U nas zapłacisz kartą
Leki przeciwhistaminowe - Skuteczne Środki na Świąd Skóry
Alergia skórna – co to jest?
Alergia skórna stanowi zespół charakterystycznych objawów pojawiających się na skórze w następstwie kontaktu z alergenem. Za mechanizm ten odpowiada nadwrażliwość układu immunologicznego, który wykazuje tendencję do nadreaktywnej odpowiedzi na określone bodźce zewnętrzne – w normalnych warunkach niepowodujące reakcji alergicznych u zdrowych ludzi. Schorzenia rozwijające się na tle alergicznym można podzielić na kilka grup.
Atopowe zapalenie skóry (AZS)
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to jedna z najczęstszych chorób alergicznych skóry. Jest to przewlekła dolegliwość dermatologiczna o charakterze zapalnym, która charakteryzuje się przebiegiem cyklicznym – okresy ustępowania objawów przeplatają się z fazami zaostrzeń. Podstawowe znaczenie w przypadku atopowego zapalenia skóry mają czynniki genetyczne, które odgrywają kluczową rolę. Zazwyczaj pierwsze symptomy atopowego zapalenia skóry ujawniają się w ciągu pierwszego roku życia dziecka, choć nie jest wykluczone ich pojawienie się również w późniejszym okresie.
Skóra pacjentów zmagających się z AZS wykazuje osłabienie naturalnych funkcji ochronnych i skłonność do nadmiernego wysychania. W konsekwencji nawet niewielkie oddziaływanie alergenów czy innych substancji drażniących może prowokować reakcje alergiczne. Co istotne, nawet w okresach, gdy nie obserwuje się zewnętrznych symptomów choroby, w głębszych warstwach skóry może trwać proces zapalny, który zwiększa ryzyko nagłego wystąpienia reakcji alergicznych.
Warto podkreślić, że atopowe zapalenie skóry jest schorzeniem dotykającym osoby z predyspozycjami do atopii, co oznacza, że często współwystępuje z innymi alergicznymi stanami, takimi jak alergie pokarmowe, wziewne, alergiczny nieżyt nosa czy astma.
Alergiczny wyprysk kontaktowy (ACD)
Alergiczny wyprysk kontaktowy, inaczej określany jako alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, to schorzenie, które dotyka osoby wrażliwe na określone alergeny. Do objawów dochodzi, gdy skóra tych osób nawiązuje kontakt z substancjami zwanymi haptenami. Są to małe cząsteczki, które mogą przenikać przez skórę, a następnie łączą się z białkami w organizmie, tworząc kompleksy immunologiczne. Właśnie te kompleksy są przyczyną reakcji alergicznej, ponieważ system odpornościowy osoby uczulonej traktuje je jako zagrożenie, co prowadzi do zapalnej odpowiedzi organizmu i pojawienia się zmian skórnych.
Alergia skórna – czy lek antyhistaminowy pomoże?
Szczególnie uciążliwa na co dzień jest alergia skórna, objawiająca się pokrzywką i wysypką z towarzyszącym im uporczywym swędzeniem i zaczerwienieniem. Nieleczona często prowadzi do powstania przebarwień, które bardzo trudno jest usunąć. Zanim jednak przejdziemy do leczenia, warto powiedzieć parę słów na temat samej alergii skórnej.
Zazwyczaj jest ona efektem bezpośredniego kontaktu alergenu ze skórą lub błonami śluzowymi drogą wziewną lub pokarmową. W jego wyniku dochodzi do produkcji immunoglobulin IgE, które stymulują wydzielanie histaminy, odpowiedzialnej za większość objawów skórnych. Jako czynniki wywołujące alergie skórną wymienia się:
- kosmetyki,
- chemikalia,
- sierść zwierząt,
- pokarmy,
- rośliny,
- biżuterię,
- leki,
- odzież.
Z tego względu w przypadku alergii z objawami skórnymi najważniejsza jest profilaktyka i zmiana codziennych nawyków. Kluczowe jest używanie odpowiednich środków piorących czy kosmetyków, a także zmiana nawyków żywieniowych, gdyż jednym z głównych czynników wywołujących alergię skórną jest jedzenie. Niestety, nie zawsze pozwala całkowicie wyeliminować objawy. Wtedy warto sięgnąć po leki antyhistaminowe bez recepty, które likwidują objawy alergii poprzez blokowanie działania histaminy. Polega ono na hamowaniu receptorów komórkowych wiążących histaminę. Dzięki temu wykazują one dużą skuteczność, a łagodzenie objawów następuje w niedługim czasie po zastosowaniu preparatu. W większości przypadków stosują je osoby cierpiące na atopowe zapalenie skóry, pokrzywki oraz intensywne wysypki. Wykazują też działanie przeciwświądowe, przez co stanowią jeden z najważniejszych elementów terapii.
Leki antyhistaminowe II generacji
Podstawową rolę w terapii alergii, w tym objawów skórnych odgrywają leki antyhistaminowe II generacji, czyli preparaty zawierające cetyryzynę i loratadynę. Wykazują one powinowactwo jedynie do receptorów histaminowych (H1), a także nie przenikają bariery krew-mózg, dzięki czemu skutki uboczne ich stosowania są bardzo małe. Najczęściej zgłaszanym objawem niepożądanych jest niewielka senność. Dodatkowo, taki lek przeciwhistaminowy II generacji zazwyczaj wykazuje również działanie przeciwzapalne i dodatkowe działanie przeciwalergiczne, polegające na osłabianiu naturalnych reakcji immunologicznych naszego organizmu.
Najnowsze leki antyhistaminowe bez recepty to izomery i metabolity loratadyny i cetyryzyny. Nie wykazują one żadnych działań niepożądanych na OUN, czyli senności czy sedacji, a także charakteryzują się długim okresem działania, dzięki czemu mogą być stosowane dużo rzadziej Ze względu na fakt, iż pomagają redukować blokadę nosa znalazły zastosowanie nie tylko w leczeniu pokrzywek i innych objawów alergii skórnej, ale również w przewlekłym nieżycie nosa. Dzięki swojej dostępności i rozsądnej cenie są coraz częściej wybierane przez osoby cierpiące na alergię.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Co to jest histamina?
Histamina jest jednym z aminokwasów względnie egzogennych. Wytwarzana jest w organizmie z histydyny oraz dostarczana wraz z pożywieniem. Ten organiczny związek chemiczny wytwarzany i magazynowany jest w białych krwinkach. Kluczową rolę w uwalnianiu histaminy odgrywają produkowane w czerwonym szpiku kostnym bazofile. Histamina ma związek z wystąpieniem reakcji alergicznej – jest mediatorem w procesach alergicznych oraz aktywuje procesy zapalne w organizmie. Posiada 4 receptory, których pobudzenie np. w kontakcie z alergenem skutkuje pojawieniem się konkretnej reakcji organizmu.
Gdy zetkniemy się z uczulającym nas alergenem np. w postaci pyłków, roztoczy, białek obecnych w pokarmach lub składników leków, uwalniana jest znaczna ilość histaminy, która oddziałuje na błony śluzowe oraz naczynia krwionośne. Działanie histaminy odgrywa bardzo ważną rolę w inicjowaniu reakcji alergicznej typu 1, czyli pojawiającej się natychmiast po kontakcie z alergenem. Może ono doprowadzić do pojawienia się łagodnych, ale znacząco utrudniających życie objawów lub wywołać wstrząs anafilaktyczny, który zagraża naszemu życiu.
