U nas zapłacisz kartą
Co oznacza grudka na nosie?
Co to są grudki? Objawy, przyczyny i leczenie wybranych rodzajów grudek
Grudki to wykwity skórne towarzyszące wielu chorobom. Mogą powstawać w wyniku przerostu tkanki lub przez naciek komórkowy. Wyróżnia się 3 rodzaje grudek: naskórkowe, skórno-naskórkowe i skórne. Ich leczenie zależy od choroby, która za nie odpowiada.
Grudki to zmiany, które charakteryzują się odmienną niż otaczająca je tkanka spoistością. Mają rozmaite podłoże. Mogą być wywołane przez czynniki alergiczne i wirusowe, jak w przypadku wirusa ospy czy brodawczaka ludzkiego. Stanowią typowy objaw łuszczycy i trądziku pospolitego. Często spotykaną przypadłością są także grudki perliste prącia.
Czym są grudki perliste prącia?
Grudki perliste prącia (z ang. pearly penile papules, PPP) to małe (0,5–4 mm), zbudowane z normalnych komórek nabłonka, przybierające kopulasty lub wydłużony kształt zmiany w kolorze perłowo-cielistym lub białym. Ich najczęstszą lokalizacją jest korona żołędzi prącia i rowek zażołędny. Mają tendencję do ustawiania się w rzędach. Przyczyna ich powstawania nie jest do końca ustalona. Perliste grudki prącia to problem dotykający zwłaszcza chłopców w okresie dojrzewania, mężczyzn nieobrzezanych i rasy czarnej.
Perliste grudki prącia są wiotkie, nie sączą się, nie pękają i są bezbolesne, ale mogą być źródłem dyskomfortu. W większości przypadków powiększają się podczas erekcji. Nie można się nimi zarazić w trakcie kontaktów seksualnych. Nie pojawiają się w wyniku procesu chorobowego, a określane są jako zmienność osobnicza.
Grudki perliste i kłykciny kończyste to jednostki chorobowe, których rozróżnienie nastręcza niekiedy mnóstwo trudności. Kłykciny kończyste, nazywane także brodawkami płciowymi, są zmianami grudkowymi będącymi kliniczną manifestacją zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (z ang. human papilloma virus, HPV). Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku plamek Fordyce’a, które mają postać białych, małych ziarenek o średnicy 1–3 mm.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Nos kota: choroby i urazy
Nos jest najbardziej delikatnym i wrażliwym organem. Od wewnątrz jest wyłożona błoną śluzową nakrapianą nerwami i naczyniami krwionośnymi, cienkie kości i chrząstki łatwo ulegają uszkodzeniom. U kota krwawienie z nosa może wystąpić nawet przy niewielkim uderzeniu w twardą powierzchnię, takim jak nieudany skok. Ostre zapachy prowadzą do miejscowego podrażnienia - zaczerwienienia, swędzenia, obrzęku. Odpowiedzialny właściciel powinien zauważyć zmiany w czasie i wiedzieć, jak pomóc zwierzęciu.
Siniaki
Zaciekawione koty, eksplorujące świat, wszędzie wtykają nosy. Czasami pragnienie przygody prowadzi do siniaków - nieoczekiwanie otwierające się drzwi, sprężysta gałąź, przedmiot upuszczony ze stołu. Jeśli kot ma obrzęk nosa, błony śluzowe są czerwone lub niebieskawe i zakrzepła krew w nozdrzach, podejrzewa się uszkodzenie tkanek miękkich, złamanie, krwiak i inne konsekwencje urazu. Zwierzak cierpi - pociera łapą nos, nie pozwala się dotknąć, szuka ustronnego miejsca. Jeśli kot wpadnie w nos do krwi, zaschnięte skrzepy blokują kanały nosowe - zwierzę wącha, kicha, prycha. Pokaż kota weterynarzowi i zrób zdjęcie rentgenowskie, aby ocenić nasilenie.
Jeśli kot ma krwotok z nosa płynie bez zatrzymywania się, należy udzielić zwierzakowi pierwszej pomocy. Nie musisz odchylać głowy do tyłu i ogólnie podnosić ranne zwierzę. Kot siedzi z tyłu sofy (lub w innym miejscu na wzgórzu), delikatnie osusz nos papierową serwetką i nałóż na grzbiet nosa. Musisz działać ostrożnie, ponieważ pęknięcie chrząstki, rozdarta rana, guzek na kocim nosie i inne konsekwencje urazu są wyjątkowo bolesne - nieelikatny dotyk może wywołać agresję.
Rany
Zadrapanie, ugryzienie, rana na kocim nosie i każdy inny uraz z naruszeniem skóry to wrota dla miliardów drobnoustrojów chorobotwórczych. Aby zatrzymać krwawienie, ranę zwilża się wacikiem z gazy zamoczonym w 3% nadtlenku wodoru. Po kilku minutach brzegi rany są traktowane błyszczącą zielenią lub maścią leczniczą (np, lewomekol). Zabieg powtarza się aż do całkowitego wygojenia. Jeśli ból na nosie kota nie ustąpi w ciągu trzech dni lub w miejscu rany pojawi się ropień, należy skontaktować się z weterynarzem.
