U nas zapłacisz kartą
Domowe metody łagodzenia łojotokowego zapalenia skóry - Skuteczne sposoby na pielęgnację
Diagnoza - jakie badania przeprowadza się przy podejrzeniu łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Rozpoznanie łojotokowego zapalenia skóry ustala się na podstawie badania dermatologicznego. W typowych przypadkach nie są wymagane żadne badania dodatkowe, lekarz rozpoznaje chorobę na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i informacji uzyskanych od pacjenta na temat przebiegu choroby. W uzasadnionych sytuacjach, zwłaszcza w przypadku różnicowania z łuszczycą lub zmianami skórnymi o charakterze wyprysku, może być konieczne wykonanie biopsji i pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
U niemowląt leczenie łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS) polega na stosowanie środków zmiękczających i nawilżających (emolientów), które wpływają na rozluźnienie łusek (np. olej mineralny, oliwa z oliwek lub wazelina). Dermokosmetyki te nanosi się na głowę dziecka przed kąpielą, a następnie spłukuje i pocierając ściereczką lub szczotką do włosów dla niemowląt można usunąć łuski.
Łagodne łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy można leczyć dostępnymi bez recepty szamponami przeciwłupieżowymi (zawierającymi siarczek selenu, pirytionian cynku lub dziegcie). Korzystne może być także używanie szamponu z olejkiem z drzewa herbacianego. Długotrwałą kontrolę objawów może zapewnić stosowanie szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol lub cyklopiroks, które stosuje się codzienne lub przynajmniej 2–3 razy w tygodniu przez kilka tygodni, aż do uzyskania rezultatu. Następnie, w zapobieganiu nawrotom można stosować te szampony raz w miesiącu. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących ich stosowania, m.in. zapewnić odpowiednio długi (ok. 5 min) czas pozostawienia ich na skórze głowy. W cięższej postaci choroby lekarz może zalecić stosowanie szamponu z glikokortykosteroidami.
W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry twarzy i tułowia mają zastosowanie zarówno leki przeciwzapalne, jak i przeciwgrzybicze. Do leków przeciwzapalnych należą miejscowe glikokortykosteroidy (stosowane pod nadzorem lekarza) oraz inhibitory kalcyneuryny (takrolimus i pimekrolimus). Tę ostatnią grupę można stosować bezpiecznie nawet na skórę twarzy i przez dłuższy czas. W leczeniu zmian na owłosionej skórze głowy wykorzystuje się także pirytonian cynku, dziegcie, ichtiol czy siarkę. W bardziej nasilonych postaciach łojotokowego zapalenia skóry lekarz może rozważyć leczenie lekami przeciwgrzybiczymi stosowanymi doustnie.
Łojotokowe zapalenie skóry – leczenie ziołami jest skuteczne?
Stosowane na łojotokowe zapalenie skóry leczenie ziołami na pewno zwiększa szansę na przywrócenie skórze zdrowego wyglądu. Zioła są wykorzystywane w łagodzeniu różnych schorzeń od setek lat, a ich skuteczność potwierdza nauka.
W przypadku ŁZS warto zaufać gatunkom scharakteryzowanym w poniższej tabeli.
| Rozmaryn | Ma właściwości antyseptyczne i ściągające, pomaga ograniczyć łojotok i łupież. Wzmacnia też cebulki włosów i przyśpiesza ich porost. Naparu z rozmarynu można używać jako płukanki lub wcierki. |
| Nagietek | Działa antyseptycznie, przeciwzapalnie, przyśpiesza gojenie ran. Zapobiega nadmiernemu złuszczaniu się naskórka. Reguluje aktywność gruczołów łojowych. Z naparów z nagietka można sporządzać okłady lub płukanki. |
| Skrzyp polny | Stanowi bogate źródło krzemu. Wzmacnia włosy, przyśpiesza gojenie skóry oraz redukuje nadmierne wydzielanie sebum. Wywar ze skrzypu można pić oraz stosować jako płukankę. |
| Pokrzywa zwyczajna | Ziele pokrzywy redukuje stany zapalne i pozytywnie wpływa na regenerację. Oprócz tego ma właściwości oczyszczające. Pijąc napar z pokrzywy, można odtruć organizm. Z kolei stosowanie płukanki z pokrzywy zapobiega przetłuszczaniu oraz wypadaniu włosów. |
| Ziele mięty pieprzowej | Mięta wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwgrzybicze oraz lekko ściągające. Gdy jest aplikowana od zewnątrz w formie płukanki, pomaga przedłużyć świeżość włosów. Pijąc regularnie herbatę miętową, można obniżyć zbyt wysoki poziom androgenów, które również mogą zaostrzać objawy łojotokowego zapalenia skóry. |
| Ziele dziurawca | Dziurawiec odznacza się właściwościami przeciwzapalnymi i przeciwbakteryjnymi. Płukanka z dziurawca normalizuje pracę gruczołów łojowych oraz zmniejsza przetłuszczanie się włosów. Wyciąg alkoholowy z dziurawca działa uspokajająco, pozwalając lepiej sobie radzić ze stresem, który nasila objawy ŁZS. |
| Fiołek trójbarwny | Ziele to okazuje się niezwykle pomocne w walce z nadmiernym przetłuszczaniem się skóry. Fiołek reguluje pracę gruczołów łojowych oraz wycisza stany zapalne. Znajduje także zastosowanie w walce z nadmiernym rogowaceniem naskórka. |
| Rumianek lekarski | Rumianek działa przeciwzapalnie, odświeżająco oraz tonizująco. Napar z rumianku można aplikować bezpośrednio na skórę głowy, aby złagodzić przykre uczucie swędzenia, ściągnięcia oraz pieczenia. Można go też pić – wówczas zadziała odprężająco. |
| Melisa | Łojotokowe zapalenie skóry głowy często zaostrza się w wyniku nadmiernego napięcia emocjonalnego. Warto wtedy zainwestować w melisę, która pomoże złagodzić stres. |
| Szałwia | Szałwia to remedium na różne problemy z włosami. Odkaża skórę głowy, likwiduje łupież oraz łojotok. Przy ŁZS napar z szałwii można wcierać w skórę głowy lub stosować jako płukankę. Można też używać olejku eterycznego z szałwii, dodając 2-3 krople do szamponu podczas mycia włosów. |
SEBORH
SZAMPON, EMULSJA ORAZ PŁYN NA ŁZS KUP TERAZ
1. Łojotokowe zapalenie skóry – domowe sposoby. Które z nich są najlepsze?
Za najlepszy sposób na ŁZS można uznać stosowanie dermokosmetyków przeznaczonych na ten problem. W przeciwieństwie do innych domowych sposobów, kosmetyki łatwo jest wprowadzić do codziennej rutyny, a to od regularności w dużej mierze zależy, czy odniesiemy sukces. Kosmetyki są też od razu gotowe do użycia, nie musimy poświęcać czasu na ich przygotowanie. Jeśli zaś interesują nas naturalne rozwiązania na ŁZS, możemy wybrać preparaty, w których wykorzystano moc naturalnych składników aktywnych – tak jak na przykład dermokosmetyki Seborh.
2. Domowe sposoby na łojotokowe zapalenie skóry głowy – jak powinna wyglądać kompletna pielęgnacja?
Pielęgnacja skóry głowy z ŁZS nie musi być skomplikowana i czasochłonna. Pierwszym krokiem jest oczyszczenie skóry głowy dobrym szamponem – warto, by zawierał pirokton olaminy, składnik działający już u źródła problemu. Następnie, najlepiej na noc, należy użyć intensywnie nawilżającego i złuszczającego płynu lub emulsji. Taka podstawowa pielęgnacja w zupełności wystarczy. Jeśli zaś mamy więcej czasu, możemy również dołączyć do niej regularne olejowanie skóry głowy oraz stosowanie płukanek z octu jabłkowego czy z naparów ziołowych.
3. Na co jeszcze warto zwrócić uwagę, jeśli chodzi o domowe sposoby na łojotokowe zapalenie skóry?
Bardzo istotne jest stosowanie właściwej diety. Odpowiednia ilość produktów bogatych w selen i cynk (np. orzechy, pestki, nasiona, kakao, kasza gryczana) może złagodzić niektóre dolegliwości. Jednocześnie zaleca się wyeliminowanie z diety produktów, które mogą nasilać objawy ŁZS: są to słodycze, mocna kawa i herbata, pikantne i tłuste potrawy. Dieta, podobnie jak pielęgnacja, powinna być dostosowana do problemu, jakim jest łojotokowe zapalenie skóry.
Bibliografia
1. Buczek A, Wcisło Dziadecka D i in.: Co nowego w etiopatogenezie i leczeniu łojotokowego zapalenia skóry. Post N Med, 49-54, 2018
2. Hay RJ: Malassezia dandruff and seborrhoeic dermatitis: an overview. Br J Dermatol, 165 (suppl. 2): 2-8, 2011
3. Bukvic Mokos Z, Kralj M, Basta-Juzbasic A, Lakos Jukic I: Seborrheic dermatitis: an update. Acta Dermatovenerol Croat, 20: 98-104, 2012
4. Brzezińska-Wcisło L, Wcisło-Dziadecka D, Lis-Święty A, Trzmiel D: Łupież i łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy-patogeneza, obraz kliniczny oraz aspekty terapeutyczne. Post Dermatol Alergol, 2: 59-64, 2007
5. Baran E, Szepietowski J, Maleszka R i in.: Łojotokowe zapalenie skóry i łupież: konsensus postępowania terapeutycznego. Wytyczne rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne. Dermatol Klin, 8: 229-234, 2006
Częstość występowania łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Łojotokowe zapalenie skóry jest jedną z najczęstszych chorób skóry. W populacji ogólnej wynosi częstość występowania wynosi 1–3%, a u chorych z upośledzeniem odporności 34–83%. Istnieją dwa szczyty zachorowań w 2.–12. miesiącu życia oraz w okresie dojrzewania i u młodych dorosłych. Nieco częściej obserwuje się je u mężczyzn.
- skórze głowy,
- w fałdach nosowo-wargowych,
- uszach,
- brwiach,
- klatce piersiowej lub
- w górnej okolicy pleców.
Wykwity rumieniowo-złuszczające pojawiają się też na skórze brwi oraz za małżowiną uszną, dodatkowe zmiany skórne mogą wystąpić także w okolicy fałdów pachowych i w zgięciach stawowych.
Pacjenci z łojotokowym zapaleniem skóry mogą odczuwać niewielki świąd skóry. Przewlekły stan zapalny na skórze głowy czy w obrębie brwi może spowodować przerzedzenie włosów. Szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku łojotokowe zapalenie skóry może prowadzić do erytrodermii, czyli uogólnionego stanu zapalnego skóry.
SEBORH
DERMOKOSMETYKI NA ŁZS TWARZY KUP TERAZ
Zapalenie łojotokowe skóry twarzy wymaga dokładnej diagnostyki, bo może zostać pomylone z innymi schorzeniami. Jeśli zaś chodzi o samo leczenie tego schorzenia, to powinno być wielokierunkowe i dobrze przemyślane. Poza samymi lekami zaleconymi przez lekarza warto też zastosować odpowiednią pielęgnację oraz inne domowe sposoby, będące uzupełnieniem leczenia – mówi Marta Bożenda, kosmetolog Clinica Cosmetologica
Łojotokowe zapalenie skóry twarzy powinno być leczone pod czujnym okiem doświadczonego lekarza. W pierwszej kolejności należy udać się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. W razie potrzeby zostaniemy skierowani do dermatologa. Po postawieniu diagnozy możliwe będzie zaordynowanie leczenia. Zazwyczaj w pierwszej kolejności przepisywane są leki do stosowania miejscowego w postaci maści czy płynów. Zawierają one substancje o działaniu przeciwgrzybiczym, przeciwzapalnym, a także przeciwłojotokowym. Nie zawsze jednak ich stosowanie kończy się powodzeniem.
Niekiedy konieczne jest wdrożenie leczenia ogólnego – np. doustnymi lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami z grupy tetracyklin czy izotretynoiną.