Sennik - łysienie na głowie - Interpretacja snu i jego znaczenie
Łysienie plackowate - przyczyny
Dokładne przyczyny łysienia plackowatego nie są znane. Przypuszcza się, że choroba ma podłoże autoimmunologiczne, tzn. w jej przebiegu układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, gdyż uznaje je za "obce".
Wówczas dochodzi do zmian o charakterze zapalnym, które przyczyniają się do uszkodzenia mieszków włosowych i wypadania włosów.
Za uwarunkowaniem autoimmunologicznym przemawia częste współwystępowanie łysienia plackowatego z innymi chorobami wynikającymi z autoagresji, takimi jak atopowe zapalenie skóry, bielactwo, zapalenie tarczycy (najczęściej autoimmunologiczne zapalenie tarczycy Hashimoto), zapalenie jelita grubego, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty czy cukrzyca typu 1.
Początek choroby najczęściej ma miejsce w dzieciństwie lub w młodym wieku. Szacuje się, że 2/3 chorych to osoby poniżej 30. roku życia.
Łysienie plackowate może być także dziedziczone (występowanie rodzinne stwierdza się u 20-60 proc. chorych). Czasami niektóre antygeny mogą powodować zwiększoną podatność na łysienie plackowate, a także zwiększone jego występowanie u krewnych pierwszego stopnia lub u bliźniąt jednojajowych.
Ponadto łysienie plackowate dotyczy ok. 10 proc. osób z zespołem Downa (sugeruje to udział genów zlokalizowanych w obrębie chromosomu 21 w rozwoju tego rodzaju łysienia).
Niektórzy zaliczają łysienie plackowate do grupy schorzeń psychodermatologicznych, gdyż uważają, że tego typu utrata włosów może mieć tło nerwowe i być wynikiem stresu, ciężkich i wyczerpujących stanów emocjonalnych.
Ponadto łysienie plackowate może być związane z zaburzeniami naczyniowymi w obrębie skóry głowy, co może prowadzić do zaburzeń faz wzrostu włosa i jego utraty.
Niektórzy uważają, że na rozwój łysienia plackowatego mogą wpływać także czynniki hormonalne lub niedoborowe (np. niedobór cynku).
Krosty na głowie - skąd się biorą i jak z nimi walczyć? Przyczyny i leczenie
Krosty na głowie mogą świadczyć o rozwoju groźnych infekcji bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, a także innych schorzeń, jak łuszczyca czy trądzik. Jakie są inne przyczyny powstawania tego typu wykwitów? Sprawdź, co stosować na swędzące i bolesne wypryski pojawiające się między włosami.
- Krosty na głowie nie są problemem, który należy ignorować. O czym świadczą?
- Wśród potencjalnych przyczyn wykwitów skórnych na głowie wymienić można: infekcje bakteryjne, grzybicze lub wirusowe, trądzik, czy łuszczycę. Co jeszcze?
- Leczenie krost skóry głowy zaczyna się od diagnozy. Do jakiego lekarza najlepiej się udać?
- Od czego robią się krosty we włosach? Przyczyny
- Ropne krosty na głowie we włosach
- Krosty z tyłu głowy i strupy w okolicach skroni
- Czy swędząca skóra głowy i krostki to ospa wietrzna?
- Czerwone krosty na głowie to może być łuszczyca
- Czym leczyć krosty na skórze głowy?
Od czego robią się krosty we włosach? Przyczyny
Krosty na głowie, jeśli występują w większej ilości, zazwyczaj są świadectwem poważnych schorzeń lub zaburzeń funkcjonowania organizmu o podłożu zapalnym i infekcyjnym.
Wśród potencjalnych przyczyn powstawania tego typu wykwitów wymienić można:
- infekcje bakteryjne, w tym:
- gronkowcowe zapalenie mieszka włosowego (figówka, czyraczność),
- kiła powodowana przez krętka bladego,
Krosty na głowie i na karku często pojawiają się po farbowaniu włosów, jeśli dana osoba jest uczulona na którykolwiek ze składników farby. Krosty pojawić się mogą od razu po wizycie u fryzjera lub kilka-kilkanaście godzin później.
Również po chemioterapii mogą wystąpić zmiany skórne. Dojść może do zaczerwienienia świądu i pojawienia się krost na głowie, którym towarzyszy wypadanie włosów.
Jeśli natomiast pojawiają się białe krosty, może być to objaw trądziku. Włosy wtedy wydają się nieustannie tłuste, gdyż z pryszczami związana jest nadaktywność gruczołów łojowych.
Przyczyną powstawania strupów jest natomiast rozdrapywanie krostek.
Przyczyny behawioralne łysienia kotów
Stres może wywołać wzmożone wypadanie włosów – to oczywiste. Wystarczy spojrzeć, jak wiele kotów gubi mnóstwo sierści na weterynaryjnym stole. Taka reakcja należy jednak do „jednorazowych” – łysienie natomiast może być jednym ze skutków chronicznego stresu. Zestresowany zwierzak wylizuje uporczywie czy nawet wygryza wybrane miejsce, prowadzi to do utraty sierści w tych partiach skóry, a nawet powstawania ranek i zmian zapalnych.
Pamiętaj, że stres u kota może być wynikiem sytuacji, które niekoniecznie – z ludzkiego punktu widzenia – przychodzą nam od razu do głowy. Wiele kotów źle znosi zmiany w swoim otoczeniu, np. przemeblowanie.
Do sytuacji stresogennych należą także pojawienie się nowych domowników (partnera, dziecka, zwierzęcia) lub utrata domownika (śmierć opiekuna lub innego domownika, rozwód, śmierć innego zwierzęcia w domu), przeprowadzka, remont, zmiany rozkładu dnia (zwłaszcza wiążące się z poświęcaniem kotu mniejszej ilości czasu), konflikty między kotami w domu. Jak wspomniałam, stres i łysienie mogą pojawić się wtórnie w związku z chorobą i związanym z nią bólem.
Terapia zależy tu od konkretnej przyczyny problemu, którą należy zidentyfikować. Stres u kota można obniżać w tym czasie np. łagodnymi, ziołowymi środkami uspokajającymi czy feromonami.
Przeczytaj również:
- Smutny kot – jak poznać, że kot jest smutny i jak temu zaradzić?
- Depresja u kota: jakie są objawy kociej depresji i jak wygląda leczenie?
- Objawy chorób u kota
U nas zapłacisz kartą