Jak wygląda chłoniak na zdjęciach - Piękno i Wyzwanie w Obrazach Medycznych
Przyczyny powstawania chłoniaków
Bezpośrednia przyczyna powstawania chłoniaków nie jest znana, jednak można wymienić czynniki zwiększające ryzyko powstania choroby:
- czynniki fizykochemiczne: przewlekły kontakt z benzenem, azbestem, środkami ochrony roślin, promieniowaniem jonizującym,
- infekcje wirusowe: ludzki wirus HIV, wirus Epsteina-Barr (EBV), ludzki wirus limfocytotropowy typu 1 (HTLV-1), wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), wirus herpes typ 8 (HHV-8),
- wrodzone lub nabyte zaburzenia odporności,
- choroby autoimmunologiczne: toczeń, choroba Hashimoto - limfocytarne zapalenie tarczycy, choroba reumatyczna,
- zakażenia bakteryjne,
- stan po przebytej chemio- lub radioterapii.
Objawy chłoniaka
- powiększenie węzłów chłonnych (dotyczące całego ciała, pewnych jego okolic lub ograniczone do małej grupy węzłów), które mogą mieć tendencję do łączenia się w pakiety,
- powiększenie śledziony,
- powiększenie wątroby.
Zakres i nasilenie innych objawów zależy od typu i stopnia zaawansowania choroby. Mogą pojawiać się symptomy takie jak:
- bóle brzucha,
- anemia lub zaburzenia krzepnięcia (w przypadku nacieczenia szpiku lub powiększenia śledziony),
- żółtaczka (przy zajęciu wątroby),
- zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, wiążące się z powiększeniem węzłów chłonnych krezkowych lub zaotrzewnowych, powodującym krwawienia, niedrożność jelit lub zespół złego wchłaniania,
- obniżenie odporności i wtórne, trudne do leczenia infekcje,
- objawy ogólne takie jak: gorączka, obrzęki, wodobrzusze, utrata masy ciała.
Jakie są objawy chłoniaka skóry?
Wśród chłoniaków T-limfocytarnych najlepiej poznane są: ziarniniak grzybiasty oraz zespół Sezary’ego.
Ziarniniak grzybiasty (Mycosis fungoides) jest najczęściej występującym i najlepiej poznanym chłoniakiem skóry. Wywodzi się z limfocytów T, a w obrazie klinicznym wyróżnia się 3 fazy: wypryskową (poikilodermiczną), naciekową i guzowatą.
W drugiej fazie, naciekowej, pojawiają się płaskowyniosłe ogniska. W ostatniej fazie tworzą się wypukłe guzy, wykazujące tendencje do wrzodzenia. W stadiach zaawansowanych może dochodzić do zajęcia węzłów chłonnych i narządów wewnętrznych.
Zespół Sezary’ego charakteryzuje się uogólnioną erytrodermią, limfadenopatią obwodową oraz obecnością atypowych limfocytów zarówno we krwi obwodowej, jak i zmianach skórnych. Choroba ta może pojawić się de novo lub w rzadszych przypadkach jest wynikiem uogólnienia się zmian w przebiegu ziarniniaka grzybiastego. Zazwyczaj pojawia się u pacjentów powyżej 60. roku życia, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Ze względu na dominujący w obrazie klinicznym żywoczerwony kolor skóry, często stan ten określany jest jako „zespół czerwonego człowieka”. Dodatkowo stwierdza się hiperkeratozę w obrębie dłoni i stóp, a także wypadanie włosów mogące prowadzić do wyłysienia.
Chłoniaki skóry z komórek B to grupa pierwotnych chłoniaków skóry, wywodzących się z limfocytów B. Są to rzadko występujące choroby, które stanowią około 20% wszystkich pierwotnych chłoniaków skóry. Do objawów klinicznych zaliczamy płaskowyniosłe, czerwonosinobrunatnawe nacieki lub guzy. Zmiany głównie występują na głowie, znacznie rzadziej na tułowiu czy kończynach. Przebieg jest przewlekły, wieloletni, zazwyczaj nieagresywny.
U nas zapłacisz kartą