Maska na alergię słoneczną - Skuteczna ochrona przed promieniami UV i uczuleniem
Umów wizytę u lekarza rodzinnego
Fotodermatozy mogą pojawić się z różnych powodów. W piśmiennictwie fachowym wymieniane są zwykle:
- fotodermatoza endogenna – wynikająca z działania czynnika wewnętrznego,
- fotodermatoza egzogenna – powstająca w wyniku działania środka drażniącego w postaci np. maści, kremu, leku. Niektóre zioła również są fotouczulające. Do takich ziół należy między innymi dziurawiec, a także rumianek czy skrzyp polny,
- fotodermatozy idiopatyczne – występuje nadwrażliwość na promieniowanie o nieznanym podłożu,
- schorzenia, które nasilają się w wyniku ekspozycji na słońce, np. zapalenie skórno mięśniowe czy toczeń układowy, dający charakterystyczny rumień na twarzy w postaci motyla.
Jak zapobiegać fotodermatozom?
Najlepszym sposobem zapobiegania fotodermatozom jest unikanie nadmiernej ekspozycji na światło oraz stosowanie kremów z filtrem. Należy jednak pamiętać, że kremy z filtrem wymagają regularnej, powtórnej reaplikacji w ciągu dnia. Wychodząc na mocne słońce warto zadbać o odzież przewiewną i zakrywającą możliwie dużą powierzchnię skóry oraz kapelusz.
Wiadomo, iż niezbędne jest dostarczanie witaminy D3 do organizmu. Dzięki ekspozycji na światło słoneczne organizm człowieka samodzielnie wytwarza tę witaminę. Natomiast w sytuacjach silnie nasilonych fotodermatoz, w tym uczulenia na słońce, warto sięgnąć po witaminę D3 w kapsułkach lub tabletkach.
Bibliografia:
- Kim, A., Chong, B.F. (2013). Nadwrażliwość na światło słoneczne w przebiegu skórnej postaci tocznia rumieniowatego. Dermatologia po Dyplomie, 4, 2, s. 19-28.
- Kujawska-Dębiec, K., Broniarczyk-Dyła, G. (2008). Wybrane choroby skóry spowodowane wpływem działania promieni słonecznych. Post Dermatol Alergol, XXV, 2, s. 61–65.
- Rada ds. Zdrowia Publicznego i Sekcja Dermatologii (2011). Promieniowanie ultrafioletowe: zagrożenie dla dzieci i młodzieży. Pediatria po Dyplomie, vol. 15, nr 3, s. 10-22.
Uczulenie na słońce - objawy alergii na słońce
Fotodermatoza idiopatyczna objawia się swędzącymi, czerwonymi i małymi bąblami. Pojawiają się one już po kilku minutach od kontaktu skóry ze słońcem i tylko na tych częściach ciała, które zostały wystawione na działanie promieniowania UV.
W przypadku odczynów fototoksycznych objawy przypominają oparzenie słoneczne (rumień, obrzęk, pęcherze, którym towarzyszą pieczenie i świąd).
Pojawiają się one po kilku minutach lub kilku godzinach od kontaktu ze szkodliwą substancją i słońcem i ograniczają się do miejsc odsłoniętych na jego działanie. W przypadku odczynów fototoksycznych nadwrażliwość na słońce jest czasowa i mija po odstawieniu szkodliwego czynnika.
W przypadku reakcji fotoalergicznej, w wyniku działania substancji fotoalergizujących i promieniowania słonecznego, dochodzi do powstania zmian określanych jako fotoalergiczny wyprysk kontaktowy.
Są to pierzące i/lub swędzące wypryski i grudki, które pojawiają się mniej więcej po 24-48 godzinach od opalania i rozprzestrzeniają się poza obręb miejsc, które były wystawione na działanie światła słonecznego.
Alergia na słońce – polimorficzna osutka świetlna – objawy
Zwykle polimorficzna osutka świetlna (PMLE) występuje wiosną i wczesnym latem. Może jednak pojawić się zimą, po korzystaniu z solarium lub po wakacjach w ciepłych krajach. Zmiany skórne występują zwykle w ciągu kilku godzin (czasami kilku dni) po ekspozycji na słońce i towarzyszy im intensywny świąd. Wysypka trwa od jednego do kilku dni, a następnie ustępuje, jeśli unika się dalszej ekspozycji na słońce. Czasami wysypka utrzymuje się przez kilka tygodni. Zmiany goją się bez powstawania blizn. Charakterystyczną cechą polimorficznej osutki świetlnej jest to, że jest najbardziej nasilona wiosną i wczesnym latem, łagodnieje wraz z postępem lata i ustępuje jesienią lub zimą, a następnie powraca kolejnej wiosny.
W przypadku polimorficznej osutki świetlnej może występować kilka różnych rodzajów zmian skórnych (jak sama nazwa wskazuje – polimorficzna, czyli mająca wiele postaci), ale zwykle u danej osoby jest to określony rodzaj zmian skórnych i kiedy wysypka nawraca, wygląda tak samo, jak podczas poprzednich epizodów. Najczęściej są to swędzące, czerwone grudki, plamy lub krosty. Rzadziej zmiany przypominają ukąszenia owadów lub rumień wielopostaciowy.
Alergia na słońce: czerwone grudki, plamy i krosty. Fot. istockphoto.com
Wysypka najczęściej pojawia się na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych – w górnej części klatki piersiowej, na dekolcie, szyi, ramionach, a czasami także łydkach. Choroba występuje częściej tam, gdzie skóra w czasie zimy jest zakryta. Wysypka rzadko występuje na twarzy i grzbietach dłoni.
Rzadko wysypce mogą towarzyszyć objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, dreszcze, ból głowy i nudności.
U nas zapłacisz kartą