U nas zapłacisz kartą
Maseczki na alergie skórne bez recepty - Skuteczne rozwiązania dla Twojej skóry
Co wywołuje alergię na dłoniach?
Alergia na dłoniach może być wywołana przez szereg czynników. W większości przypadków objawy uczulenia nasilają się w momencie bezpośredniego kontaktu skóry z alergenem. Wówczas mówi się o alergii kontaktowej na dłoniach. Występuje ona częściej u kobiet niż u mężczyzn, a zachorowalność wzrasta z wiekiem u obu płci. Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez kosmetyki, proszek do prania i inne środki czystości, gumę, środki zapachowe, leki do stosowania miejscowego, metale jak nikiel, chrom i kobalt (obecne zwłaszcza w biżuterii, okularach i suwakach), środki odkażające, benzynę, olej napędowy i formaldehyd (zawarty w odzieży i lakierach do paznokci).
Pierwszy kontakt z alergenem nie wywołuje objawów skórnych. Najpierw musi wytworzyć się stan nadwrażliwości na daną substancję. Przy ponownym zetknięciu z alergenem uruchamia się reakcja uczulonego układu odpornościowego i dochodzi do wyprysku alergicznego. Zmiany rozwijają się zwykle w ciągu 24–48 godzin po ekspozycji na czynnik uczulający. Początkowo obejmują jedynie obszar bezpośrednio eksponowanej skóry, ale później wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się.
Zdarza się, że czynnik wyzwalający alergię występuje w środowisku pracy chorego. Grupami zawodowymi w największym stopniu narażonymi na uczulenie na skórze są: fryzjerzy, personel sprzątający, pracownicy ochrony zdrowia, kucharze oraz pracownicy sektora budowlanego i obróbki metali.
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.
Czym smarować uczulenie na rękach?
Ponieważ istnieje duży wybór środków łagodzących zmiany skórne na dłoniach, powstaje problem, czym smarować uczulenie na rękach. Działanie przeciwobrzękowe i odkażające mają okłady z 3% kwasu bornego i kąpiele w słabym roztworze nadmanganianu potasu. Działanie złuszczające wykazuje 5–10% kwas salicylowy na podłożu parafinowym i mocznik w stężeniu 5–10% na podłożu lipofilnego kremu lub maści. Na zmiany pęcherzykowe z wysiękiem stosuje się okłady ściągające wody z 0,9% roztworem soli fizjologicznej, które wysuszają skórę i łagodzą świąd. Hamowanie aktywności komórek układu immunologicznego i ograniczenie reakcji zapalnej daje maść zawierająca pochodne witaminy A, czyli tzw. retinoidy,
Bardzo ważna jest właściwa pielęgnacja skóry, zarówno w okresie występowania objawów chorobowych, jak i profilaktycznie. Doskonale sprawdzają się emolienty, które chronią przed nadmierną utratą wody i szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Zapewniają prawidłowy poziom natłuszczenia i elastyczności skóry. Łagodzą świąd i pieczenie. Mogą mieć postać kremów, maści, emulsji lub mleczek. Dostępne są w sprzedaży bez recepty w aptekach i niektórych drogeriach.
Pomocne mogą się okazać także domowe rozwiązania. Skórę można posmarować cienką warstwą oliwy, oleju z wątroby dorsza, olejku z drzewa herbacianego, żelu aloesowego, witaminy E, naparem z rumianku, gwiazdnicy pospolitej lub mięty. Ulgę może przynieść kąpiel w ciepłej wodzie z dodatkiem płatków owsianych.
Zobacz film: Testy na alergię. Źródło: W Dobrym Stylu TVN Style
Maści na łuszczycę - działanie
Maści na łuszczycę mają za zadanie przede wszystkim nawilżenie i natłuszczenie naskórka, zapobiegając jego przesuszeniu. Hamują również powstawanie nowych zmian skórnych i zmniejszają aktywne stany zapalne, redukując zaczerwienienia i uczucie pieczenia. Dobre maści na łuszczycę nie tylko niwelują uciążliwe zmiany, ale także wydłużają remisję choroby i zapobiegają jej nawrotom.
W leczeniu łuszczycy wykorzystuje się kilka rodzajów maści:
Maści steroidowe: zawierają kortykosteroidy, które są silnymi substancjami przeciwzapalnymi. Działają na skórę, zmniejszając stany zapalne i łagodząc objawy łuszczycy, takie jak zaczerwienienia i swędzenie. Jednak ich długotrwałe stosowanie może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak pojawienie się rozstępów lub zaników skóry.
Maści na bazie witaminy D: zawierają aktywną postać witaminy D, która pomaga w regulacji procesów wzrostu komórek skóry. Ten rodzaj maści działa na spowolnienie nadmiernego namnażania się komórek skóry, które jest charakterystyczne dla łuszczycy.
Maści na bazie węgla leczniczego: mają działanie przeciwzapalne i mogą pomóc w złagodzeniu objawów łuszczycy, takich jak swędzenie i zaczerwienienia.
Maści z substancjami zmiękczającymi skórę: niektóre maści zawierają substancje zmiękczające skórę, takie jak mocznik lub kwas salicylowy. Pomagają złuszczyć martwe komórki naskórka, co poprawia wygląd i teksturę skóry.
Podwójna moc na problemy skórne
Maxicortan to lek do stosowania miejscowego w stanach zapalnych skóry, który wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i obkurczające naczynia krwionośne. Produkt ten jest wskazany dla osób cierpiących na atopowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy alergiczny, pokrzywkę oraz reakcje występujące po ukąszeniu przez owady. Maxicortan dzięki swojemu wielokierunkowemu, miejscowemu działaniu zwalcza objawy zapalenia takie jak przekrwienie, zaczerwienienie,
ból, obrzęk oraz swędzenie, przynosząc skórze szybką ulgę.
Lek stosowany miejscowo w stanach zapalnych skóry różnego pochodzenia przede wszystkim o podłożu alergicznym, o średnim nasileniu, które reagują na glikokortykosteroidy
Wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne Przynosi szybką ulgę w stanach zapalnych skóry Zwalcza objawy zapalenia takie jak przekrwienie, zaczerwienienie, ból, obrzęk oraz swędzenie* Dotyczy Hydrocortisoni acetas w kremie dostępnego na rynku Polskim.