U nas zapłacisz kartą
Kit pszczeli na pryszcze - Naturalne rozwiązania dla pielęgnacji skóry
Propolis – przepisy nalewka propolisowa, maść propolisowa i inne
- Nalewka propolisowa: rozdrobniony surowiec umieścić w czystym szklanym naczyniu i zalać 76% alkoholem etylowym w proporcji 50 g surowca na 0,25 l alkoholu. Mieszać poprzez potrząsanie, aż do rozpuszczenia się przez około 2 tygodnie. Następnie odstawić do momentu wyklarowania się płynu nad osadem. Po ściągnięciu roztworu propolisu znad osadu można go przetrzymywać do 6 miesięcy w ciemnym i chłodnym pomieszczeniu. Stosować wewnętrznie przy anginach i schorzeniach układu pokarmowego 40 kropli nalewki propolisowej na 200 ml ciepłej, przegotowanej wody. Przy bólach żołądka 50 kropli na 100 ml wody. W przypadku owrzodzenia żołądka i jelit 40 kropli na pół szklanki (100 ml) ciepłego mleka. Stosować na czczo.
- Wyciąg propolisowy: 50g rozdrobnionego propolisu, 500cm3 alkoholu etylowego 70% (350ml spirytusu i 150ml przegotowanej wody) – pozostawić w temperaturze pokojowej, bez dostępu światła, przez ok. 14 dni – codziennie wstrząsać. Wstawić na 24 godziny do lodówki. Przecedzić. Przechowywać w temperaturze pokojowej w ciemnym szklanym naczyniu.
- Masło propolisowe: 1 kg masła rozpuścić, wsypać 150g rozdrobnionego propolisu, wymieszać, przetrzeć przez sitko lub gazę. Przechowywać w lodówce.
- Mleko propolisowe: 1 litr świeżego mleka zagotować, dodać 50g rozdrobnionego propolisu, wymieszać, przecedzić przez sitko lub gazę, ostudzić, zebrać wierzchnią warstewkę wosku, przechowywać w lodówce.
- Maść propolisowa: 70g wazeliny i 15g rozdrobnionego propolisu wymieszać w naczyniu wstawionym do gorącej wody, przetrzeć przez sitko lub gazę, ostudzić.
- Nagniotki (maść): 50g kitu pszczelego, 20g wosku, sok z jednej cytryny, ucierać \”na ciepło\”, aż powstanie jednolita maść. Stosować codziennie na nagniotek, aż zbieleje, po wymoczeniu wyjąć razem z \”korzeniem\”.
źródło:
sciaga.pl – wykorzystanie produktów pszczelich w lecznictwie
autor: dirtywoman
Propolis – jakie ma właściwości, na co pomaga, jak go stosować?
Propolis, czyli kit pszczeli, to lepka substancja, która służy pszczołom do uszczelniania ula i utrzymania go w czystości. Dzięki zawartości wielu aktywnych, aromatycznych substancji pochodzenia roślinnego, propolis jest cennym surowcem leczniczym i kosmetycznym. Preparaty z propolisu można kupić a aptekach i drogeriach, a także przygotować samodzielnie. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ propolis może uczulać. Na co pomaga propolis? I jak go stosować?
Autorka: Dr n. farm. Maria Kasprzak
Jak powstaje propolis?
Propolis to substancja o charakterze żywiczno-balsamicznym. Ma konsystencję tłustego mazidła o barwie jasnobrązowej, zielonkawej, brunatnej, czerwonawej czy pomarańczowej – w zależności od tego, z jakiej rośliny pochodzi. Pachnie żywicą i miodem. Poniżej 15 st. C propolis twardnieje i kruszy się, natomiast pożądanej plastyczności nabiera po osiągnięciu 36 st. C. Topi się w temperaturze 90 st. C.
Pszczoły zbierają substancje żywiczne z pąków kwiatów oraz młodych pędów drzew, a następnie zanoszą je do ula, by go uszczelnić. Najwięcej propolisu zużywają przed zimą, powlekając nim wnętrze ula i regulując wielkość otworów wylotowych. Na podstawie wielkości pozostawionych przez pszczoły szczelin, doświadczeni pszczelarze potrafią przewidzieć, jaka będzie nadchodząca zima.
Zabezpieczenie z propolisu chroni ul nie tylko przed zimnem, ale też przed drobnoustrojami, mogącymi wywoływać choroby. Pozwalają na to przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe właściwości tej substancji. Ponadto propolis może służyć pszczołom do balsamowania zwłok szkodników, które wdarły się do ula i ze względu na gabaryty, pszczoły nie są w stanie ich usunąć.
Słowo propolis pochodzi z greki i oznacza dokładnie „przedmurze miasta”. Kit pszczeli zyskał to określenie, ponieważ dla pszczół stanowi swoisty mur, chroniący ule przed zagrożeniem z zewnątrz, głównie przed zimnem, a także przed drobnoustrojami. Dla ludzi zaś profilaktyka oparta na propolisie to sposób na trzymanie chorób z dala od siebie.
Pszczelarze zbierają propolis metodą na kitołapki lub zeskrobując go z poszczególnych elementów ula. Pierwsza z metod jest skuteczniejsza, ponieważ pozwala zebrać najwięcej propolisu. Metoda ekstensywna, tradycyjna – polegająca na zdejmowaniu propolisu z ram i beleczek, nie daje satysfakcjonujących zbiorów, którymi można znacząco uzupełnić ofertę pasiek. Z intensywnym pozyskiwaniem kitu pszczelego należy jednak uważać, ponieważ na dłuższą metę może zaburzać pracę pszczół i wpływać negatywnie na jakość propolisu. Te, aby nadążyć z jego produkcją, mogą zbierać rozmaite, niekoniecznie pożądane substancje kleiste, które przekreślają właściwości lecznicze i terapeutyczne propolisu.