U nas zapłacisz kartą
Najlepszy krem do twarzy dla 25-latki - Poradnik wyboru dla promiennej skóry
Kiedy zaczyna się proces starzenia skóry?
Między 25. a 30. rokiem życia następuje naturalny spadek zawartości w skórze kwasu hialuronowego, który jest niezbędny dla utrzymania odpowiedniego poziomu nawilżenia. Podobne zjawisko dotyczy ceramidów, będących składnikiem tzw. cementu międzykomórkowego. Zmniejszenie ich ilości skutkuje nasileniem transepidermalnej utraty wilgoci (TEWL), spadkiem sprężystości skóry i jej odporności na działanie czynników zewnętrznych.
30 lat to również taki wiek, kiedy na skórze mogą wystąpić pierwsze symptomy spadku estrogenów. To hormony wpływające m.in. na produkcję włókien kolagenowych odpowiadających za strukturę, a zatem za jakość i jędrność skóry.
To dlatego mniej więcej w tym okresie możemy zaobserwować pierwsze drobne zmarszczki, a po nocy wyraźne odgniecenia znikające po ok. 30 minutach od wstania z łóżka. W tym okresie życia zaczynamy również borykać się z dodatkowymi problemami np. pierwszymi poszerzonymi naczynkami czy trądzikiem różowatym. U tych z nas, które lubiły się opalać, często dochodzą znamiona i przebarwienia. Tak naprawdę na te wszystkie problemy pracowałyśmy latami – mówi kosmetolog Anna Adamowicz, Instytut Piękna Adamowicz.
Jakby tego było mało, około 30. roku życia wyraźnie spowalniają też same fibroblasty produkujące wspomniany kolagen i elastynę. Z kolei już te istniejące włókna są uszkadzane przez wolne rodniki powstające głównie pod wpływem promieniowania UV. Skóra z roku na rok zaczyna wiotczeć, tracić gęstość i sprężystość, swój kształt traci owal twarzy.
Zobacz także
Krem do twarzy 40+
Po 40-tce pielęgnacja skóry twarzy jest już bardziej skomplikowana. Od tego momentu wyraźnie zmniejsza się jędrność skóry, staje się bardziej cienka, a mniej elastyczna. Mięśnie tracą objętość, przez co zmienia się owal twarzy, a zmarszczki mimiczne, zwłaszcza w okolicach oczu, ust i między brwiami, stają się bardziej widoczne i to już nie tylko wtedy, gdy się śmiejemy.
Co 10 lat, od ok. 30. roku życia liczba podziałów komórkowych spada o 10%, więc po 40-tce jest to już dobrze widoczne. Słabną włókna kolagenowe i elastynowe, dlatego kremy 40+ powinny wspomagać ich odbudowę, a więc zawierać duże ilości retinolu, czyli witaminy A, i witaminy C – im wyżej na liście składników, tym lepiej.
Retinol wchodzi w reakcję ze słońcem, dlatego takie kremy mają też wyższy filtr UV. Na twarzy dojrzałej kobiety wyraźniej też widać przebarwienia spowodowane opalaniem się lub sińce czy podpuchnięcia, które często wywołuje palenie papierosów.
Kosmetyki dla pań po 40-tce powinny poprawiać koloryt skóry, a więc znajdziemy w nich koenzym Q10, witaminy C i E, a także np. proteiny pszenicy lub ryżu, które sprawiają, że skóra jest bardziej jędrna i napięta. Kremy dla "czterdziestek" mają cięższą, gęstszą konsystencję, bowiem bariera hydrolipidowa w ich skórze jest już nadwyrężona, a taki kosmetyk sprawi, że nawilżenie i natłuszczenie utrzymuje się dłużej. Natomiast zimą taka konsystencja będzie też chronić naczynka przed pękaniem.
Krem do twarzy 70+
U 70-letnich kobiet występuje tak zwany efekt "odwróconego trójkąta". Jeśli u młodych dziewczyn twarz najpełniejsza jest na wysokości kości policzkowych, to u starszych pań – w okolicy brody i szczęk. Skóra wiotczeje, obwisa, jest odwodniona, tkanka tłuszczowa traci objętość, owal staje się nieregularny. Podstawą ochrony i pielęgnacji skóry twarzy około siedemdziesiątki powinno być nawilżanie i ochrona przeciwsłoneczna.
Oczywiście dobry krem 70+ zawiera także dużą ilość przeciwutleniaczy, jak witamina C, która nie tylko stymuluje produkcję kolagenu, ale także opóźnia fotostarzenie skóry, działa przeciwzapalnie i immunostymulująco. Dodatkowo wzmacnia naczynia krwionośne, poprawia koloryt skóry oraz rozjaśniania przebarwienia. W kremach przeznaczonych dla 70-latek znajdziemy oczywiście także retinol i koenzym Q10. Niektóre produkty zawierają składnik ponoć powstrzymujący upływ czasu – komórki macierzyste, np. z jabłoni szwajcarskiej, nasion winogron, bzu, melonów, róży, pędów ryżu.
Kremy do twarzy znane były już w starożytnym Egipcie. Zawierały bogate w minerały tłuszcze roślinne, mleko, miód, wosk, olej rycynowy, oliwę z oliwek, a także. tłuszcz hipopotama. W 1926 r. naukowcy zbadali skład naczynia z kremem znalezionego w jednym z egipskich sarkofagów.
W głównej mierze (90%) był to tłuszcz zwierzęcy, a resztę stanowiły żywice. Ok. VII w. w Japonii gejsze nakładały na twarz i dekolt krem ze słowiczych odchodów. W Rzymie i Grecji kobiety nacierały twarz i ciało wonnymi olejkami, woskami, oliwą, mlekiem.