U nas zapłacisz kartą
Walka z problemami skórnymi - Męskie rozwiązania antybiotykowe
Środki ostrożności
Substancje czynne preparatu mogą wchłaniać się przez skórę i wywoływać u niektórych pacjentów charakterystyczne dla kortykosteroidów ogólnoustrojowe objawy niepożądane. Obecność gentamycyny może powodować wystąpienie ototoksyczności oraz nefrotoksyczności, w szczególności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy unikać wdrażania terapii u osób, u których zdiagnozowano zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz u dzieci.
Stosowanie siarczanu gentamycyny wiąże się z ryzykiem intensywnego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów, a także pojawieniem się bakterii, które będą odporne na działanie antybiotyku aminoglikozydowego. Podczas stosowania maści należy obserwować skórę, a jeśli wystąpi reakcja alergiczna objawiająca się świądem, pieczeniem lub zaczerwienieniem skóry, konieczne jest natychmiastowe odstawienie maści. Występowanie skórnych reakcji alergicznych może być spowodowane przez zawartość w preparacie alkoholu.
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku aplikowania leku na skórę pach lub pachwin. W tych miejscach skóra jest szczególnie wrażliwa, więc lek powinien być stosowany tylko w przypadkach bezwzględnej konieczności.
U pacjentów w podeszłym wieku maść powinna być stosowana ostrożnie, zwłaszcza jeżeli występują stany zanikowe w tkance podskórnej. Ostrożność należy zachować również u pacjentów chorujących na łuszczycę, ponieważ pod wpływem maści może dojść do nawrotu choroby, a także wystąpienia łuszczycy uogólnionej krostkowej, jak też ogólnych działań toksycznych, związanych z zaburzeniem czynności skóry.
Wystąpienie zakażeń skóry o podłożu grzybiczym wymaga wdrożenia dodatkowego leczenia preparatami przeciwgrzybiczymi.
Antybiotyki miejscowe na skórę
Antybiotyki to substancje wytwarzane przez drobnoustroje, które przy podawaniu w odpowiednio niewielkich dawkach hamują rozwój innych mikroorganizmów lub prowadzą do ich unicestwienia. Stosuje się je nie tylko do zwalczania zakażeń bakteryjnych, ale również profilaktycznie, np. w sytuacji osłabienia odporności. Ich użycie powinno być jednak ściśle kontrolowane ze względu na liczne możliwe działania uboczne. Najważniejszym zaleceniem jest odpowiednio krótki czas stosowania – zwykle nie powinno się używać jej dłużej niż przez 6 tygodni, aby uniknąć nabycia przez organizm odporności na jej działanie. Wyróżnia się antybiotyki naturalne, syntetyczne i półsyntetyczne. Ich stosowanie bezpośrednio na skórę nie wiąże się z takim spektrum działań ubocznych, jak w przypadku doustnego przyjmowania substancji antybiotycznych. Stąd w aptekach oprócz preparatów wydawanych z przepisu lekarza są też dostępne maści antybiotyczne sprzedawane bez recepty.
Trądzik jest powszechną dolegliwością szczególnie młodzieży w wieku dojrzewania, jednakże również wiele starszych osób cierpi z powodu szpecących krost na skórze twarzy, dekoltu czy pleców.
Szczególnie ciężkie objawy trądziku, które nie dają się zwalczyć za pomocą produktów drogeryjnych, mogą być leczone za pomocą maści z antybiotykiem przepisanej przez lekarza dermatologa.
Aby określić szczep bakterii powodujący trądzik u konkretnej osoby, lekarz powinien w pierwszej kolejności zlecić wykonanie właściwych badań mikrobiologicznych albo wymazu ze skóry. Dzięki temu możliwe jest dobranie najbardziej odpowiedniego rodzaju antybiotyku.
Do antybiotyków najczęściej stosowanych w leczeniu trądziku należą klindamycyna i erytromycyna. Pierwsza z nich wykazuje działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Spektrum jej działania obejmuje bakterie beztlenowe oraz Gram-dodatnie, w tym Propionibacterium acnes, które są główną przyczyną powstawania trądzikowych wykwitów na skórze.
Czego objawem mogą być wykwity skórne na ciele?
Wykwity skórne to różnorodne zmiany widoczne na powierzchni skóry, które mogą być objawem różnych schorzeń. Mogą to być m.in. krosty, plamki, czy grudki. Jednakże, warto zdawać sobie sprawę, że wykwity skórne nie zawsze są bezpośrednio związane z chorobami skóry. Mogą być również efektem alergii, infekcji czy innych problemów zdrowotnych. Np. zajady, czyli pękające kąciki ust, są często objawem niedoborów witamin z grupy B. W przypadku pojawienia się niepokojących zmian skórnych, takich jak nieprzebijające się krosty, silne swędzenie, nagłe zaczerwienienie, ale też nadmiernej potliwości zaleca się konsultację z lekarzem dermatologiem, a niekiedy także endokrynologiem.
W aptekach dostępne są różnorodne maści na zmiany skórne bez recepty, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów. Jednakże, jeśli problem utrzymuje się lub nasila, konieczna może być wizyta u specjalisty w celu dokładnej diagnozy i ustalenia skutecznego leczenia. Pamiętaj, że samo leczenie objawów, bez zidentyfikowania i rozwiązania przyczyny, może być nieskuteczne. Skuteczna pielęgnacja skóry wymaga holistycznego podejścia, uwzględniającego zarówno czynniki zewnętrzne, jak i wewnętrzne, dlatego warto szukać porady specjalistów w dziedzinie dermatologii.
Bedicort G
Bedicort G to maść z antybiotykiem do stosowania na skóre. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę. Jedna tuba zawiera 15 g maści.
W składzie preparatu znajdują się dwie substancje czynne: betametazon w postaci dipropionianu oraz gentamycyna w postaci siarczanu. Betametazon cechuje się silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwświądowym oraz wpływa obkurczająco na naczynia krwionośne. Gentamycyna to natomiast antybiotyk aminoglikozydowy. Wykazuje skuteczność w zwalczaniu zakażeń paciorkowcami, gronkowcami, a także bakteriami Gram-ujemnymi (Escherichia coli, Proteus spp., Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Citrobacter, Salmonella, Shigella).
Maść Bedicort G łatwo i skutecznie przenika przez rogową warstwę skóry, gdzie jest gromadzona. Wchłanianie preparatu jest zwiększone w przypadku stosowania go w okolicy fałdów, na uszkodzony naskórek, na skórę uszkodzoną (np. przez proces zapalny), na duże powierzchnie skóry oraz u dzieci.
Pełny skład preparatu
1 g maści Bedicort zawiera 0,5 mg betametazonu (w postaci dipropionianu betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny (w postaci siarczanu gentamycyny).
Pozostałe składniki: parafina ciekła, alkohole sterolowe z lanoliny, alkohol cetostearylowy, butylohydroksytoluen, butylohydroksyanizol, wazelina biała.
Wskazania do stosowania
- sączące stany zapalne skóry (np. dermatoz, szczególnie o podłożu alergicznym), które reagują na leczenie kortykosteroidami i towarzyszą im nadmierne rogowacenie, intensywne swędzenie lub silny odczyn alergiczny,
- wtórne, powikłane zakażenia bakteriami wykazującymi wrażliwość na gentamycynę,
- atopowe zapalenie skóry (AZS),
- łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS),
- liszaj prosty przewlekły,
- wyprysk rogowaciejący,
- łuszczycę,
- alergiczne kontaktowe zapalenie skóry,
- toczeń rumieniowaty w postaci skórnej,
- rumień wielopostaciowy.
Tribiotic
Preparat ma w składzie 3 antybiotyki o szerokim działaniu. W 1 g maści Tribiotic znajduje się 5 mg siarczanu neomycyny, 400 j.m. bacytracyny cynkowej oraz 5000 j.m. B siarczanu polimyksyny. Substancją pomocniczą jest wazelina biała.
Neomycyna należy do grupy antybiotyków aminoglikozydowych. Jej działanie przeciwbakteryjne polega na zatrzymaniu syntezy białek bakteryjnych. W badaniach stwierdzono, że działa in vitro na szczepy: Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Enterobacter spp., Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Mycobacterium tuberculosis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Salmonella spp., Shigella spp., Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Proteus mirabilis, Proteus indolododattni, Pseudomonas aeruginosa.
Bacytracyna jest antybiotykiem peptydowym. Zaburza oraz hamuje syntezę bakteryjnych ścian komórkowych. Na działanie bacytracyny wrażliwe są zwłaszcza bakterie Gram-dodatnie – substancja działa in vitro na Clostridium species (spp.), Corynebacterium spp., gronkowce oraz paciorkowce. Bakterie Gram ujemne zazwyczaj cechują się opornością, jednak lek działa na należące do nich Fusobacterium spp., Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae oraz Neisseria meningitidis.
Wskazania do stosowania
Maść Tribiotic na niewielkie rany i zadrapania zaleca się stosować w celu przeciwdziałania ich zakażeniom bakteriami.
Kiedy nie stosować tego leku
- u dzieci przed ukończeniem 12 roku życia – z uwagi na ryzyko toksycznego wpływu na nerki i narząd słuchu,
- u pacjentów z nadwrażliwością na jakikolwiek składnik maści,
- do oczu lub na błony śluzowe,
- na rozległe powierzchnie skóry uszkodzonej,
- na rany głębokie lub kłute, sączące zmiany skórne i ciężkie oparzenia.