U nas zapłacisz kartą
Jak wygląda nowotwór - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Jak wygląda diagnostyka nowotworu jądra?
Podstawą rozpoznania raka jądra jest badanie fizykalne, którego odpowiednim uzupełnieniem jest ultrasonografia. Dzięki badaniu USG mogą zostać wykryte bardzo małe zmiany znajdujące się w mosznie i jądrze. W badaniu palpacyjnym moszny wyczuwa się zwykle twardy, niebolesny guz. Wykrycie niepokojącej zmiany powinno zostać jak najszybciej skonsultowane z lekarzem urologiem. Szczegółowe rozpoznanie choroby nowotworowej opiera się najczęściej na badaniu histopatologicznym jądra usuniętego z dostępu pachwinowego.
W celu oceny stopnia zaawansowania procesu chorobowego wykonuje się następujące badania:
- morfologia i badania biochemiczne,
- badania stężenia markerów nowotworowych,
- tomografia komputerowa jamy brzusznej i miednicy mniejszej,
- zdjęcie RTG klatki piersiowej,
- rezonans magnetyczny OUN – jeśli występują niepokojące objawy neurologiczne.
Wykorzystanie badania pozytonowej tomografii emisyjnej PET stosuje się do oceny charakteru zmian przetrwałych po zastosowanym leczeniu.
Do wybranego specjalisty można umówić się bez wychodzenia z domu poprzez portal LekarzeBezKolejki.pl.
Rak jądra – objawy, leczenie, rokowania. Jak wygląda diagnostyka nowotworu jąder?
Rak jądra stanowi 1-3% nowotworów złośliwych u mężczyzn w krajach zachodnich, jednak w grupie młodych mężczyzn w wieku 15–34 lat, jest najczęstszym nowotworem złośliwym w wielu krajach europejskich. W Polsce szacuje się, że na raka jądra rocznie cierpi około 800 osób. Jakie są przyczyny oraz objawy zachorowania na raka jądra? Jak wyróżniamy metody leczenia nowotworu jądra?
- Rak jądra – przyczyny
- Umów się do lekarza rodzinnego
- Rak jądra – objawy
- Jak wygląda diagnostyka nowotworu jądra?
- Rak jądra – leczenie
- Rak jądra – rokowania
Co to jest badanie endoskopowe?
Ryc. 4. Endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego
Generalnie badania endoskopowe polegają na wprowadzeniu do ciała urządzenia (przez otwory naturalne lub wytworzone chirurgicznie, np. przez przetokę jelitową lub nacięcie w ścianie klatki piersiowej) wyposażonego w źródło światła i system umożliwiający przekazanie obrazu. Dzięki użyciu światłowodów można uzyskać kolorowe obrazy wnętrza danego narządu/przestrzeni, a giętkość urządzenia pozwala na pokonanie naturalnych zakrętów (np. jelita, oskrzela). W ten sposób za pomocą kolonoskopu (tj. giętkiego endoskopu przystosowanego do badania jelita grubego) wprowadzonego przez odbyt można dokonać oceny wszystkich części jelita grubego aż do jego połączenia z jelitem cienkim (nawet do głębokości 180 cm!). Endoskopy umożliwiają pobranie materiału do badania histopatologicznego, dzięki czemu nie tylko można zobaczyć guz, ale także pobrać jego fragment do badania mikroskopowego (tej drugiej możliwości pozbawiona jest wspomniana wyżej kolonoskopia wirtualna).
Czasem, gdy konieczna jest ocena jedynie końcowego odcinka jelita grubego (odbytnicy), nie trzeba stosować długiego kolonoskopu – wykorzystuje się wówczas krótki (20–30 cm) rektoskop.
Bronchoskop (endoskop do badania tchawicy i oskrzeli) działa na tej samej zasadzie, co opisany poprzednio kolonoskop. Inne endoskopy używane do rozpoznawania nowotworów to laryngoskop (do oceny krtani), kolposkop (do oceny pochwy i szyjki macicy), duktoskop (do oceny przewodów mlecznych gruczołu piersiowego) i cystoskop (do oceny pęcherza moczowego).
Umów się do lekarza rodzinnego
Odpowiednio postawiona diagnoza nowotworów przyczynia się do skuteczności terapii onkologicznej. Jeśli choroba zostanie rozpoznana we wczesnym etapie, możliwość wyleczenia jest znacznie większa. Do najczęstszych objawów raka jąder należą:
- powiększone jądra,
- poczucie ciężaru w mosznie oraz zaczerwienienie skóry moszny,
- wystąpienie nie bolesnej masy, niedającej oddzielić się od jądra,
- poczucie ciężaru w mosznie.
Pierwsze zauważone objawy powinny być niezwłocznie skonsultowane z lekarzem POZ, który po przeprowadzeniu wywiadu i wykonaniu podstawowych badań może wystawić zielona kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego. Jeśli początkowe niepokojące objawy choroby dotyczą układu rozrodczego warto udać się do lekarza urologa. W zaawansowanym stadium raka jądra mogą pojawić się symptomy zaostrzenia choroby nowotworowej w postaci bólów w jamie brzusznej, kaszel, duszności, bóle kostne oraz neurologiczne objawy raka jądra.
Przyczyny raka prącia
Bezpośrednie przyczyny raka prącia nie są dobrze znane, wyróżnia się natomiast czynniki ryzyka, które predestynują do zapadnięcia na tę chorobę. W największym stopniu na ten rodzaj nowotworu są narażeni mężczyźni, którzy nie dbają właściwie o higienę miejsc intymnych, z powodu zarówno zwykłych zaniechań, jak też ograniczeń anatomicznych.
Zauważa się, że szczególnie duży odsetek zachorowań notowany jest u panów ze stulejką, a więc nieprawidłowym zwężeniem napletka, uniemożliwiającym jego swobodne zsuwanie z żołędzi. Defekt ten nie tylko komplikuje współżycie seksualne, ale też utrudnia dokładne mycie miejsc zlokalizowanych pod napletkiem, wskutek czego gromadzą się tam zabrudzenia, osady złuszczonego naskórka, resztki ejakulatu i moczu, bakterie i wirusy.
Inne czynniki ryzyka, to:
- zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (typ HPV 16),
- zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV),
- przewlekłe stany zapalne miejsc intymnych,
- wczesny wiek inicjacji seksualnej,
- duża liczba partnerek seksualnych,
- palenie papierosów.
W jakim wieku można zachorować na raka prącia? W szczególności dotyka on mężczyzn między 50 a 70 rokiem życia, ale w ostatnich latach notuje się coraz więcej przypadków w młodszych grupach wiekowych. Współcześnie już co czwarty chory ma mniej niż 50 lat.
Wspomnieć należy, że chorobę w pełnej, złośliwej postaci często poprzedzają zmiany przednowotworowe, takie jak:
- erytroplazja Queyrata (rogowacenie czerwone) - rak przedinwazyjny błon śluzowych samej żołędzi,
- choroba Bowena - inna z odmian raka przedinwazyjnego ograniczająca się do błony podstawnej naskórka,
- grudkowatość bowenoidalna (bowenoid papulosis) - rzadka choroba błon śluzowych narządów rozrodczych objawiająca się zmianami grudkowymi.
