U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć łysienie androgenowe u kobiet?
Przyczyny łysienia androgenowego
Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.
Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.
Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.
Jakie rodzaje zabiegów leczenia łysienia androgenowego wyróżniamy?
Mezoterapia igłowa
Mezoterapia igłowa polega na podawaniu substancji aktywnych bezpośrednio do skóry za pomocą niewielkich igieł. W przypadku łysienia androgenowego, koktajle do mezoterapii mogą zawierać witaminy i minerały takie jak np. krzemionka organiczna, aminokwasy oraz peptydy, które mają za zadanie:
- pobudzić wzrost włosów,
- poprawić kondycję skóry głowy,
- zahamować proces łysienia.
Terapia osoczem bogatopłytkowym
Terapia osoczem bogatopłytkowym polega na pobraniu krwi pacjenta, jej obróbce w celu otrzymania osocza bogatego w płytki krwi, a następnie wstrzyknięciu go w skórę. Płytki krwi zawierają liczne czynniki wzrostu, które stymulują procesy naprawcze i regeneracyjne w skórze, pobudzając tym samym wzrost włosów i poprawiając ich kondycję.
Ostrzykiwanie fibryną bogatopłytkową
W przeciwieństwie do osocza, fibryna bogatopłytkowa jest bardziej skoncentrowana, powstaje poprzez oddzielenie fibryny od osocza krwi. Jednak podobnie jak osocze bogatopłytkowe, fibryna bogatopłytkowa pochodzi z ludzkiej krwi. Zawiera ona czynniki wzrostu oraz inne substancje biologicznie aktywne, które wspomagają procesy regeneracyjne, stymulując wzrost włosów.
Mikronakłucia 4.0
Mikronakłucia 4.0 to zabieg, który polega na mechanicznym uszkadzaniu skóry głowy za pomocą mikroigiełek, co stymuluje procesy naprawcze i regeneracyjne w skórze. W efekcie dochodzi do zwiększenia produkcji kolagenu i elastyny oraz aktywacji mieszka włosowego, co może przyczynić się do poprawy gęstości i jakości włosów. Jednocześnie podczas zabiegu wprowadzany jest w skórę głowy, indywidualnie dobrany odżywczy koktajl, który wspomaga procesy naprawcze.
Wspomniane wyżej zabiegi mogą być stosowane wraz z innymi metodami leczenia łysienia androgenowego. Oczywiście ich wybór należy skonsultować ze specjalistą.
Diagnostyka łysienia androgenowego
Trichoskopia
Najbardziej popularną metodą diagnostyczną w przypadku łysienia androgenowego jest trichoskopia. Jest to nieinwazyjne badanie polegające na oglądaniu w dużym powiększeniu ujść mieszków włosowych oraz innych struktur trichologicznych na granicy różnych warstw skóry.
Dzięki użyciu dermatoskopu, specjalista oglądający skórę głowy jest w stanie osiągnąć 10-krotne powiększenie, a używając wideodermoskopu może uzyskać jeszcze wyższe parametry.
Pozwala mu to na dokładną ocenę łodyg włosów, naczyń okalających mieszki włosowe, czy samych mieszków. W ten sposób można ocenić, jakie są proporcje włosów łamiących się, dystroficznych (o zaburzonym wzroście, bardziej szorstkich, gorzej układających się), a także wypadających.
Trychogram
Zdecydowanie bardziej inwazyjnym działaniem niż trichoskopia jest trychogram. Ocenia on ilość wyrwanych włosów z naszej głowy, co oznacza, że trycholog pozbawi nas podczas tego badania co najmniej 100 włosów wyrwanych z różnych obszarów naszej głowy.
Badania laboratoryjne
Oprócz oglądania włosów pod mikroskopem, warto wykonać też badania w krwi, w celu wykrycia chorobowego podłoża łysienia. Być może ma ono związek z zaburzeniami hormonalnymi, niedoczynnością tarczycy lub cukrzycą i odpowiednie leczenie pomoże zahamować wypadanie włosów.
Polecanymi badaniami przy łysieniu androgenowym są:
- morfologia krwi,
- badanie glukozy na czczo,
- żelazo i ferrytyna (przyczyną wypadania włosów może być anemia),
- hormony: TSH, Ft4, prolaktyna, testosteron, androstendion, progesteron, DHEA-S, estradiol,
- przeciwciała przeciwjądrowe ANA,
- trójglicerydy, cholesterol całkowity oraz HDL i LDL,
- wapń,
- witamina D3.
Objawy łysienia androgenowego
Głównym objawem łysienia androgenowego jest stopniowe przerzedzanie się włosów na skórze głowy.
U mężczyzn najczęściej występuje pogorszenie się jakości włosów oraz cofanie ich linii w okolicach czoła oraz skroni. Tzw. zakola mogą pojawiać się już ok. 20 roku życia. Z czasem dochodzi do wyłysienia aż po część potyliczną.
U kobiet objawy łysienia androgenowego mogą być mniej widoczne, ale również występuje stopniowe przerzedzenie włosów, zwłaszcza w okolicach przedniej części skóry głowy (ciemieniowo-szczytowej). Ponadto można zaobserwować zwiększoną ilość wypadających włosów i osłabienie ich kondycji. W odróżnieniu od mężczyzn – łysienie androgenowe u kobiet nie powoduje całkowitej utraty włosów i nie wpływa tak drastycznie na linię włosów.
