U nas zapłacisz kartą
Jak wyglądają zdjęcia egzemy - Piękno w Obrazach Choroby Skóry
Egzema co to jest?
Zgodnie z nomenklaturą dermatologiczną, egzemą nazywamy stan zapalny, który obejmuje powierzchowne jej warstwy, a więc naskórek i pierwszą warstwę skóry właściwej, czyli warstwę brodawkowatą.
EKTOPIN to prebiotyczny emolient plus z ektoiną do stosowania w codziennej pielęgnacji skóry wrażliwej, suchej i atopowej dla dorosłych oraz dzieci już od 1. dnia życia
Należy jednak podkreślić, że stan zapalny w egzemie nie jest spowodowany przez infekcje skóry (bakteryjne, wirusowe, czy grzybicze) – inaczej mówiąc, ma etiologię nieinfekcyjną. Nie jest to jednak odrębna jednostka chorobowa, ale raczej składowa innych schorzeń dermatologicznych.
W wielu schorzeniach skóry możemy mieć do czynienia ze stanem zapalnym jej powierzchownych warstw. Egzema u dzieci, jak i u osób dorosłych wymaga specjalistycznej opieki dermatologicznej.
Atopowe zapalenie skóry a egzema
Egzema jest szerszym pojęciem niż atopowe zapalenie skóry, choć w wielu artykułach dostępnych w sieci, możemy przeczytać, że są to tożsame zjawiska. Jak już wspomniano, egzema to stan zapalny skóry, który może mieć różne przyczyny (ale nie są one związane z czynnikami infekcyjnymi).
Atopowe zapalenie skóry (AZS) wynika przede wszystkim z zaburzenia budowy bariery naskórkowej (jest ona niczym dziurawy mur), co jest konsekwencją pewnych czynników genetycznych. Atopowe zapalenie skóry to również choroba o podłożu alergicznym (w wielu przypadkach narażenie na alergeny wpływa na pogorszenie się stanu skóry), ale jest to także choroba zapalna, która objawia się zmianami wypryskowymi i świądem. Można więc powiedzieć, że AZS w swoim obrazie klinicznym ma cechy egzemy (wyprysku), jednak egzema jest pojęciem szerszym, a nie konkretną jednostką chorobową. Objawy wypryskowe obserwujemy także w innych przypadłościach.
Egzema – leczenie
Jak leczyć egzemę? Niestety egzema, podobnie jak atopowe zapalenie skóry, nie jest całkowicie uleczalna. Ze względu na to, że jej główna przyczyna nie jest jeszcze poznana, wynalezienie leku na egzemę nie jest w dalszym ciągu możliwe. Leczenie egzemy w dużej mierze ma charakter objawowy, który polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów. Jeśli zauważymy u siebie symptomy, które mogą wskazywać na egzemę, naszym pierwszym krokiem powinna być wizyta u dermatologa. Warto pamiętać, że istnieją inne choroby skóry, których objawy początkowo mogą przypominać egzemę, jednak ich leczenie przebiega w zupełnie inny sposób. To, z jaką chorobą mamy do czynienia, będzie w stanie zweryfikować dermatolog.
Diagnostyka egzemy
Lekarz w trakcie wywiadu będzie zbierać informacje dotyczące naszego ogólnego stanu zdrowia, tego kiedy wystąpiły objawy, a także czy przypadki egzemy miały miejsce w rodzinie. Bardzo często przed postawieniem ostatecznej diagnozy dermatolog zleca przeprowadzenie testów alergicznych, na przykład testów płatkowych naskórkowych. Ich zadaniem jest zbadanie nadwrażliwości kontaktowej na wybrane substancje.
Objawy egzemy - co świadczy o zapaleniu skóry?
Objawy egzemy mogą przybierać bardzo różne formy, w zależności od wywołujących ją czynników. Zwykle zaczyna się od obrzęku skóry, zaczerwieniania. Potem mogą pojawić się zmiany w formie grudek lub pęcherzyków, z których po pęknięciu może sączyć się płyn. Charakterystyczne dla egzemy są również rumieniowe plamy z tendencją do złuszczania, liszajowacenia. Zmiany skórne mogą być rozległe, bolesne i wywołujące u chorego ogromny dyskomfort (także ze względu na wygląd zmian). Objawy towarzyszące egzemie (zapaleniu skóry - przyp. redakcja) to świąd i wtórne infekcje skóry. Wynika to z faktu, że skóra z egzemą jest sucha, swędząca. To sprawia, że chory zaczyna się drapać i w ten sposób powstają uszkodzenia (tzw. przeczosy) i może dojść do zakażenia bakteryjnego.
Charakterystyczne dla egzemy zmiany skórne (grudki, rumień, pęcherzyki) mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, choć najczęściej widać je na policzkach, czole, skórze twarzy, a u nastolatków i dorosłych w okolicach łokci i kolan, na karku, szyi, stopach i dłoniach. Zmiany te mogą się zlewać ze sobą, ale zawsze są odgraniczone od obszarów niezmienionych zapalnie.
Ważne Jeśli zaobserwujesz u siebie lub u dziecka zmiany na skórze, które mogą sugerować egzemę, koniecznie skonsultuj się z lekarzem dermatologiem lub alergologiem. Samodzielne próby łagodzenia zmian, tzw. domowymi sposobami, mogą pogłębić dolegliwości i nasilić zmiany zapalne skóry.
Egzema na twarzy - pielęgnacja skóry
W przypadku pojawienia się zmian wypryskowych na twarzy warto przyjrzeć się kosmetykom, których używamy na co dzień. Polecane jest używanie kosmetyków hipoalergicznych (czyli kosmetyków przeznaczonych dla skóry wrażliwej), które nie będą podrażniały naszej skóry.
W przebiegu egzemy, szczególnie w przypadku atopowego zapalenia skóry (AZS), polecane są emolienty, czyli kosmetyki o silnym działaniu nawilżającym.
Warto także przyjrzeć się proszkom i płynom do płukania, których używamy do prania naszych ubrań i pościeli, w tym poszewek poduszki. Niektóre produkty do prania zawierają substancje drażniące, które mogą powodować pojawienie się egzemy.
Wskazane jest również przeanalizowanie na jakie substancje jesteśmy narażeni w pracy i, o ile to możliwe, powinniśmy minimalizować kontakt z substancjami wywołującymi objawy.
Jak leczyć egzemę?
Co na egzemę sprawdzi się najlepiej? Jak już wspomniano, nie istnieje jeden lek na ten rodzaj dermatozy, a samo leczenie, w zależności od nasilenia objawów, może mieć charakter miejscowy lub ogólny. W leczeniu miejscowym przede wszystkim wykorzystuje się maści na egzemę lub kremy zawierające steroidy. Jeśli wraz z wypryskiem pojawiają się bakterie, zaleca się stosowanie leków antyseptycznych.
Jeśli miejscowe leczenie egzemy nie przynosi żadnej poprawy, wprowadza się leczenie ogólne. Bardzo często wykorzystuje się leki antyhistaminowe, immunosupresyjne lub antybiotyki. Ze względu na ich silne działanie nie należy przekraczać zalecanej dawki i nie stosować jej dłużej niż to konieczne. W leczeniu ogólnym często wykorzystuje się także leki przeciwalergiczne, korzystnie wpływa zażywanie wapnia i kwasu askorbinowego.
