Masc histaminowa bez recepty - Skuteczne leczenie alergii bez konieczności wizyty u lekarza
Dieta antyhistaminowa - co to jest?
Dieta antyhistaminowa to zespół zaleceń dotyczących wyboru produktów żywieniowych, który ma ograniczać nadmierne gromadzenie się histaminy w organizmie.
Żeby prowadzić dietę antyhistaminową, nie wystarczy po prostu unikać produktów bogatych w histaminę. Wiele produktów spożywczych ma działanie wyzwalające histaminę z komórek. Nie dostarczają one histaminy same w sobie, ale pobudzają komórki do jej wydzielania. Skutek jest ten sam: więcej histaminy poza komórkami prowadzi do objawów nietolerancji histaminy.
Dieta antyhistaminowa polega więc na:
- unikaniu produktów dostarczających histaminy (endogennej),
- unikaniu produktów wyzwalających histaminę z komórek (egzogennej),
- unikaniu produktów, które zawierają histaminę i promują jej wytwarzanie (np. alkoholu),
- unikania produktów blokujących aktywność enzymu DAO (głównie wszystkich produktów zawierających kofeinę).
Naturalnie histaminę rozkłada enzym zwany DAO (Diamine Oxidase). Jest on odpowiedzialny za rozłożenie histaminy z pożywienia. To, jak efektywnie i wydajnie działa enzym jest zależne od:
- genów,
- stosowanej diety,
- ogólnego zdrowia organizmu,
- zdrowia jelita,
- alergie,
- czas w roku (jest to zależne też od kalendarza pylenia),
- przyjmowanych leków: np. leków przeciwbólowych, antydepresantów,
- poziomu estrogenów.
Z powodu zmiennej aktywności tego enzymu, który rozprawia się z nadmiarem histaminy w organizmie, nietolerancja histaminy może pojawić się w jakimś momencie życia, ale też zaniknąć. Nie jest to zaburzenie wrodzone, ani stałe. Lekarz może zdecydować też o przepisaniu specjalnych leków regulujących aktywność DAO.
Rodzaje leków przeciwhistaminowych bez recepty i na receptę
Istnieją nie tylko różne formy i postacie, ale też różne rodzaje leków przeciwhistaminowych. Niektóre z nich dostępne są w Polsce wyłącznie na receptę (RX), inne bez niej (OTC).
Różnią się one przede wszystkim zawartymi w nich substancjami czynnymi, ale również ich stężeniem, dlatego żadnych tego rodzaju środków nie powinno się stosować bez konsultacji ze specjalistą.
Leki przeciwhistaminowe bez recepty są chętnie wybierane przez alergików, ponieważ nie wymagają wizyty u lekarza. Mogą stanowić pomoc w przypadkach nagłych ataków uczulenia i niespodziewanego wystąpienia objawów takich, jak wodnisty katar, wysypka, czy duszący, suchy kaszel.
Czy lek bez recepty może skutecznie zwalczać alergię? Podobnie, jak w przypadku innych leków OTC, z reguły będzie wykazywał on działanie słabsze od środków wydawanych z przepisu lekarza.
Skuteczność zależy jednak od nasilenia dolegliwości oraz indywidualnej reakcji organizmu na leczenie. Zwykle długofalowa terapia oparta o leki przeciwhistaminowe na receptę daje najlepsze rezultaty, jednak zawsze o rodzaju stosowanych preparatów powinien zdecydować lekarz i dobrać je odpowiednio do rodzaju alergii, wieku pacjenta i innych, indywidualnych czynników.
W klasyfikacji ATC leki przeciwhistaminowe znajdują się w dwóch głównych grupach:
- D – „Leki stosowane w dermatologii”, przy czym D04A to „Leki przeciwświądowe, w tym przeciwhistaminowe, znieczulające itp.”, a w obrębie tej podgrupy D04AA to „Leki przeciwhistaminowe do stosowanie zewnętrznego”.
- R – „Układ oddechowy”, przy czym R06A to „Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego”.
Jak stosować maści przeciwbólowe?
Dokładne informacje o tym, jak należy stosować maści przeciwbólowe, można znaleźć na opakowaniu danego produktu lub dołączonej do niego ulotce. Generalnie maści nakłada się na czystą i suchą skórę, a następnie rozsmarowuje w miejscu występowania bólu. Samo rozsmarowanie powinno potrwać dłuższą chwilę, dzięki temu substancja aktywna zawarta w maści dotrze do tkanek położonych głębiej. Zwykle aplikację maści należy powtarzać kilka razy w ciągu doby.
Mimo że nie ma istotnych przeciwwskazań co do stosowania maści, należy pamiętać, że jak każdy produkt medyczny może dawać ryzyko działań niepożądanych. Istnieją doniesienia o powikłaniach zdrowotnych wynikających z zatrucia salicylanami. Nie można zapominać także o potencjalnych alergiach na którykolwiek ze składników preparatu.
Do stosunkowo częstych skutków ubocznych związanych z używaniem maści przeciwbólowych należą: wysypki, kontaktowe zapalenie skóry, zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i nieprzyjemne odczucia skórne.
Maści nie powinny być stosowane:
- razem z innymi produktami rozgrzewającymi,
- na otwarte rany,
- w okolicy oczu i genitaliów,
- w przypadku wystąpienia wysypki.
Jeżeli w przeszłości doświadczyłeś niepożądanych skutków używania maści przeciwbólowych, przed ich ponownym zastosowaniem skonsultuj się z lekarzem.
Maści zawierające ibuprofen działają na ból kolan lub kręgosłupa, a te z diklofenakiem sprawdzają się przy zwyrodnieniach i bólu mięśni / 123RF/PICSEL
Objawy nietolerancji histaminy
Zbyt wysokie stężenie histaminy w organizmie powoduje wystąpienie niepożądanych objawów, które bardzo często mylone są z objawami alergii. Obie jednostki chorobowe wywoływane są jednak przez inne mechanizmy.
Symptomy, jakie towarzyszą nietolerancji histaminy, dotyczą różnych układów i narządów. Obejmować mogą zarówno układ oddechowy, jak i pokarmowy, nerwowy czy krążenia. Ponadto mogą także pojawić się dolegliwości w obrębie skóry.
- dolegliwości żołądkowo-jelitowe: wzdęcia, pełność poposiłkowa, biegunka, ból brzucha, zaparcia,
- bóle głowy o charakterze migrenowym,
- zawroty głowy,
- kołatanie serca,
- duszność,
- obrzęk naczynioruchowy,
- dolegliwości w obrębie skóry, takie jak: pokrzywka, wysypka, zaczerwienienie, uporczywy świąd,
- wodnisty katar i kichanie,
- swędzenie i łzawienie oczu,
- kaszel,
- bolesne miesiączkowanie,
- problemy ze snem — trudności z zasypianiem,
- przewlekłe zmęczenie.
Brak specyficznych objawów znacznie utrudnia diagnostykę nietolerancji histaminy, która bardzo często mylona jest z alergią.
Leki na alergię zawierające loratadynę
Loratydyna jest wykorzystywana przy leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Loratadyna zmniejsza uwalnianie histaminy. Dzieki czemu:
• Zmniejsza wydzielanie śluzu
• Zmniejsza obrzęk
• Sprzyja rozszerzeniu oskrzeli
• Niweluje kichanie
• Zmniejsza swędzenie błony śluzowej nosa i skóry
1. Claritine – syrop i tabletki
Lek o działaniu przeciwalergicznym. Jego zadaniem jest niedopuszczanie do działania histaminy, która uwalnia się w organizmie w czasie reakcji alergicznych.
Claritine stosuje się w sezonowym i całorocznym nieżycie nosa na tle alergicznym oraz w przypadku kataru siennego. Nie wolno podawać leku dzieciom poniżej 2 roku życia oraz kobietom w ciąży. Nie zaleca się także stosowania w okresie karmienia piersią.
2. Nalergine - tabletki
Lek stosuje się w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Nie mogą go stosować dzieci poniżej 3 roku życia. W ciąży można stosować lek jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu (brak odpowiednich, kontrolowanych badań u ludzi). Nie wolno stosować leku w okresie karmienia piersią.
3. Aleric - tabletki
Lek przeciwhistaminowy o długim działaniu. Stosowany w leczeniu objawów całorocznego i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz objawów przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Nie wolno stosować leku podczas ciąży i karmienia piersią.
Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 2 roku życia. Ostrożność w stosowaniu należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku.
U nas zapłacisz kartą