U nas zapłacisz kartą
Tajemnica lysiny na środku głowy - Przyczyny i Rozwiązania
Ból z tyłu głowy - przyczyny
Zapalenie stawów
Ból z tyłu głowy, któremu towarzyszy ból szyi, może wskazywać na zapalenie stawów. W tym przypadku ruch i ćwiczenia fizyczne wywołują nasilenie odczuwania dolegliwości. Odróżnia to ból związany z zapaleniem stawów od napięciowego bólu głowy. Najczęstszą pierwotną przyczyną jest reumatoidalne zapalenie stawów lub choroba zwyrodnieniowa stawów.
W przypadku bólu głowy związanego z zapaleniem stawów najlepiej skonsultować się z lekarzem odnośnie najlepszego sposobu leczenia.
Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne dostępne bez recepty mogą przynieść chwilową ulgę, jednak jest to rozwiązanie krótkodystansowe.
Podciśnienie śródczaszkowe
Ból głowy może być jednym z objawów zespołu podciśnienia śródczaszkowego. Jest on wynikiem obniżonego ciśnienia śródczaszkowego, będącego konsekwencją pourazowego lub samoistnego wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego.
Samoistne niedociśnienie wewnątrzczaszkowe jest często nazywane bólem głowy z powodu niskiego ciśnienia. Jego objawem jest silny ból tylnej części głowy i szyi, nasilający się podczas stania i siedzenia.
Dolegliwość zwykle ustępuje po 30 minutach leżenia. Osoby cierpiące na to schorzenie często budzą się z bardzo łagodnym bólem, który nasila się w trakcie dnia.
Jeżeli podejrzewasz u siebie samoistne podciśnienie śródczaszkowe koniecznie skonsultuj się z lekarzem, który skieruje cię na odpowiednie badania.
Zła postawa ciała
Ból z tyłu głowy i szyi może być konsekwencją złej postawy ciała. Dolegliwość może pojawić się u osób, które mają tendencję do garbienia się podczas siedzenia lub stania. W tym przypadku pacjent może czuć tępy, pulsujący ból u podstawy czaszki.
Jest to związane z tym, że złe ułożenie ciała wywołuje napięcie w plecach, ramionach i szyi. Napięcie to stanowi źródło bólu. W tym przypadku najlepiej skoncentrować się na wyeliminowaniu pierwotnej przyczyny dolegliwości, ograniczając przyjmowanie leków przeciwbólowych.
Łysienie androgenowe – przyczyny
Łysienie androgenowe stanowi najczęstszą przyczynę wypadania włosów. Częstość jego występowania wzrasta wraz z wiekiem i może dotykać ponad 70% mężczyzn i 40% kobiet.
Schorzenie może mieć swoje źródło w wielu czynnikach, z których najistotniejszą rolę odgrywają predyspozycje genetyczne, wpływ androgenów i powstawanie mikrozapaleń.
Poprzez wpływ androgenów u osób z predyspozycją genetyczną następuje miniaturyzacja mieszka włosowego, gdyż metabolit testosteronu – dihydrotestosteron, powstający na skutek działania enzymu 5α-reduktazy, wpływa na receptory znajdujące się w mieszkach, skracając fazę wzrostu włosa [2,3].
Ból z tyłu głowy - rodzaje, przyczyny, leczenie
Ból z tyłu głowy może mieć różne nasilenie. Bywa, że ma charakter łagodny lub uniemożliwiający wstanie z łóżka. Bóle zlokalizowane w tylnej części głowy, mają wiele różnych możliwych przyczyn. Analiza objawów towarzyszących często umożliwia zidentyfikowanie pierwotnego źródła bólu. Trafne odnalezienie przyczyny ułatwia podjęcie skutecznego leczenia. O czym może świadczyć ból z tyłu głowy?
Ból z tyłu głowy może być objawem rozmaitych schorzeń. Źródło problemu może leżeć w chorobie układu ruchu lub naszej psychice. Czasami zdarza się, że znalezienie pierwotnej przyczyny dolegliwości jest bardzo trudne. Określenie rodzaju bólu, jego lokalizacji oraz objawów towarzyszących, pomogą lekarzowi zdiagnozować chorobę oraz rozpocząć adekwatne leczenie.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Łysienie androgenowe – jak je zdiagnozować?
Przed przystąpieniem do leczenia konieczna jest dokładna diagnoza, aby poznać przyczynę tego procesu. Pozwoli to uniknąć błędów w doborze odpowiedniego leku, a także zwiększy efektywność leczenia.
Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad w celu dokładnego rozpoznania specyfiki i przyczyn łysienia . Wykonane badanie przedmiotowe obejmuje ocenę lokalizacji i wzoru łysienia.
Badania laboratoryjne są wykonywane w celu diagnostyki różnicowej i są szczególnie istotne w przypadku kobiet, gdyż obraz kliniczny nie jest tak charakterystyczny, jak u mężczyzn. Diagnostyka obejmuje następujące badania:
- morfologia z rozmazem,
- poziom ferrytyny i żelaza,
- OB, CRP, białko całkowite,
- glukoza na czczo,
- TSH, FT4, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej i tyreoglobulinie,
- progesteron, prolaktyna, estradiol, testosteron.
Badaniem diagnostycznym, które zaleca się wszystkim chorym, jest trichoskopia . Zostają nią objęte trzy okolice – czołowo-ciemieniowa, skroniowa i potyliczna. Specjalista ocenia:
- grubość włosów (znaczenie ma mniejsza grubość w okolicy czołowej w porównaniu z potyliczną i powyżej 10% cienkich włosów w okolicy czołowej),
- odsetek włosów meszkowych,
- przebarwienia okołomieszkowe,
- liczba jednostek włosa z pojedynczą łodygą,
- liczba żółtych kropek będących pustymi ujściami mieszków włosowych [2,3].
