U nas zapłacisz kartą
Lysina u kobiet - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Łysienie androgenowe u kobiet
Łysienie androgenowe to jedna z najczęstszych przyczyn utraty włosów wśród kobiet. Najistotniejszą rolę w patogenezie odgrywa tu nadmiar męskich hormonów płciowych, czyli androgenów. Wzrost ich poziomu wynika albo z czynników genetycznych i ich nieodpowiedniej produkcji w organizmie, może być też efektem stosowania niektórych leków. Charakterystyczne dla łysienia androgenowego jest to, że włosy z początku stają się cieńsze, a ich kondycja ulega pogorszeniu. Przerzedzenie dotyczy zwykle środka głowy, a włosy w obrębie czoła zostają zachowane.
Problem łysienia androgenowego damskiego zwykle pojawia się wraz z wiekiem, choć może dotyczyć także dwudziestokilkuletnich kobiet, u których zdiagnozowano zespół policystycznych jajników (PCOS). Długo nieleczone lub źle zdiagnozowane androgenowe wypadanie włosów, może miejscami doprowadzić do trwałej utraty owłosienia, dlatego tak ważne jest jak najszybsze zgłoszenie się do lekarza. Oprócz łysienia, panie powinny zaalarmować także dodatkowe symptomy, takie jak np.:
- trądzik,
- przetłuszczające się włosy,
- hirsutyzm (nadmierne owłosienie w miejscach takich, jak broda),
- tycie w okolicy brzucha bez powodu.
Łysienie androgenowe u kobiet – typy łysienia
- I stopień łysienia w skali Ludwiga oznacza, że doszło do lekkiego przerzedzenia włosów nad obszarem korony.
- II etap pokazuje już znaczne przerzedzenie w obszarze korony, dlatego na samym środku głowy widoczna jest utrata znacznej części włosów.
- III etap to bardzo widoczna utrata owłosienia na środku głowy, przy zachowaniu włosów w linii czoła.
Jedną z przyczyn występowania łysienia androgenowego u kobiet mogą być zmiany hormonalne. Szczególnie narażone będą na to panie z:
- PCOS (zespołem policystycznych jajników),
- zespołem Cushinga
- czy zespołem nadnerczowo-płciowym.
Oprócz tego skłonność do łysienia może wynikać z uwarunkowań genetycznych lub też nadwrażliwości organizmu na androgeny. Zwiększoną podatność na utratę włosów mają również osoby z:
- wysokim poziomem testosteronu,
- cukrzycą,
- nadciśnieniem
- czy otyłością.
Do zwiększenia ryzyka pojawienia się łysienia androgenowego przyczynia się również stres, który wzmacnia 5-alfa-reduktazę.
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe jest najczęstszym rodzajem łysienia i dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Powoduje je zwykle wrażliwość mieszka włosowego na działanie hormonu, który powstaje w wyniku przemian testosteronu. Dokładnie chodzi o dihydrotestosteron (DHT), który należy do grupy androgenów (męskich hormonów płciowych) i u obu płci odpowiada za stan owłosienia.
Bezpośrednią przyczyną łysienia androgenowego jest wspomniana wcześniej wrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron albo zbyt wysoki poziom tego hormonu w organizmie.
Czynnikami, które predysponują do tych stanów, są:
Podłoże genetyczne
Jeśli w rodzinie występowały przypadki łysienia androgenowego, istnieje większe ryzyko wystąpienia tego schorzenia u potomków.
Zaburzenia hormonalne
U kobiet związane są one przede wszystkim z menopauzą, ponieważ w tym okresie zwiększa się udział androgenów w stosunku do estrogenów.
Choroby wpływające na produkcję hormonów
U kobiet są to m.in.:
- zespół policystycznych jajników,
- guzy nadnerczy,
- choroby przysadki mózgowej.
W ogromnej większości przypadków skłonność do łysienia androgenowego jest zapisana w genach i dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet.