U nas zapłacisz kartą
Jak Zapobiegać Powstawaniu Blizn?
Co decyduje o tym, jak wygląda blizna?
Na to, jak wygląda blizna, wpływ ma wiele czynników.
- Ważne są: rodzaj urazu (zranienie, oparzenie, cięcie chirurgiczne), miejsce na ciele, gdzie skóra została uszkodzona, i indywidualne cechy organizmu, czyli skłonności do tzw. bliznowacenia.
- Każda blizna jest na początku mniej lub bardziej różowa, z czasem blednie, by ostatecznie przybrać perłową barwę. Nigdy jednak nie uzyskuje naturalnego koloru skóry. Dzieje się tak, ponieważ w tkankach blizny nie ma pigmentu nadającego jej właściwy dla danej osoby koloryt.
- Blizny skórne są pozbawione tzw. przydatków skóry, czyli gruczołów łojowych i mieszków włosowych.
- Najmniej widoczne są zazwyczaj blizny po operacjach, czyli po przecięciu skóry skalpelem, wzdłuż prostych linii, często zgodnych z naturalnymi bruzdami lub fałdami skóry.
- Blizny rozległe zwane płaszczyznowymi są bardziej widoczne. Ich powierzchnia jest zwykle nierówna, skóra często przyjmuje różowy, czerwony, a nawet sinawy odcień. To zwykle blizny po zmiażdżeniach lub oparzeniach. Im wcześniej zaczniemy prawidłowo dbać o bliznę, tym mniej będzie ona widoczna.
Blizna – jak powstaje i charakterystyka
Blizna to zmiana skórna powstała wskutek urazu lub jako następstwo naturalnego procesu gojenia oraz regeneracji skóry. Proces powstawania blizn jest związany z zastąpieniem uszkodzonej skóry właściwej tkanką łączną.
Początkowo, blizna jest różowa, następnie blednie. Jeśli proces gojenia przebiega prawidłowo, z czasem jest ona zupełnie niewidoczna. Ostateczny wygląd blizny zależy od jej umiejscowienia, rodzaju urazu oraz czasu, jaki zostanie poświęcony na jej pielęgnację.
Blizna po operacji to blizna, do której powstania dochodzi wskutek wykonania inwazyjnego zabiegu chirurgicznego. Dobrym przykładem jest blizna po nacięciu, która pozostaje na ciele po wykonaniu cesarskiego cięcie. Całkowite zagojenie może trwać nawet 6 miesięcy.
Blizna po oparzeniu to tkanka łączna włóknista, która powstaje w miejscu uszkodzonej tkanki w wyniku jej poparzenia. Tego typu rany goją się bardzo długo, a powstałe w ich miejscu blizny mogą być bardzo nieestetyczne. Wiele zależy od tego, jak długo skóra miała kontakt ze źródłem oparzenia oraz jak szybko udało się wdrożyć odpowiednie środki, które zaradzą nieprawidłowemu gojeniu się.
Blizna po trądziku ma najczęściej charakter zanikowy, do jej powstania dochodzi wskutek niewłaściwej pielęgnacji skóry z trądzikiem. Podobnie jest w przypadku blizny po ospie, rozwija się ona, gdy wskutek nieprawidłowego leczenia doszło do nadkażeń bakteryjnych. Taka blizna na twarzy może się utrzymywać nawet przez 2 lata.
Czym jest blizna i jak powstaje? Etapy rozwoju blizn
Blizna to pozostałość po zagojonej ramię, którą stanowią nowe tkanki oraz włókna kolagenowe, które zastępują te, które uległy przerwaniu oraz uszkodzeniu. Proces prawidłowego gojenia ran i powstawania blizn opiera się na trzech etapach. Pierwszy z nich to faza zapalna, która trwa od dwóch do trzech dób. Drugi etap to proliferacyjna, która trwa kilka tygodni i wtedy właśnie mamy do czynienia z tworzeniem się nowego naskórka. Trzeci etap to faza remodelingu lub dojrzewania, kiedy to nowe włókna kolagenowe zastępują stare. Ostatni etap trwa aż do tego momentu, kiedy blizna przestaje się jakkolwiek zmieniać, czyli aż do dwóch lat.
Niektóre z blizn, mogą z czasem całkowicie zaniknąć - dzieje się tak w przypadku, kiedy rana była niewielka i bardzo powierzchowna. Istnieją trzy podstawowe rodzaje blizn (w rozróżnieniu ich wyglądu):
Blizny i ich rodzaje:
1. blizny keloidowe - inaczej zwane "bliznowcami", to blizny, które charakteryzuje wypukłość, są twarde i zwykle przybierają nieregularny kształt, bliznowce są wynikiem nieprawidłowego gojenia się rany, a właściwie można by to nazwać zbyt nadgorliwym gojeniem się - w efekcie czego powstaje zbyt wiele nowych włókien kolagenowych, które sprawiają, że blizna rozrasta się,
2. blizny przerostowe - podobnie jak blizna keloidowa jest wypukła oraz twarda, a do tego zwykle zaczerwieniona, co pocieszające, blizny te mogą nawet całkowicie zaniknąć wraz z upływającym czasem, jednakże jeśli nie będziesz mieć szczęścia, blizna przerostowa może nawet rozszerzyć się i zająć zdrowe tkanki skóry,
3. blizny zanikowe - można by je nazwać odwrotnością blizn keloidowych, gdyż powstają na skutek zaburzonego gojenia rany, które to z kolei spowodowane jest zbyt niskim poziomem kolagenu, przykładem blizny zanikowej są na przykład blizny potrądzikowe, blizny zanikowe to także rozstępy, które spowodowane są gwałtownym rozciągnięciem skóry, a co za tym idzie, rozerwaniu włókien kolagenowych.
Jak długo goją się rany po operacji? Rodzaje blizn pooperacyjnych
Rany po operacji goją się zazwyczaj poprzez rychłozrost (same się sklejają). Proces ten przebiega szybciej u osób młodych, o dobrej kondycji zdrowotnej. To, jak szybko zostaną osiągnięte kolejne etapy gojenia rany i czy w miejscu zranienia pojawi się blizna, zależy także od czynników, takich jak: rodzaj oraz wielkość rany, czy też sposób pielęgnacji rany pooperacyjnej.
Jeśli po zabiegu doszło do nieprawidłowego połączenia pomiędzy tkankami, mówimy o tzw. zrostach pooperacyjnych. Ryzyko powstania zrostów pooperacyjnych jest zwiększone u osób, które przechodziły operację w obrębie miednicy i jamy brzusznej, gdy doszło do zapalenia otrzewnej oraz po zabiegach ginekologicznych.
Jak dzielimy blizny pooperacyjne? Ze względu na czas powstania wyróżnia się:
- blizny niedojrzałe – są one lekko wypukłe, czerwone i mogą swędzieć lub nawet boleć,
- blizny dojrzałe – są one płaskie oraz miękkie w dotyku, ich kolor jest jaśniejszy od skóry.
Natomiast jeśli chodzi o podział blizn pooperacyjnych ze względu na wygląd, jest on następujący:
- blizna przerostowa – ten typ także powstaje w wyniku nieprawidłowego gojenia ran, jest uniesiony powyżej poziomu skóry i nie wykracza poza granice rany. Z czasem może zmieniać swój rozmiar.
- keloid (inaczej bliznowiec) – to rodzaj twardej, włóknistej blizny, która przekracza linię urazu i nie wykazuje tendencji do samoistnego gojenia. Wręcz przeciwnie, bliznowiec po wycięciu chirurgicznym może pojawić się ponownie.
