U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia figówki gronkowcowej - Piękno natury w detalu
Co to jest figówka gronkowcowa i jakie są jej przyczyny?
„Figówka gronkowcowa” to potoczne określenie na bakteryjne, przewlekłe ropne zapalenie mieszków włosowych. Bakterią wywołującą chorobę jest gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus).
Główne przyczyny rozwoju figówki gronkowcowej to stany, w których bakterie normalnie kolonizujące skórę człowieka mogą przedostać się do mieszka włosowego i wywołać tam stan zapalny, prowadzący do nagromadzenia się treści ropnej. Dzieje się tak, gdy dojdzie do uszkodzenia mieszka włosowego lub otaczającej go skóry. Do przyczyn pojawienia się figówki gronkowcowej zaliczamy: nieodpowiedni poziom higieny osobistej, nadmierną potliwość skóry, przewlekłe choroby współistniejące obniżające odporność (cukrzyca, nowotwory) czy skaleczenia i otarcia owłosionej skóry głowy. Chorobogenne jest także źle przeprowadzone golenie, pozostawiające ostre końce włosów, które rosnąc, powodują nieprawidłowe ich wrastanie, uszkadzają mieszek włosa i ułatwiają wnikanie do niego bakterii.
Typową lokalizacją figówki gronkowcowej jest owłosiona skóra twarzy (okolice brody oraz wąsów). Ze względu na częste golenie skóry na twarzy, które może prowadzić do rozwoju stanu zapalnego mieszków włosowych, figówka gronkowcowa częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Cechą charakterystyczną choroby jest przewlekły charakter oraz częste okresy zaostrzeń i remisji.
Gronkowiec skórny – charakterystyka
Podobnie jak gronkowiec złocisty, gronkowiec skórny zlokalizowany jest na skórze i błonach śluzowych. Staphylococcus epidermitis jest jedną z najczęstszych przyczyn zakażeń wewnątrzszpitalnych . Ze względu na potencjalną zdolność do tworzenia się biofilmu i kolonizacji na różnych powierzchniach, na zarażenie narażone są osoby, u których stosuje się inwazyjną terapię do leczenia lub podtrzymania życia – zaintubowane, dializowane, mające założone cewniki, sztuczne zastawki czy implanty medyczne.
Dializa nerek, czyli metoda leczenia schyłkowej niewydolności nerek
Gronkowiec złocisty – charakterystyka
Gronkowiec złocisty ( Staphylococcus aureus ) jest szybko rozprzestrzeniająca się bakterią znaną ze swojej oporności na antybiotyki. Szacuje się, że nawet co trzecia osoba w pewnym momencie życia jest nosicielem tej bakterii (około 10-20 proc. osób jest stałymi nosicielami, 50 proc. tymczasowymi, a blisko 25 proc. nosicielstwa dotyczy personelu medycznego) i przenosi ją na powierzchni skóry lub w nosie. Nosicielstwo bezobjawowe to efekt tzw. kolonizacji bakteryjnej. Gronkowiec najczęściej lokalizuje się w g ardle, nosie, pochwie i na skórze.
Jeśli dojdzie do spadku odporności organizmu, gronkowiec może prowadzić do rozwoju różnych chorób. Kiedy pojawi się we krwi (jest to tzw. bakteriemia) jest rozprowadzany po całym ciele, wywołując zakażenia zarówno miejscowe (ropnie, czyraki, wypryski, zapalenia spojówek), jak i ogólnoustrojowe (zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie żył, zapalenie kości i szpiku kostnego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).
S. aureus wytwarza szereg toksyn pozakomórkowych, takich jak enterotoksyna A-E, toksyna zespołu wstrząsu toksycznego 1 (TSST-1) oraz epidermolizyna. Spożycie enterotoksyny wytwarzanej przez S. aureus w skażonej żywności może powodować zatrucie pokarmowego. Epidermolizyna prowadzi do gronkowcowego zespołu oparzonej skóry, a toksyna TSST 1 do bardzo groźnego zespołu wstrząsu toksycznego.
Niebezpieczne powikłania pogrypowe. Jak się przed nimi chronić?
Przyczyny rozwoju, objawy oraz metody leczenia figówki gronkowcowej
Figówka gronkowcowa to przewlekłe, ropne zapalenie mieszków włosowych. Spowodowana jest zakażeniem owłosionych okolic twarzy patogennym gronkowcem złocistym. Stanem predysponującym do rozwoju tej choroby jest niewłaściwa higiena osobista oraz nieprawidłowe golenie zarostu na twarzy. Z tego względu figówka dotyczy głównie mężczyzn.
Głównym objawem figówki gronkowcowej są liczne krosty, zlokalizowane na twarzy, wypełnione treścią ropną oraz przebite włosem. Zmiany mają tendencję do utrzymywania się przez wiele tygodni mimo właściwego leczenia antybiotykami. W profilaktyce figówki gronkowcowej niezwykle ważne jest dbanie o właściwą higienę skóry twarzy.
