U nas zapłacisz kartą
Tajemnica lysiny na środku głowy - Przyczyny i Rozwiązania
Jak prawidłowo pielęgnować skórę głowy?
Przede wszystkim warto rozpoznać problemy, jakie ma nasza skóra, jeszcze przed jej ogoleniem. Jeśli miewasz skłonności do łupieżu, warto skontaktować się z lekarzem i wyeliminować ten problem zawczasu. Nie zmniejszy się on bowiem po wygoleniu włosów, a nawet może się pogorszyć.
Innym problemem jest skłonność do przesuszania skóry głowy. Wówczas powinieneś skupić się na produktach wysoko nawilżających, zawierających naturalne oleje, glicerynę lub pochodne mocznika. Dobrze jest także sprawdzić, czy w składach znajdują się składniki łagodzące, np. pantenol, który dobrze ukoi podrażnienia po goleniu czy spowodowane mechanicznymi mikrouszkodzeniami skóry podczas pocierania o nią tkaninami (np. powstałe od czapki czy kaptura).
Mycie wygolonej głowy
Ogoloną głowę warto myć tak samo często, jak całe ciało. Można to robić za pomocą szamponu do włosów. Dobrze jest dobrać taki, który ma silne właściwości nawilżające. Osoby cierpiące z powodu łupieżu również mogą stosować szampon przeciwłupieżowy.
By odpowiednio umyć łysą głowę należy:
- zwilżyć skórę głowy – szampon będzie się lepiej pienił,
- wmasować w skórę szampon lub żel do mycia do włosów i ciała – masaż poprawi ukrwienie skóry głowy oraz wspomoże usuwanie martwego naskórka,
- dokładnie spłukać szampon,
- okazjonalnie wykonać peeling – mniej więcej raz na 1-2 tygodnie, najlepiej delikatnym żelem peelingującym do twarzy.
Balsam do skóry głowy
Skórę głowy należy także nawilżać balsamem. Ukoi to podrażnienia po goleniu oraz pomoże zachować wilgoć w naskórku. Na dłuższą metę zapobiegnie przesuszeniom, podrażnieniom, łuszczeniu się i swędzeniu skóry głowy. Dobrym produktem może być tu tołpa.® dermo men face&head balsam do twarzy i ogolonej skóry głowy, który może zastąpić także balsam po goleniu. Przynosi natychmiastową ulgę przy podrażnieniach po goleniu twarzy i głowy, a ponadto reguluje produkcję sebum i zapobiega błyszczeniu się twarzy i głowy przez cały dzień. Jednocześnie silnie nawilża i utrzymuje to nawilżenie nawet do 48h. Co ważne, szybko wnika w skórę i nie pozostawia po sobie widocznej tłustej warstwy. Nie trzeba więc czekać aż się wchłonie.
Łysienie androgenowe – przyczyny
Łysienie androgenowe stanowi najczęstszą przyczynę wypadania włosów. Częstość jego występowania wzrasta wraz z wiekiem i może dotykać ponad 70% mężczyzn i 40% kobiet.
Schorzenie może mieć swoje źródło w wielu czynnikach, z których najistotniejszą rolę odgrywają predyspozycje genetyczne, wpływ androgenów i powstawanie mikrozapaleń.
Poprzez wpływ androgenów u osób z predyspozycją genetyczną następuje miniaturyzacja mieszka włosowego, gdyż metabolit testosteronu – dihydrotestosteron, powstający na skutek działania enzymu 5α-reduktazy, wpływa na receptory znajdujące się w mieszkach, skracając fazę wzrostu włosa [2,3].
Ból z tyłu głowy - przyczyny
Zapalenie stawów
Ból z tyłu głowy, któremu towarzyszy ból szyi, może wskazywać na zapalenie stawów. W tym przypadku ruch i ćwiczenia fizyczne wywołują nasilenie odczuwania dolegliwości. Odróżnia to ból związany z zapaleniem stawów od napięciowego bólu głowy. Najczęstszą pierwotną przyczyną jest reumatoidalne zapalenie stawów lub choroba zwyrodnieniowa stawów.
W przypadku bólu głowy związanego z zapaleniem stawów najlepiej skonsultować się z lekarzem odnośnie najlepszego sposobu leczenia.
Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne dostępne bez recepty mogą przynieść chwilową ulgę, jednak jest to rozwiązanie krótkodystansowe.
Podciśnienie śródczaszkowe
Ból głowy może być jednym z objawów zespołu podciśnienia śródczaszkowego. Jest on wynikiem obniżonego ciśnienia śródczaszkowego, będącego konsekwencją pourazowego lub samoistnego wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego.
Samoistne niedociśnienie wewnątrzczaszkowe jest często nazywane bólem głowy z powodu niskiego ciśnienia. Jego objawem jest silny ból tylnej części głowy i szyi, nasilający się podczas stania i siedzenia.
Dolegliwość zwykle ustępuje po 30 minutach leżenia. Osoby cierpiące na to schorzenie często budzą się z bardzo łagodnym bólem, który nasila się w trakcie dnia.
Jeżeli podejrzewasz u siebie samoistne podciśnienie śródczaszkowe koniecznie skonsultuj się z lekarzem, który skieruje cię na odpowiednie badania.
Zła postawa ciała
Ból z tyłu głowy i szyi może być konsekwencją złej postawy ciała. Dolegliwość może pojawić się u osób, które mają tendencję do garbienia się podczas siedzenia lub stania. W tym przypadku pacjent może czuć tępy, pulsujący ból u podstawy czaszki.
Jest to związane z tym, że złe ułożenie ciała wywołuje napięcie w plecach, ramionach i szyi. Napięcie to stanowi źródło bólu. W tym przypadku najlepiej skoncentrować się na wyeliminowaniu pierwotnej przyczyny dolegliwości, ograniczając przyjmowanie leków przeciwbólowych.
Przyczyny łysienia
W to, że nadmierną utratę włosów można wywołać niewłaściwą pielęgnacją lub inwazyjnymi zabiegami fryzjerskimi nikt już chyba nie wierzy. Na to, jak mocno korzeń włosa zespolony jest z mieszkiem włosowym, i jakie procesy zachodzą w mieszku, wpływ mają zupełnie inne czynniki. Główne przyczyny wypadania włosów to:
- Leki. Niektóre leki, np. cytostatyki, preparaty obniżające odporność takie jak cyklofosfamid, czy niektóre środki stosowane w narkozie, mogą ingerować w proces podziału komórek w mieszku włosowym, zatrzymując w efekcie wzrost włosów i powodując ich przejściowe wypadanie.
- Choroby. Utrata włosów bywa jednym z lepiej widocznych objawów niektórych chorób, np. problemów z tarczycą, czy anemii, a także zaburzeń hormonalnych i chorób skóry głowy. Może też być następstwem infekcji zakaźnej przebiegającej z wysoką gorączką. Gorączka zaburza pracę mieszków włosowych, czego efektem jest przejściowe wypadanie włosów. Charakterystyczne jest to, że ich utrata następuje po 2-3 miesiącach od wyleczenia.
- Dieta. Mieszki włosowe są bardzo podatne na niedobór białka i kalorii, a także niektórych pierwiastków, m.in. cynku i miedzi. Zbyt restrykcyjna dieta odchudzająca może doprowadzić do osłabienia mieszków włosowych i zahamowania wzrostu włosów (co wynika m.in. z niedoboru pierwiastków uczestniczących w procesach wzrostu włosów). Zagrożeniem dla włosów są zwłaszcza diety ubogie w białko. Wykazano, że już po dwóch tygodniach diety bezbiałkowej w mieszkach włosowych dochodzi do zmian zanikowych. Jeśli niedobór białka trwa dłużej, włosy stopniowo stają się cieńsze i słabsze, aż w końcu wypadają. U kobiet miesiączkujących zagrożeniem dla włosów jest dieta uboga w żelazo – do niedoborów tego pierwiastka może dojść np. w efekcie obfitych miesiączek.
Łysienie psychogenne
Związane jest ze stresem, pod wpływem którego może dojść do nagłej utraty włosów. Charakterystyczne w badaniu trychologicznym są nieregularne ogniska pozbawione włosów.
Związane z podawaniem leków przeciwnowotworowych, które niszczą DNA komórek macierzy włosów, w efekcie czego dochodzi do osłabienia, a następnie wypadania włosów.
Diagnoza to podstawa
Każdy z typów łysienia leczy się inaczej, dlatego podstawową sprawą jest to, by ustalić, z jakiego właściwie powodu włosy tak bardzo wypadają. Z tym problemem najlepiej zgłosić się do dermatologa. Do takiej wizyty trzeba się dobrze przygotować, bo by postawić trafne rozpoznanie, lekarz musi przeprowadzić bardzo szczegółowy wywiad.
W pierwszej kolejności zapyta o ogólny stan zdrowia, przyjmowane leki, zdarzenia medyczne – w tym przebyte operacje, rodzaj znieczulenia - gdyż towarzyszący im stres oraz kombinacje leków mogą wpłynąć na stan zdrowia, a więc i włosów. Kobiety w wieku rozrodczym lekarz zapyta też o regularność miesiączek, ewentualny poród, karmienie piersią. Będzie chciał wiedzieć wszystko na temat diety, może też zapytać o różne dolegliwości - przemęczenie, bóle stawów, nadwrażliwość na słońce – które pozornie nie mają związku z wypadaniem włosów, mogą jednak sygnalizować to, że w organizmie rozwija się inna choroba, np., autoimmunologiczna, której jednym z objawów jest właśnie utrata włosów.
Jeśli uzna to za konieczne, zleci też szereg badań krwi, które mogą wykazać anemię, niedobór niektórych pierwiastków. Niekiedy dermatolodzy zlecają też badania poziomu hormonów tarczycy . W niektórych przypadkach dermatolodzy wykonują również badania samych włosów i ocenę stanu skóry głowy, a także ocenę stanu mieszków włosowych.
