jak i ogólne. Warto jednak dodać, że poza zwalczaniem fizycznych objawów nierzadko konieczna jest także pomoc psychologiczna. Jak już wspomniano, osoby chorujące na łuszczycę nierzadko są wykluczane przez społeczeństwo w obawie o zarażenie się, co jest bezpośrednim wynikiem braku podstawowej wiedzy na temat tego schorzenia. Na dodatek, z racji że symptomy mocno wpływają na wygląd, chorzy zazwyczaj odczuwają obniżenie samopoczucia i samooceny, zdarzają się nawet stany depresyjne. Dobrze jest zatem rozważyć rozpoczęcie psychoterapii.
W leczeniu miejscowym łuszczycy stosuje się preparaty z dodatkami takimi jak cygnolina, kortykosteroidy czy pochodne witaminy D3. Polecane są również produkty natłuszczające i dziegciowe. Do skutecznych metod można też zaliczyć fototerapię, polegającą na naświetlaniu zmian promieniowaniem UVA i UVB, oraz fotochemioterapię – opiera się ona na naświetlaniu UVA z uprzednim podaniem ogólnym psoralenów.
Dieta przy łuszczycy - jadłospis. Co jeść, a czego unikać?
Łuszczyca jest autoimmunologiczną chorobą zapalną powłok skórnych. W Polsce zmaga się z nią około 3% populacji. Oprócz zmian skórnych, których nasilenie zależne jest od wielu czynników, choroba ta może zwiększać ryzyko cukrzycy, zaburzeń metabolicznych i chorób serca. Dieta poza wpływem na zmniejszenie objawów skórnych będzie istotna w profilaktyce oraz leczeniu chorób współistniejących.
- Dieta w łuszczycy powinna mieć przede wszystkim charakter przeciwzapalny oraz dostarczać składników, które biorą udział w odbudowie zewnętrznej warstwy skóry.
- Można wyróżnić kilka rodzajów łuszczycy. Czy zalecenia dietetyczne różnią się w zależności od miejsca występowania zmian?
- Odżywianie w łuszczycy wpływa na zmniejszenie objawów skórnych. Jakie są inne efekty stosowania tej diety?
