U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na pozbycie się pryszczy na tyłku u mężczyzn
Krosty na pośladkach u dziecka
Czerwone krosty na pośladkach i udach u dziecka to najczęściej zwykłe potówki, tudzież skórne wypryski pojawiające się w przebiegu pieluszkowego zapalenia skóry. W obu przypadkach głównym powodem ich powstawania jest przegrzanie i przepocenie ciała w miejscu szczelnie zakrytym pieluchą.
Dodatkowym czynnikiem może być toksyczne, drażniące działanie amoniaku oraz innych substancji zawartych w moczu.
Negatywny wpływ mają też bakterie bytujące w kale. Rzadziej zdarza się, by krostki na pupie dziecka były świadectwem alergii - tego typu objawy zazwyczaj lokują się na buzi, ramionach, plecach, klatce piersiowej i kończynach górnych.
Krosty na pośladkach u dziecka nie są groźne, ale mogą powodować u malucha znaczny dyskomfort, zwiększając tym samym jego płaczliwość.
Pryszcze na pośladkach: dlaczego powstają i jak się ich pozbyć?
Pryszcze na pośladkach to dla wielu osób ważny problem skórny, o którym rzadko się mówi. Wszystko przez to, że o pryszczach na pośladkach wspominać się wstydzimy. Warto jednak pamiętać, że z wypryskami w tym miejscu, podobnie jak wtedy, gdy pojawiają się na twarzy czy dekolcie, można walczyć skutecznie. Poznaj przyczyny powstawania pryszczy na pośladkach oraz dowiedz się, jak doprowadzić do ich zniknięcia!
Spis treści
Pryszcze na pośladkach mogą mieć różną przyczynę wystąpienia, jednak bez względu na nią każdy wolałby ich jednak nie mieć - oprócz kształtu pupy i cellulitu to kolejne zmartwienie związane z wyglądem tylnej części ciała. Choć rzadko o nich mówimy, szukamy sposobów, jak się pryszczy na pośladkach pozbyć. Dla wielu osób wypryski są bowiem powodem rezygnacji z basenu, ćwiczeń na siłowni czy nawet lekcji wf-u, w niektórych przypadkach pryszcze mogą też być bolesne, co prowadzi do kolejnego dyskomfortu. Aby wiedzieć, jak poradzić sobie z wypryskami na pośladkach, należy najpierw poznać przyczynę ich wystąpienia.
Bolące krosty na pośladkach
Bolące krosty na pośladkach i udach często są objawem czyraczności (łac.: Furunculus). Pod pojęciem czyraków kryją się skór wykwity, będące efektem bakteryjnej infekcji mieszków włosowych, najczęściej wywołanej przez gram dodatnie gronkowce.
Krosty tego typu wypełnione są ropną treścią oraz krwią. Bywają bardzo bolesne, mogą też powodować uporczywy świąd. Z czasem pękają, powodując powstawanie otwartych ran i nadżerek oraz związany z tym jeszcze silniejszy ból.
Charakterystyczne jest występowanie tak zwanego czopa martwiczego.
Oprócz bolesnych krost na pośladkach, schorzenie to może manifestować się poprzez takie objawy, jak:
- ból węzłów chłonnych,
- lekko podwyższona temperatura ciała,
- uczucie rozbicia, pogorszenie nastroju.
Na czyraczność w szczególny sposób narażone są osoby chorujące na cukrzycę, a także zmagające się z niedoborami odporności.
Wrzody na skórze – leczenie
Leczenie wrzodu na skórze uzależnione jest od jego pierwotnej przyczyny. W większości przypadków wrzód zanika samoistnie po kilku dniach lub tygodniach. Ważne jest jednak, by nie rozdrapywać zmian skórnych, gdyż grozi to rozsianiem zapalenia na inne fragmenty skóry. Jeśli wrzód wzbudza szczególny niepokój, np. ze względu na rozmiar czy lokalizację, należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym, aby ten ocenił sytuację. Możliwa jest także konsultacja z dermatologiem. Dolegliwości bólowe można łagodzić za pomocą ciepłych kompresów zamoczonych w ziołach, mających właściwości ściągające i przeciwbakteryjne. Dobrze sprawdza się w tym celu rumianek. Na poważniejsze zmiany skórne lekarz może zlecić antybiotykoterapię.
Wrzody skórne mają tendencję do nawracania. Dlatego też po ustąpieniu zmian należy zachować odpowiednią higienę, aby zapobiegać dolegliwościom w przyszłości. Należy pamiętać o systematycznym zmienianiu bielizny osobistej, ręczników oraz pościeli. Wrzody z ropnym wysiękiem bywają zaraźliwe i bardzo łatwo rozprzestrzeniają się na inne fragmenty ciała.
Jak pozbyć się krostek na pośladkach?
Jak wyleczyć krosty na pośladkach? Wszystko zależy od etiologii tego typu wykwitów skórnych. W przypadku różnych schorzeń stosuje się bowiem różne metody terapeutyczne.
- Czyraczność: antybiotyki doustne (penicylina, cefalosporyna), środki antyseptyczne, a także usunięcie czopa martwiczego, ewentualnie nacięcie czyraka w celu złagodzenia dolegliwości bólowych.
- Ropne zapalenie gruczołów łojowych (trądzik odwrócony): antybiotyki i leki sterydowe, a wobec ich niewielkiej skuteczności - chirurgiczne usunięcie przetok.
- Trądzik skupiony: antybiotyki (np. tetracyklina, erytromycyna), retinoidy (np. izotretynoina), kwas azelainowy oraz salicylowy, nadtlenek benzoilu. Do tego laseroterapia, krioterapia, wypalanie kwasem trójjodooctowym.
- Łuszczyca odwrócona: miejscowe glikokortykosteroidy, takalcytol i inne pochodne witaminy C, cygnolina. Do tego doustnie metotreksat lub cyklosporyna.
- Pieluszkowe zapalenie skóry: emolienty, krochmal, sporadycznie antybiotyki lub słabe leki przeciwzapalne.
