U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia figówki gronkowcowej - Piękno natury w detalu
Figówka - czym jest zapalenie mieszków włosowych na głowie? Objawy i sposoby leczenia
Figówka to choroba skóry, która ma związek z zakażeniem bakterią gronkowca złocistego. Jej leczenie trwa długo, a zaawansowane zmiany mogą doprowadzić do powstania blizn i wypadania włosów w miejscu stanu zapalnego. Zobacz, jakie są charakterystyczne objawy tej dolegliwości. Czy można zwalczyć je samodzielnie?
- Figówka gronkowcowa to choroba, na którą szczególnie narażona jest jedna grupa wiekowa. Dowiedz się, która.
- Wbrew pozorom figówka gronkowcowa nie dotyczy jedynie twarzy, ale również innych części ciała. Sprawdź, jakich.
- W zaawansowanym stadium choroby dochodzi do całkowitego zniszczenia brodawki włosa, która zaopatruje cebulkę włosa w składniki odżywcze. Zobacz, z czym to się wiąże.
- Figówka - co to za choroba skóry?
- Jakie są przyczyny figówki?
- W jakich miejscach może wystąpić figówka?
- Jakie objawy daje figówka?
- Jak leczyć figówkę? Jaki antybiotyk stosować?
- Leczenie naturalne i domowe sposoby na figówkę
Na czym polega diagnostyka oraz leczenie figówki gronkowcowej?
Figówka gronkowcowa rozpoznawana jest najczęściej na podstawie obrazu klinicznego. Postawienie diagnozy ułatwiają: typowa lokalizacja zmian na twarzy, ich krostkowy wygląd oraz wypadanie nieuszkodzonych włosów znajdujących się wewnątrz zmian skórnych. Rzadko w celu dokładnej identyfikacji czynnika wywołującego chorobę wykonywany jest posiew z treści ropnej. Hodowla pozwala na określenie patogenu odpowiedzialnego za rozwój zapalenia, czyli w przypadku figówki gronkowcowej – gronkowca złocistego. Jeśli stany zapalne mieszków włosowych nawracają, wykonywane są badania na nosicielstwo gronkowca złocistego (wymaz z jamy nosowej).
Leczenie figówki gronkowcowej polega na stosowaniu leków przeciwbakteryjnych (czyli antybiotyków). Zalecane jest przyjmowanie antybiotyków w formie doustnej, gdyż zapewnia to lepszą penetrację aktywnego składnika do miejsc chorobowych i – co za tym idzie – większą skuteczność terapii. Leczenie może trwać nawet kilka tygodni. Maści z antybiotykami powinny być stosowane jako metody uzupełniające antybiotykoterapię ogólnoustrojową. Niekiedy wspomagająco stosowane są także preparaty miejscowe z kortykosteroidami.
Niezwykle ważna jest profilaktyka rozwoju zapalenia mieszków włosowych. Przyrządy używane do golenia należy za każdym razem dokładnie oczyścić, a po goleniu skórę przemyć odpowiednim preparatem odkażającym. Niestety figówka gronkowcowa ma tendencję do nawrotów i u osób do niej predysponowanych może pojawiać się nawet kilka razy w roku. Tacy pacjenci muszą szczególnie dbać o higienę skóry oraz przyborów kosmetycznych (np. zalecane jest stosowanie jednorazowych golarek i nieużywanie maszynek elektrycznych).
Skąd się bierze świąd skóry? Dowiesz się tego z filmu:
Figówka gronkowcowa – przyczyny, objawy i leczenie
Figówka gronkowcowa to typowo męska choroba skóry, gdyż najczęściej rozwija się w obrębie owłosionej skóry twarzy: górnej wargi, brody i policzków. Na figówkę są narażeni zwłaszcza ci mężczyźni, którzy nie dbają należycie o sprzęt do golenia. Jakie są przyczyny i objawy figówki? Na czym polega jej leczenie?
Spis treści
Figówka gronkowcowa to przewlekłe, ropne zapalenie mieszków włosowych. Stan zapalny zwykle rozwija się w obrębie owłosionej skóry twarzy - górnej wargi, brody, policzków, rzadziej głowy, karku czy klatki piersiowej, w związku z tym chorobę najczęściej diagnozuje się u mężczyzn. Figówka ma charakter przewlekły, tzn. stan zapalny może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat.
Przyczyny rozwoju, objawy oraz metody leczenia figówki gronkowcowej
Figówka gronkowcowa to przewlekłe, ropne zapalenie mieszków włosowych. Spowodowana jest zakażeniem owłosionych okolic twarzy patogennym gronkowcem złocistym. Stanem predysponującym do rozwoju tej choroby jest niewłaściwa higiena osobista oraz nieprawidłowe golenie zarostu na twarzy. Z tego względu figówka dotyczy głównie mężczyzn.
Głównym objawem figówki gronkowcowej są liczne krosty, zlokalizowane na twarzy, wypełnione treścią ropną oraz przebite włosem. Zmiany mają tendencję do utrzymywania się przez wiele tygodni mimo właściwego leczenia antybiotykami. W profilaktyce figówki gronkowcowej niezwykle ważne jest dbanie o właściwą higienę skóry twarzy.
Jak leczyć figówkę? Jaki antybiotyk stosować?
Z uwagi na to, że choroba ma podłoże bakteryjne, jej leczenie opiera się przede wszystkim na antybiotykoterapii. Jaki antybiotyk na figówkę gronkowcową jest zwykle wykorzystywany w leczeniu?
Zacznijmy od tego, że terapia polega na stosowaniu:
- preparatów miejscowych - w tym sprayów, aerozoli, płynów, maści na chorobowo zmienioną skórę. Miejscowe leczenie figówki gronkowcowej bazuje na wykorzystaniu środków zawierających kwas fusydowy. Jego mechanizm polega na hamowaniu syntezy białek w komórkach bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia lub zablokowania dalszego rozwoju. Antybiotyki z tym składnikiem wykorzystuje się z powodzeniem do terapii innych chorób o podłożu bakteryjnym, w tym liszajca zakaźnego oraz w leczeniu chorób wywoływanych przez Corynebacterię. Zdaniem dra hab. n. med. Adama Reicha z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, miejscowa aplikacja kwasu fusydowego jest równie skuteczna jak antybiotyki podawane ogólnie,
- leków ogólnoustrojowych - w przypadku bardziej zaawansowanych zmian lekarz może przepisać pacjentowi leki ogólnoustrojowe, m.in. doustne. Wiele preparatów zawierających takie substancje, jak wankcomycyna lub linezoid jest podawanych dożylnie albo w formie zastrzyków. Staphylococcus aureus ma dużą zdolność do nabywania oporności na antybiotyki, dlatego zwalczanie tej bakterii może wywoływać trudności. Choroba może mieć też charakter nawracającej.
Leczenie figówki poprzedzone jest diagnostyką polegającą nie tylko na ocenie wizualnej, ale także na badaniach pod kątem podejrzenia gronkowca, m.in. wykonaniu posiewu i antybiogramu.
Ten etap jest bardzo istotny, ponieważ zmiany skórne mogą przypominać wiele innych problemów skórnych, m.in.:
- trądzik różowaty,
- świerzb,
- polekowe zapalenie mieszków włosowych,
- zapalenie mieszków włosowych o innym podłożu.
