U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć uczulenie na propolis - Praktyczne porady i sposoby łagodzenia objawów
Uczulenie na nikiel – jak leczyć?
Uczulenie na nikiel potwierdzają testy płatkowe. W przypadku stwierdzenia uczulenia, należy unikać przedmiotów go zawierających, a w razie wystąpienia wyprysku kontaktowego, natychmiast zaprzestać kontaktu z alergenem.
Alergia na nikiel – czego unikać? Osoby uczulone na nikiel powinny unikać kontaktu z przedmiotami codziennego użytku zawierającymi ten metal, takimi jak sztuczna biżuteria, zegarki, guziki, zamki błyskawiczne, klamry, monety, klucze, klamki i inne.
W niektórych sytuacjach zawodowych może być niezbędne noszenie rękawiczek ochronnych lub nawet zmiana pracy w celu uniknięcia kontaktu z alergenem.
Ważne jest również informowanie personelu medycznego o alergii przed wszelkimi zabiegami chirurgicznymi czy diagnostycznymi, które mogą wymagać kontaktu z metalami i wywoływać alergię kontaktową (wyprysk kontaktowy).
Uczulenie na słońce (fotodermatoza) – jak rozpoznać i leczyć alergię na słońce
Uczulenie na słońce to stan, kiedy po ekspozycji na promieniowanie słoneczne dochodzi do wystąpienia osutki, czyli wysypki. Najczęściej pod pojęciem alergii na słońce rozumie się polimorficzną osutkę świetlną. Jej objawy to wysypka – zwykle mająca postać czerwonych grudek, która pojawia się na dekolcie, szyi, ramionach, czasem także łydkach. Zwykle ustępuje sama, bez leczenia.
Uczulenie na słońce albo alergia na słońce to potoczna nazwa zmian skórnych, które pojawiają się u niektórych osób po narażeniu na promieniowanie słoneczne. W rzeczywistości to nie „alergia na słońce”, ale reakcja układu odpornościowego na światło słoneczne, która powoduje pojawienie się zmian skórnych, najczęściej swędzącej czerwonej wysypki. Medyczna nazwa tej wysypki to polimorficzna osutka świetlna (polymorphous light eruption – PMLE).
Co stosować na alergię skórną?
Jeśli borykamy się z problemem alergii skórnej, leczenie objawowe doskonale uzupełnią:
- emolienty – działają silnie nawilżająco poprzez zatrzymywanie wody w naskórku. Ponadto odbudowują barierę naskórkową, redukują świąd, działają regenerująco i przeciwzapalnie. Dzięki swoim właściwościom łagodzą przebieg alergii skórnych, a niekiedy nawet pomagają zapobiegać wystąpieniu zaostrzeń. Warto sprawdzać skład konkretnych preparatów, ponieważ niektóre mogą zawierać substancje potencjalnie alergizujące, zwłaszcza konserwanty (np. parabeny) i substancje zapachowe (np. limonen). W niskich dawkach nie są one szkodliwe dla zdrowych osób, ale w przypadku schorzeń skórnych przebiegających ze stanem zapalnym mogą okazać się problematyczne. Emolienty występują w postaci płynów i żeli do mycia, kremów, oliwek i szamponów.
- środki antyseptyczne – ze względu na ryzyko nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych w czasie zaostrzenia objawów skórnych można stosować delikatne środki odkażające, np. na bazie nanosrebra lub chlorowodorku oktenidyny.
- okłady z chłodnej wody lub soli fizjologicznej – bywają pomocne w pierwszej, ostrej fazie wyprysku. Ulgę przyniesie przykładanie kompresów kilka razy dziennie na czas około 30 minut.
- maść dziegciowa – dziegieć sosnowy wykazuje działanie przeciwświądowe, przeciwzapalne i odkażające, dzięki czemu dobrze sprawdza się w pielęgnacji skóry objętej procesem zapalnym.
- maść rumiankowa – ma działanie przeciwzapalne i może być stosowana pomocniczo w łagodzeniu stanu zapalnego skóry. Istnieje jednak ryzyko wystąpienia alergii kontaktowej na składnik czynny maści. Nie zaleca się stosowania jej u niemowląt i najmłodszych dzieci.
Wapno od dawna było stosowane pomocniczo w stanach alergicznych. Ostatnie badania naukowe poddają w wątpliwość skuteczność takiego leczenia, porównując jego efekty do działania placebo. Preparaty z wapniem nie są szkodliwe pod warunkiem, że od ich zastosowania do przyjęcia właściwego leku przeciwalergicznego zachowamy odpowiedni odstęp czasu. W przeciwnym wypadku może zaburzać wchłanianie substancji leczniczej.
Uczulenie na kosmetyki u dzieci
Układ immunologiczny najmłodszych nie jest jeszcze w pełni dojrzały, przez co jest bardziej podatne na różnego rodzaju alergie niż system odpornościowy dorosłych. Skórne problemy po zastosowaniu kosmetyków dotyczą przede wszystkim dzieci w wieku noworodkowym i niemowlęcym. Takie problemy mają też skłonność do samą wycofywania się.
Czynnikami, które mają wpływ na rozwój u noworodków są też:
- cieńsza powłoka skórna,
- powierzchniowo usytuowane naczynia krwionośne.
Chcąc więc zabezpieczyć swoje dziecko przed tego typu problemami, najlepiej stawiać na preparaty dostosowane do ich wieku oraz te o tzw. krótkim składzie, czyli takie, które mają jak najmniej substancji w swoim składzie.
Uczulenie może wystąpić np. po kąpieli, po zastosowaniu balsamu czy kremu nawilżającego. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność.
Stosuje się u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej w celu złagodzenia objawów kataru siennego (katar, zatkany nos, kichanie, świąd oraz zaczerwienione i łzawiące oczy) oraz innych postaci alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i alergicznego zapalenia spojówek (obrzęk, świąd, zaczerwienione i łzawiące oczy). Lek może być również stosowany do leczenia swędzących wysypek skórnych (bąble lub pokrzywka). Bilastyna hamuje powstawanie bąbli oraz zaczerwienienia skóry przez 24 godziny po przyjęciu pojedynczej dawki, dzięki czemu poprawia się jakość snu i jakość życia
ALLERTEC® EFFECT. Skład i postać: Każda tabletka zawiera 20 mg bilastyny. Wskazanie: Objawowe leczenie sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz pokrzywki. Allertec Effect jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej). Podmiot odpowiedzialny: Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. ChPL: 03.08.2022 r
To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Czym jest uczulenie na kosmetyki?
Kosmetyki to substancje, które stosuje się na naskórek, włosy, paznokcie, błony śluzowe, usta czy narządy płciowe w celu ich oczyszczania, utrzymywania przyjemnego zapachu czy osłaniania. Podzielić je można na 2 typy:
Za większość reakcji alergicznych odpowiada ten pierwszy rodzaj. Natomiast kosmetyki, które mają krótszy kontakt z organizmem, ponieważ są spłukiwane, rzadziej uczulają.
Ryzyko uczulenia na kosmetyki wzrasta też w przypadku:
- dłuższej ekspozycji na alergen,
- aplikacji środka na skórę podrażnioną,
- wrażliwszego miejsca aplikacji - szczególnie narażona jest skóra powiek,
- zbyt częstego nakładania kosmetyku.
Reakcję alergiczną wywołują zawarte w preparatach:
- konserwanty,
- emulgatory,
- antyoksydanty,
- filtry przeciwsłoneczne.
Ustawodawca już pod koniec lat 90. XX wieku dostrzegł potrzebę informowania klientów o potencjalnych zagrożeniach, dlatego od 1998 r. wszystkie kosmetyki muszą zawierać informacje dotyczące listy ich składników.
Należy zwrócić uwagę na różne mechanizmy powstawania alergii na kosmetyki. Zazwyczaj w takim przypadku dochodzi do nadwrażliwości na hapteny, inaczej drobnocząsteczkowe substancje obce znajdujące się w preparacie. Gdy przekroczą one barierę skórną i połączą się z białkami organizmu, zmienią ich kształt. Tak odmienione białka mogą zostać potraktowane przez organizm jako element obcy - u części osób są one dobrze tolerowane, jednak u niektórych mogą wywołać reakcję alergiczną.
W klasyfikacji ICD-10 wskazuje się na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry wywołane kosmetykami (L23.2). Z kolei w ICD-11 wymienionych jest kilka typów alergii kontaktowej spowodowanej przez kosmetyki. Są to alergie wywołane przez:
- XM1LY7 - seskwioleinian sorbitanu,
- XM4HE0 - alkohol lanolinowy,
- XM8YJ6 - kolofonium,
- XM0MS1 - balsam peruwiański.
