U nas zapłacisz kartą
Czy łysienie może się zatrzymać?
Łysienie bliznowaciejące – zacznij działać
Łysienie bliznowaciejące to rzadka i trudna w leczeniu przypadłość. Występuje gdy mieszki włosowe są uszkodzone, a zdrowy skalp jest zastępowany tkanką bliznowatą. Jakie są przyczyny choroby i jak objawia się łysienie bliznowaciejące? Dowiesz się tego z dalszej części artykułu.
W przypadku łysienia bliznowaciejącego, przyczyny wiążą się z trwałym uszkodzeniem mieszków włosowych. Taka sytuacja dotyczy zaledwie 7% wszystkich przypadków łysienia. Na objętej schorzeniem skórze, włosy przestają rosnąć, wypadają i ostatecznie tracimy je na stałe. Można wymienić kilka czynników, które wywołują łysienie bliznowaciejące. Należą do nich:
- czynniki genetyczne – chorobę można dziedziczyć na skutek wystąpienia poważnych wad wrodzonych (np. ogniskowy niedorozwój chrząstek, nieprawidłowy rozwój skóry, nietrzymanie barwnika, choroba Dariera i wiele innych). Mniej uciążliwe przyczyny o charakterze genetycznym to np. znamiona naskórkowe, naczyniaki jamiste bądź znamiona łojowe.
- uszkodzenia mechaniczne – powstałe. w związku z wystąpieniem oparzeń, ran, odmrożeń lub innych uszkodzeń skóry, których skutkiem są blizny, uniemożliwiające odrastanie włosów,
- choroby autoimmunologiczne – w wyniku tego rodzaju schorzeń układ odpornościowy atakuje komórki organizmu, uznając je za obce lub zagrażające. W związku z tym powstają stany zapalne skóry, prowadzące do bliznowaceń.
- czynniki infekcyjne – zarówno rzadka odmiana tej choroby, czyli łysienie czołowe bliznowaciejące, jak i taka występująca w pozostałych obszarach skóry głowy, może być powikłaniem po przebyciu infekcji bakteryjnej (np. półpaśca).
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe jest najczęstszym rodzajem łysienia i dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Powoduje je zwykle wrażliwość mieszka włosowego na działanie hormonu, który powstaje w wyniku przemian testosteronu. Dokładnie chodzi o dihydrotestosteron (DHT), który należy do grupy androgenów (męskich hormonów płciowych) i u obu płci odpowiada za stan owłosienia.
Bezpośrednią przyczyną łysienia androgenowego jest wspomniana wcześniej wrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron albo zbyt wysoki poziom tego hormonu w organizmie.
Czynnikami, które predysponują do tych stanów, są:
Podłoże genetyczne
Jeśli w rodzinie występowały przypadki łysienia androgenowego, istnieje większe ryzyko wystąpienia tego schorzenia u potomków.
Zaburzenia hormonalne
U kobiet związane są one przede wszystkim z menopauzą, ponieważ w tym okresie zwiększa się udział androgenów w stosunku do estrogenów.
Choroby wpływające na produkcję hormonów
U kobiet są to m.in.:
- zespół policystycznych jajników,
- guzy nadnerczy,
- choroby przysadki mózgowej.
W ogromnej większości przypadków skłonność do łysienia androgenowego jest zapisana w genach i dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Czym jest łysienie androgenowe u kobiet?
Łysienie androgenowe, zwane też łysieniem typu męskiego lub androgenowym wypadaniem włosów, to schorzenie, które dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety. W przypadku pań, łysienie androgenowe może być szczególnie trudne do zaakceptowania, ponieważ gęste i zdrowe włosy są często uznawane za symbol kobiecości. Jednak liczba kobiet borykających się z tym problemem rośnie, co czyni go niezwykle ważnym tematem do zbadania. Mimo że zdecydowanie większym problemem jest łysienie androgenowe u mężczyzn, to taki problem wypadających włosów dotyczy coraz większej liczby pań.
Łysienie androgenowe u kobiet zazwyczaj manifestuje się w formie stopniowego przerzedzenia włosów . Włosy najczęściej zaczynają wypadać w okolicach czoła, jenak można zauważyć również ubytki włosów na szczycie głowy. Możesz również zauważyć, że na szczotce czy poduszce zostaje coraz więcej włosów, a ponadto stają się one cieńsze i słabsze. To, co odróżnia łysienie androgenowe od innych form utraty włosów, to zachowanie charakterystycznej linii włosów — na szczycie głowy włosy są rzadsze niż na reszcie skóry głowy.
Objawy łysienia androgenowego
U mężczyzn zwykle występuje recesja linii włosów na skroniach (zakola) i łysina na wierzchołku, u kobiet zwykle objawia się w postaci rozproszonego przerzedzenia na szczycie głowy. U mężczyzn często prowadzi do całkowitego wyłysienia. U kobiet raczej nigdy nie dochodzi do wyłysienia.
Łysienie androgenowe – w większości przypadków jest uwarunkowane genetycznie.
Łysienie tego typu występuje zarówno u kobiet jak i u mężczyzn jednak powinny być traktowane jako dwa odrębne schorzenia. Różnice dotyczą między innymi wieku w którym jednostka pojawia się, ale także obrazu klinicznego i częstotliwości występowania.
Pierwsze objawy łysienia androgenowego ujawniają się u nastolatków (forma ostra). Objawia się cofaniem linii na skroniach i czole, następnie proces zaczyna obejmować koronę głowy. Na łysienie androgenowe narażone są również kobiety. U kobiet przebieg choroby jest odmienny w stosunku do mężczyzn. Włosy przerzedzają się na środku głowy w postaci rozproszonej.
