U nas zapłacisz kartą
Leki na trądzik różowaty - Skuteczne metody łagodzenia i leczenia
Trądzik różowaty – leczenie domowe, higiena i pielęgnacja
Domowe leczenie trądziku różowatego zajmuje ważne miejsce w ogólnej terapii. Powinno opierać się przede wszystkim na odpowiedniej pielęgnacji, higienie i diecie, a także wyeliminowaniu lub zminimalizowaniu szkodliwych czynników zewnętrznych. Aby zmniejszyć lub zatrzymać objawy trądziku należy:
- stosować kosmetyki z silnym filtrem przeciwsłonecznym (promieniowanie UV przyczynia się do powstawania rumienia i nagrzewania twarzy),
- unikać kąpieli słonecznych i wizyt w solarium,
- myć twarz dwa razy dziennie łagodnymi dermokosmetykami i letnią wodą,
- zadbać o nawilżenie skóry,
- unikać długich, gorących kąpieli i sauny,
- nie stosować peelingów mechanicznych i rozgrzewających kosmetyków,
- nie używać silnych, drażniących kosmetyków,
- zmniejszyć czynniki wywołujące stres,
- nie przegrzewać twarzy w wyniku wysiłku fizycznego,
- chronić twarz przed mrozem i wiatrem (stosować kremy ochronne i osłaniać twarz).
Trądzik różowaty – leczenie
Leczenie trądziku różowatego musi być dopasowane do przebiegu, odmiany i stopnia nasilenia choroby. Stosuje się leczenie doustne i zewnętrzne.
Leczenie doustne polega na zażywaniu przepisanych przez lekarza antybiotyków i innych leków, mających zmniejszać lub eliminować objawy trądziku różowatego. Leki przepisywane pacjentom mogą poprawiać krążenie krwi, działać przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie, a także regenerować barierę ochronną naskórka i stymulować do pracy komórki skóry.
Odmianę guzowatą leczy się zwykle chirurgicznie lub kosmetycznie, np. zabiegami dermabrazji, kriochirurgii czy laseroterapii.
Leczenie trądziku różowatego może odbywać się także zewnętrznie, z wykorzystaniem specjalistycznych maści i kremów.
Trądzik różowaty – jak go leczyć?
Mimo, iż etiopatogeneza nie jest do końca poznana, do przyczyn pojawienia się trądziku różowatego zalicza się:
- predyspozycje genetyczne,
- zaburzenia naczynioruchowe w powierzchownych naczyniach skóry twarzy,
- podłoże łojotokowe, gdyż nadmierny łojotok ma swój udział w postaci piorunującej i przerostowej,
- zaburzenia hormonalne związane z fazami cyklu miesięcznego oraz menopauzą,
- nagłe zmiany temperatury,
- oddziaływanie promieniowania UV,
- ostre i gorące potrawy,
- alkohol,
- stosowane leki,
- nieodpowiednią pielęgnację skóry,
- działanie drobnoustrojów, np. zakażenie Helicobacterpylori , infestacja Demodexfollicularum (nużeniec ludzki) – pasożyt ten jest często izolowany ze skóry osób chorych na Rosacea , prawdopodobnie przyczynia się on do nasilenia stanu zapalnego.
Trądzik różowaty – leczenie i profilaktyka
Trądzik różowaty jest chorobą przewlekłą i nie do końca wyjaśnioną. Dlatego nie ma jeszcze postępowania terapeutycznego, które mogłoby zagwarantować pełne wyleczenie. Jednak odpowiednio dobrane terapie mogą poprawić komfort i jakość życia osób chorujących na Rosacea .
Trądzik różowaty – leczenie przyczynowe
W każdym stadium trądziku różowatego pacjent powinien unikać czynników powodujących powstawanie i zaostrzanie objawów choroby. Osoby ze zdiagnozowanym trądzikiem różowatym powinny zrezygnować z:
- alkoholu,
- palenia papierosów,
- mocnej kawy,
- gorących i ostrych potraw,
- nagłych zmiany temperatury,
- ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe,
- kosmetyków zawierających np. mentol, alkohol czy kamforę.
Drażnienie mechaniczne, stres, korzystanie z solarium i sauny oraz duży wysiłek fizyczny również nasilają objawy trądziku.
Leczenie miejscowe
Terapia farmakologiczna powinna kierować się przede wszystkim stadium klinicznym choroby. W leczeniu miejscowym stosowane są:
- metronidazol w stężeniu 0,75-1% wykazuje działanie bakteriobójcze oraz pierwotniakobójcze. Działa na stany zapalne (krosty, guzki i grudki).
- iwermektyna – w stężeniu 1% działa przeciwzapalnie oraz przeciwpasożytniczo na nużeńca ludzkiego Demodex – jedną z wymienionych wyżej przyczyn trądziku różowatego. Jest alternatywą dla metronidazolu.
- klindamycyna – działa bakteriostatycznie i bakteriobójczo, stosowana w stężeniu 1-2,5%.
- erytomycyna – działa bakteriostatycznie, przeciwgrzybiczo i przeciwpierwotniakowo, w stężeniu 0,5-2,5%.
- retinoidy – tretinoina w stężeniu 0,025-0,05%, adapalen 0,1% (niestety mogą działać drażniąco), dlatego też jedynie retinaldehyd o słabszym działaniu przeciwzapalnym wykazuje mniejsze działanie drażniące i może być bezpiecznie stosowany.
- kwas azelinowy – w stężeniu 15-20% w różnych postaciach działa przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie.
