U nas zapłacisz kartą
Zgrubienie na nosie - Odkryj, co mogą pokazać zdjęcia
Nowotwór nosa – leczenie. Jak przebiega terapia?
Odpowiednio wcześnie rozpoznany rak nosa daje szansę na wdrożenie skutecznego leczenia. Metodę leczenia dobiera się na podstawie:
- stopnia zaawansowania zmian,
- histologii guza,
- ogólnego stanu pacjenta,
- inwazyjności operacji,
- możliwości rekonstrukcji,
- możliwości zastosowania leczenia skojarzonego.
Najczęściej stosowaną metodą leczenia nowotworu nosa jest zabieg operacyjny połączony z rekonstrukcją. Wspomagająco stosuje się także radioterapię lub chemioterapię.
W ramach leczenia chirurgicznego wykonuje się resekcję:
- szczęki częściowej górnej wraz z zawartością oczodołu,
- szczęki całkowitej z lub bez zawartości oczodołu,
- szczęki częściowej środkowej,
- szczęki częściowej dolnej.
Suchy nos u psa – 4 najczęstsze przyczyny i możliwe konsekwencje
Dlaczego zdrowy pies ma mokry i zimny nos?
Istnieją trzy główne powody, dla których psi nos jest mokry i zimny:
- Na nosie czworonoga znajduje się warstwa śluzu, która pomaga mu wąchać. Skóra nosa psa zawiera gruczoły wytwarzające śluz, który utrzymuje wilgotność tego obszaru. Cienka warstwa przylega do lusterka nosa, zwiększając wchłanianie substancji zapachowych.
- Wilgotny nos psa pomaga mu się ochłodzić. Psy nie mają gruczołów potowych tak, jak ich właściciele. Zamiast tego „pocą się” przez powierzchnię nosa i opuszek łap.
- Psy liżą nosy. Czynność ta służy m.in. ich oczyszczeniu, gdyż podczas jedzenia oraz węszenia szybko się brudzą.
Węch to ważny zmysł dla psa! Zwierzęta te mają ponad 100 milionów receptorów czuciowych w obrębie jamy nosowej. Dodatkowo obszar ich mózgu przeznaczony do analizy zapachów jest około 40 razy większy niż porównywalna część mózgu człowieka. Dlaczego psi nos działa lepiej, jeśli jest wilgotny? Cząsteczki zapachu lepiej przylegają do zwilżonych powierzchni!
Co oznacza suchy nos u psa?
W niektórych przypadkach suchy nos u psa może oznaczać, że jest on chory! Chropowaty, popękany i suchy nos może występować w takich problemach zdrowotnych, jak:
- Poparzenie słoneczne, które objawia się suchością nosa oraz jego zaczerwienieniem i łuszczeniem się naskórka. Latem warto smarować nos specjalnymi kremami z filtrem przeciwsłonecznym. Szczególnie wrażliwe są zwierzęta o jasnych nosach! Jeżeli nie chcesz, by Twój pies był chory na raka skóry koniecznie stosuj profilaktykę, gdyż powtarzające się oparzenia słoneczne mogą prowadzić właśnie do takiego finału.
- Choroby skóry powodują powstawanie ran, strupów oraz innych problemów. Konieczna jest dokładna diagnostyka w gabinecie weterynaryjnym, gdyż przyczyny bywają bardzo różne – od niedoborów żywieniowych po choroby autoimmunologiczne.
- Odwodnienie to poważny stan doprowadzający nie tylko do suchości w nosie. Inne objawy to zapadnięte gałki oczne, suche dziąsła, utrata elastyczności skóry. W takim przypadku konieczna jest natychmiastowa interwencja lekarska.
- Alergie – istnieją doniesienia, iż psy z suchym nosem mogą mieć uczulenie na plastik. Dlatego, jeśli Twój york je lub pije z plastikowych misek, warto zamienić je na metalowe lub porcelanowe. Za reakcje odpowiedzialne mogą być także niektóre środki chemiczne lub produkty spożywcze.
Chłoniak skóry typu T (ziarniniak grzybiasty, Mycosis fungoides)
To rzadki nowotwór skóry. występuje u osób między 40. a 60. rokiem życia, częściej u mężczyzn. Jest spowodowany niekontrolowanym rozrostem komórek T w skórze. Najczęstsze typy/rodzaje chłoniaka skórnego T-komórkowego to ziarniniak grzybiasty oraz Zespół Sezary'ego.
Choroba Pageta - we wczesnym etapie choroby na skórze pojawiają się plamy rumieniowe, które wywołują świąd i uczucie pieczenia. Może z nich sączyć się wydzielina. Następnie mogą się pojawić nadżerki (często krwawiące).Zmiany występują zwykle w okolicy zewnętrznych narządów płciowych: srom, odbyt, prącie i worek mosznowy - są to okolice bogate w gruczoły apokrynowe i ekrynowe. Rzadziej nowotwór obejmuje górną część ud, pośladki, pachy i okolicę pępka. Znane są pojedyncze przypadki lokalizacji zmian nowotworowych w obszarach skóry pozbawionych gruczołów apokrynowych np.: w przewodach słuchowych zewnętrznych, na powiekach, w przełyku, w cewce moczowej.
Choroby skóry u kota domowego
- Grzybica – problemy skórne w przypadku grzybicy to wyłysienia, którym początkowo nie towarzyszy świąd. Drapanie lub wylizywanie zmienionych obszarów jest skutkiem wtórnych infekcji bakteryjnych. Zdjęcia chorych osobników wskazują, że zwykle pierwsze zmiany pojawiają się w obrębie głowy.
- Alergie – to jedno z najczęstszych schorzeń kotów! Alergia pojawia się, gdy układ odpornościowy nadmiernie reaguje na obce substancje, czyli alergeny (białka). Nadwrażliwość ta może objawiać się jako katar u kota lub świąd skóry.
- Alergiczne pchle zapalenie skóry – u niektórych kotów ślina pcheł powoduje silny świąd, a kot wylizuje lub wygryza sierść głównie w okolicy nasady ogona oraz ud. U kocich alergików wystarczy jedna pchła, by wywołać znaczące objawy, dlatego bardzo istotna jest ciągła profilaktyka przeciwpchelna.
- Świerzb u kota- choroba pasożytnicza (parch), której zmiany lokalizują się przy podstawie ucha, na szyi i karku oraz na łapkach, później stopniowo przechodzą na brzuch i w kierunku odbytu. Świerzb u kota leczy się poprzez podawanie preparatów typu spot-on na kark.
- Atopowe zapalenie skóry - to nadwrażliwość na ogólnie nieszkodliwy czynnik znajdujący się w środowisku. Świąd może być sezonowy lub niesezonowy. Atopowe zapalenie skóry najczęściej dotyka kotów rasowych i tych o dłuższej sierści.
- Ropne zapalenie skóry – może być spowodowane infekcją, stanem zapalnym lub rakiem. Odpowiadają za nie bakterie, które normalnie występują na skórze. Najczęstszym objawem jest nadmierne łuszczenie się skóry, szczególnie na grzbiecie i w pobliżu ogona. Na skórze rozwijają się krosty, a nawet czyraki.
- Rak skóry – rak skóry u kotów może przybierać różne formy jak wrzody, strupy, krosty i guzy. Mogą być one czarne, brązowe, szare, różowe lub czerwone. W przypadku nowotworów w obrębie nosa możesz zauważyć katar u kota, krwawienia lub trudności w oddychaniu.
Rak podstawnokomórkowy skóry
Rak podstawnokomórkowy to rosnący powoli miejscowo złośliwy nowotwór skóry wywodzący się z nierogowaciejących komórek warstwy podstawnej naskórka, występujący głównie u przedstawicieli rasy białej (osoby o fototypie skóry według definicji World Health Organization I–IV). Rośnie przede wszystkim na odkrytych częściach ciała (głowa, szyja), ale może się rozwinąć na dowolnym obszarze ciała, w tym także w obrębie błon śluzowych. Nowotwór ten w praktyce nie jest źródłem przerzutów odległych i nie zajmuje regionalnych węzłów chłonnych.
Jego charakter (określany przez lekarzy jako „złośliwość miejscowa”) sprawia, że niektóre jego postaci – jeśli nie podejmie się właściwego leczenia – powoli niszczą coraz większy obszar przyległej skóry oraz położne głębiej struktury ciała (np. chrząstkę nosa lub małżowiny usznej albo kości czaszki). Nieleczone, zaniedbane zmiany naciekają sąsiadujące elementy kostne, chrzęstne, naczyniowe, nerwowe albo gałkę oczną. W obrębie dużych, owrzodziałych zmian może dochodzić do trudnych do opanowania krwotoków.
Na zdjęciu przedstawiono przykład zaawansowanego raka podstawnokomórkowego o wieloletnim przebiegu. Trzeba podkreślić, że leczenie raka o takim stopniu zaawansowania jest trudne zarówno dla lekarza, jak i dla pacjenta, dlatego warto zacząć terapię, zanim nowotwór rozwinie się do dużych rozmiarów – proces leczenia jest wówczas prostszy i mniej dokuczliwy dla chorego, a i szanse na pełne wyleczenie są większe.
Fot. 1. Rozległy rak podstawnokomórkowy niszczący znaczny obszar skóry karku i naciekający położone głębiej tkanki. Leczenie w takim przypadku jest trudne, dlatego w przypadku podejrzanej zmiany skórnej nie należy czekać, aż rozwinie się ona do podobnych rozmiarów, tylko bez zbędnej zwłoki zgłosić się do lekarza rodzinnego, onkologa lub dermatologa! (Zdjęcie ze zbiorów autora)
