U nas zapłacisz kartą
Jak zatrzymać łysienie androgenowe - Skuteczne sposoby na zachowanie zdrowych włosów
Łysienie androgenowe – co to jest i co warto o nim wiedzieć?
Łysienie androgenowe to trwała utrata włosów, występująca najczęściej u mężczyzn – niezależnie od miejsca, w którym znajdują się mieszki włosowe. Łysienie androgenowe u kobiet występuje znacznie rzadziej. Mężczyźni łysieją nie tylko częściej, ale także szybciej – proces utraty włosów rozpoczyna się często już w wieku 20 lat.
Łysienie androgenowe – objawy
Samo androgenowe łysienie zaczyna się zazwyczaj od przerzedzenia włosów oraz nieznacznego powiększenia naturalnych zakoli. Utrata włosów okazuje się nie tylko trwała, ale także postępująca w czasie. Zauważono także, że łysienie androgenowe znacznie częściej pojawia się u mężczyzn, którzy wcześniej cierpieli z powodu łupieżu. Pierwsze objawy łysienia androgenowego mogą pojawić się już w wieku nastoletnim.
Genetyka – najczęstsza przyczyna utraty włosów
Łysienie androgenowe jest chorobą o uwarunkowaniu genetycznym, powodującym nadmierną reakcję na naturalnie występujące androgeny. Warto zaznaczyć jednak, że penetracja genów u każdej osoby może być inna. Oznacza to, że jeżeli objawy łysienia androgenowego wystąpiły w Twojej rodzinie, niekoniecznie musi ono pojawić się u Ciebie.
Przebieg choroby
Fizjologiczny cykl włosowy
Każdy mieszek włosowy przechodzi w ciągu całego naszego życia około 25-30 cykli włosowych , czyli okresów od początku rozwoju włosa aż do jego wypadnięcia. Cykl przebiega w określonych fazach, w sposób asynchroniczny tzn. włosy na głowie w danym momencie znajdują się na innym etapie rozwoju, co zapobiega sytuacji ich jednoczasowego wypadnięcia.
Generalnie włos nie powinien opuścić mieszka włosowego do momentu aż kolejny twór nie osiągnie fazy wczesnego anagenu. Niekiedy zdarza się jednak, że anagen nie jest jeszcze zainicjowany, a włos już wypadł. Taki etap nazywany kenogenem . Może on trwać od 3 miesięcy do roku.
Jakim zmianom poddawany jest mieszek włosowy podczas łysienia androgenowego?
Po aktywacji receptorów androgenowych mieszków włosowych za pomocą hormonu z grupy androgenów - dihydrotestosteronu dochodzi do dezorganizacji przebiegu cyklu włosowego. Najbardziej zauważalne jest skrócenie fazy anagenu , tym samym włos krócej pozostaje żywy i aktywnie rośnie. Równolegle dochodzi do zmiany głębokości umiejscowienia mieszka włosowego do bardziej powierzchownych warstw skóry - z warstwy siateczkowatej do brodawkowatej. Wszystko to powoduje, że włos staje się coraz krótszy i cieńszy.
Ponadto w łysieniu androgenowym obserwujemy również wydłużenie fazy kenogenu oraz zwiększenie odsetka mieszków znajdujących się w danej chwili w tej fazie. Taka sytuacja przyczynia się do zainicjowania łysienia i stopniowego zmniejszania się i później obumierania mieszków włosowych.
Objawy u mężczyzn
Łysienie androgenowe u mężczyzn rozpoczyna się zazwyczaj od kątów czołowo-skroniowych (tzw. zakola ), a później w okolicy ciemieniowej (tzw. tonsura - łysy krążek na czubku głowy). Z czasem linia włosów przesuwa się stopniowo ku tyłowi, oszczędzając zwykle włosy na potylicy i częściowo na skroni. Ten charakterystyczny obraz związany jest z nierównomiernym rozmieszczeniem receptorów androgenowych na różnych obszarach głowy (włosy okolicy potylicznej są ich prawie pozbawione).
Dlaczego włosy wypadają?
Skoro już wiadomo, co to jest łysienie androgenowe, należy odróżnić je od zwykłego, naturalnego wypadania włosów. Każdy człowiek, nawet z bardzo gęstymi włosami, każdego dnia traci kilkadziesiąt włosów. O ile u osób z jasnym kolorem włosów proces ten jest mniej widoczny (np. na szczotkach, grzebieniach), o tyle u osób z ciemniejszymi włosami wypadanie włosów jest bardziej widoczne. Włosy wypadają naturalnie w ilości od 50 do 100 dziennie. Jest to całkowicie normalne. Niemniej jednak w wyniku pewnych procesów hormonalnych oraz genetycznych wypadanie włosów może się nasilić.
Przyczyn łysienia jest wiele. Są one bardzo różne i można je podzielić na:
- Przyczyny mechaniczne – związane często z nadmierną i nieprawidłową pielęgnacją włosów – silnym i zbyt częstym czesaniem, modelowaniem włosów, a nierzadko wyrywaniem włosów,
- Choroby zakaźne – takie jak kiła wtórna,
- Niektóre choroby reumatologiczne – takie jak toczeń,
- Stosowanie niektórych leków.
Przyczyny rozwoju łysienia androgenowego
Jak sama nazwa wskazuje łysienie androgenowe spowodowane jest negatywnym wpływem hormonów androgenowych (męskich hormonów) - przede wszystkim dihydrotestosteronu , najsilniejszego metabolitu testosteronu, na mieszek włosowy. Jednak każdy z nas produkuje ten hormon, dlaczego więc wszyscy nie jesteśmy łysi?
Łysienie androgenowe to choroba wieloczynnikowa, a predyspozycja do niej zapisana jest w naszych genach . Jeśli bliski członek rodziny borykał się z problemem samoistnego wypadania włosów, istnieje szansa, że nas też to dotknie. Do tej pory udowodniono, że za zwiększone ryzyko rozwoju łysienia androgenowego odpowiedzialny jest chromosom Y czyli de facto płeć męska oraz polimorfizmy (charakterystyczne formy) genów receptorów androgenowych, estrogenowych, enzymu 5?-reduktazy (enzymu, który przekształca testosteron w dihydrotestosteron) i czynników wzrostu.
Rozwój i nasilenie łysienia androgenowego zależy także od indywidualnych cech naszego organizmu. Ilość i wrażliwość receptorów androgenowych mieszków włosowych, a także siła, z jaką działa enzym 5?-reduktaza są różne u każdego z nas. U kobiet łysienie związane jest prawdopodobnie także ze stężeniem estrogenów w organizmie.
Do łysienia androgenowego predysponuje również przewlekłe zapalenie okołomieszkowe . Wśród czynników środowiskowych, które są w stanie doprowadzić do rozwoju stanu zapalnego wyróżniamy m.in. dym tytoniowy, promieniowanie UV, chemiczne środki drażniące, zanieczyszczenia środowiska, zaburzenia składu flory fizjologicznej skóry.
