U nas zapłacisz kartą
Tajemnica lysiny na środku głowy - Przyczyny i Rozwiązania
Co się dzieje ze skórą głowy po ogoleniu?
Skóra głowy, która jest pozbawiona, włosów zdecydowanie mniej się przetłuszcza. Wielu panów uważa to za atut takiej „fryzury” (szczególnie, gdy ma się duże skłonności do przetłuszczania włosów), jednak trzeba pamiętać, że może to powodować skłonności do przesuszania. Głowa może być szorstka, a jej skóra nawet się łuszczyć.
Innym zauważalnym efektem po ogoleniu głowy jest szybsze twardnienie i przyrost martwego naskórka w tym rejonie. To naturalna reakcja obronna skóry na wystawienie na silniejsze działanie czynników zewnętrznych. Naskórek, który był wcześniej osłonięty włosami, nie musiał się tak dobrze chronić choćby przed zimnem, promieniami słonecznymi czy podrażnieniami mechanicznymi od czapki lub kaptura.
Szybszy przyrost martwego naskórka nie tylko sprawia, że głowa jest szorstka i nieprzyjemna w dotyku, ale również może powodować zapychanie porów skóry i powstawanie nieestetycznych zaskórników oraz innych niedoskonałości.
Głowa, która nigdy wcześniej nie była wystawiona bezpośrednio na działanie promieni słonecznych, może ulec także bolesnym oparzeniom słonecznym i to nie tylko latem, ale również zimą. Wystawienie na słońce może powodować też pojawianie się mało estetycznych przebarwień – plamek i znamion.
Warto wiedzieć również, że po wygoleniu włosów nie znikają skłonności do łupieżu. Warto więc wyleczyć ten problem, zanim zdecydujemy się na ogolenie głowy.
Łysienie androgenowe – przyczyny
Łysienie androgenowe stanowi najczęstszą przyczynę wypadania włosów. Częstość jego występowania wzrasta wraz z wiekiem i może dotykać ponad 70% mężczyzn i 40% kobiet.
Schorzenie może mieć swoje źródło w wielu czynnikach, z których najistotniejszą rolę odgrywają predyspozycje genetyczne, wpływ androgenów i powstawanie mikrozapaleń.
Poprzez wpływ androgenów u osób z predyspozycją genetyczną następuje miniaturyzacja mieszka włosowego, gdyż metabolit testosteronu – dihydrotestosteron, powstający na skutek działania enzymu 5α-reduktazy, wpływa na receptory znajdujące się w mieszkach, skracając fazę wzrostu włosa [2,3].
Podstawowe metody leczenia łysienia
Metoda leczenia łysienia dobierana jest na podstawie wywiadu i wyników badań. Czasem wystarczy zmiana diety i jej wsparcie w postaci suplementacji. W preparatach wspomagających wzrost włosów znajdują się witaminy z grupy B, żelazo, cynk i aminokwasy budujące włosy, w tym cystyna.
Jeśli wypadanie włosów wiąże się z przyjmowaniem leków, wspólnie z lekarzem prowadzącym warto rozważyć zmianę leków na takie, które nie powodują leczenia. Miejscowo w skórę głowy można wcierać ampułki i preparaty wzmacniające mieszki włosowe. Najczęściej stosowanym lekiem jest minoksydyl, który stymuluje wzrost włosów. Lek w wyższym stężeniu przepisuje lekarz, w niższym można go kupić bez recepty.
Niekiedy konieczne jest leczenie hormonalne. Takie postępowanie zalecane jest u kobiet w przypadku łysienia androgenowego i łysienia związanego z menopauzą. W przypadku leczenia łysienia androgenowego leki zawierające estrogen można stosować doustnie lub bezpośrednio wcierać je w skórę głowy. W przypadku łysienia związanego z menopauzą pomocna jest hormonalna terapia zastępcza, stosowana w postaci plastra lub pigułki.
W leczeniu łysienia u mężczyzn często stosowany jest finasteryd w tabletkach (u kobiet nie jest on stosowany ze względu na możliwość niekorzystnych zmian hormonalnych). Lek ten hamuje enzym 5alfa-reduktazy, odpowiedzialny za przemianę testosteronu w dihydrotestosteron, co zapobiega wypadaniu włosów.