U nas zapłacisz kartą
Fotokontaktowe zapalenie skóry - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Choroba ziarniniakowa (ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń) – obserwacja zmian skórnych u 55-letniej pacjentki
Granulomatous dermatitis (granulomatosis with polyangiitis) – observation skin lesions in 55-year-old patient
Choroby ziarniniakowe to grupa licznych jednostek, w przebiegu których w skórze lub w innych narządach tworzą się ziarniniaki. Mają one ograniczony obszar, w obrębie którego występuje naciek zapalny zawierający komórki olbrzymie i makrofagi. W pracy przedstawiono opis przypadku 55-letniej kobiety – mieszkanki Izraela ze skórnymi zmianami na prawym przedramieniu, które rozwinęły się po 6. miesiącach od podróży do Gwatemali.
Słowa kluczowe: choroby ziarniniakowe, ziarniniak Wegenera, leiszmaniozaGranulomatous diseases are a group of a number of units which in the course of disease in the skin or other organs are formed granulomas. Granulomas form a limited area within which there is an inflammatory infiltrate containing giant cells and macrophages. The article describe a case description 55-year-old woman resident of Israel with skin lesions on his right forearm, which lesions developed after 6 months of traveling to Guatemala.
Key words: granulomatous dermatitis, Wegener’s granulomatosis, leishmaniosisKontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) – przyczyny
- Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
- nikiel, np. biżuteria, wykończenia odzieży (zamki, guziki), okulary
- chrom (metale, cement, skóra garbowana)
- kobalt (metale, cement)
- formaldehyd (odzież, lakier do paznokci, tworzywa sztuczne)
- substancje zapachowe (perfumy, olejki eteryczne, kosmetyki)
- balsam peruwiański (perfumy)
- konserwanty (podłoże leków stosowanych miejscowo, kosmetyki)
- przyśpieszacze wulkanizacji i przeciwutleniacze gumy (rękawiczki lateksowe, bielizna, buty, lycra, oleje techniczne)
- leki (neomycyna, benzokaina)
- barwniki (farby do włosów i tkanin)
- kalafonia (kleje, papier, pokosty)
- lanolina (kremy)
- monomery akrylu (cement ortopedyczny).
Czynniki ryzyka rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenie skóry nie są znane, ale wydaje się, że duże znaczenie ma predyspozycja genetyczna.
- Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia
Powstaje w wyniku kontaktu skóry ze stężoną substancją drażniącą (np. silne kwasy albo zasady, wybielacze) albo w wyniku przewlekłego działania mniej stężonej substancji powodującej wysuszenie skóry i uszkodzenie naskórka.
Substancje drażniące:- mydła i detergenty
- alkohole i środki odkażające
- kwasy i ługi
- rozpuszczalniki organiczne, smary, oleje techniczne, benzyna, olej napędowy
- żywice i kleje
- farby, tusze i werniksy
- cement, beton, gips
- środki owadobójcze i grzybobójcze
- nawozy sztuczne
- włókna szklane.
- Fotoalergiczne lub fototoksyczne kontaktowe zapalenie skóry
Przyczyny fototoksycznego kontaktowego zapalenie skóry, to np. dziegieć, furokumaryny (np. psolareny stosowane leczniczo lub zawarte w owocach, zwłaszcza w limonkach i jarzynach), czerwień bengalska (stosowana w okulistyce), niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, pochodne kwasu propionowego (np. ibuprofen).
Przyczyny fotoalergicznego kontaktowego zapalenia skóry, to np. kosmetyki z filtrem UV, substancje zapachowe, środki odkażające, leki przeciwgrzybicze.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy): przyczyny, objawy i leczenie
Kontaktowe zapalenie skóry (inaczej wyprysk kontaktowy) to miejscowa skórna reakcją nadwrażliwości w wyniku bezpośredniego kontaktu z określonymi substancjami chemicznymi lub drażniącymi. Wyprysk kontaktowy może mieć podłoże alergiczne, wynikać z podrażnienia, mieć związek z wykonywaną pracą (np. przewlekłym narażeniem dłoni na określoną substancję) lub ze światłem słonecznym. W leczeniu najważniejsze jest unikanie substancji powodujących wyprysk kontaktowy.
Wyprysk kontaktowy to choroba polegająca na tworzeniu się zmian skórnych pod wpływem kontaktu z alergenami kontaktowymi (są to często substancje chemiczne) u uczulonych na nie osób. Czasem potocznie mówi się na wyprysk kontaktowy „egzema”, co nie jest jednoznaczne z kontaktowym zapaleniem skóry, ponieważ słowo egzema oznacza wyprysk, czyli chorobę skóry o podłożu zapalnym niezwiązaną z zakażeniem, w której dochodzi do zapalenia jej wierzchnich warstw (naskórka i warstwy brodawkowatej skóry właściwej). Egzema nie jest więc nazwą konkretnej choroby, tylko określa rodzaj zmian skórnych, które występują w danej chorobie skóry.
- alergiczne – związane z odpowiedzią układu odpornościowego na alergeny,
- z podrażnienia – nie jest to prawdziwe uczulenie i takie zmiany mogą się pojawić u wszystkich osób, które mają kontakt, np. z silnymi substancjami używanymi w środkach czystości, farbami, lakierami, smarami, cementem,
- zawodowe – wywołane przez czynniki szkodliwe w miejscu pracy, w większości przypadków jest to kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) z podrażnienia,
- fotoalergiczne lub fototoksyczne – zapalenie skóry może być wywołane przez alergen lub substancję drażniącą powstającą dopiero po zadziałaniu światła słonecznego.
Powrót do przeszłości. Zastosowanie nowoczesnych preparatów dziegciowych w leczeniu chorób skóry
Back to the past. Usage of modern tar preparations in skin therapy Leszek Bartoszak, Magdalena Łuczkowska, Zygmunt AdamskiStosowanie dziegci w terapii chorób skóry ma wielowiekową tradycję i sięga czasów starożytnych Greków. Pomimo upływu lat ich skuteczność w leczeniu wybranych dermatoz sprawia, że ciągle znajdują miejsce w aktualnych rekomendacjach terapeutycznych. Używany niegdyś dziegieć z węgla kamiennego został zastąpiony przez dziegcie pochodzenia roślinnego, które cechują się wyższym profilem bezpieczeństwa stosowania. Dodatkowo nowoczesne preparaty dziegciowe posiadają mniejszy potencjał wywoływania reakcji podrażnieniowych oraz lepsze właściwości kosmetyczne związane z wysokim stopniem oczyszczenia oraz standaryzacją produkcji. Badania nad dziegciami przeszły ewolucję od opisu składu, właściwości fizykochemicznych oraz skuteczności w leczeniu chorób skóry do szczegółowej analizy mechanizmów działania przeciwzapalnego oraz normalizującego różnicowanie się keratynocytów, za pośrednictwem receptorów dla węglowodorów aromatycznych.
Słowa kluczowe: dziegieć, łuszczyca, wyprysk, atopowe zapalenie skóry, receptory dla węglowodorów aromatycznych
Tar usage in a skin therapy has centuries-old tradition and dates back to ancient Greece. Despite the passage of time its effectiveness in treatment of chosen dermatoses results in constant presence of tar in recent therapeutic recommendation. Earlier used coal tar is now replaced by wood tar which characterizes a higher safety clinical profile. In addition, currently used tar preparations has lower profile of causing skin irritation and better cosmetic properties when it comes to higher level of purity and better standardization of production. Over the last years, researches on tar underwent relevant evolution – from describing composition, physicochemical properties and eff ectiveness in skin therapy to a detailed analysis of mechanism of anti-inflammatory and differentiating keratinocytes effect of tar, which is executed through aromatic hydrocarbons receptor (AhR).