U nas zapłacisz kartą
Leki na trądzik różowaty - Skuteczne metody łagodzenia i leczenia
Trądzik różowaty – leczenie i profilaktyka
Trądzik różowaty jest chorobą przewlekłą i nie do końca wyjaśnioną. Dlatego nie ma jeszcze postępowania terapeutycznego, które mogłoby zagwarantować pełne wyleczenie. Jednak odpowiednio dobrane terapie mogą poprawić komfort i jakość życia osób chorujących na Rosacea .
Trądzik różowaty – leczenie przyczynowe
W każdym stadium trądziku różowatego pacjent powinien unikać czynników powodujących powstawanie i zaostrzanie objawów choroby. Osoby ze zdiagnozowanym trądzikiem różowatym powinny zrezygnować z:
- alkoholu,
- palenia papierosów,
- mocnej kawy,
- gorących i ostrych potraw,
- nagłych zmiany temperatury,
- ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe,
- kosmetyków zawierających np. mentol, alkohol czy kamforę.
Drażnienie mechaniczne, stres, korzystanie z solarium i sauny oraz duży wysiłek fizyczny również nasilają objawy trądziku.
Leczenie miejscowe
Terapia farmakologiczna powinna kierować się przede wszystkim stadium klinicznym choroby. W leczeniu miejscowym stosowane są:
- metronidazol w stężeniu 0,75-1% wykazuje działanie bakteriobójcze oraz pierwotniakobójcze. Działa na stany zapalne (krosty, guzki i grudki).
- iwermektyna – w stężeniu 1% działa przeciwzapalnie oraz przeciwpasożytniczo na nużeńca ludzkiego Demodex – jedną z wymienionych wyżej przyczyn trądziku różowatego. Jest alternatywą dla metronidazolu.
- klindamycyna – działa bakteriostatycznie i bakteriobójczo, stosowana w stężeniu 1-2,5%.
- erytomycyna – działa bakteriostatycznie, przeciwgrzybiczo i przeciwpierwotniakowo, w stężeniu 0,5-2,5%.
- retinoidy – tretinoina w stężeniu 0,025-0,05%, adapalen 0,1% (niestety mogą działać drażniąco), dlatego też jedynie retinaldehyd o słabszym działaniu przeciwzapalnym wykazuje mniejsze działanie drażniące i może być bezpiecznie stosowany.
- kwas azelinowy – w stężeniu 15-20% w różnych postaciach działa przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie.
1 Niektóre pokarmy i napoje mogą zaostrzać trądzik różowaty
Uważa się, że niektóre pokarmy i napoje zaostrzają trądzik różowaty. W ankiecie przeprowadzonej wśród ponad 400 pacjentów przez National Rosacea Society 78% uczestników zmieniło dietę z powodu trądziku różowatego, a 95% osób z tej grupy zaobserwowało późniejszą redukcję zaczerwienienia 3 . Typowe bodźce to m.in. gorąca kawa i herbata, alkohol, przyprawy, ostre sosy, pieprz cayenne i pokarmy zawierające aldehyd cynamonowy, takie jak pomidory, czekolada i cytrusy 4 .
Warto prowadzić dziennik żywieniowy, aby ustalić, czy istnieją powiązania między danymi pokarmami i napojami a objawami, a następnie sprawdzić, czy ich wyeliminowanie przyniesie poprawę. Współpraca z doświadczonym ekspertem w celu zidentyfikowania wszelkich alergii pokarmowych jest również dobrym pomysłem.
8 Cynk może być pomocny w leczeniu trądziku różowatego
W jednym z badań stwierdzono, że cynk jest skuteczny w leczeniu trądziku różowego 14 , ale w innym nie odnotowano różnicy między grupą przyjmującą cynk, a grupą placebo 15 . Jako że leczenie wydaje się bezpieczne (nie wystąpiły skutki uboczne oprócz łagodnego rozstroju żołądka u kilku pacjentów w pierwszym badaniu), warto poświęcić co najmniej 3 miesiące i sprawdzić, czy przyniesie ono poprawę pod względem trądziku różowatego.
Ponieważ dawka stosowana w badaniach była dość wysoka, najlepiej skonsultować się z lekarzem, aby opracować jak najlepszą dawkę indywidualną. Warto też brać suplement miedzi, aby zapobiec niedoborowi. Sugerowana dawka: w zakończonym sukcesem badaniu stosowano dawkę 100 mg siarczanu cynku 3 razy dziennie. (Przeczytaj: 'Zajady - jakiej witaminy brakuje?')
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
