U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie zatuszować łysienie - Poradnik i Najlepsze Metody
Przyczyny łysienia
Do nadmiernego wypadania włosów może przyczynić się wiele czynników. Utrata włosów może być efektem przebytej lub aktywnej choroby, przewlekłego stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków oraz nieodpowiedniej pielęgnacji włosów. Do chorób ogólnoustrojowych, które często wiążą się z wypadaniem włosów, należą:
- choroby tarczycy – niedoczynność, nadczynność, hashimoto,
- choroby zakaźne,
- cukrzyca,
- schorzenia tkanki łącznej i owłosionej skóry głowy – łuszczyca, grzybica, łojotokowe zapalenie skóry głowy,
- zaburzenia hormonalne – hormony androgenowe oddziałują na mieszki włosowe powodując łysienie androgenowe, występujące w kątach czołowych (u mężczyzn) lub na szczycie głowy (u kobiet),
- zatrucie metalami ciężkimi (najgroźniejsza piątka dla włosów w skrócie: „TOBAR”, czyli tal, ołów, bizmut, arsen, rtęć).
Wśród stosowanych leków na wypadanie włosów wpływ mogą mieć:
- leki przeciwzakrzepowe,
- leki reumatologiczne (metotreksat, takrolimus),
- środki kardiologiczne (statyny, fibraty, inhibitory angiotensyny, leki blokujące kanały wapniowe),
- leki przeciwtarczycowe (pochodne tiouracylu),
- środki antykoncepcyjne (w zależności od przewagi estrogenowej w stosunku do gestagenów).
Jakie są rodzaje łysienia?
Łysienie androgenowe – ma charakter przejściowy lub przewlekły i może dotyczyć zarówno fragmentu głowy, jak i całej jej powierzchni. Przyczyną powstawania tego rodzaju łysienia są czynniki genetyczne i środowiskowe, dlatego też nie mamy kontroli na pojawienie się tego schorzenia. W dużej mierze odpowiadają za to hormony o takiej samej nazwie, ale kluczową rolę ma także długotrwały stres. U kobiet dodatkowym czynnikiem wywołującym ten rodzaj łysienia są tabletki antykoncepcyjne zawierające progesteron, a także zespół policystycznych jajników, który również ma ogromny wpływ na nadmierną utratę włosów.
Łysienie plackowate – to przewlekła choroba zapalna, efektem której znaczna część skóry głowy pozbawiona jest włosów. Łysienie plackowate może pojawiać się także w innych okolicach, np. na brwiach lub brodzie. W równym stopniu dotyczy ono kobiet jaki i mężczyzn. Może się ona pojawiać w dowolnym momencie życia, ale swoje początki schorzenie to ma swoje początki w dzieciństwie lub młodym wieku. Najczęstszym czynnikiem wywołującym tę przypadłość w wieku późniejszym są różne choroby na tle autoimmunologicznym, takie jak cukrzyca typu 1, atopowe zapalenie skóry, Hashimoto, reumatoidalne zapalenie stawów czy toczeń rumieniowaty.
Łysienie bliznowate – to najrzadszy rodzaj występowania łysienia, ale prowadzi on do uszkodzenia mieszków włosowych, co skutkuje trwałą utratą kosmyków. Pojawia się na skutek stanu zapalnego, który prowadzi do uszkodzenia i pojawiania się blizn meszków włosowych. W odróżnieniu od łysienia plackowatego, ujścia meszków włosowych w obszarach łysienia są niewidoczne. Istotną rolę tego schorzenia odgrywa nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna na komórki macierzyste mieszka włosów. W rezultacie może dojść do utraty brwi, rzęs oraz zarostu na brodzie.
Typy łysienia
W zależności od przyczyny oraz patomechanizmu wyróżnia się kilka typów łysienia.
Łysienie androgenowe
Występuje w dwóch postaciach – jako łysienie androgenowe typu żeńskiego, a także męskiego. Łysienie androgenowe dotyczące kobiet charakteryzuje się rozlaną utratą włosów w okolicy czubka głowy, z największym nasileniem w części czołowej wzdłuż przedziałka. Linia graniczna włosów na czole jest dobrze zachowana, a przerzedzenie włosów zaczyna się około 2–3 cm w kierunku okolic ciemieniowych i szczytu głowy. Łysienie androgenowe typu żeńskiego opisywane jest wg wzoru Ludwiga lub skali Sinclair.
Łysienie androgenowe typu męskiego opisywane jest wg wzoru Hamiltona i Norwood, gdzie występuje 7 typów utraty włosów. Łysienie u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej (na szczycie głowy). Przerzedzenie włosów może również rozprzestrzeniać się w kierunku skroni i ciemienia, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych. Wiele badań potwierdziło związek łysienia androgenowego z chorobą niedokrwienną serca (istotnym czynnikiem ryzyka jest wczesny początek łysienia androgenowego – poniżej 36. r.ż.). Związek łysienia androgenowego z łagodnym rozrostem prostaty jest również dobrze udokumentowany (obie choroby są zależne od androgenów).
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate (alopecia areata) – należy do grupy niebliznowaciejących postaci łysienia. Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia. Przyczyny łysienia plackowatego nie są do końca poznane. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T. W powstaniu choroby podstawową rolę odgrywają tworzące się w mieszku włosowym stany zapalne. Keratynocyty mieszka uwalniają tzw. cytokiny prozapalne, które aktywują komórki śródbłonka. Skutkiem tego jest gromadzenie wokół mieszka komórek nacieku zapalnego, głównie limfocytów T i makrofagów, które również nasilają zapoczątkowany wcześniej proces zapalny. Od stopnia nasilenia nacieku zależy uszkodzenie mieszka włosowego. W tym przypadku utrata włosów stanowi proces odwracalny, gdyż po ustąpieniu stanu zapalnego mieszki włosowe ponownie podejmują czynność produkcji włosa. Ogniska łysienia plackowatego najczęściej mają regularny kształt, są pozbawione włosów, a skóra pozostaje niezmieniona chorobowo. Najczęściej zmiany lokalizują się w okolicy potylicznej i czołowo-ciemieniowej.
Łysienie jest problemem, który dotyka każdego
Zapewne każdy z nas miał do czynienia ze wzmożonym wypadaniem włosów. Bardzo często związane jest to z nieodpowiednią pielęgnacją kosmyków, stosowaniem inwazyjnych zabiegów (np. trwała czy farbowanie), nadużywaniem produktów i urządzeń do stylizacji (np. prostownica czy lakier do włosów), przyjmowaniem leków, przewlekłym stresem, a także zmieniającymi się porami roku. Wtedy jednak nie mamy powodu do niepokoju i paniki. Problem zaczyna się wtedy, kiedy przyczyną wypadania włosów jest choroba, która prowadzi do łysienia.
Człowiek średnio posiada około 100 000 włosów. Każdy meszek wytwarza 1-3 włosów, które rosną kilka lub kilkanaście milimetrów w ciągu jednego miesiąca. Całkowita faza wzrostu zazwyczaj trwa od dwóch do sześciu lat, natomiast na chwile przed wypadnięciem włos przechodzi do fazy spoczynku. Usunięty kosmyk bardzo szybko zastępowany jest nowym i cały cykl rozpoczyna się od nowa. W fazie wzrostu powinno się znajdować około 80% włosów. Systematyczne wypadanie włosów jest naturalnym, fizjologicznym procesem, a dziennie tracimy ich około 50-100, nieco więcej w trakcie procesu mycia czupryny.
Łysienie to powszechnie występujący problem, z którym zmagają się zarówno kobiety jak i mężczyźni w różnym wieku. U niektórych łysienie objawia się przerzedzeniem lub utratą włosów na całej powierzchni głowy, a u innych rozpoczyna się na koronie i rozszerza na pozostałe partie. Mężczyźni zdecydowanie częściej od kobiet borykają się łysymi zakolami.
Na podstawie: https://www.healthline.com/health/alopecia-areata#treatment
Jak zatrzymać łysienie? Metody leczenia
Jak już wyżej wspomnieliśmy, dobór metody leczenia powinien zależeć od przyczyny i rodzaju łysienia. Metoda leczenia dobierana jest na podstawie wywiadu lekarskiego, a niekiedy także dodatkowych badań (przykładowo badania krwi).
Zmiana leków na inne. Jeżeli wypadanie włosów wiąże się z przyjmowaniem niektórych leków, lekarz prowadzący może albo rozważyć zmianę leków na inne, albo przepisać preparat, który będzie hamował niektóre skutki uboczne.
Terapia hormonalna. Czasami wystarczy zmiana diety na zgodną z zaleceniami lekarzy i delikatne wsparcie suplementami, a czasami konieczne będą poważniejsze metody – np. leczenie hormonalne. Takie postępowanie można wdrażać u kobiet z łysieniem androgenowym (podaje się estrogen) i menopauzalnym (hormonalna terapia zastępcza), a także u mężczyzn z łysieniem androgenowym (podawany jest finasteryd w tabletach – lek ten hamuje produkcję dihydrotestosteronu odpowiedzialnego za androgenowe wypadanie włosów). Należy jednak pamiętać, że leczenie hormonalne niesie za sobą skutki uboczne i ryzyko rozwoju niektórych chorób, dlatego warto taką decyzję dokładnie przemyśleć.
Preparaty na skórę głowy. Zamiast preparatów doustnych można stosować różnego rodzaju środki do stosowania zewnętrznego, które nie będą aż tak skuteczne, jak hormony, ale za to w 100% bezpieczne dla naszego organizmu. Wiele z nowoczesnych preparatów tego typu wykazuje się wysoką skutecznością, o ile zachowujemy regularność w aplikowaniu ich na skórę głowy.
Mezoterapia. To zabieg z kategorii zabiegów medycyny estetycznej. W jego trakcie wprowadza się pod skórę koktajle witaminowo-mineralne lub osocze bogatopłytkowe. Już samo nakłucie skóry daje korzyści, ponieważ pod jego wpływem poprawiane jest ukrwienie, a co za tym idzie, aktywują się procesy regeneracji i wzrostu. Efekt ten wzmacnia koktajl witaminowo-mineralny, ale najskuteczniejsza w powszechnej opinii jest osocze bogatopłytkowe pobierane z krwi pacjenta. Mezoterapia jest zalecana w łysieniu androgenowym u kobiet i mężczyzn, a także w łysieniu plackowatym.
