Jak Wygląda Rak Skóry - Objawy, Diagnoza i Leczenie

Przyczyny raka skóry

Większość raków skóry rozwija się na skutek oddziaływania na organizm czynników mutagennych, jednak choroby o podłożu nowotworowym mogą być także zapisane w naszych genach. Tak jest w przypadku niektórych zespołów wad wrodzonych oraz występowania rodzinnych predyspozycji do rozwoju czerniaka skóry.

Do najczęstszych przyczyn rozwoju raka skóry zaliczamy promieniowanie słoneczne. Ryzyko rozwoju nowotworu skóry znacząco zwiększa częste wystawianie skóry na bezpośrednie działanie słońca. Szczególnie niebezpieczne są poparzenia słoneczne, które powodują poważne uszkodzenia powierzchniowych warstw skóry. Chcąc zmniejszyć ryzyko rozwoju raka skóry, trzeba przede wszystkim unikać przebywania na słońcu w godzinach 11-15, pamiętać o zabezpieczaniu skóry kremami z wysokim filtrem, których aplikację trzeba systematycznie powtarzać, a także unikaniu kąpieli słonecznych i korzystania z solarium. Choć opalona skóra wpływa na naszą samoocenę, to opalanie się może doprowadzić do rozwoju bardzo trudnych w leczeniu chorób skóry.

Ważne! Wielokrotnie ryzyko zachorowania na raka skóry zwiększają poparzenia słoneczne w okresie dzieciństwa! Niemowlęta i małe dzieci bezwzględnie nie powinny przebywać na pełnym słońcu, jeżeli ich skóra nie została zabezpieczona kremem z filtrem powyżej 50 SPF.

Inne czynniki ryzyka rozwoju raka skóry to:

• ukończenie 50. roku życia,
• częsty kontakt z chemikaliami i innymi substancjami o mutagennym działaniu,
• częsty kontakt z promieniowaniem jonizującym,
• przewlekłe drażnienie skóry np. zbyt ciasną odzieżą.

Czerwona skóra po opalaniu nie jest normą. Dermatolog: to znak ostrzegawczy

• Dolegliwości
  • Ból głowy
  • Ból brzucha
  • Ból gardła
  • Gorączka
  • Ból pleców
  • Wymioty
  • Zaparcia
  • Biegunka
  • Objawy raka
  • Ból w podbrzuszu
  • Morfologia krwi
  • Próby wątrobowe
  • USG jamy brzusznej
  • USG piersi
  • Badanie TSH
  • Badanie moczu
  • Badanie kału
  • Gastroskopia
  • OB (odczyn Biernackiego)
  • Kolonoskopia
  • Andropauza
  • Powiększona prostata
  • Rak prostaty
  • Stulejka
  • Badanie nasienia
  • Rak jądra
  • Zaburzenia erekcji
  • Priapizm
  • Ginekomastia
  • Męska depresja
  • Dieta lekkostrawna
  • Wysoki cholesterol
  • Dieta w Hashimoto
  • Dieta bezglutenowa
  • Dieta Dukana
  • Błonnik pokarmowy
  • Dieta 1000 kcal
  • Dieta w łuszczycy
  • Dieta ketogeniczna
  • Intermittent fasting
  • Miesiączka
  • Ból jajnika
  • Antykoncepcja
  • Choroby tarczycy
  • Zapalenie pęcherza
  • Rak jajnika
  • Menopauza
  • Mięśniaki macicy
  • Endometrioza
  • Nietrzymanie moczu
  • Rak trzustki
  • Zawał serca
  • Rwa kulszowa
  • Udar mózgu
  • Astma
  • Bielactwo
  • Mononukleoza zakaźna
  • Helicobacter pylori
  • Nadciśnienie tętnicze

  Rak podstawnokomórkowy skóry

  Rak podstawnokomórkowy to rosnący powoli miejscowo złośliwy nowotwór skóry wywodzący się z nierogowaciejących komórek warstwy podstawnej naskórka, występujący głównie u przedstawicieli rasy białej (osoby o fototypie skóry według definicji World Health Organization I–IV). Rośnie przede wszystkim na odkrytych częściach ciała (głowa, szyja), ale może się rozwinąć na dowolnym obszarze ciała, w tym także w obrębie błon śluzowych. Nowotwór ten w praktyce nie jest źródłem przerzutów odległych i nie zajmuje regionalnych węzłów chłonnych.

  Jego charakter (określany przez lekarzy jako „złośliwość miejscowa”) sprawia, że niektóre jego postaci – jeśli nie podejmie się właściwego leczenia – powoli niszczą coraz większy obszar przyległej skóry oraz położne głębiej struktury ciała (np. chrząstkę nosa lub małżowiny usznej albo kości czaszki). Nieleczone, zaniedbane zmiany naciekają sąsiadujące elementy kostne, chrzęstne, naczyniowe, nerwowe albo gałkę oczną. W obrębie dużych, owrzodziałych zmian może dochodzić do trudnych do opanowania krwotoków.

  Na zdjęciu przedstawiono przykład zaawansowanego raka podstawnokomórkowego o wieloletnim przebiegu. Trzeba podkreślić, że leczenie raka o takim stopniu zaawansowania jest trudne zarówno dla lekarza, jak i dla pacjenta, dlatego warto zacząć terapię, zanim nowotwór rozwinie się do dużych rozmiarów – proces leczenia jest wówczas prostszy i mniej dokuczliwy dla chorego, a i szanse na pełne wyleczenie są większe.

  
  
  Fot. 1. Rozległy rak podstawnokomórkowy niszczący znaczny obszar skóry karku i naciekający położone głębiej tkanki. Leczenie w takim przypadku jest trudne, dlatego w przypadku podejrzanej zmiany skórnej nie należy czekać, aż rozwinie się ona do podobnych rozmiarów, tylko bez zbędnej zwłoki zgłosić się do lekarza rodzinnego, onkologa lub dermatologa! (Zdjęcie ze zbiorów autora)

  Jak wygląda rak podstawnokomórkowy?

  W >80% przypadków rak podstawnokomórkowy skóry występuje na głowie (przede wszystkim na twarzy) i szyi, ale może wystąpić w dowolnej okolicy ciała, np. na mosznie lub kroczu. Wyróżnia się wiele postaci morfologicznych tego nowotworu. Najbardziej typowym obrazem klinicznym jest nieduży guzek otoczony wałowatym brzegiem, najczęściej zlokalizowany w okolicy skrzydełka nosa lub małżowiny usznej (postać guzkowa, ta postać może zawierać znaczną ilość barwnika, przypominając guzkową postać czerniaka skóry). Często uwagę chorego zwraca niegojąca się niewielka ranka pokryta strupem, który cyklicznie odpada, odsłaniając niewielkie owrzodzenie („rankę”), która szybko pokrywa się nowym strupem. Stosunkowo często obserwuje się również postać powierzchowną – zmianę płaską łub płasko-wyniosłą, łuszczącą się i zaczerwienioną.

  
  
  Fot. 2. Postać guzkowa raka podstawnokomórkowego skóry na tylnej powierzchni małżowiny usznej (drobne owrzodzenie w centrum zmiany, wałowate brzegi zmiany)

  
  Fot. 3. Postać powierzchowna raka podstawnokomórkowego skóry (Zdjęcia ze zbiorów autora)

  

  ---

  skóry wygląda