U nas zapłacisz kartą
Guzek na nosie - Przyczyny, leczenie i porady dotyczące usuwania guzków na nosie
Jakie są metody leczenia polipów nosa?
Leczenie polipów w nosie jest uzależnione od przyczyny, w wyniku której powstały. Celem leczenia jest zmniejszenie lub eliminacja polipów. Jeżeli wywołane zostały przez przewlekłe zapalenie zatok bądź infekcję bakteryjną, podaje się antybiotyk. Na polipy powstałe alergicznie, zaleca się usunięcie alergenów z otoczenia. Niekiedy podaje się steroidowe leki na polipy w nosie, które je obkurczają, a ostatecznie - eliminują. Steroid to środek, który końcowo rozpuszcza polipy z nosa. W przypadku, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi efektów, polipy w nosie usuwa się endoskopowo. Niestety - polipy mają tendencję do nawrotów.
Warto zapobiegać ich powstawaniu poprzez profilaktykę. Powinno dbać się o higienę oraz nawilżenie powietrza. W przypadku alergii dbać o środowisko wolne od alergenów, aby nie dopuszczać do jej zaostrzenia. Istotne jest unikanie podrażnień nosa. Nieżyt nosa i schorzenia zatok należy leczyć niezwłocznie, udając się do lekarza. Możesz spróbować samodzielnej terapii, korzystając z odpowiednich środków na katar. Gdy niedrożność nosa dotyka dziecko, skorzystaj z odpowiednich preparatów dla dzieci. Popularnym rozwiązaniem, praktykowanym w celu zmniejszenia kataru, jest podawanieleków z pseudoefedryną.
Przyczyny pojawienia się polipów
Jednoznaczne określenie przyczyny polipowatego rozrostu u konkretnego pacjenta nie zawsze jest możliwe. Uznaje się jednak, iż bezpośrednią przyczyną powstania polipów w nosie i zatokach jest stan zapalny śluzówki. Czynnikiem sprzyjającym występowaniu polipów jest przedłużające się zapalenie błony śluzowej nosa i zatok, wywołane różnymi czynnikami. Najbardziej narażeni na rozwój polipów w nosie są pacjenci cierpiący na chroniczny nieżyt nosa i zatok oraz alergicy.
Zwiększone ryzyko występuje u chorych na astmę lub atopowe zapalenie skóry, chorych na alergiczne grzybicze zapalenie zatok, uczulonych na niesteroidowe leki przeciwzapalne, pacjentów z obniżoną odpornością, czy cierpiących na mukowiscydozę, a także zespół Churga i Strauss. Polipy nosa i zatok częściej stwierdza się u osób, u których podobne problemy wstąpiły w rodzinie.
Co to są polipy?
Ujmując rzecz w skrócie, polipy nosa i zatok to rozrosty błony śluzowej o charakterze nienowotworowym. Przyjmują formę miękkich wyrośli w kształcie winogron czy, jak kto woli, koralowców. W początkowej fazie rozwoju powierzchnia polipów jest wyścielona nabłonkiem oddechowym. Ze względu na wysoką zawartość komórek wydzielających śluz i podrażnienie powietrzem atmosferycznym, nabłonek oddechowy zmienia się z czasem w nabłonek płaski. W zaawansowanym stadium rozwoju polipów nosa i zatok, tworzą się spore przestrzenie między komórkami błony podśluzowej. Zaczyna w nich zalegać płyn surowiczy, polipy powiększają się i powodują coraz większe dolegliwości.
Polipy w nosie i polipy w zatokach są przeźroczyste lub mają kolor biało-żółty. Poruszają się przy dotknięciu i są często pokryte ropną wydzieliną. Najczęściej tworzą się w ujściach zatok przynosowych, w przewodzie nosowym środkowym, a czasami w nozdrzach tylnych.
Leczenie brodawczaka odwróconego. Wyłącznie operacja?
Leczenie brodawczaka odwróconego jest dość trudne, ponieważ w chwili rozpoznania zmiany są już dość duże. Dlatego warto skonsultować się z lekarzem, kiedy pojawia się jakikolwiek z wcześniej wymienionych objawów, bo wzrasta wtedy szansa na szybsze wyleczenie.
Leczenie brodawczaka w nosie może być tylko operacyjne. Powszechną metodą jest zabieg chirurgiczny, przeprowadzany od strony zewnątrz nosowej.
Wymaga on rozcięcia skóry twarzy lub dotarcia do guza od strony jamy ustnej. Lekarz musi usunąć całego guza z marginesem zdrowej tkanki. Z tego powodu tkanki otaczające guza ulegają zniszczeniu wraz z częścią kości.
Taka operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym, a niektóre zabiegi wymagają rekonstrukcji. Dodatkowym wsparciem może być także radio i chemioterapia.
Coraz częściej zabieg usuwania brodawczaka odwróconego wykonywany jest metodą endoskopową, czyli za pomocą endoskopu, który „przechodzi” w stronę guza przez naturalny korytarz nosa.
Zaletą tej metody jest możliwość przeprowadzenia dokładnej diagnostyki bezpośrednio przed zabiegiem, mniejszy ból u pacjenta po zabiegu i brak widocznych blizn na skórze twarzy.
Wybór sposobu operowania brodawczaka i usunięcia brodawki w nosie zależy stopnia zaawansowania choroby.
Dla małych guzów wystarczy metoda endoskopowa, dla większych rynotomia boczna (cięcie powłok skórnych od wewnętrznego kąta oka do wargi górnej).
