U nas zapłacisz kartą
Masc ichtiolowa na zapalenie mieszka włosowego
Jak uniknąć zapalenia mieszków włosowych?
W profilaktyce zapalenia mieszków włosowych istotną rolę odgrywa właściwa pielęgnacja skóry, która powinna uwzględniać jej systematyczne oczyszczanie z nadmiaru sebum oraz bakterii i złuszczających się komórek naskórka. Nie należy stosować kosmetyków o działaniu dezynfekującym na bazie alkoholu, bo nadmiernie wysuszają one skórę, prowadząc do nasilenia się produkcji łoju oraz powstawania stanów zapalnych. Kosmetyki do mycia i pielęgnacji skóry powinny mieć naturalny, przyjazny skórze skład. Istotne jest działanie nawilżające, które pozwala zapobiegać przesuszeniu skóry oraz nadmiernemu wydzielaniu sebum.
Stosowane do golenia maszynki i golarki powinny być utrzymywane w higienicznej czystości oraz dezynfekowane przed i po użyciu. To samo tyczy się akcesoriów do depilacji np. depilatorów mechanicznych i damskich golarek, które mogą spowodować zapalenie mieszków włosowych u kobiet. Ryzyko zakażenia zmniejsza również noszenie przewiewnej, nieuciskającej odzieży z naturalnych włókien oraz dbanie o higienę rąk. Infekcji bakteryjnej w obrębie mieszków włosowych możemy także zapobiegać, redukując nadmierną potliwość oraz wybierając skuteczne metody walki z łupieżem i nadmiernym przetłuszczaniem się włosów, bo te dolegliwości zwiększają ryzyko rozwoju zapalenia mieszków włosowych na skórze głowy.
Zapalenia mieszków włosowych - rozpoznanie
Rozpoznanie zapalenia mieszków włosowych ustala się na podstawie stwierdzenia typowych wykwitów związanych z mieszkami włosowymi. Nie są wymagane dodatkowe badania laboratoryjne. W przypadku zmian skórnych zlokalizowanych na skórze twarzy konieczne może być badanie mykologiczne w celu zróżnicowania bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych z zakażeniem grzybiczym. W przypadku zmian przewlekłych i nawracających wskazane jest wykonanie badania na nosicielstwo gronkowca złocistego (wymaz z nosa).
Leczenie zapalenia mieszków włosowych o etiologii bakteryjnej polega na stosowaniu antybiotyków miejscowo, takich jak mupirocyna, kwas fusydowy czy retapamulina. W zmianach skórnych o bardziej nasilonym przebiegu wskazana może być antybiotykoterapia ogólna (często z uwzględnieniem antybiogramu). W przypadku figówki leczenie jest trudne i wymaga dłuższego podawania antybiotyków ogólnie.
Klasyczne formy gronkowcowego zapalenia mieszków włosowych reagują dobrze na miejscowe antybiotyki. W postaciach przewlekłych konieczne może być wykonanie dodatkowych badań bakteriologicznych. Figówka natomiast może po sobie pozostawić bliznowacenie, a jej leczenie jest niekiedy kilkumiesięczne.
Zapalenie mieszka włosowego - objawy
Do najważniejszych cech zalicza się:
- drobny pęcherzyk o napiętej powierzchni z ropną wydzieliną,
- obecność żywoczerwonej, zapalnej obwódki,
- u szczytu zmiany widoczny pojedynczy włos,
- lokalizacja w obrębie kończyn dolnych, twarzy, tułowia, karku,
- zmiany mogą być pojedyncze lub mnogie,
- zwykle nie są bolesne przy dotyku,
- wykwity pojawiają się w ciągu kilkunastu godzin,
- ustępują po kilku dniach bez pozostawienia blizn.
U osób ze znacznie obniżoną odpornością mogą rozwinąć się objawy ogólne, jak osłabienie i wzrost temperatury ciała. Mają one swe odzwierciedlenie w wynikach badań dodatkowych (wzrost leukocytozy, OB, białka C-reaktywnego CRP).