U nas zapłacisz kartą
It seems like your message was empty. Could you try again?
Mięsak tkanek miękkich – objawy rozwoju nowotworu
Mięsaki są często diagnozowane zbyt późno, kiedy choroba jest już wyraźnie zaawansowana lub rozsiana po całym organizmie. Wynika to z tego, że wczesne stadium mięsaków nie daje wyraźnych objawów, jakie mogłyby umożliwić wcześniejszą diagnozę. Często zdarza się tak, że mięsaki są źle diagnozowane i przez to źle leczone, co przyczynia się do rozprzestrzenia się nowotworu.
Mięsaki to guzy lite, występujące jako nowe lub powiększające się zgrubienia lub obrzęki. Zgrubienia te są zazwyczaj bezbolesne. Guzy występujące w jamie ustnej mogą powodować krwawienie jelit i może pojawić się krew we stolcu.
Podejrzenie obecności mięsaków ma związek z sytuacją, gdy pojawia się jakiekolwiek:
- zgrubienie większe niż 2 centymetry kwadratowe,
- nowe zgrubienie,
- zgrubienie umiejscowione głęboko w ciele,
- zgrubienie lub obrzęk szybko rosnące,
- głęboki i obfity wysięk krwi.
Ogólne objawy mięsaków to:
- utrata apetytu lub szybko osiągane uczucie sytości,
- zwiększenie masy ciała o około 10 proc. bez wyraźnej przyczyny,
- ogólne osłabienie,
- ból mięśni i stawów,
- wysoka gorączka,
- niedokrwistość.
Objawy mięsaków żołądkowo-jelitowych to:
- uczucie pełności,
- ostry ból brzucha,
- krwawe stolce,
- nudności,
- zaparcia.
Co to jest mięsak tłuszczakowy (tłuszczakomięsak) – objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Mięsaki tłuszczakowe (tłuszczakomięsaki) to guzy wywodzące się z dojrzałych komórek tkanki tłuszczowej (adipocytów). Wyróżnia się wśród nich kilka podtypów o różnej złośliwości, przebiegu klinicznym i typowych miejscach występowania. Występują głównie u dorosłych. Jak skutecznie leczyć tłuszczakomięsaki? Czy rokowania dla pacjentów zmagających się z tym problemem są pomyślne?
Tłuszczakomięsaki należą do grupy nowotworów złośliwych i są wśród nich rzadko spotykane. Znacznie częściej od nich występują łagodne guzy wywodzące się z adipocytów, czyli tłuszczaki. Nie można mylić tych dwóch jednostek, chociaż w niektórych przypadkach mogą być trudne do odróżnienia. Warto wspomnieć, że tłuszczakomięsaki znane są od dawna. Po raz pierwszy zostały opisane w 1857 roku przez Rudolfa Virchova. Stanowią około 20% ogółu mięsaków tkanek miękkich u dorosłych. Wyróżnia się wśród nich kilka podtypów:
- Tłuszczakomięsak dobrze zróżnicowany – najczęstszy z nich, przeważnie umiejscawia się na kończynach, tułowiu i w przestrzeni zaotrzewnowej. Jest miejscowo złośliwy (czyli może naciekać sąsiadujące tkanki), ale rzadko daje przerzuty odległe.
- Tłuszczakomięsak odróżnicowany – zbudowany jest z komponentu dobrze zróżnicowanego tłuszczakomięsaka oraz pól innego mięsaka, często
niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego lub włókniakomięsaka śluzowatego. Ma dużą skłonność do nawrotów. - Tłuszczakomięsak śluzowaty – przeważnie lokalizuje się w kończynie dolnej. Dość często daje przerzuty, szczególnie do kości (zwłaszcza kręgosłupa) oraz do miejsc obfitych w tkankę tłuszczową.
- Tłuszczakomięsak pleomorficzny – to najrzadsza odmiana tych guzów. Jest agresywnym mięsakiem. Głównie spotykany w głębokich tkankach miękkich w obrębie kończyn, częściej w dolnych. Cechuje się szybkim wzrostem i wcześnie pojawiają się przerzuty. Wyjątkiem jest jego postać śródskórna.
- Tłuszczakomięsak niesklasyfikowany, NOS.
Mięsak (guz) Ewinga – badania
Ostateczne rozpoznanie stawia się na podstawie badania obrazowego, najlepiej rezonansu magnetycznego, ponieważ jest najbardziej precyzyjny. MRI umożliwia dokładne określenie rozrostu nowotworu w otaczających tkankach oraz ocenę stosunku masy nowotworowej do nerwów i naczyń krwionośnych.
Mięsak Ewinga szybko rośnie i często daje odległe przerzuty - zwykle do płuc.
Z kolei wykonanie tomografii komputerowej klatki piersiowej (zwłaszcza tzw. spiralnej) umożliwia wykrycie ognisk przerzutowych do płuc, niewidocznych w badaniu RTG.
Potrzebne mogą być także badania dodatkowe, takie jak morfologia, OB, CRP. Można rozważyć pobranie szpiku kostnego do badania histologicznego, jednak tylko u około 15 proc. chorych szpik zawiera komórki nowotworowe.
Warto wiedzieć, że duże trudności sprawia rozpoznanie mięsaka Ewinga, który jest zlokalizowany w obrębie kręgosłupa. Może on zostać pomylony z dyskopatią, skoliozą, chorobą neurodegeneracyjną, a nawet kamicą nerkową i kolagenozą.
Osoby chore ma mięsaki, a także ich rodziny, wsparcia mogą szukać w Stowarzyszeniu Pomocy Chorym na Mięsaki "SARCOMA": www.sarcoma.pl.
Mięsak Kaposiego - leczenie
Istnieją dwa główne sposoby leczenia mięsaka Kaposiego: lokalne i systemowe.
Leczenie lokalne
Leczenie lokalne polega na miejscowym niszczeniu zmian nowotworowych i jest zazwyczaj wykonywane u pacjentów z drobnymi, szpecącymi zmianami, jako leczenie paliatywne lub przy poważnych chorobach współistniejących, utrudniających terapię systemową.
Leczenie lokalne może przyjmować różne formy:
- mechaniczne usunięcie guzów nowotworowych poprzez wycięcie chirurgiczne,
- lokalną krioterapię
- fotokoagulację laserową niszczącą małe zmiany.
- leki przeciwnowotworowe aplikowane bezpośrednio na zmiany na skórze i błonach śluzowych, mające za zadanie zmniejszyć guzki i dzięki działaniu miejscowemu uchronić pacjenta przed szkodliwymi działaniami ubocznymi uderzającymi w cały organizm.
- radioterapia, powodująca poprawę stanu zdrowia u większości pacjentów. Jest ona stosowana szczególnie w przypadkach krwawiących lub bardzo bolesnych zmian chorobowych.
Leczenie systemowe
Powyższe lokalne formy leczenia są nieraz bardzo skuteczne, jednak ograniczają się tylko do wybranych fragmentów ciała, a chory jest cały organizm, dlatego też bardzo ważnym składnikiem terapii jest działanie systemowe. Polega ono głównie na wdrożeniu odpowiedniej farmakoterapii, szczególnie u chorych dotkniętych szybko postępującym typem choroby, z zajętymi śluzówkami i narządami wewnętrznymi. Zazwyczaj stosuje się trzy rodzaje leczenia:
- Immunoterapia polega na podawaniu pacjentom odpowiednich dawek interferonu - cytokiny naturalnie wystepującej u człowieka, mającej potencjał regulacji i sterowania układem odpornościowym. Prawdopodobnie stymuluje on organizm pacjenta do zwiększonej odpowiedzi przeciwko wrogim wirusom i chroni przed angiogenezą, czyli tworzeniem nowych naczyń krwionośnych, dostarczających substancje odżywcze do guzów nowotworowych.
- Chemioterapia jest metodą szeroko stosowaną w leczeniu prawie wszystkich nowotworów, również mięsaka Kaposiego. Chemioterapeutyki działają na różnych etapach rozwoju komórek nowotworowych, utrudniając lub uniemożliwiając ich wzrost i podział, co może zmniejszyć masę guzów nowotworowych lub zatrzymać ich dalszy wzrost.
- Kolejnym bardzo ważnym sposobem walki z mięsakiem Kaposiego, stosowanym u pacjentów zakażonych wirusem HIV, jest wysokoaktywna terapia antyretrowirusowa. Zazwyczaj jest ona pierwszą metodą leczenia u takich chorych i stała się bardzo obiecującą częścią terapii. U wielu chorych wprowadzenie tego rodzaju leczenia diametralnie zmieniło przebieg choroby i szanse na dłuższe życie pacjentów.
- Zobacz: Kiedy lekarz decyduje o podaniu chemioterapii?
