U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia figówki gronkowcowej - Piękno natury w detalu
Jakie objawy daje figówka gronkowcowa?
Zapalenie mieszków włosowych, czyli figówka, objawia się przede wszystkim ropnymi zmianami na owłosionych częściach ciała. Dominującymi wykwitami są krostki wypełnione treścią ropną, pęcherze oraz grudki. Zmiany zlokalizowane są w mieszkach włosowych, czyli w wąskich tunelach w skórze, z których wyrastają włosy. Skóra wokół wykwitów jest zmieniona i wykazuje cechy zapalne – jest zaczerwieniona, obrzęknięta, może być bolesna podczas dotyku. Krostki z czasem pękają, wydzielając ropną treść na zewnątrz, lub przysychają i tworzą strupy. Stan zapalny zaburza prawidłowe funkcjonowanie mieszka włosowego, co skutkować może gorszym przyczepem cebulek włosa. Prowadzi to często do wypadania włosów.
Po właściwym leczeniu stan skóry i włosów ulega poprawie, a choroba nie niesie zwykle żadnych następstw. W najcięższych przypadkach, w których zapalenie rozwija się także w głębszych warstwach skóry, figówka gronkowcowa może spowodować powstanie długotrwałych blizn na skórze twarzy.
Co to są gronkowce?
Gronkowce (łac. Staphylococcus ) to żyjące w skupiskach bakterie gram-dodatnie , których nazwa pochodzi od kształtu cząsteczki przypominającej grona (takie jak w kiściach winogron). Dotychczas zidentyfikowano ponad 30 rodzajów gronkowców, z czego część odgrywa istotną rolę w weterynarii, a połowa ze znanych gronkowców nie ma większego znaczenia dla ciała człowieka.
Niektóre g ronkowce są jednak dla ludzi szczególnie niebezpieczne ze względu na wydzielanie toksycznej enterotoksyny, przez którą rozwój zakażenia może prowadzić nawet do śmierci. Najlepiej zbadane i najczęściej występujące gronkowce to: Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty) oraz Staphylococcus epidermidis ( gronkowiec skórny). Wśród innych rodzajów gronkowców wymienia się również: Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus saprophyticus oraz Staphylococcus lugdunensis.
Leczenie naturalne i domowe sposoby na figówkę
Przede wszystkim należy pamiętać, że figówka to choroba przewlekła, która zwykle wymaga leczenia antybiotykiem pod okiem lekarza. Istnieją jednak domowe sposoby wspierające proces zdrowienia. Wymienić tu można przede wszystkim takie nawyki higieniczne, które zminimalizują stan zapalny.
- regularne mycie twarzy delikatnymi środkami antybakteryjnymi,
- dbałość o czystość rąk,
- odkażanie przyrządów do golenia,
- rezygnacja z maszynek elektrycznych czy wielorazowych na rzecz jednorazowych ostrzy do golenia,
- stosowanie środków odkażających bezpośrednio na ogoloną skórę.
Naturalne leczenie figówki sprawdzi się tylko w bardzo wczesnym stadium choroby. Wówczas można wspomagać się np. okładami z dodatkiem:
- olejku z drzewa herbacianego,
- soku z czosnku,
- octu jabłkowego,
- olejku eukaliptusowego.
Wszystkie te substancje działają, jak naturalne antybiotyki i wykazują właściwości przeciwbakteryjne.
Ostatecznie jednak zamiast działania na własną rękę lepiej stosować wskazaną przez lekarza, a dodatkowo dostarczać organizmowi wartościowych witamin i minerałów zawartych w odpowiednio zbilansowanej diecie oraz suplementach diety.
Figówka gronkowcowa to dolegliwość, którą łatwo pomylić z wieloma innymi problemami skórnymi. Dlatego zamiast podejmować samodzielne próby leczenia, najlepiej skonsultować się ze specjalistą.
Co to jest figówka gronkowcowa i jakie są jej przyczyny?
„Figówka gronkowcowa” to potoczne określenie na bakteryjne, przewlekłe ropne zapalenie mieszków włosowych. Bakterią wywołującą chorobę jest gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus).
Główne przyczyny rozwoju figówki gronkowcowej to stany, w których bakterie normalnie kolonizujące skórę człowieka mogą przedostać się do mieszka włosowego i wywołać tam stan zapalny, prowadzący do nagromadzenia się treści ropnej. Dzieje się tak, gdy dojdzie do uszkodzenia mieszka włosowego lub otaczającej go skóry. Do przyczyn pojawienia się figówki gronkowcowej zaliczamy: nieodpowiedni poziom higieny osobistej, nadmierną potliwość skóry, przewlekłe choroby współistniejące obniżające odporność (cukrzyca, nowotwory) czy skaleczenia i otarcia owłosionej skóry głowy. Chorobogenne jest także źle przeprowadzone golenie, pozostawiające ostre końce włosów, które rosnąc, powodują nieprawidłowe ich wrastanie, uszkadzają mieszek włosa i ułatwiają wnikanie do niego bakterii.
Typową lokalizacją figówki gronkowcowej jest owłosiona skóra twarzy (okolice brody oraz wąsów). Ze względu na częste golenie skóry na twarzy, które może prowadzić do rozwoju stanu zapalnego mieszków włosowych, figówka gronkowcowa częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Cechą charakterystyczną choroby jest przewlekły charakter oraz częste okresy zaostrzeń i remisji.
