U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć uczulenie na propolis - Praktyczne porady i sposoby łagodzenia objawów
Uczulenie na nikiel – jak leczyć?
Uczulenie na nikiel potwierdzają testy płatkowe. W przypadku stwierdzenia uczulenia, należy unikać przedmiotów go zawierających, a w razie wystąpienia wyprysku kontaktowego, natychmiast zaprzestać kontaktu z alergenem.
Alergia na nikiel – czego unikać? Osoby uczulone na nikiel powinny unikać kontaktu z przedmiotami codziennego użytku zawierającymi ten metal, takimi jak sztuczna biżuteria, zegarki, guziki, zamki błyskawiczne, klamry, monety, klucze, klamki i inne.
W niektórych sytuacjach zawodowych może być niezbędne noszenie rękawiczek ochronnych lub nawet zmiana pracy w celu uniknięcia kontaktu z alergenem.
Ważne jest również informowanie personelu medycznego o alergii przed wszelkimi zabiegami chirurgicznymi czy diagnostycznymi, które mogą wymagać kontaktu z metalami i wywoływać alergię kontaktową (wyprysk kontaktowy).
Uczulenie na słońce – leczenie
W leczeniu uczulenia na słońce stosuje się środki zapobiegawcze, czyli działania skierowane na to, aby uniknąć pojawienia się wysypki, oraz leczenie, kiedy wysypka już się pojawi.
- unikanie słońca
- zakładanie odzieży chroniącej przed słońcem
- stosowanie preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi.
Preparaty z filtrami przeciwsłonecznymi z ochroną przed promieniowaniem ultrafioletowym A (UVA) i ultrafioletowym B (UVB) oraz współczynnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF) wynoszącym co najmniej 30 należy stosować odpowiednio, czyli regularnie i obficie. O tym, jakie preparaty wybrać i jak odpowiednio je stosować, przeczytaj tutaj: Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 1 i Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 2
U niektórych osób, lekarz może zalecić tzw. profilaktyczną fototerapię małymi dawkami PUVA, czyli chemiofototerapię, co oznacza naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego. Terapię taką stosuje się wczesną wiosną w celu wywołania tolerancji na ekspozycję na słońce. Może ona być korzystna dla osób, u których spodziewane jest wystąpienie poważnych objawów wiosną lub latem. Zabiegi naświetlania zwykle się wykonuje 2–3 razy w tygodniu przez od czterech do sześciu tygodni. Leczenie takie zaleca dermatolog. Należy pamiętać, że nie jest ono optymalne dla wszystkich pacjentów z uczuleniem na słońce i ma swoje działania niepożądane – na wczesnym etapie fototerapii mogą wystąpić zaostrzenia, wymagające zastosowania glikokortykosteroidów.
Leczenie uczulenia na słońce, jeśli już się pojawi wysypka, nie zawsze jest konieczne, ponieważ niektóre osoby mają łagodne objawy, które szybko mijają, a że z czasem rozwija się tolerancja na promieniowanie słoneczne, nie szukają one pomocy lekarskiej.
Niektórzy pacjenci mogą jednak wymagać leczenia w celu złagodzenia objawów. W takich przypadkach leczenie zależy od nasilenia zmian skórnych.
Alergia na nikiel – objawy skórne
Objawy alergii kontaktowej na nikiel, powszechnie występujący w otoczeniu człowieka, to przede wszystkim zmiany skórne. Metal ten wywołuje często alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, występujące w miejscu bezpośredniego kontaktu skóry i przedmiotów zawierających ten pierwiastek.
Symptomem wyprysku kontaktowego jest grudkowo-pęcherzykowa wysypka z towarzyszącym świądem. Najczęściej obejmuje ona dłonie, nadgarstki (np. od zegarka), szyję, palce lub uszy (np. od noszenia sztucznej biżuterii), a także okolice pępka (np. od paska czy guzika). Skóra w okolicach kontaktu z alergenem jest zwykle zaczerwieniona.
Alergia kontaktowa może nasilać się pod wpływem potu. Nie zawsze też wystąpienie reakcji alergicznej ogranicza się do miejsca bezpośredniego kontaktu z alergenem i może obejmować dużą powierzchnię skóry.
Nadmierny rozwój reakcji alergicznej niekiedy prowadzi do nadkażeń bakteryjnych.
Uczulenie na lateks (prezerwatywy) – objawy alergii
Prezerwatywy są powszechnie stosowanym środkiem antykoncepcyjnym, który ma za zadanie zapobiegać ciąży i zapewniać ochronę podczas stosunku seksualnego. Niestety, u niektórych osób lateksowe prezerwatywy mogą wywołać niepożądaną reakcję alergiczną. Objawy uczulenia na lateks, z którego wykonane są prezerwatywy, mogą objawiać się różnorodnie.
U kobiet kontakt z lateksem może spowodować m.in. zaczerwienienie, świąd, pieczenie oraz obrzęk błon śluzowych pochwy oraz warg sromowych. Z kolei u mężczyzn alergia na lateks może wywołać bolesny obrzęk członka oraz wysypkę. Dodatkowo, alergeny lateksowe unoszące się w powietrzu są w stanie spowodować łzawienie oczu, zapalenie spojówek, katar, a nawet duszący kaszel.
W niektórych przypadkach, objawy stosowania lateksowych prezerwatyw mogą ujawnić się z opóźnieniem, nawet po kilku dniach od kontaktu seksualnego. Wówczas na skórze pojawia się wysypka, szczególnie w miejscach, które miały bezpośredni kontakt z prezerwatywą. U kobiet są to zazwyczaj zewnętrzne wargi sromowe, pachwiny, podbrzusze oraz uda. U mężczyzn wysypka może wystąpić na mosznie i często towarzyszy jej silny obrzęk. Z tego powodu osoby uczulone na lateks powinny stosować prezerwatywy poliizoprenowe, wolne od tej substancji.
Alergia na lateks – kto jest narażony na objawy alergii?
Największe ryzyko kontaktu z lateksem występuje u pracowników służby zdrowia, w tym pielęgniarek, lekarzy, personelu laboratoriów i diagnostyki, którzy używają lateksowych rękawiczek, jak również takich narzędzi jak stetoskopy, elektrody czy respiratory wykorzystywane na salach operacyjnych. Co ważne, zaprzestanie korzystania z rękawiczek lateksowych nie rozwiązuje problemu alergii na lateks w przypadku pracowników służby zdrowia, ponieważ materiał ten ma szerokie zastosowanie w medycynie.
W grupie ryzyka znajdują się również alergicy. Nawet ograniczony kontakt z lateksem może wywołać u nich reakcje alergiczne. Warto zwrócić uwagę, że czynniki ryzyka alergii na lateks często obejmują pokarmy, takie jak awokado, banany, seler, kiwi, gruszki czy kasztany. Dlatego osoby, które mają uczulenie na te produkty, powinny być świadome, jakie czynniki wywołujące alergię mogą powodować reakcje krzyżowe.
Osoby cierpiące na astmę, egzemę, katar sienny lub zapalenie skóry również są bardziej podatne na alergie, co zwiększa ryzyko uczulenia na lateks. Wśród tych pacjentów częściej można zaobserwować nadwrażliwość na lateks i inne alergeny.
