U nas zapłacisz kartą
Domowe metody łagodzenia łojotokowego zapalenia skóry - Skuteczne sposoby na pielęgnację
Łojotokowe zapalenie skóry – leczenie domowe wsparciem kuracji u specjalisty
Walcząc z chorobą, jaką jest łojotokowe zapalenie skóry, domowe sposoby należy traktować jako uzupełnienie leczenia. Nie mogą one zastępować specjalistycznej kuracji. To leczenie u specjalisty odgrywa najważniejszą rolę, dlatego przy objawach wskazujących na ŁZS należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem dermatologiem, aby dobrał odpowiednią terapię. Domowe sposoby na łojotokowe zapalenie skóry, które zostały opisane wcześniej, powinny być tylko dodatkiem do całego leczenia.
Przy chorobie, jaką jest łojotokowe zapalenie skóry, domowe sposoby mogą stanowić skuteczne uzupełnienie leczenia u dermatologa. Zaproponowane w artykule sposoby są w pełni bezpieczne i oparte na naturze. Warto stosować je regularnie, co pozwoli na uzyskanie zadowalających efektów. Sposoby te mogą nawet zwiększyć efektywność terapii zaproponowanej przez lekarza. Opierając pielęgnację skóry głowy z ŁZS na sprawdzonych dermokosmetykach, które pomogą usuwać łuskę i zapobiegać jej narastaniu, z pewnością polepszymy wchłanianie substancji czynnych z leków – dzięki temu będziemy skuteczniej walczyć z uporczywymi objawami.
Diagnoza - jakie badania przeprowadza się przy podejrzeniu łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Rozpoznanie łojotokowego zapalenia skóry ustala się na podstawie badania dermatologicznego. W typowych przypadkach nie są wymagane żadne badania dodatkowe, lekarz rozpoznaje chorobę na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i informacji uzyskanych od pacjenta na temat przebiegu choroby. W uzasadnionych sytuacjach, zwłaszcza w przypadku różnicowania z łuszczycą lub zmianami skórnymi o charakterze wyprysku, może być konieczne wykonanie biopsji i pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
U niemowląt leczenie łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS) polega na stosowanie środków zmiękczających i nawilżających (emolientów), które wpływają na rozluźnienie łusek (np. olej mineralny, oliwa z oliwek lub wazelina). Dermokosmetyki te nanosi się na głowę dziecka przed kąpielą, a następnie spłukuje i pocierając ściereczką lub szczotką do włosów dla niemowląt można usunąć łuski.
Łagodne łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy można leczyć dostępnymi bez recepty szamponami przeciwłupieżowymi (zawierającymi siarczek selenu, pirytionian cynku lub dziegcie). Korzystne może być także używanie szamponu z olejkiem z drzewa herbacianego. Długotrwałą kontrolę objawów może zapewnić stosowanie szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol lub cyklopiroks, które stosuje się codzienne lub przynajmniej 2–3 razy w tygodniu przez kilka tygodni, aż do uzyskania rezultatu. Następnie, w zapobieganiu nawrotom można stosować te szampony raz w miesiącu. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących ich stosowania, m.in. zapewnić odpowiednio długi (ok. 5 min) czas pozostawienia ich na skórze głowy. W cięższej postaci choroby lekarz może zalecić stosowanie szamponu z glikokortykosteroidami.
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry twarzy i tułowia mają zastosowanie zarówno leki przeciwzapalne, jak i przeciwgrzybicze. Do leków przeciwzapalnych należą miejscowe glikokortykosteroidy (stosowane pod nadzorem lekarza) oraz inhibitory kalcyneuryny (takrolimus i pimekrolimus). Tę ostatnią grupę można stosować bezpiecznie nawet na skórę twarzy i przez dłuższy czas. W leczeniu zmian na owłosionej skórze głowy wykorzystuje się także pirytonian cynku, dziegcie, ichtiol czy siarkę. W bardziej nasilonych postaciach łojotokowego zapalenia skóry lekarz może rozważyć leczenie lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi doustnie.
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) - objawy, przyczyny i leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) jest chorobą skóry występującą u osób w każdym wieku. Objawy ŁZS to łuszczenie się skóry, rumień oraz świąd. Zmiany skórne pojawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy, klatce piersiowej, pod pachami i w pachwinach.
Łojotokowe zapalenie skóry jest przewlekłą i nawrotową chorobą skóry, która charakteryzuje się występowaniem zmian rumieniowo-złuszczających na skórze twarzy, klatki piersiowej oraz owłosionej głowy. Zmiany skórne mogą występować również pod pachami i w pachwinach. Przyczyną choroby jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych i współistniejące zakażenie grzybem drożdżopodobnym Malassezia furfur (Pityrosporum ovale). Badania wskazują na zwiększoną liczbę tych grzybów w okolicach łojotokowych i pozytywny efekt terapeutyczny preparatów przeciwgrzybiczych.
Dodatkowe znaczenie w zaostrzeniu choroby mogą mieć leki, w tym haloperydol, sole złota, chloropromazyna czy psoraleny.
Łojotokowe zapalenie skóry zazwyczaj występuje u osób zdrowych, ale może się wiązać z zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub chorobami neurologicznymi (np. incydentem naczyniowo-mózgowym, chorobą Parkinsona).
Podsumowanie
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy należy do schorzeń, które wiążą się nie tylko z nieprzyjemnym uczuciem swędzenia czy pieczenia skóry, ale też dyskomfortem estetycznym. Na szczęście, z tą chorobą można skutecznie walczyć. Z pomocą przyjdzie leczenie specjalistyczne, a także wdrożenie różnych domowych sposobów – jak stosownie diety, dermokosmetyków, technik relaksacyjnych i ziół. Działanie na wielu frontach jest wskazane, gdyż trudno wskazać jeden czynnik odpowiedzialny za rozwój choroby. Warto wziąć pod uwagę także to, że objawy ŁZS mogą występować nie tylko na samej twarzy, ale również w innych częściach ciała, na przykład na owłosionej skórze głowy, co nie może być pomijane podczas dobierania leczenia i kosmetyków.
