U nas zapłacisz kartą
Skuteczna Maska Bez Recepty na Wyprysk Potnicowy - Odkryj Naturalne Rozwiązania
Wyprysk potnicowy – diagnostyka i leczenie
Różnicowanie odmian wyprysku stanowi trudność wynikającą z niejednorodnych, często sprzecznych definicji. Wyprysk potnicowy rozpoznaje się na podstawie obrazu klinicznego oraz wywiadu lekarskiego. Specjalista może również zaproponować przeprowadzenie testów alergicznych w celu ustalenia przyczyny choroby.
Leczenie wyprysku potnicowego polega na miejscowym stosowaniu maści zwalczających dermatozy. Na wyprysk potnicowy dostępne są w aptekach leki sprzedawane bez recepty, np. zawierające metyloprednizolon (aceponian metyloprednizolonu), syntetyczny glikokortykosteroid mający silne oraz długotrwałe działanie przeciwzapalne oraz immunosupresyjne. Dobre efekty daje ekstrakt z propolisu (np. w formie aerozolu, stosowany miejscowo na skórę), a także okłady z trzyprocentowego kwasu bornego (borowego).
Leczenie wyprysku potnicowego najlepiej przeprowadzać pod okiem dermatologa – choroba bardzo często współwystępuje z zakażeniem grzybiczym. Właściwa diagnoza jest kluczowa w celu rozpoczęcia skutecznej terapii. Dermatolog na wyprysk potnicowy może przepisać leki dostępne na receptę (jeśli bez recepty okażą się nieskuteczne) oraz leki przeciwalergiczne. W przypadku współwystępowania zakażenia grzybiczego specjalista zaproponuje ponadto środki przeciwgrzybicze. Może też zalecić stosowanie antybiotyków. Na czas leczenia należy unikać kontaktu z czynnikami mogącymi zaostrzyć objawy choroby.
Zobacz film: Jakie funkcje pełni skóra człowieka? Źródło: Bez skazy
Przy jakich schorzeniach stosować lek?
Lek ten znajduje zastosowanie w takich schorzeniach jak: atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, wyprysk potnicowy, wyprysk niealergiczny, wyprysk u dzieci.
Jest to glikokortykosteroid o silnych i długotrwałych właściwościach. Działa przeciwzapalnie oraz immunosupresyjnie, co powoduje zmniejszenie dolegliwości takich jak rumień, obrzęk i wysięk. Ponadto łagodzi świąd, pieczenie oraz ból. Warto podkreślić, że lek ten nie eliminuje przyczyny choroby, a uśmierza jej objawy.
Jego działanie polega na zmniejszeniu ilości gromadzących się leukocytów, odpowiadających za reakcję zapalną. Hamuje również aktywność enzymu fosfolipazy, a w konsekwencji syntezę mediatorów zapalenia.
Efekt immunosupresyjny, czyli obniżenie odporności biologicznej organizmu, jest szczególną zaletą przy schorzeniach wynikających z nadmiernej odpowiedzi immunologicznej, takich jak np. alergiczne reakcje skóry.
Ponadto powoduje obkurczenie naczyń, co również przyczynia się do zmniejszenia reakcji zapalnej.
Interakcje z innymi lekami
Nie wykazano interakcji leku Advantan z innymi produktami leczniczymi.
Jeżeli dojdzie do nadkażenia bakteryjnego i/lub grzybiczego danego typu zmian skórnych, należy zastosować leczenie przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze.
Jeżeli podczas używania leku Advantan w postaci kremu dojdzie do nadmiernego wysuszenia skóry, należy go wymienić na preparat o większej zawartości tłuszczu. Wówczas można rozpocząć stosowanie maści Advantan lub emulsji Advantan.
Ważne jest unikanie kontaktu produktu z błonami śluzowymi, otwartymi ranami czy oczami. Stosowanie leku miejscowego z grupy glikokortykosteroidów, tak samo jak leki ogólnoustrojowe z tej grupy, mogą przyczyniać się do rozwoju jaskry, dlatego warto zachować szczególną ostrożność podczas aplikacji preparatu na skórę wokół oczu. Dotyczy to również długotrwałego stosowania leku, podaży na duże powierzchnie skóry oraz w formie opatrunku okluzyjnego.
Nie stwierdzono, by preparat Advantan powodował zaburzenia kory nadnerczy u dzieci, gdy lek był stosowany bez opatrunku okluzyjnego, nawet na duże powierzchnie skóry (40-90%).
U dorosłych badanych, po naniesieniu leku w postaci emulsji na 60% powierzchni skóry, z zastosowaniem opatrunku okluzyjnego, odnotowano spadek kortyzolu i wpływ lekarstwa na rytm fobowy hormonu.
Stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych na duże powierzchnie ciała lub ich długotrwałe stosowanie, szczególnie pod opatrunkiem okluzyjnym, zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Warto podkreślić, że pieluszka może pełnić rolę opatrunku okluzyjnego.
Substancje pomocnicze - alkohol cetostearylowy i butylohydroksytoluen - mogą powodować kontaktowe zapalenie skóry.
Leczenie wyprysku potnicowego
W leczeniu stosuje się leki według podobnych schematów jak w innych rodzajach wyprysku, głównie glikokortykosteroidy. W przypadku zmian grzybiczych, konieczne włączenie jest leczenia przeciwgrzybiczego i eliminacja czynników wywołujących . Nadkażone pęcherze należy naciąć, osuszyć i stosować miejscową antybiotykoterapię i leczenie glikokortykosteroidami.
Można zastosować również doustne leki przeciwhistaminowe, które działają przeciwświądowo. Jeśli wyprysk potnicowy pojawia się nawrotowo, można rozważyć leczenie fototerapią PUVA.
Leki przeciwgrzybiczne można stosować miejscowo lub ogólnoustrojowo. Leki miejscowe włącza się, gdy zmiany są pojedyncze, niezależnie od lokalizacji. Wyprysk potnicowy stanowi raczej wskazanie do leczenia miejscowego. Najczęściej leczenie miejscowe jest leczeniem dość długotrwałym wymagającym dodatkowego stosowania wielu środków profilaktycznych jak m.in. odpowiednia higiena, unikanie drażniących i perfumowanych środków myjących oraz stosowanie odpowiednich pudrów przeciwgrzybiczych.
Jeśli zmiany są bardzo rozległe, wieloogniskowe, przewlekłe, oporne na leczenie, włącza się leczenie ogólnoustrojowe.
Grzybica paznokci w związku z wprowadzeniem leków ogólnoustrojowych i silnych środków przeciwgrzybicznych do miejscowego stosowania nie wymaga aktualnie usuwania płytek paznokciowych.
