Leki przeciwhistaminowe - Skuteczne Środki na Świąd Skóry

Leki przeciwhistaminowe – jak działają?

Określenie leki przeciwhistaminowe dotyczy substancji, które blokują receptory H1. Ich mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu swoistych receptorów histaminowych H1. Histamina zostaje zablokowana, nie może połączyć się z receptorem H1 i wywołać charakterystycznych objawów zapalnych. Zastosowanie leków z tej grupy zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych, wydzielania gruczołowego i hamuje powstawanie stanu zapalnego. Dzięki temu hamowane są objawy alergii.

Leki I generacji

Wykazują niską selektywność w łączeniu się z receptorami, przez co blokują również inne receptory. Ich działanie na receptory muskarynowe może objawiać się suchością błon śluzowych, zatrzymaniem moczu i zaburzeniami rytmu serca. Poprzez wpływ na receptory α-adrenergiczne mogą przyczynić się do wystąpienia tachykardii i zawrotów głowy, a pobudzanie receptorów serotoninowych zwiększa apetyt, sprzyjając przybieraniu na wadze. Ponadto przenikają przez barierę krew-mózg, blokując fizjologiczne działanie histaminy. Przejawia się to nadmierną sennością, zmęczeniem, problemami z koncentracją i pamięcią, a także zaburzeniami widzenia.

Do leków I generacji zalicza się następujące substancje:

  • antazolina,
  • hydroksyzyna,
  • klemastyna,
  • prometazyna,
  • ketotifen,
  • difenhydramin,
  • inne.

Leki II generacji

Blokują receptory histaminowe H1 w sposób wybiórczy, dzięki czemu wykazują mniej działań niepożądanych. Po ich zastosowaniu przede wszystkim nie występują objawy sedacji (senność, upośledzenie funkcji poznawczych). Nie przenikają też do ośrodkowego układu nerwowego, działają dłużej niż leki I generacji.

Do leków II generacji zaliczamy:

  • cetyryzynę,
  • loratadynę,
  • bilastynę,
  • rupatadynę,
  • a zelastynę,
  • olopatadynę.

Leki przeciwhistaminowe pomogą na alergię. Jak działają?

Leki przeciwhistaminowe (leki antyhistaminowe) blokują aktywność histaminy, znosząc uciążliwe objawy alergii. Histamina jest jednym z aminokwasów względnie egzogennych, które mogą być wytwarzane przez organizm. To kluczowy mediator relacji uczuleniowej, który obecny jest także w pożywieniu.

Leki antyhistaminowe najczęściej stosowane są w przypadku alergii wziewnej oraz alergii kontaktowej. Łagodzą m.in. świąd, zaczerwienienie skóry, katar, kichanie, łzawienie oczu. Stosowanie leków przeciwhistaminowych powinno być zawsze konsultowane z lekarzem, jednak coraz częściej sięgamy po nie na własną rękę, co nie zawsze jest dobrą decyzją.

Leki na alergie – rodzaje

Jeśli chodzi o leki na alergie, w przypadku alergii skórnej lekami z wyboru są leki antyhistaminowe, które blokują działanie histaminy przez odwracalne łączenie się z jej receptorem. Histamina to substancja, która jest wydzielana przez nasz organizm w odpowiedzi na kontakt z alergenem i odpowiada za większość objawów skórnych, a przede wszystkim za jej uporczywy świąd. Leki antyhistaminowe bez recepty możemy podzielić na trzy kategorie:

  • leki przeciwhistaminowe I generacji – w ich składzie znajduje się przede wszystkim chlorferenamina, hydroksyzyna, clemastinum oraz phenazolinum. Powstały one jako pierwsze leki na alergie, przez co ich stosowanie pomimo dużej skuteczności, niesie ze sobą również różne skutki uboczne.
  • leki przeciwhistaminowe II generacji – to przede wszystkim leki zawierające ceteryzynę oraz loratadynę, ale także preparaty zawierające azelastynę czy mizolastynę. To nowoczesna gama preparatów na alergie, przez co wywołują one znacznie rzadsze i mniej groźne działania niepożądane.
  • Leki przeciwhistaminowe III generacji – należą do nich lewocetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna.

Czym dokładnie różnią się poszczególne generacje?

W rezultacie przy dłuższym stosowaniu tego typu leków dochodzi do swoistego uzależnienia śluzówka nosa pozostaje spuchnięta pomimo braku czynnika alergizującego, a jedynym sposobem na udrożnienie nosa jest nieustanne stosowanie leku.

Czytaj dalej...

skłonność do keloidów bliznowców ; cukrzyca; gorączka; leki fotouczulające, zioła fotouczulające retinoidy, antybiotyki, dziurawiec, nagietek, szałwia, arcydzięgiel ; choroby dermatologiczne skóry np fotodermatozy, skłonności do przebarwień, odbarwień; nadwrażliwość na substancje wybielające; choroby autoimmunologiczne np.

Czytaj dalej...

Kobiety w ciąży narażają na potencjalne ryzyko nie tylko siebie, ale też dziecko, dlatego w przypadku zauważenia jakichkolwiek niepokojących objawów powinny niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który zaproponuje odpowiednie leczenie.

Czytaj dalej...

Sucha skóra przeważnie staje się matowa i biaława, co wynika z jej nadmiernego złuszczania i gromadzeniu się na powierzchni małych kawałków martwego naskórka, ale przeważnie nie ma na niej żadnych krostek ani wyprysków.

Czytaj dalej...