U nas zapłacisz kartą
Tajemnica lysiny na środku głowy - Przyczyny i Rozwiązania
Ucisk w głowie: 9 głównych przyczyn
Ucisk w głowie, opisywany jako „zaciskanie wokół głowy żelaznej obręczy”, "zaciskanie głowy w imadle" - to jeden z częściej zgłaszanych przez pacjentów rodzajów bólów głowy. Kto go doświadczył ten wie, że dolegliwość ta jest uciążliwa i może wyłączyć człowieka z normalnego życia na kilka godzin. Jakie są przyczyny ucisku w głowie? Kiedy z uciskiem w głowie powinniśmy natychmiast zgłosić się do lekarza?
Ucisk w głowie, czyli silny ból o charakterze uciskowym i ciągłym, może być odczuwany z obu stron głowy, z jej przodu i z tyłu. Uciskowi w głowie mogą towarzyszyć takie objawy jak:
- uczucie rozpierania w głowie i w gałkach ocznych
- pulsowanie w skroniach
- napięcie mięśni szyi
- zawroty głowy
- mrowienie głowy
- zaczerwienie twarzy
- zatkane uszy
Ucisk w głowie trwa zwykle od 30 minut do kilku godzin. Dolegliwość ta może wynikać z chorób innych organów i układów, np. schorzeń kręgosłupa, chorób oczu, chorób zębów, a nawet chorób nerek, np. niewydolności nerek. Ucisk w głowie ma jednak przede wszystkim charakter tzw. pierwotny, czyli nie wynika z obecnych, zdiagnozowanych i leczonych chorób, ale jest samodzielnym objawem.
Czynników, które wywołują ucisk w głowie jest wiele. Przedstawiamy te, które są najbardziej powszechne.
Spis treści
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Łysienie psychogenne
Związane jest ze stresem, pod wpływem którego może dojść do nagłej utraty włosów. Charakterystyczne w badaniu trychologicznym są nieregularne ogniska pozbawione włosów.
Związane z podawaniem leków przeciwnowotworowych, które niszczą DNA komórek macierzy włosów, w efekcie czego dochodzi do osłabienia, a następnie wypadania włosów.
Diagnoza to podstawa
Każdy z typów łysienia leczy się inaczej, dlatego podstawową sprawą jest to, by ustalić, z jakiego właściwie powodu włosy tak bardzo wypadają. Z tym problemem najlepiej zgłosić się do dermatologa. Do takiej wizyty trzeba się dobrze przygotować, bo by postawić trafne rozpoznanie, lekarz musi przeprowadzić bardzo szczegółowy wywiad.
W pierwszej kolejności zapyta o ogólny stan zdrowia, przyjmowane leki, zdarzenia medyczne – w tym przebyte operacje, rodzaj znieczulenia - gdyż towarzyszący im stres oraz kombinacje leków mogą wpłynąć na stan zdrowia, a więc i włosów. Kobiety w wieku rozrodczym lekarz zapyta też o regularność miesiączek, ewentualny poród, karmienie piersią. Będzie chciał wiedzieć wszystko na temat diety, może też zapytać o różne dolegliwości - przemęczenie, bóle stawów, nadwrażliwość na słońce – które pozornie nie mają związku z wypadaniem włosów, mogą jednak sygnalizować to, że w organizmie rozwija się inna choroba, np., autoimmunologiczna, której jednym z objawów jest właśnie utrata włosów.
Jeśli uzna to za konieczne, zleci też szereg badań krwi, które mogą wykazać anemię, niedobór niektórych pierwiastków. Niekiedy dermatolodzy zlecają też badania poziomu hormonów tarczycy . W niektórych przypadkach dermatolodzy wykonują również badania samych włosów i ocenę stanu skóry głowy, a także ocenę stanu mieszków włosowych.
Rodzaje łysienia
Ponieważ przyczyny nadmiernego wypadania włosów są bardzo zróżnicowane, dermatolodzy wyróżniają też różne rodzaje łysienia. Najczęściej spotykane to:
Łysienie androgenowe typu męskiego charakteryzuje się stopniową utratą włosów, zaczynającą się od skroni. Na początku na czubku głowy pojawiają się płytkie zakola, które wraz z upływem czasu pogłębiają się. Z czasem na głowie zostaje wąski pas włosów z tyłu i po bokach. Za ten typ łysienia odpowiada pochodna testosteronu, dihydrotestosteron (DHT). Mieszki włosowe są na niego wrażliwe – jeśli jest go zbyt dużo, zanikają. Charakterystyczne jest to, że włosy tworzące pas wokół głowy nie wypadają, gdyż ich mieszki nie mają receptorów dla dihydrotestosteronu. W leczeniu tego typu łysienia podaje się substancje hamujące wzmożoną aktywność enzymu 5 α-reduktazy, który odpowiada za przekształcenie testosteronu do dihydrotestosteronu.