U nas zapłacisz kartą
Czy łysienie może się zatrzymać?
Przyczyny łysienia androgenowego u kobiet
Istnieje kilka czynników, które mogą przyczyniać się do łysienia androgenowego u kobiet. Jeden z kluczowych to działanie hormonów androgenowych, takich jak testosteron . U kobiet, które są genetycznie wrażliwe na te hormony, mieszki włosowe na skórze głowy reagują na androgeny, powodując spowolnienie wzrostu włosów i skracanie fazy wzrostu. W rezultacie dochodzi do stopniowego osłabienia włosów, aż w końcu przestają one wyrastać.
Tak, działanie hormonów odgrywa kluczową rolę podczas rozwijania się tego typu łysienia. Androgeny, takie jak testosteron, występują zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, ale w różnych ilościach. U kobiet, które mają nadmiar androgenów lub są wrażliwe na te hormony, może wystąpić przyspieszone przerzedzenie włosów. Ważne jest zrozumienie, że nie chodzi tu tylko o poziom testosteronu, ale także o stosunek między różnymi hormonami, takimi jak estrogeny i androgeny.
Łysienie androgenowe u mężczyzn
Pierwsze objawy łysienia androgenowego pojawiają się u mężczyzn zwykle po okresie dojrzewania i prowadzą do utraty włosów o charakterystycznym obrazie. W obrazie histopatologicznym dochodzi do zmian w cyklu włosowym a także miniaturyzacji mieszka włosowego. Zaczyna się produkcja włosów delikatniejszych oraz krótszych. Na poziomie komórkowym miniaturyzacja mieszka włosowego postępuje w skutek redukcji objętości brodawki włosa w wyniku czego zmniejsza się liczba jej komórek.
Ryzyko wystąpienie tego typu łysienia u mężczyzny zwiększa się przy pozytywnym wywiadzie rodzinnym konkretnie kiedy stwierdzono podobne objawy u ojca lub u dziadka ze strony matki.
Do dokumentowania łysienia typu męskiego służy skala Norwood
Jakie rodzaje zabiegów leczenia łysienia androgenowego wyróżniamy?
Mezoterapia igłowa
Mezoterapia igłowa polega na podawaniu substancji aktywnych bezpośrednio do skóry za pomocą niewielkich igieł. W przypadku łysienia androgenowego, koktajle do mezoterapii mogą zawierać witaminy i minerały takie jak np. krzemionka organiczna, aminokwasy oraz peptydy, które mają za zadanie:
- pobudzić wzrost włosów,
- poprawić kondycję skóry głowy,
- zahamować proces łysienia.
Terapia osoczem bogatopłytkowym
Terapia osoczem bogatopłytkowym polega na pobraniu krwi pacjenta, jej obróbce w celu otrzymania osocza bogatego w płytki krwi, a następnie wstrzyknięciu go w skórę. Płytki krwi zawierają liczne czynniki wzrostu, które stymulują procesy naprawcze i regeneracyjne w skórze, pobudzając tym samym wzrost włosów i poprawiając ich kondycję.
Ostrzykiwanie fibryną bogatopłytkową
W przeciwieństwie do osocza, fibryna bogatopłytkowa jest bardziej skoncentrowana, powstaje poprzez oddzielenie fibryny od osocza krwi. Jednak podobnie jak osocze bogatopłytkowe, fibryna bogatopłytkowa pochodzi z ludzkiej krwi. Zawiera ona czynniki wzrostu oraz inne substancje biologicznie aktywne, które wspomagają procesy regeneracyjne, stymulując wzrost włosów.
Mikronakłucia 4.0
Mikronakłucia 4.0 to zabieg, który polega na mechanicznym uszkadzaniu skóry głowy za pomocą mikroigiełek, co stymuluje procesy naprawcze i regeneracyjne w skórze. W efekcie dochodzi do zwiększenia produkcji kolagenu i elastyny oraz aktywacji mieszka włosowego, co może przyczynić się do poprawy gęstości i jakości włosów. Jednocześnie podczas zabiegu wprowadzany jest w skórę głowy, indywidualnie dobrany odżywczy koktajl, który wspomaga procesy naprawcze.
Wspomniane wyżej zabiegi mogą być stosowane wraz z innymi metodami leczenia łysienia androgenowego. Oczywiście ich wybór należy skonsultować ze specjalistą.
Przyczyny łysienia androgenowego
Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.
Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.
Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.
