Zdjęcia figówki gronkowcowej - Piękno natury w detalu
Jakie objawy daje figówka gronkowcowa?
Zapalenie mieszków włosowych, czyli figówka, objawia się przede wszystkim ropnymi zmianami na owłosionych częściach ciała. Dominującymi wykwitami są krostki wypełnione treścią ropną, pęcherze oraz grudki. Zmiany zlokalizowane są w mieszkach włosowych, czyli w wąskich tunelach w skórze, z których wyrastają włosy. Skóra wokół wykwitów jest zmieniona i wykazuje cechy zapalne – jest zaczerwieniona, obrzęknięta, może być bolesna podczas dotyku. Krostki z czasem pękają, wydzielając ropną treść na zewnątrz, lub przysychają i tworzą strupy. Stan zapalny zaburza prawidłowe funkcjonowanie mieszka włosowego, co skutkować może gorszym przyczepem cebulek włosa. Prowadzi to często do wypadania włosów.
Po właściwym leczeniu stan skóry i włosów ulega poprawie, a choroba nie niesie zwykle żadnych następstw. W najcięższych przypadkach, w których zapalenie rozwija się także w głębszych warstwach skóry, figówka gronkowcowa może spowodować powstanie długotrwałych blizn na skórze twarzy.
Objawy gronkowca skórnego
Objawy gronkowca skórnego są podobne do tych wywoływanych przez gronkowca złocistego – S. epidermitis może powodować infekcje bakteryjne w postaci anginy, zapalenia górnych dróg oddechowych, płuc czy oskrzeli, którym towarzyszą ból gardła, kaszel, osłabienie, podniesiona temperatura ciała, zawroty głowy. U osób leczonych na oddziałach kardiologicznych, szczególnie po operacjach serca, z wprowadzonymi implantami i przy każdym innym, inwazyjnym leczeniu, gronkowiec skórny zwiększa ryzyko wystąpienia zapalenie wsierdzia (wsierdzie jest najgłębiej położoną tkanką w sercu). Objawem gronkowca skórnego może być również zapalenie układu moczowego lub zapalenie kości i szpiku. Gronkowiec skórny może manifestować się pod postacią wykwitów skórnych, ropni, jęczmieni i liszajców.
Liszaj na twarzy – jak się objawiają różne rodzaje liszaja? Czym jest ta jednostka chorobowa?
Gronkowiec złocisty i skórny – objawy. Jak można się zarazić?
Gronkowiec złocisty oraz gronkowiec skórny stanowią naturalny element flory bakteryjnej skóry – występują w jamie ustnej, gardle, nosie, jelicie grubym i drogach moczowych. Nie zagrażają zdrowemu człowiekowi, jednak w wyniku spadku odporności organizmu mogą wywoływać niebezpieczne choroby. Jakie objawy mogą świadczyć o zarażeniu gronkowcem i jak wygląda leczenie?
- Co to są gronkowce?
- Gronkowiec złocisty – charakterystyka
- Gronkowiec skórny – charakterystyka
- Jak można zarazić się gronkowcem?
- Objawy gronkowca złocistego
- Objawy gronkowca skórnego
- Objawy gronkowca na twarzy
- Gronkowiec złocisty u kobiet w ciąży i dzieci
- Diagnostyka gronkowca
- Sposoby leczenia gronkowca
Jak można zarazić się gronkowcem?
Gronkowiec może przedostać się do organizmu człowieka kilkoma sposobami, lecz s amo wniknięcie bakterii nie oznacza jeszcze zachorowania – zazwyczaj układ odpornościowy człowieka sam potrafi poradzić sobie z patogenem. Do zachorowania dochodzi po przedostaniu się bakterii do krwiobiegu na skutek przerwania ciągłości naskórka, najczęściej w okresie osłabionej odporności – np. z powodu nadmiernego stresu, niedawno przebytej choroby lub w okresie jesienno-zimowym.
Na infekcje gronkowcem szczególnie narażone są :
- osoby z otwartymi ranami, oparzeniami i skaleczeniami,
- osoby z chorobami skóry np. łuszczycą,
- osoby z osłabioną odpornością (osoby starsze, osoby z chorobą nowotworową, chorzy w trakcie terapii immunosupresyjnej) oraz osoby chore na cukrzycę, przewlekłą niewydolność nerek, choroby obwodowe naczyń krwionośnych,
- kobiety w ciąży,
- dzieci (szczególnie niebezpieczny jest gronkowiec u niemowląt),
- pacjenci z cewnikiem lub kroplówką, osoby po przebytym zabiegu chirurgicznym, personel medyczny, odwiedzający chorych goście.
Papierowa skóra – tajemnicza choroba czy wymysł pacjenta? Czy można mieć alergię na dotyk?
Figówka - co to za choroba skóry?
Przewlekłe, ropne zapalenie mieszków włosowych to inaczej figówka gronkowcowa. Określenie to nawiązuje do bakterii będącej bezpośrednią przyczyną tej dolegliwości.
Chorobę wywołuje gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus), rodzaj bakterii, która u człowieka może pojawić się w nosie, gardle oraz na skórze. Gronkowce wyróżniają się kulistym kształtem i układają się w grona i właśnie od tego zjawiska pochodzi ich nazwa.
Zdaniem Izabeli Błażewicz, Wioletty Barańskiej-Rybak, Romana Nowickiego z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego bakteria okresowo występuje u 10 proc. do nawet 30 proc. populacji, nie dając żadnych konkretnych objawów.
Według danych przedstawionych przez badaczy, takich jak: Kai-lv Sun i Jian-min Chang, figówka to dolegliwość charakterystyczna dla mężczyzn między 20. a 40. rokiem życia. Może też dotknąć inne grupy wiekowe oraz kobiety. Choroba pojawia się zwykle w obrębie owłosionej skóry twarzy, m.in. wąsów i brody, ale nie tylko.
Nieleczone zakażenie może postępować prowadząc do pogłębionej infekcji, która przenosi się nawet na spojówki i powieki.
Figówka brody w klasyfikacji ICD-10 znajduje się pod kodem L73.8 jako: „inne określone choroby mieszków włosowych”. Przy tej okazji warto wspomnieć, że znana jest też inna odmiana figówki prócz tej wywołanej przez gronkowiec, a mianowicie: figówka grzybicza. Została ona ujęta w ICD-10 jako jedna z odmian grzybicy owłosionej skóry głowy i brody pod kodem B35.0.
Z kolei w klasyfikacji ICD-11 figówka gronkowcowa figuruje pod kodem 1B75.4 i jest definiowana, jako: „przewlekłe zakażenie ropne wywołane przez Staphylococcus aureus obejmujące całą głębokość mieszków włosowych”.
Oficjalna definicja wskazuje również, że: „choroba występuje głównie u mężczyzn po okresie dojrzewania i zwykle obejmuje mieszki włosowe brody. U większości chorych figówka rozwija się w trzeciej lub czwartej dekadzie życia. W przebiegu choroby może dojść do rozległego zniszczenia mieszków włosowych i blizn”.
U nas zapłacisz kartą