U nas zapłacisz kartą
Czy łysienie może się zatrzymać?
Podsumowanie najważniejszych informacji na temat łysienia androgenowego u kobiet na tle hormonalnym
- Łysienie androgenowe u kobiet to problem dotykający wiele pań na całym świecie.
- Objawem łysienia androgenowego u kobiet jest stopniowe przerzedzenie włosów, zwłaszcza w okolicach czoła i szczytu głowy.
- Przyczyną łysienia androgenowego są działające na organizm kobiety hormony androgenowe, takie jak testosteron.
- Istnieje kilka sposobów leczenia łysienia androgenowego u kobiet, w tym suplementacja hormonalna, pielęgnacja włosów i stosowanie odpowiednich leków.
- Każdy przypadek łysienia androgenowego u kobiet może być inny, dlatego warto skonsultować się z dermatologiem, aby dostosować odpowiednie leczenie.
Odkrycie, że Twoje włosy zaczynają wypadać, może być niełatwym doświadczeniem, ale nie jesteś w tym sama. Łysienie androgenowe u kobiet jest problemem, który można skutecznie zdiagnozować i leczyć. Dzięki odpowiedniej pielęgnacji i współpracy z lekarzem możesz przywrócić swoim włosom dawny blask i cieszyć się pięknym, gęstym czupryną. Nie wahaj się podjąć kroków, które pomogą Ci w walce z łysieniem androgenowym i odzyskaj pewność siebie razem ze zdrowymi i lśniącymi włosami!
Jeśli masz pytania dotyczące zabiegu przeszczepu włosów, przygotowania lub postępowania w okresie rekonwalescencji, skontaktuj się z nami – chętnie odpowiemy na każde z nich:
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe jest najczęstszym rodzajem łysienia i dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Powoduje je zwykle wrażliwość mieszka włosowego na działanie hormonu, który powstaje w wyniku przemian testosteronu. Dokładnie chodzi o dihydrotestosteron (DHT), który należy do grupy androgenów (męskich hormonów płciowych) i u obu płci odpowiada za stan owłosienia.
Bezpośrednią przyczyną łysienia androgenowego jest wspomniana wcześniej wrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron albo zbyt wysoki poziom tego hormonu w organizmie.
Czynnikami, które predysponują do tych stanów, są:
Podłoże genetyczne
Jeśli w rodzinie występowały przypadki łysienia androgenowego, istnieje większe ryzyko wystąpienia tego schorzenia u potomków.
Zaburzenia hormonalne
U kobiet związane są one przede wszystkim z menopauzą, ponieważ w tym okresie zwiększa się udział androgenów w stosunku do estrogenów.
Choroby wpływające na produkcję hormonów
U kobiet są to m.in.:
- zespół policystycznych jajników,
- guzy nadnerczy,
- choroby przysadki mózgowej.
W ogromnej większości przypadków skłonność do łysienia androgenowego jest zapisana w genach i dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Łysienie bliznowaciejące – zacznij działać
Łysienie bliznowaciejące to rzadka i trudna w leczeniu przypadłość. Występuje gdy mieszki włosowe są uszkodzone, a zdrowy skalp jest zastępowany tkanką bliznowatą. Jakie są przyczyny choroby i jak objawia się łysienie bliznowaciejące? Dowiesz się tego z dalszej części artykułu.
W przypadku łysienia bliznowaciejącego, przyczyny wiążą się z trwałym uszkodzeniem mieszków włosowych. Taka sytuacja dotyczy zaledwie 7% wszystkich przypadków łysienia. Na objętej schorzeniem skórze, włosy przestają rosnąć, wypadają i ostatecznie tracimy je na stałe. Można wymienić kilka czynników, które wywołują łysienie bliznowaciejące. Należą do nich:
- czynniki genetyczne – chorobę można dziedziczyć na skutek wystąpienia poważnych wad wrodzonych (np. ogniskowy niedorozwój chrząstek, nieprawidłowy rozwój skóry, nietrzymanie barwnika, choroba Dariera i wiele innych). Mniej uciążliwe przyczyny o charakterze genetycznym to np. znamiona naskórkowe, naczyniaki jamiste bądź znamiona łojowe.
- uszkodzenia mechaniczne – powstałe. w związku z wystąpieniem oparzeń, ran, odmrożeń lub innych uszkodzeń skóry, których skutkiem są blizny, uniemożliwiające odrastanie włosów,
- choroby autoimmunologiczne – w wyniku tego rodzaju schorzeń układ odpornościowy atakuje komórki organizmu, uznając je za obce lub zagrażające. W związku z tym powstają stany zapalne skóry, prowadzące do bliznowaceń.
- czynniki infekcyjne – zarówno rzadka odmiana tej choroby, czyli łysienie czołowe bliznowaciejące, jak i taka występująca w pozostałych obszarach skóry głowy, może być powikłaniem po przebyciu infekcji bakteryjnej (np. półpaśca).
Objawy łysienia androgenowego
U mężczyzn zwykle występuje recesja linii włosów na skroniach (zakola) i łysina na wierzchołku, u kobiet zwykle objawia się w postaci rozproszonego przerzedzenia na szczycie głowy. U mężczyzn często prowadzi do całkowitego wyłysienia. U kobiet raczej nigdy nie dochodzi do wyłysienia.
Łysienie androgenowe – w większości przypadków jest uwarunkowane genetycznie.
Łysienie tego typu występuje zarówno u kobiet jak i u mężczyzn jednak powinny być traktowane jako dwa odrębne schorzenia. Różnice dotyczą między innymi wieku w którym jednostka pojawia się, ale także obrazu klinicznego i częstotliwości występowania.
Pierwsze objawy łysienia androgenowego ujawniają się u nastolatków (forma ostra). Objawia się cofaniem linii na skroniach i czole, następnie proces zaczyna obejmować koronę głowy. Na łysienie androgenowe narażone są również kobiety. U kobiet przebieg choroby jest odmienny w stosunku do mężczyzn. Włosy przerzedzają się na środku głowy w postaci rozproszonej.
Czy łysienie jest odwracalne?
Łysienia androgenowego nie da się cofnąć, jednak można je zahamować i pobudzić mieszki włosowe do wytwarzania nowych włosów. Objawy łysienia są więc odwracalne, ale pod warunkiem, że leczenie zostanie wcześniej podjęte, będzie odpowiednio dobrane i prawidłowo rozłożone w czasie.
Pierwszym krokiem leczenia łysienia androgenowego jest ustalenie przyczyny choroby. Jeśli są to zmiany hormonalne, które można wyregulować, to w pierwszej kolejności specjaliści skupiają się na tym elemencie.
Gdy mamy do czynienia z łysieniem uwarunkowanym genetycznie, to terapię można prowadzić w sposób dwutorowy:
- stosować leki, blokujące receptory androgenowe,
- przeprowadzać zabiegi, które wzmacniają włosy i pobudzają mieszki włosowe.
