U nas zapłacisz kartą
Dlaczego pryszcze swędzą - Tajemnice Skóry i jej Reakcji
Swędzenie dłoni – przyczyny
Swędzenie dłoni zazwyczaj pojawia się z błahych powodów, nieoznaczających poważnych problemów zdrowotnych. Przyczyną może być przesuszenie naskórka – przypadłość dosyć powszechna, głównie podczas miesięcy zimowych. Silny wiatr i mroźne powietrze sprawiają, że nawodnienie skóry dłoni zmniejsza się i pojawia się swędzenie dłoni – najczęściej po zewnętrznej stronie.
Sucha skóra dłoni nie musi być jednak jedyną przyczyną swędzenia. Pojawia się ono jako objaw różnych chorób, takich jak grzybica dłoni, atopowe zapalenie skóry czy pokrzywka.
Pokrzywka, oprócz swędzenia skóry dłoni, daje szereg innych objawów – opuchliznę, obrzęk i charakterystyczne bąble o różowawym zabarwieniu. W postaci ostrej trwa do sześciu tygodni, a przewlekłej – powyżej sześciu. Przewlekła postać pokrzywki występuje głównie u osób między 40 a 60 rokiem życia. Zmiany typowe dla pokrzywki skupiają się w jednym miejscu lub w kilku miejscach i mogą występować w różnych postaciach – np. pokrzywka wywołana zadrapaniem skóry objawia się wybrzuszonymi czerwonymi liniami, a ta powstała w wyniku ucisku daje głębokie obrzęki w miejscu, gdzie trwa on przewlekle. Bąble bledną pod naciskiem palca i mają tendencję do przemieszczania się – zmiana może zniknąć z danego miejsca i w odstępie kilku godzin pojawić się gdzieś indziej. Inaczej wygląda to w przypadku pokrzywki naczyniowej, w której zmiany utrzymują się w jednym miejscu powyżej 48 godzin i nie swędzą. Czasami pokrzywce towarzyszą także zaburzenia układu pokarmowego, gorączka i ból stawów. Dlaczego skóra swędzi? Odpowiedź znajdziesz w filmie:
Wśród przyczyn pokrzywki wymienia się przede wszystkim alergie na:
- pyłki roślin,
- artykuły chemiczne (np. do sprzątania) lub lateks (pokrzywka dłoni może być wywołana korzystaniem z rękawic lateksowych),
- sierść zwierząt domowych,
- jad owadów – np. komarów lub os,
- leki – głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne, penicylinę, kwas acetylosalicylowy,
- pokarmy i ich składniki: orzechy, mleko, jaja, ryby, niektóre przyprawy, konserwanty, barwniki.
Swędzenie dłoni w przebiegu grzybicy
Grzybica jest chorobą zakaźną, którą wywołują grzyby chorobotwórcze. Ma tendencję do rozwijania się w atmosferze ciepła i wilgoci. Łatwo się nią zarazić poprzez kontakt ze skórą zarażonej osoby (lub elementy martwego naskórka) i miejscami, gdzie jest woda, takimi jak publiczne kąpieliska, baseny i pływalnie. Grzybica dłoni daje niecharakterystyczne objawy, typowe dla przesuszenia skóry, która swędzi i piecze. W obrębie zmian objętych chorobą pojawiają się pęknięcia skóry, wokół których powstaje wilgotna, rozpulchniona obwódka. Z czasem pokrywają ją łuszczące się i pękające pęcherzyki. Grzybica wywołuje ból, pieczenie i nieprzyjemny zapach. Choroba wymaga konsultacji dermatologicznej i leczenia farmakologicznego specjalnymi maściami.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) objawia się zmianami chorobowymi pojawiającymi się najpierw na twarzy, później na nadgarstkach, zgięciach łokci i pod kolanami, a wreszcie na grzbietach rąk. Zmiany są szorstkie, naskórek złuszcza się i odczuwalne jest uporczywe swędzenie. Jeżeli swędzenie rąk poprzedzają podobne objawy w innych partiach ciała, możliwe, że to właśnie AZS.
Zmiany chorobowe występują głównie u osób dorosłych. Nasilają się na dłoniach w wyniku spożycia alkoholu i ostrych przypraw oraz w przypadku, kiedy osoba chora ma kontakt z chemicznymi środkami na bazie detergentów – proszkami do prania, płynami do naczyń, mydłem itp. O przyczynienie się do powstania choroby często posądzana jest nadmierna higiena.
W celu przeciwdziałania uporczywemu swędzeniu skóry dłoni w AZS warto stosować emolienty, czyli preparaty o właściwościach natłuszczających występujące w formie kremów, maści i olejków. Zmiękczają one skórę i sprawiają, że przestaje być szorstka. Przynoszą ukojenie i zwalczają uczucie ściągnięcia. Emolienty wytwarzają ponadto na skórze tłusty film, który chroni skórę przed nadmiernym parowaniem wody.
Jak łagodzić i leczyć uporczywe swędzenie pod pachami?
Uporczywe swędzenie pod pachami w prosty sposób wyeliminować można tylko wtedy, gdy nie jest ono związane z żadnym schorzeniem, a jedynie niewłaściwą higieną ciała.
W takiej sytuacji wystarczającymi środkami zaradczymi są:
- stosowanie kosmetyków i proszków do prania o możliwie naturalnym, hipoalergicznym składzie,
- utrzymywanie ciała w czystości, wycieranie pach do sucha po kąpieli, nie korzystanie ze wspólnych ręczników z innymi osobami,
- przemywanie pach łagodnymi roztworami ziołowymi o działaniu kojącym (np. ekstrakt z rumianku), używanie maści i kremów na bazie substancji łagodzących, takich jak alantoina czy b-pantenol,
- golenie lub depilacja pach bezpośrednio po kąpieli lub prysznicu, nieużywanie dezodorantu z alkoholem bezpośrednio po „zabiegu”, częsta wymiana maszynek.
Jeżeli chodzi o poważniejsze schorzenia, leczenie polega przede wszystkim na terapii przyczynowej, dobranej adekwatnie do określonej jednostki chorobowej. Przykładowo, w łuszczycy odwróconej stosuje się glikokortykosteroidy przeciwzapalne, pochodne witaminy D oraz cygnolinę, ewentualnie także cyklosporynę oraz metotreksat.
W leczeniu grzybicy z kolei podstawę stanowią środki z grupy azoli, takie jak ketokonazol czy itrakonazol. Doraźnie i czysto objawowo na świąd w tych i innych schorzeniach podaje się też leki antyhistaminowe.
Przyczyny swędzenia pod pachami
Swędzenie pod pachami może być świadectwem zaniedbań higienicznych, podrażnień chemicznych i mechanicznych (składniki dezodorantu, golenie, depilacja), ale też objawem groźnych chorób, w tym także onkologicznych i hematologicznych.
Receptorami świądu są zakończenia włókien nerwowych typu C, które ulegają pobudzeniu pod wpływem substancji syntezowanych w nadmiarze przez organizm ludzki w przebiegu rozlicznych schorzeń i zaburzeń.
Do potencjalnych mediatorów świądu należą między innymi:
- hormony aminowe (histamina, serotonina, dopamina, melatonina, adrenalina, noradrenalina),
- cytokiny prozapalne (IL-1 do IL-11, TNF-a i TNF-b).
Substancje te wydzielane są w przypadku reakcji alergicznych, w stanach zapalnych, w związku z rozwojem chorób nowotworowych.
Swędzenie uszu - przyczyny. Zapalenie ucha środkowego
W przebiegu zapalenia ucha środkowego dominującym objawem u większości chorych jest ból ucha (pulsujący, który nasila się w nocy, w pozycji leżącej). Ból ustępuje wtedy, gdy pojawia się wyciek z ucha, ponieważ w wyniku perforacji błony bębenkowej zmniejsza się ciśnienie w jamie bębenkowej. Bólowi ucha towarzyszy uczucie pełności w uchu, upośledzenie słuchu. Może się pojawić swędzenie w uchu, w środku ucha. Choroba najczęściej dotyka dzieci.
Nieodpowiednie stosowanie patyczków higienicznych, wykorzystywanych do czyszczenia uszu lub innych przyrządów może spowodować podrażnienie skóry przewodu słuchowego zewnętrznego. Takie mikrourazy mogą być przyczyną pieczenia uszu, swędzenia ucha w środku, tkliwości. Dyskomfort z tym związany mija najczęściej samoistnie po paru dniach.
