Co oznaczają duże czerwone plamy na skórze?

Czerwone plamy na ciele w infekcjach wirusowych

Zmiany skórne są częstym objawem zakażeń wirusowych i najczęściej przybierają charakter wysypek plamistych, plamisto-grudkowych i pęcherzykowych. Mogą być one dominującym objawem choroby (tzw. choroby wysypkowe) lub towarzyszyć innym typowym dla danego zakażenia objawom.

Wybrane wirusowe choroby wysypkowe głównie występujące u dzieci:

Czerwone plamy na ciele w odrze

Występująca w odrze wysypka jest jedną z najintensywniejszych wśród wysypek pojawiających się w chorobach zakaźnych. Jest gruboplamista, żywoczerwona i ma charakter zstępujący. Oznacza to, że początkowo pojawia się za uszami i wzdłuż linii włosów, aby kolejno zająć skórę twarzy, szyi, górnej części ramion (pierwsza doba), a następnie klatkę piersiową, skórę brzucha i pleców (druga doba) oraz skórę rąk i nóg (trzecia doba). Od czwartej doby wysypka zaczyna się przebarwiać, brunatniejąc w kolejności pojawiania się zmian, a skóra się łuszczy.

Wysypce towarzyszą, szczególnie na początku, następujące objawy:

  • gorączka,
  • suchy, szczekający kaszel,
  • nieżyt nosa,
  • zapalenie spojówek ze światłowstrętem.

Plamy na skórze – skąd się biorą? Najczęstsze przyczyny, pielęgnacja skóry

Plamy na skórze pojawiają się u osób w różnym wieku. Zaliczamy do nich zarówno wrodzone znamiona oraz malformacje naczyniowe, jak i zmiany nabyte, których pojawieniu się sprzyjają m.in. promieniowanie ultrafioletowe, reakcje alergiczne i podrażnienia skóry. Często na skórze pojawiają się również zmiany barwnikowe, które wymagają diagnostyki, bo mogą być m.in. objawem raka skóry. Choć nasza skóra rzadko jest idealna, to każda z pojawiających się na niej plam wymaga konsultacji lekarskiej, która pozwoli wykryć podłoże problemu i dobrać odpowiednie leczenie, jeżeli będzie ono konieczne.

Czerwone plamy na ciele – jakie mogą być ich przyczyny?

Plama to zmiana skórna (wykwit) niewyczuwalna w dotyku i różniąca się od otaczającej skóry wyłącznie zabarwieniem. Jeśli plamy występują na całym ciele, określa się je mianem wysypki (inaczej osutki).

Do możliwych przyczyn czerwonych plam na ciele należą:

  • choroby zakaźne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze),
  • choroby alergiczne (atopowe zapalenie skóry, wyprysk alergiczny, reakcje alergiczne na leki),
  • oparzenia słoneczne i odczyny fototoksyczne i fotoalergiczne,
  • skazy krwotoczne,
  • łuszczyca i zmiany łuszczycopodobne,
  • choroby rumieniowe skóry (np. rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty),
  • choroby tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe),
  • choroby metaboliczne (np. cukrzyca),
  • urazy mechaniczne (sińce, podbiegnięcia krwawe).

Czerwone plamy na ciele ze względu na mechanizm powstania można podzielić na:

Plamy skórne - co mogą oznaczać

Niegroźne przebarwienia na ciele

Niektóre przebarwienia na skórze powstają w wyniku niewielkich podrażnień, uczulenia lub po prostu nierównomiernego opalenia. Plamki na tułowiu bywają też oznaką normalnych zmian hormonalnych np. po urodzeniu dziecka. Takie przypadki należy obserwować, żeby wykluczyć poważne choroby, ale nie trzeba panikować. Można porównać zdjęcia w internecie lub w encyklopedii medycznej z tym co widzimy na skórze.

Brązowe kropki na ciele często są po prostu formą piegów. Czasami obejmują nieco większy obszar, przypominając niewielkie plamki. Piegi od poważniejszych plam odróżnia kolor. Zwykle są jasnobrązowe. Pojawiają się podczas wystawienia ciała na słońce. Warto pamiętać, że osoby ze skłonnością do piegów mają delikatniejszą skórę i powinny unikać zbyt długiej ekspozycji na światło słoneczne.

Ciemne plamki u starszych osób też należą do naturalnych przebarwień w tym wieku. Zwykle skóra seniorów jest cieńsza i jaśniejsza od skóry młodych, ale mogą się na niej pojawić różnego rodzaju odbarwienia. Tak jak w przypadku osób z jasną cerą należy unikać gwałtownych zmian temperatury, wysuszenia i długotrwałego opalania.

Plamy na skórze jako oznaka poważniejszych chorób

Czasami skóra mówi nam, że z całym naszym organizmem jest coś nie tak. Najprędzej zauważymy to obserwując cerę. Cera osób z zaburzeniami metabolicznymi nie wygląda zdrowo. Plamy na skórze, szczególnie jasne lub czerwone krostki, mogą oznaczać niedobór pewnych składników w diecie. Powodem do niepokoju powinny być fioletowe lub sine przebarwienia. Często oznaczają one, że coś jest nie tak z naszym krążeniem. Są to wybroczyny, wynikające z nieszczelności lub kruchości ścianek naczyń krwionośnych.

Czerwone plamy na nogach mogą być objawem poważnego zakażenia lub stanu zapalnego naczyń krwionośnych, bywają też wynikiem zmian nowotworowych. Z takimi objawami można się zgłosić do dermatologa, ale lekarz ogólny też powinien nas pokierować dalej. Jeżeli macie wątpliwości czy przebarwienia, które widzicie już kwalifikują się jako objaw choroby zakaźnej, autoimmunologicznej, czy są całkiem niegroźne, to wstępnie wykluczymy niektóre choroby patrząc na zdjęcia w internecie. Poniżej znajduje się tabela porównująca wybrane rodzaje plam i potencjalnie związane z nimi choroby.

Wykwity pierwotne

Plama

Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem

Fot. 2. Plamy rumieniowe

Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.

1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
  • plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
  • rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
  • erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.

Jednak zdarzają się sytuacje, w których dochodzi do wzmożonego łojotoku, co w połączeniu z nieprawidłowym rogowaceniem przewodów wyprowadzających gruczołów łojowych i ujść mieszków włosowych powoduje nie tylko nieestetyczne błyszczenie się twarzy, ale też pojawienie się krost i wyprysków.

Czytaj dalej...

Naczynia początkowo zwężają się, zabezpieczając organizm przed utratą ciepła, ale w późniejszej fazie gdy twarz owiewa już cieplejsze powietrze rozszerzają się gwałtownie, by przyspieszyć regenerację tkanek.

Czytaj dalej...

Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez kosmetyki, proszek do prania i inne środki czystości, gumę, środki zapachowe, leki do stosowania miejscowego, metale jak nikiel, chrom i kobalt obecne zwłaszcza w biżuterii, okularach i suwakach , środki odkażające, benzynę, olej napędowy i formaldehyd zawarty w odzieży i lakierach do paznokci.

Czytaj dalej...

Dostępne bez recepty preparaty miejscowe zawierają składniki, takie jak kwas salicylowy, nadtlenek benzoilu czy kwas azelainowy, które pomagają zwalczać bakterie, zmniejszać stan zapalny i przyspieszać regenerację skóry.

Czytaj dalej...