U nas zapłacisz kartą
Lysina u kobiet - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe jest najczęstszym rodzajem łysienia i dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Powoduje je zwykle wrażliwość mieszka włosowego na działanie hormonu, który powstaje w wyniku przemian testosteronu. Dokładnie chodzi o dihydrotestosteron (DHT), który należy do grupy androgenów (męskich hormonów płciowych) i u obu płci odpowiada za stan owłosienia.
Bezpośrednią przyczyną łysienia androgenowego jest wspomniana wcześniej wrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron albo zbyt wysoki poziom tego hormonu w organizmie.
Czynnikami, które predysponują do tych stanów, są:
Podłoże genetyczne
Jeśli w rodzinie występowały przypadki łysienia androgenowego, istnieje większe ryzyko wystąpienia tego schorzenia u potomków.
Zaburzenia hormonalne
U kobiet związane są one przede wszystkim z menopauzą, ponieważ w tym okresie zwiększa się udział androgenów w stosunku do estrogenów.
Choroby wpływające na produkcję hormonów
U kobiet są to m.in.:
- zespół policystycznych jajników,
- guzy nadnerczy,
- choroby przysadki mózgowej.
W ogromnej większości przypadków skłonność do łysienia androgenowego jest zapisana w genach i dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Diagnostyka łysienia androgenowego
Trichoskopia
Najbardziej popularną metodą diagnostyczną w przypadku łysienia androgenowego jest trichoskopia. Jest to nieinwazyjne badanie polegające na oglądaniu w dużym powiększeniu ujść mieszków włosowych oraz innych struktur trichologicznych na granicy różnych warstw skóry.
Dzięki użyciu dermatoskopu, specjalista oglądający skórę głowy jest w stanie osiągnąć 10-krotne powiększenie, a używając wideodermoskopu może uzyskać jeszcze wyższe parametry.
Pozwala mu to na dokładną ocenę łodyg włosów, naczyń okalających mieszki włosowe, czy samych mieszków. W ten sposób można ocenić, jakie są proporcje włosów łamiących się, dystroficznych (o zaburzonym wzroście, bardziej szorstkich, gorzej układających się), a także wypadających.
Trychogram
Zdecydowanie bardziej inwazyjnym działaniem niż trichoskopia jest trychogram. Ocenia on ilość wyrwanych włosów z naszej głowy, co oznacza, że trycholog pozbawi nas podczas tego badania co najmniej 100 włosów wyrwanych z różnych obszarów naszej głowy.
Badania laboratoryjne
Oprócz oglądania włosów pod mikroskopem, warto wykonać też badania w krwi, w celu wykrycia chorobowego podłoża łysienia. Być może ma ono związek z zaburzeniami hormonalnymi, niedoczynnością tarczycy lub cukrzycą i odpowiednie leczenie pomoże zahamować wypadanie włosów.
Polecanymi badaniami przy łysieniu androgenowym są:
- morfologia krwi,
- badanie glukozy na czczo,
- żelazo i ferrytyna (przyczyną wypadania włosów może być anemia),
- hormony: TSH, Ft4, prolaktyna, testosteron, androstendion, progesteron, DHEA-S, estradiol,
- przeciwciała przeciwjądrowe ANA,
- trójglicerydy, cholesterol całkowity oraz HDL i LDL,
- wapń,
- witamina D3.
Łysienie androgenowe u kobiet
Łysienie androgenowe to jedna z najczęstszych przyczyn utraty włosów wśród kobiet. Najistotniejszą rolę w patogenezie odgrywa tu nadmiar męskich hormonów płciowych, czyli androgenów. Wzrost ich poziomu wynika albo z czynników genetycznych i ich nieodpowiedniej produkcji w organizmie, może być też efektem stosowania niektórych leków. Charakterystyczne dla łysienia androgenowego jest to, że włosy z początku stają się cieńsze, a ich kondycja ulega pogorszeniu. Przerzedzenie dotyczy zwykle środka głowy, a włosy w obrębie czoła zostają zachowane.
Problem łysienia androgenowego damskiego zwykle pojawia się wraz z wiekiem, choć może dotyczyć także dwudziestokilkuletnich kobiet, u których zdiagnozowano zespół policystycznych jajników (PCOS). Długo nieleczone lub źle zdiagnozowane androgenowe wypadanie włosów, może miejscami doprowadzić do trwałej utraty owłosienia, dlatego tak ważne jest jak najszybsze zgłoszenie się do lekarza. Oprócz łysienia, panie powinny zaalarmować także dodatkowe symptomy, takie jak np.:
- trądzik,
- przetłuszczające się włosy,
- hirsutyzm (nadmierne owłosienie w miejscach takich, jak broda),
- tycie w okolicy brzucha bez powodu.