U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć łysienie plackowate - Praktyczne porady i strategie
Nowa metoda leczenia łysienia plackowatego
Łysienie plackowate to jedna z chorób, która jest związana z nadmierną utratą włosów. Leczenie często jest długotrwałe i wymaga profesjonalnej opieki. Jednym z innowacyjnych i wykazujących dużą skuteczność w leczeniu tego schorzenia sposobów jest wykorzystanie inhibitorów JAK. W naszej klinice oferujemy możliwość przystąpienia do leczenia łysienia plackowatego właśnie tą metodą. Na czym dokładnie ona polega i jak przebiega leczenie?
Ten rodzaj niekontrolowanej utraty włosów powoduje u pacjentów dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu. Duże znaczenie bowiem dla wyglądu oraz pewności siebie mają właśnie włosy. W przypadku łysienia plackowatego utrata włosów jest dość charakterystyczna, ponieważ na skórze głowy powstają owalne ogniska pozbawione włosów. Zazwyczaj są wielkości od 5 do 10 cm. Łysienie plackowate może mieć charakter częściowy lub dotyczyć owłosienia całego ciała. Co istotne, łysienie plackowate jest chorobą przewlekłą o charakterze autoimmunologicznym. Utrata włosów związana jest z tym, że układ odpornościowy człowieka atakuje mieszki włosowe, wywołując ich stan zapalany. W efekcie skraca się cykl wzrostu włosa, a faza spoczynku, czyli ostatnia z faz wzrostu włosia rozpoczyna się bardzo szybko i włosy wypadają.
Do końca nie są znane przyczyny, dlaczego organizm atakuje własne komórki, w tym przypadku mieszki włosowe. Dlatego też przez długi czas leczenie łysienia plackowatego przynosiło niewielkie rezultaty. Jednak rozwój nauki pozwolił na opracowanie metody leczenia inhibitorami JAK.
Jakie są przyczyny łysienia plackowatego?
Pewne jest, że do wystąpienia choroby przyczynia się wiele czynników genetycznych. Najczęściej podawaną są zaburzenia autoimmunologiczne. Główne powody, jakie podają lekarze to cukrzyca typu 1, toczeń rumieniowaty, bielactwo i zapalenie tarczycy – Hashimoto. Prawidłowe leczenie przyczyny choroby może doprowadzić do zatrzymania lub zmniejszenia wypadania włosów.
Część naukowców twierdzi, że przyczyną choroby może być jej dziedziczenie — dotyczy to od 20 do 60 procent chorych. Zwiększone występowanie choroby występuje u bliźniąt jednojajowych lub krewnych pierwszego stopnia. Schorzenie dotyczy około 10 procent pacjentów chorych na zespół Downa. Pozwala to naukowcom łączyć geny zlokalizowane w obrębie chromosomu 21 z występowaniem łysienia. Podaje się również, że przyczyna choroby może mieć źródło w schorzeniach psychodermatologicznych, czyli być efektem długotrwałego stresu i bardzo silnych stanów emocjonalnych.
Jako przyczyny podaje się także zaburzenia fazy wzrostu włosa, a co za tym idzie większej ilości utraconych włosów. Słabe krążenie krwi w skórze głowy również przyczynić się może do nadmiernego wypadania włosów. Niedobory niektórych witamin i minerałów również mogą być przyczyną choroby.
Jak rozpoznać łysienie plackowate?
Jeśli zauważymy u siebie objawy łysienia plackowatego, należy udać się do dermatologa lub trychologa. Diagnostyka łysienia plackowatego nie jest skomplikowana, a dobry specjalista szybko postawi diagnozę. W większości przypadków nie trzeba przeprowadzać dodatkowych badań, a wystarczające okaże się obejrzenie skóry głowy i analiza jej owłosienia. Czasem zalecane jest wykonanie badań krwi, czyli poziomu żelaza i witamin i innych makro i mikroelementów.
Jakie są metody leczenia łysienia plackowatego?
W łysieniu plackowatym stosuje się leczenie miejscowe i leczenie ogólne. Żadna z metod nie znalazła jednoznacznego potwierdzenia skuteczności. Do leczenia miejscowego zalicza się: glikokortykosteroidy podawane śródskórnie, miejscowe glikokortykosteroidy w postaci kremów, żeli, maści, płynów i pianek, cygnolinę, minoksydyl. Do metod leczenia ogólnego zalicza się: glikokortykosteroidy i cyklosporynę. Do innych metod stosowanych w leczeniu łysienia plackowatego należą fotochemioterapia (PUVA lub PUVA-turban) i wąskopasmowa fototerapia UVB.
Ze względu na patomechanizm tej choroby trudno podjąć działania, które miałyby na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju łysienia plackowatego. Samoistny odrost włosów następuje zwykle w ciągu 1–2 lat u 30–60% chorych. U około 10% choroba może mieć cięższy przebieg i doprowadza do łysienia całkowitego lub uogólnionego. Gorsze rokowanie dotyczy pacjentów, u których współistnieją choroby o podłożu autoimmunologicznym. Ponadto czynnikami źle rokującymi mogą być zmiany paznokci, rodzinne występowanie choroby, wczesny początek zmian chorobowych oraz intensywna utrata włosów.
Zobacz także
Łysienie androgenowe typu męskiego Utrata włosów u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej. Następnie przerzedzenie włosów rozprzestrzenia się w kierunku szczytu głowy, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych.
Łysienie androgenowe typu żeńskiego Kobiecy typ łysienia charakteryzuje się rozlanym łysieniem w okolicy centralnej głowy owłosionej, o największym nasileniu w części czołowej z zachowaniem linii czoła.
Sposoby leczenia łysienia plackowatego
Łysienie plackowate, znane także jako łysienie areatowe, to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne mieszki włosowe, co prowadzi do utraty włosów na określonych obszarach skóry głowy lub ciała. Leczenie tej choroby może być trudne, ponieważ nie ma skutecznej metody, która działa w każdym przypadku. Niemniej jednak istnieją różne opcje leczenia, które można rozważyć pod nadzorem lekarza. Oto niektóre z nich:
Leczenie farmakologiczne:
- Lokalne kortykosteroidy: Kremy, maści lub lotiony zawierające kortykosteroidy są często stosowane na obszarach dotkniętych łysieniem plackowatym. Pomagają one zmniejszyć stan zapalny i zahamować atak układu odpornościowego na mieszki włosowe.
- Iniekcje sterydowe: Lekarz może przeprowadzić iniekcje sterydowe bezpośrednio w obszarach utraty włosów. To może pomóc w odrostu włosów na tych obszarach.
- Leki doustne: W niektórych przypadkach lekarz może zalecić doustne kortykosteroidy, takie jak prednizon, aby kontrolować stan zapalny w organizmie.
- Leki immunosupresyjne: Leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna lub metotreksat, mogą być stosowane, aby hamować reakcję autoimmunologiczną i kontrolować łysienie plackowate.
- Terapie fototerapeutyczne: Terapie takie jak PUVA (psoralen i ultrafiolet A) lub terapie światłem laserowym mogą być stosowane w niektórych przypadkach.
- Leki biologiczne: Leki biologiczne, takie jak adalimumab, są stosowane w niektórych przypadkach łysienia plackowatego, ale są stosunkowo nowe i wymagają dalszych badań.
- Przeszczepy włosów: W przypadkach, gdy inne metody leczenia nie przynoszą rezultatów, przeszczep włosów może być rozważany, szczególnie jeśli utrata włosów jest trwała.
- Leczenie psychologiczne: Warto również rozważyć wsparcie psychologiczne, ponieważ łysienie plackowate może mieć wpływ na samopoczucie pacjenta. Terapeuta lub psycholog może pomóc w radzeniu sobie z emocjonalnymi aspektami choroby.
