U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć alergię?
Alergia skórna - czym jest?
Alergia skórna to rodzaj uczulenia, który wyróżnia się zespołem charakterystycznych objawów skórnych. Należą do nich na przykład wysypki, zaczerwienienia, rumień, obrzęk, pęcherze, bąble, pokrzywka, świąd i inne symptomy pojawiające się na skórze w wyniku kontaktu z alergenem. Alergie skórne zalicza się w poczet dermatoz, czyli tych problemów zdrowotnych, które łączą się z występowaniem stanów chorobowych skóry. Alergia skórna to również doskonały przykład alergii, którą można podawać za sztandarowy przykład choroby cywilizacyjnej - alergeny w przypadku alergii skórnej to często sztuczne substancje, które wchodzą w skład kosmetyków czy detergentów.
Zmiany skórne wywoływane przez alergeny nie należą do najbardziej estetycznych. Wyprysk, wysypka czy pęcherzyki rzucają się w oczy i łatwo potrafią zepsuć nastrój, nie tylko przez dokuczliwy świąd, ale także przez wizualną stronę przypadłości. Jak w takim razie chronić się przed alergią skórną?
Najważniejsza, podobnie jak w przypadku innych rodzajów alergii, jest profilaktyka. Łatwiej zapobiegać, niż leczyć - stare medyczne motto sprawdza się w także w przypadku uczuleń. Wykluczenie kontaktu z alergenem to najpewniejszy sposób, by ograniczyć ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej. Niestety, nie zawsze jest to proste - w przypadku niektórych alergików bezpośredni kontakt z alergenem nie jest potrzebny, by wywołać przykre reakcje. Wystarczy przeniesienie czynnika alergicznego, na przykład na ubraniu czy sierści zwierzęcia.
Na co w takim razie zwracać szczególną uwagę, jeśli chce się uniknąć wystąpienia reakcji alergicznej? Z całą pewnością na wyjątkowo powszechne roślinne czynniki alergiczne. Należą do nich na przykład bluszcz pospolity czy sumak.
Alergeny wywołujące uczulenia skórne znaleźć można również w kosmetykach i środkach czyszczących. Wiele rodzajów perfum, kremów, maseczek może wywołać niepożądane reakcje. Dlatego kupując nowy krem, warto wykonać próbę alergiczną, nakładając go na niewielki fragment skóry, uważnie obserwując ewentualne objawy uczulenia, takie jak wysypka, wyprysk czy pokrzywka, świąd.
Quiz: Co wiesz na temat alergii?
Leczenie alergicznego zapalenia spojówek
W leczeniu alergicznego zapalenia spojówek oka konieczne jest przede wszystkim unikanie alergenów wywołujących objawy alergii. Choć oczywiście czasami jest to niemożliwe (alergia na pyłki czy roztocza kurzu domowego). Doraźna pomoc polega na przemywaniu oczu solą fizjologiczną i preparatami sztucznych łez. Dostępne są także specjalne maści do oczu.
Lekarz przepisuje zazwyczaj krople do oczu mające na celu obkurczyć naczynia krwionośne spojówek, a także zawierające leki przeciwhistaminowe. Te pierwsze powinny być jednak stosowane wyłącznie doraźnie i nie dłużej niż przez 2 tygodnie. Są osoby, dla których krople do oczu nie są pożądaną metodą leczenia, tym bardziej jeśli objawy wymagają częstego wkraplania leku. Alternatywę stanowią środki doustne, choć ich wadami są zdecydowanie późniejsze działanie niż w przypadku preparatów podawanych miejscowo, większe efekty ogólnoustrojowe i działania uboczne. Możliwe jest również rozpoczęcie leczenia odczulającego, szczególnie w przypadku alergii przetrwałych na alergeny, których nie da się wyeliminować.
Vlastnosti
Alergie je přehnaná obranná reakce organismu na určitý externí faktor – nazývaný alergen. Reakce se může projevovat celkově i lokálně. Závisí to zejména na způsobu vniknutí alergenu do těla jedince.
Etiologie, příznaky, druhy alergií i alergenů, diagnostika, možnosti léčby a jiné zajímavé informace se dozvíte v článku.
Co je alergie?
Alergie je označení pro onemocnění imunitního systému člověka, při kterém dochází k imunopatologické reakci na určitý, pro organismus alergika negativní podnět z externího prostředí.
Dané látky (podněty) jsou pro zdravého jedince přirozené a nejsou obecně zdravotně škodlivé. To však neplatí pro lidi trpící alergií, jelikož jejich imunitní systém vyhodnocuje dané látky jako cizí či nebezpečné.
Alergie má různé formy, projevy a příznaky. Od mírnějších lokálních projevů (kýchání, svědění očí, plný nos) přes celotělové či kombinované reakce až po anafylaktický šok.
Alergická hypersentizitivní reakce organismu vzniká při průniku "škodlivého" podnětu do organismu. Podněty vyvolávající alergickou reakci jsou nazývány alergeny.
Při alergické reakci a průniku alergenu do těla organismus reaguje vyplavením zvýšeného množství histaminu, který je následně zodpovědný za alergické nežádoucí příznaky a projevy.
Nárůst alergiků je stále zkoumán odbornou veřejností, ale je zejména přisuzován změně životního stylu, kouření nikotinu, inhalaci výfukových plynů, minimu fyzické aktivity, nadměrnému působení stresu, vyčerpanosti a jiným dalším faktorům životosprávy.
Diagnostika
Alergii a konkrétní alergeny musí diagnostikovat odborný lékař specialista – alergolog (imunolog).
Prvním krokem je základní vyšetření pohledem, pohmatem, poslechem a palpací. Součástí je odebrání kompletní zdravotní anamnézy s důrazem na rodinnou anamnézu a také rozhovor s pacientem o jeho klinických příznacích.
Lékař zjišťuje příčinu zhoršování udávaných symptomů.
Základem diagnostického postupu je alergenový kožní test. Provádí se na předloktí pacienta s podezřením na určitou formu alergie. Na kůži jsou aplikovány zředěné různé alergeny ve formě kapek.
Pokožka se v oblasti alergenové kapky mírně podráždí. Následně je vyhodnocena individuální kožní reakce pro každý jeden alergen zvlášť.
V rámci diagnostiky může být odebrán krevní vzorek pacienta pro stanovení hladiny specifických alergenových protilátek IgE. Mohou být vyšetřovány jednotlivé alergeny nebo skupina určitých alergenů.
Při podezření na jinou poruchu imunitního systému, než je alergie, jsou prováděny laboratorní testy na imunodeficitu (obranné protilátky/buněčná imunita), autoimunitu (autoprotilátky), zánětlivé parametry v krvi a protilátky v rámci prodělání nebo trvání infekce v organismu.
Součástí alergologického vyšetření bývají funkční testy (spirometrie, vyšetření plic) či mikrobiologická vyšetření (kultivace hlenu z horních cest dýchacích, vyšetření vzorku moči) a v některých případech i doporučení na zobrazovací přístrojové vyšetření (CT, rentgen, MRI).
Spirometrie je nenáročné vyšetření s cílem zjištění stavu, kapacity a výkonu plic pacienta. Jedná se o funkční vyšetření zejména u alergiků na inhalační alergeny.
Výsledkem spirometrie je graf ukazující objem vdechnutého a vydechnutého vzduchu v čase.
Objawy alergii skórnej u dorosłych. Jak wygląda?
Jak wygląda alergia skórna? Zdjęcia obrazujące to zagadnienie pokazują bardzo różne symptomy.
W zależności od konkretnej jednostki chorobowej do typowych objawów należą grudki wysiękowe, pęcherzyki, rumienienie występujące pojedynczo lub w większych grupach.
Przy alergiach pokarmowych, na przykład na nabiał, gluten czy orzechy występują niekiedy wysypki w postaci małych jasnych krostek, a także obrzęk twarzy i warg.
Często towarzyszy temu uporczywy świąd oraz suchość skóry, zwłaszcza w przebiegu AZS.
Ponieważ swędzenie prowokuje odruch drapania, na ciele mogą się też pojawiać niewielkie rany, a w skrajnych przypadkach owrzodzenia.
Możliwe jest też samoistne pękanie przesuszonej skóry, szczególnie w miejscach narażonych na zwiększone napięcia, takich jak zgięcia łokciowe i kolanowe.
Problemy te u alergików mogą nawracać z różnym nasileniem przez całe życie, ponieważ jednak poszczególne epizody związane są z bezpośrednim działaniem substancji uczulających, objawy zwykle ustępują w ciągu kilku, kilkunastu godzin po zaprzestaniu ekspozycji na dany czynnik.
Tak jak zostało wspomniane wyżej, istnieją okoliczności potencjalnie zwiększające nasilenie symptomów, stąd na przykład częste alergie skórne w ciąży - w tym szczególnym czasie silnie ujawnia się między innymi AZS. Typowe problemy skórne, choć uciążliwe, nie są jednak niebezpieczne ani dla przyszłej mamy, ani jej dziecka.
Alergia skórna na twarzy. Gdzie jeszcze może się pojawić?
Alergia skórna może występować w różnych miejscach ciała. W przypadku kontaktowego zapalenia skóry, objawy są miejscowe i zwykle ograniczone do niewielkiej przestrzeni, która miała kontakt z alergenem.
W zależności od sytuacji może się zatem pojawić na dłoniach (co jest bardzo częste na przykład u osób uczulonych na lateks, z którego wykonuje się rękawiczki medyczne, czy nikiel, którym pokryte są nożyczki), ale też nogach, twarzy, szyi, brzuchu, plecach, narządach płciowych.
