U nas zapłacisz kartą
Leki przeciwhistaminowe - Skuteczne Środki na Świąd Skóry
Leki przeciwhistaminowe – jak działają?
Określenie leki przeciwhistaminowe dotyczy substancji, które blokują receptory H1. Ich mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu swoistych receptorów histaminowych H1. Histamina zostaje zablokowana, nie może połączyć się z receptorem H1 i wywołać charakterystycznych objawów zapalnych. Zastosowanie leków z tej grupy zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych, wydzielania gruczołowego i hamuje powstawanie stanu zapalnego. Dzięki temu hamowane są objawy alergii.
Leki I generacji
Wykazują niską selektywność w łączeniu się z receptorami, przez co blokują również inne receptory. Ich działanie na receptory muskarynowe może objawiać się suchością błon śluzowych, zatrzymaniem moczu i zaburzeniami rytmu serca. Poprzez wpływ na receptory α-adrenergiczne mogą przyczynić się do wystąpienia tachykardii i zawrotów głowy, a pobudzanie receptorów serotoninowych zwiększa apetyt, sprzyjając przybieraniu na wadze. Ponadto przenikają przez barierę krew-mózg, blokując fizjologiczne działanie histaminy. Przejawia się to nadmierną sennością, zmęczeniem, problemami z koncentracją i pamięcią, a także zaburzeniami widzenia.
Do leków I generacji zalicza się następujące substancje:
- antazolina,
- hydroksyzyna,
- klemastyna,
- prometazyna,
- ketotifen,
- difenhydramin,
- inne.
Leki II generacji
Blokują receptory histaminowe H1 w sposób wybiórczy, dzięki czemu wykazują mniej działań niepożądanych. Po ich zastosowaniu przede wszystkim nie występują objawy sedacji (senność, upośledzenie funkcji poznawczych). Nie przenikają też do ośrodkowego układu nerwowego, działają dłużej niż leki I generacji.
Do leków II generacji zaliczamy:
- cetyryzynę,
- loratadynę,
- bilastynę,
- rupatadynę,
- a zelastynę,
- olopatadynę.
Alergia skórna – co to jest?
Alergia skórna stanowi zespół charakterystycznych objawów pojawiających się na skórze w następstwie kontaktu z alergenem. Za mechanizm ten odpowiada nadwrażliwość układu immunologicznego, który wykazuje tendencję do nadreaktywnej odpowiedzi na określone bodźce zewnętrzne – w normalnych warunkach niepowodujące reakcji alergicznych u zdrowych ludzi. Schorzenia rozwijające się na tle alergicznym można podzielić na kilka grup.
Atopowe zapalenie skóry (AZS)
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to jedna z najczęstszych chorób alergicznych skóry. Jest to przewlekła dolegliwość dermatologiczna o charakterze zapalnym, która charakteryzuje się przebiegiem cyklicznym – okresy ustępowania objawów przeplatają się z fazami zaostrzeń. Podstawowe znaczenie w przypadku atopowego zapalenia skóry mają czynniki genetyczne, które odgrywają kluczową rolę. Zazwyczaj pierwsze symptomy atopowego zapalenia skóry ujawniają się w ciągu pierwszego roku życia dziecka, choć nie jest wykluczone ich pojawienie się również w późniejszym okresie.
Skóra pacjentów zmagających się z AZS wykazuje osłabienie naturalnych funkcji ochronnych i skłonność do nadmiernego wysychania. W konsekwencji nawet niewielkie oddziaływanie alergenów czy innych substancji drażniących może prowokować reakcje alergiczne. Co istotne, nawet w okresach, gdy nie obserwuje się zewnętrznych symptomów choroby, w głębszych warstwach skóry może trwać proces zapalny, który zwiększa ryzyko nagłego wystąpienia reakcji alergicznych.
Warto podkreślić, że atopowe zapalenie skóry jest schorzeniem dotykającym osoby z predyspozycjami do atopii, co oznacza, że często współwystępuje z innymi alergicznymi stanami, takimi jak alergie pokarmowe, wziewne, alergiczny nieżyt nosa czy astma.
Alergiczny wyprysk kontaktowy (ACD)
Alergiczny wyprysk kontaktowy, inaczej określany jako alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, to schorzenie, które dotyka osoby wrażliwe na określone alergeny. Do objawów dochodzi, gdy skóra tych osób nawiązuje kontakt z substancjami zwanymi haptenami. Są to małe cząsteczki, które mogą przenikać przez skórę, a następnie łączą się z białkami w organizmie, tworząc kompleksy immunologiczne. Właśnie te kompleksy są przyczyną reakcji alergicznej, ponieważ system odpornościowy osoby uczulonej traktuje je jako zagrożenie, co prowadzi do zapalnej odpowiedzi organizmu i pojawienia się zmian skórnych.
Leki antyhistaminowe II generacji
Podstawową rolę w terapii alergii, w tym objawów skórnych odgrywają leki antyhistaminowe II generacji, czyli preparaty zawierające cetyryzynę i loratadynę. Wykazują one powinowactwo jedynie do receptorów histaminowych (H1), a także nie przenikają bariery krew-mózg, dzięki czemu skutki uboczne ich stosowania są bardzo małe. Najczęściej zgłaszanym objawem niepożądanych jest niewielka senność. Dodatkowo, taki lek przeciwhistaminowy II generacji zazwyczaj wykazuje również działanie przeciwzapalne i dodatkowe działanie przeciwalergiczne, polegające na osłabianiu naturalnych reakcji immunologicznych naszego organizmu.
Najnowsze leki antyhistaminowe bez recepty to izomery i metabolity loratadyny i cetyryzyny. Nie wykazują one żadnych działań niepożądanych na OUN, czyli senności czy sedacji, a także charakteryzują się długim okresem działania, dzięki czemu mogą być stosowane dużo rzadziej Ze względu na fakt, iż pomagają redukować blokadę nosa znalazły zastosowanie nie tylko w leczeniu pokrzywek i innych objawów alergii skórnej, ale również w przewlekłym nieżycie nosa. Dzięki swojej dostępności i rozsądnej cenie są coraz częściej wybierane przez osoby cierpiące na alergię.
Jak działają leki przeciwhistaminowe?
Jak sama nazwa wskazuje, leki przeciwhistaminowe blokują wydzielanie histaminy, ograniczając jednocześnie rozwój stanu zapalnego. Mają one niezwykle ważne znaczenie w przypadku alergików, bo właściwe leczenie alergii pozwala uniknąć jej skutków ubocznych, do których zaliczamy m.in. rozwój astmy i nawracające zapalenie oskrzeli.
Antyhistaminy to podstawowe leki na alergię dla dorosłych i dzieci, które pozwalają kontrolować chorobę i zapobiegają wystąpieniu jej objawów. Co ważne, na rynku dostępne są różne rodzaje leków przeciwhistaminowych, których działanie nie jest identyczne i różni się m.in. ryzykiem związanym z wystąpieniem skutków ubocznych terapii. Wyróżniamy coraz rzadziej stosowane leki przeciwhistaminowe I generacji oraz leki II i III generacji.
