U nas zapłacisz kartą
Kiedy zaczynają rosnąć rzęsy u noworodka?
Czynniki, które mogą wpływać na tempo wzrostu rzęs
Często zadajemy sobie pytanie, ile rzeczywiście rosną rzęsy i czy jesteśmy w stanie wpływać na ich tempo wzrostu. Odpowiedź na to pytanie zależy od wielu czynników. Oto najważniejsze z nich:
- Genetyka – geny odgrywają kluczową rolę w określaniu długości i gęstości rzęs. Niektórzy ludzie mają genetyczne predyspozycje do posiadania długich i mocnych rzęs, podczas gdy inni mogą mieć rzęsy krótsze i rzadsze.
- Wiek – tempo wzrostu rzęs może się zmieniać wraz z wiekiem. Na ogół rzęsy rosną szybciej u młodszych osób, a tempo wzrostu może zwolnić wraz z upływem czasu.
- Zdrowie ogólne – stan zdrowia i styl życia mogą mieć wpływ na tempo wzrostu rzęs. Osoby, które prowadzą zdrowy tryb życia, dobrze się odżywiają i dbają o odpowiednią pielęgnację rzęs, mogą oczekiwać lepszych rezultatów.
- Stres i czynniki zewnętrzne – stres, używanie nieodpowiednich kosmetyków do rzęs, niewłaściwe demakijaż i nieodpowiednia higiena mogą wpływać negatywnie na wzrost rzęs.
Warto pamiętać, że tempo wzrostu rzęs może się różnić między osobami i nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, ile rzęsy rosną. Jednak odpowiednia pielęgnacja, zdrowy styl życia i unikanie czynników negatywnie wpływających na wzrost rzęs mogą pomóc w osiągnięciu pełnego potencjału wzrostu rzęs.
Brak włosów u dziecka – dlaczego dziecku nie rosną włosy?
Co jednak należałoby zrobić, jeśli kilkuletniemu dziecku nie rosną włosy? Prawda jest taka, że sam rodzic zdziała tutaj bardzo niewiele. Niektóre osoby próbują ścinać włoski swojej pociechy na krótko albo wręcz golić je maszynką, w nadziei, że dzięki temu odrosną one znacznie bujniejsze i gęstsze. Choć część opiekunów zaręcza o skuteczności owej metody, nie potwierdzają jej żadne naukowe badania.
Jeżeli więc mimo upływu czasu włosy naszej pociechy są wątłe i rosną bardzo opornie, warto skonsultować się z dermatologiem. Może on zlecić potrzebne badania (np. hormonów tarczycy) i zadecydować o dalszym postępowaniu. Warto jednak wiedzieć, że na jakość włosów wpływają głównie czynniki genetyczne – a tych nie da się zmodyfikować.
Katar u noworodka – przyczyny
Najczęstszą przyczyną kataru u noworodka są rinowirusy. Choć nowo narodzony maluszek otrzymuje przeciwciała w mleku matki, zdarza się jednak, że to nie wystarcza w kontakcie z chorą osobą. Dlatego szczególnie ważne jest, aby chronić noworodka przed kontaktem z dużymi grupami ludzi, szczególnie dzieci, które są roznosicielami wirusów i bakterii. Podczas zakażenia dochodzi do obrzęku błony śluzowej nosa, nadmiernej produkcji wydzieliny i upośledzenia oddychania u dziecka.
Przyczyną zatkania noska katarem może być także smog. Niektóre rejony Polski np. Śląsk czy Kraków mają znacznie bardziej zanieczyszczone powietrze niż reszta kraju i może to przyczyniać się do kataru u nawet tygodniowego noworodka. Zwykle występuje zimą.
Znacznie rzadziej zdarza się katar u niemowląt występuje na skutek alergii. Tak małe dzieci częściej mają alergie pokarmowe niż wziewne. Katarowi alergicznemu towarzyszą napady kichania i przyspieszony oddech.
Jak często obcinać paznokcie dziecka?
Paznokcie u rąk dziecka rosną dość szybko, dlatego potrzeba ich obcięcia może pojawiać się nawet dwa razy w tygodniu. Paznokcie u nóg rosną zdecydowanie wolniej. Rodzice zwykle obcinają je swoim pociechą jeden lub dwa razy w miesiącu.
Ponieważ paznokcie małego dziecka rosną w dość szybkim tempie, należy często (nawet każdego dnia) oceniać ich długość. Jeśli stwierdzimy, że mogą już one stać się przyczyną zadrapań na skórze dziecka, należy je przyciąć zaokrąglając brzegi. Ważne jest, aby nie przycinać ich zbyt krótko, bo łatwo wtedy skaleczyć palec dziecka. Paznokci u nóg dziecka, w przeciwieństwie to tych u rąk, nigdy nie obcinamy na półokrągło!
Powinny one pozostać proste, tak aby nie zwiększać ryzyka ich wrastania. W czasie obcinania paznokci należy dość mocno przytrzymywać kończynę dziecka, aby pozostawała ona nieruchoma. Jeśli ta czynność sprawia nam trudność warto poprosić o pomoc drugą osobę.
W czasie obcinania należy zachować spokój, ponieważ dziecko z łatwością rozpozna nasze zdenerwowanie i będzie postrzegało tą czynność jako nieprzyjemną lub groźną, przez co będzie tym bardziej niechętnie podchodziło do tego zabiegu w przyszłości. Dobrze jest odwracać uwagę dziecka od tej czynności, poprzedzając obcinanie paznokci na przykład opowiadaniem bajki lub zabawą.
Nigdy nie należy obcinać paznokci dziecku, które jest zdenerwowane! Krzyczące i niespokojne dziecko w czasie tego zabiegu rozkrzyczy się jeszcze bardziej – w takiej sytuacji łatwo o przypadkowe zranienie delikatnej skóry dziecka.
