U nas zapłacisz kartą
Jak wygląda alergia na skórze - Objawy, Diagnoza i Sposoby Leczenia
Jak często występuje pokrzywka?
Ostrej pokrzywki doświadcza w ciągu życia 10–20% osób. Zdecydowaną większość stanowi ostra pokrzywka trwająca od kilku godzin do 6 tygodni. Pokrzywka może wystąpić w każdym wieku. Ostra pokrzywka częściej występuje u dzieci i młodych dorosłych, a przewlekła – u kobiet w wieku 20–40 lat.
Fot. 1. Pokrzywka - bąbel pokrzywkowy
Fot. 2. Pokrzywka cholinergiczna
Objawem pokrzywki jest pojawienie się na skórze bąbli pokrzywkowych, które są swędzące (niekiedy bolesne lub piekące), porcelanowobiałe lub różowe, dobrze ograniczone, otoczone przez zaczerwienioną skórę (rumień). Bąble są wyniosłe ponad powierzchnię skóry, szybko powstają i zwykle szybko ustępują (
Pokrzywce najczęściej towarzyszy świąd, a czasem nawet zmiany mogą być bolesne lub powodować tzw. parestezje – nieprzyjemne wrażenia, takie jak mrowienie, drętwienie, pieczenie.
W pokrzywce przewlekłej objawy mogą występować codziennie lub okresowo (np. raz w tygodniu lub miesiącu). Często opisuje się dobowy cykl zmian, ale przebieg choroby bywa bardzo różny. Samoistne remisje (wycofanie się objawów) często zdarzają się w ciągu 12 miesięcy od początku choroby, ale u znacznego odsetka chorych objawy występują, przynajmniej okresowo, przez wiele lat.
- zawroty głowy
- uczucie silnego osłabienia
- kołatanie serca
- chrypka
- uczucie braku powietrza
- nudności i wymioty
- obniżenie ciśnienia tętniczego.
Mogą one zwiastować pojawienie się wstrząsu anafilaktycznego.
Groźnym objawem jest także obrzęk naczynioruchowy, ponieważ w jego przebiegu może dojść do pojawienia się utrudnienia w oddychaniu, a nawet zgonu (najczęściej spowodowanym tak silnym obrzękiem, „opuchnięciem” tkanek gardła, że dochodzi do zamknięcia krtani i duszenia się chorego).
Leczenie alergii skórnych u dzieci i dorosłych
Leczenie alergii skórnych wymaga zindywidualizowanego podejścia, zarówno w przypadku dzieci, jak i dorosłych. Kluczowym celem jest złagodzenie objawów, zapobieganie nawrotom oraz, o ile to możliwe, eliminacja alergenów z otoczenia osoby cierpiącej na alergię. Poniżej przedstawiono metody leczenia i zarządzania alergiami skórnymi:
- Unikanie alergenów - Najskuteczniejszą metodą jest identyfikacja i unikanie kontaktu z substancjami wywołującymi alergię. W przypadku alergii pokarmowych może to oznaczać eliminację określonych produktów z diety. Dla alergii kontaktowych, takich jak reakcja na nikiel lub lateks, kluczowe jest unikanie produktów zawierających te materiały.
- Leki przeciwhistaminowe - Są powszechnie stosowane do łagodzenia objawów alergii skórnych, takich jak świąd i zaczerwienienie. Mogą być podawane w formie tabletek, syropów lub miejscowo, w postaci kremów i maści.
- Kortykosteroidy miejscowe - Maści i kremy zawierające kortykosteroidy mogą być przepisywane w celu zmniejszenia stanu zapalnego i świądu skóry. Stosuje się je zwykle w przypadku bardziej nasilonych objawów.
- Terapia nawilżająca - Regularne nawilżanie skóry jest kluczowym elementem leczenia atopowego zapalenia skóry, zwłaszcza u dzieci. Stosowanie specjalnych emolientów pomaga w utrzymaniu bariery ochronnej skóry i zmniejsza suchość oraz podatność na podrażnienia.
Uczulenie (alergia) skórna – jak wygląda, objawy, leczenie
- Alergia skórna obejmuje szerokie spektrum zmian skórnych powstających w wyniku kontaktu organizmu z określonym alergenem.
- Objawy alergii skórnej obejmują przede wszystkim zaczerwienienie skóry, wysypkę, pęcherze, obrzęk naczynioruchowy i świąd.
- Wysypka alergiczna może być wywołana przez alergeny pochodzące ze środowiska zewnętrznego lub alergeny pokarmowe.
- Nieleczona alergia skórna może prowadzić do rozwoju chorób alergicznych, jak np. atopowe zapalenie skóry, pokrzywka alergiczna, alergiczny wyprysk kontaktowy (kontaktowe zapalenie skóry) lub wyprysk fotoalergiczny.
Alergia skórna jest jedną z najpowszechniejszych odmian alergii u dzieci i dorosłych. Objawy alergii obejmują zwykle wysypkę, zaczerwienienie oraz pęcherze skórne, które mogą być wypełnione płynem surowiczym. Przypadłość ta jest niezwykle uciążliwa dla pacjenta i może prowadzić do pogorszenia jakości życia oraz licznych trudności w codziennym funkcjonowaniu. Dowiedz się, jak wygląda alergia skórna, z jakimi schorzeniami skórnymi na tle alergicznym zmagamy się najczęściej i co powoduje ich występowanie.
Czym są alergiczne choroby skóry?
Alergiczne choroby skóry to dolegliwości skórne objawiające się przewlekłymi stanami zapalnymi wywołanymi uczuleniem, ale nie tylko. Wyjątkiem jest atopowe zapalenie skóry, mające swą genezę w czynnikach genetycznych, środowiskowych oraz immunologicznych.
Przez objawy w postaci swędzącej wysypki czy ropnych krostek alergiczne choroby skóry bywają mylone z trądzikiem, świerzbem czy grzybicą. Dlatego istotna jest samoobserwacja chorego oraz udanie się do lekarza alergologa.
Zmiany skórne często pojawiają się na skutek kontaktu z alergenem. Mogą to być pyłki, kosmetyk, różnego rodzaju kremy czy nawet bransoletka. Bywa jednak że zmiany skórne pojawiają się z różnych innych powodów. Pomijając podłoże alergiczne mogą wystąpić symptomy skórne z przyczyny np. długiego przebywania na słońcu (podrażnienia skóry spowodowane promieniami UV), podrażnienia skóry spowodowane substancjami chemicznymi, występuje tu również czynnik fizyczny czy nawet mechaniczne uszkodzenie skóry.
Pokrzywka: przyczyny, objawy i leczenie
Pokrzywka to choroba, w przebiegu której powstają swędzące bąble na skórze, które przypominają bąble po poparzeniu pokrzywą. W większości przypadków występuje pokrzywka ostra, która trwa krócej niż 6 tygodni. Najczęściej wywołana jest alergią lub lekami. U większości chorych z ostrą pokrzywką zmiany ustępują bez żadnego leczenia. Pokrzywka przewlekła jest trudniejsza w leczeniu i rzadko udaje się zidentyfikować jej przyczynę.
Pokrzywka to choroba, w przebiegu której na skórze, pod wpływem zadziałania jakiegoś czynnika, tworzą się wypukłe blade bąble otoczone zaczerwienieniem. Bąble te przypominają zmiany, które powstają pod wpływem kontaktu skóry z pokrzywą – stąd nazwa. Pokrzywka powoduje silny świąd lub pieczenie skóry, jest niebolesna i ustępuje bez pozostawienia blizn czy przebarwień skóry.
U około połowy osób pokrzywce może towarzyszyć tzw. obrzęk naczynioruchowy. Obrzęk ten dotyczy tkanek podskórnych, np. ust, powiek, rąk, stóp, niekiedy genitaliów. Zwykle jest bardziej nasilony po jednej stronie ciała, a skóra jest niekiedy zaczerwieniona.
Często u chorych na pokrzywkę obserwuje się tzw. dermatografizm – w miejscach narażonych na niewielki uraz (np. zadrapanie, potarcie, uciśnięcie) pojawiają się bąble pokrzywkowe, np. w linii po potarciu skóry.
