U nas zapłacisz kartą
Dlaczego przed okresem pojawiają się pryszcze?
Podczas miesiączki zmiany zachodzą głównie w stężeniach estrogenów i progesteronu. I to ich zmiany są odpowiedzialne za trądzik przed okresem
Zróbmy więc szybki przegląd hormonów i ich wpływu na skórę.
Obecność estrogenu wpływa pozytywnie na funkcje bariery skóry, co zapobiega nadkażeniom bakteryjnym i sprawia, że skóra potrafi radzić sobie z czynnikami drażniącymi. Estrogen ma również swój udział w procesie gojenie ran. Jest także związany z powstawaniem kolagenu i jego obecność chroni przed nadmiernym ścieńczeniem skóry, które postępuje wraz z wiekiem. To dzięki niemu skóra jest dobrze nawilżona, ale jego nadmiar powoduje zatrzymanie wody i soli. W efekcie mamy obrzęknięte kostki i worki pod oczami. Niestety estrogen może również przyczyniać się do przebarwień przedmiesiączkowych.
Skutki progesteronu są mniej jasne. W drugiej fazie miesiączki dochodzi do wzmożonego unaczynienia i wzmożonej produkcji sebum, co przypisuje się działaniu właśnie progesteronu.
Cykl miesiączkowy wiąże się ze zmianą stężeń hormonów. Poziom estrogenów i progesteronu ulega ciągłym zmianom a to niesie za sobą zmiany w poziomie nawilżenia i natłuszczenia skóry.
PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego
Uciążliwe objawy przed okresem zostały nazwane zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Mogą one mieć naturę fizyczną lub emocjonalną. Pojawiają się po owulacji, w fazie lutealnej cyklu menstruacyjnego, i ustępują wraz z początkiem krwawienia.
PMS rozwija się w okresie dojrzewania i może trwać aż do menopauzy, jednak zazwyczaj jest najsilniej odczuwany między 25. a 35. rokiem życia. Nie znamy dokładnych przyczyn występowania objawów przed okresem, natomiast z pewnością są one wynikiem zmian stężeń hormonów płciowych w trakcie cyklu miesiączkowego. Oprócz tego podejrzewa się, że na obecność i nasilenie tych dolegliwości wpływają też uwarunkowania genetyczne lub inne, jeszcze niepoznane czynniki.
PMS a PMDD – czym się różnią?
Ok. 4-8% kobiet cierpi na ciężką postać PMS, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne – PMDD. Ich rozpoznanie zależy od ilości występujących objawów przed okresem i stopnia ich nasilenia. Podczas PMS co najmniej jeden symptom o średnim lub ciężkim nasileniu pojawia się do 5. dni przed krwawieniem.
Z kolei PMDD rozpoznaje się, jeśli występuje przynajmniej 5 objawów przed okresem, co najmniej tydzień przed krwawieniem i w większości cykli. PMDD to najcięższa postać PMS – zaburza codzienne życie zarówno pod kątem nauki czy pracy, jak i stosunków międzyludzkich.
PMDD, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
