Kiedy zaczynają rosnąć rzęsy u noworodka?
Wrastające rzęsy - leczenie
Drażniące właściwości nieprawidłowo skierowanych rzęs można zniwelować poprzez stosowanie specjalnych soczewek kontaktowych, jednak jest to działanie wyłącznie czasowe i nie rozwiąże kompleksowo naszego problemu.
W celu leczenia przyczynowego wrastających rzęs stosuje się przede wszystkim:
- mechaniczną epilację - jest to po prostu usunięcie niewłaściwie rosnących rzęs za pomocą pęsety, metoda ta sprawdza się w przypadku pojedynczych rzęs o nieprawidłowym położeniu, jednak należy mieć świadomość, że rzęsy mogą odrastać i również nieprawidłowo się układać,
- diatermię - metoda ta wykorzystuje fale radiowe, dzięki którym możliwe jest przegrzanie tkanek i usunięcie niechcianych rzęs, metoda ta daje trwałe rezultaty,
- krioterapię (krioepilacja) - metoda ta wykorzystuje bardzo niską temperaturę w celu usunięcia wrastających rzęs, metoda ta daje długotrwałe rezultaty,
- laseroterapię - ta metoda wykorzystuje wiązkę laserową w celu zniszczenia cebulki włosa, co również pozwala na trwałe rozwiązanie problemu,
- plastykę powieki - jest to zabieg, wykonywany typowo u osób starszych, u których elastyczność tkanek jest nieprawidłowa. Taki zabieg zapobiega wywinięciu powieki. Podczas zabiegu możliwe jest wycięcie fragmentu tkanki powieki wraz z wrastającymi rzęsami.
Jak często obcinać paznokcie dziecka?
Paznokcie u rąk dziecka rosną dość szybko, dlatego potrzeba ich obcięcia może pojawiać się nawet dwa razy w tygodniu. Paznokcie u nóg rosną zdecydowanie wolniej. Rodzice zwykle obcinają je swoim pociechą jeden lub dwa razy w miesiącu.
Ponieważ paznokcie małego dziecka rosną w dość szybkim tempie, należy często (nawet każdego dnia) oceniać ich długość. Jeśli stwierdzimy, że mogą już one stać się przyczyną zadrapań na skórze dziecka, należy je przyciąć zaokrąglając brzegi. Ważne jest, aby nie przycinać ich zbyt krótko, bo łatwo wtedy skaleczyć palec dziecka. Paznokci u nóg dziecka, w przeciwieństwie to tych u rąk, nigdy nie obcinamy na półokrągło!
Powinny one pozostać proste, tak aby nie zwiększać ryzyka ich wrastania. W czasie obcinania paznokci należy dość mocno przytrzymywać kończynę dziecka, aby pozostawała ona nieruchoma. Jeśli ta czynność sprawia nam trudność warto poprosić o pomoc drugą osobę.
W czasie obcinania należy zachować spokój, ponieważ dziecko z łatwością rozpozna nasze zdenerwowanie i będzie postrzegało tą czynność jako nieprzyjemną lub groźną, przez co będzie tym bardziej niechętnie podchodziło do tego zabiegu w przyszłości. Dobrze jest odwracać uwagę dziecka od tej czynności, poprzedzając obcinanie paznokci na przykład opowiadaniem bajki lub zabawą.
Nigdy nie należy obcinać paznokci dziecku, które jest zdenerwowane! Krzyczące i niespokojne dziecko w czasie tego zabiegu rozkrzyczy się jeszcze bardziej – w takiej sytuacji łatwo o przypadkowe zranienie delikatnej skóry dziecka.
Wypadanie włosów u niemowlaka
Jak zostało już powiedziane, na początkowym etapie życia dziecka włosy mają charakter nietrwały i najczęściej następuje samoistne wypadanie włosów u niemowląt. Maluszek traci je również w sposób mechaniczny, kiedy np. ociera się o opiekuna albo o poduszkę w trakcie snu. To wszystko skutkuje “łysiną”, obserwowaną często w okolicach szóstego miesiąca od narodzin. Niedługo później zaczyna wyrastać mocniejsze, właściwe owłosienie.
Wielu rodziców martwi tzw. ciemieniucha, czyli żółty nalot na głowie niemowlęcia. Znamionuje ona łojotokowe zapalenie skóry, ale nie jest dla brzdąca ani groźna, ani bolesna. Na szczęście stosunkowo łatwo się jej też pozbyć, wystarczy regularnie natłuszczać główkę oliwką bądź olejem kokosowym. Dolegliwości powinny ustąpić szybko i bez problemu.
- schorzenie tarczycy – zarówno przy niedoczynności, jak i nadczynności tego narządu może dochodzić do wypadania włosów,
- łysienie plackowate – choroba o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzująca się utratą włosów na ograniczonych obszarach głowy,
- grzybica skóry głowy – częste zakażenie u dzieci, przed wypadaniem włosów obserwujemy nasilone łuszczenie naskórka,
- stres i choroby psychiczne – m. in. trichotillomania, czyli patologiczne (i często niekontrolowane) wyrywanie sobie włosów z głowy.
Katar u niemowlaka a spacer
Pobyt na świeżym powietrzu jest zalecany w przypadku zwykłego kataru przebiegającego bez gorączki, osłabienia dziecka czy wyraźnego pogorszenia samopoczucia. Nie wychodzimy z katarem gdy jest bardzo wietrznie lub pada deszcz. Świeże powietrze naturalnie nawilży nosek, normalnym objawem będzie zwiększona wydzielina po takim spacerze. Wyjście na dwór, zetknięcie się z zimnym powietrzem zmobilizuje organizm do walki z drobnoustrojami chorobowymi. Taki spacer nie powinien trwać dłużej niż 30-60 minut. Oczywiście zadbaj o to, aby dziecko było odpowiednio ubrane, pamiętając, że przegrzanie jest groźniejsze od zmarznięcia.
- katar trwa dłużej niż 10 dni
- pojawi się temperatura powyżej 37,5 C
- dziecko pociera rączką uszko, nagle stało się bardziej płaczliwe i wyraźnie źle się czuje
- zmienił się kolor wydzieliny na żółty lub zielony i konsystencja na bardzo gęstą
- katar zmienił zapach na przykry i intensywny
U małych dzieci na skutek kataru oraz szybko może dojść do zapalenia ucha, które zwykle wymaga podania antybiotyku. Innym powikłaniem mogą być podrażnienia i krwawienia z błony śluzowej noska na skutek zbyt mocnego odciągania kataru przez rodzica – pamiętaj o ostrożności.
U nas zapłacisz kartą