U nas zapłacisz kartą
Walka z problemami skórnymi - Męskie rozwiązania antybiotykowe
Czego objawem mogą być wykwity skórne na ciele?
Wykwity skórne to różnorodne zmiany widoczne na powierzchni skóry, które mogą być objawem różnych schorzeń. Mogą to być m.in. krosty, plamki, czy grudki. Jednakże, warto zdawać sobie sprawę, że wykwity skórne nie zawsze są bezpośrednio związane z chorobami skóry. Mogą być również efektem alergii, infekcji czy innych problemów zdrowotnych. Np. zajady, czyli pękające kąciki ust, są często objawem niedoborów witamin z grupy B. W przypadku pojawienia się niepokojących zmian skórnych, takich jak nieprzebijające się krosty, silne swędzenie, nagłe zaczerwienienie, ale też nadmiernej potliwości zaleca się konsultację z lekarzem dermatologiem, a niekiedy także endokrynologiem.
W aptekach dostępne są różnorodne maści na zmiany skórne bez recepty, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów. Jednakże, jeśli problem utrzymuje się lub nasila, konieczna może być wizyta u specjalisty w celu dokładnej diagnozy i ustalenia skutecznego leczenia. Pamiętaj, że samo leczenie objawów, bez zidentyfikowania i rozwiązania przyczyny, może być nieskuteczne. Skuteczna pielęgnacja skóry wymaga holistycznego podejścia, uwzględniającego zarówno czynniki zewnętrzne, jak i wewnętrzne, dlatego warto szukać porady specjalistów w dziedzinie dermatologii.
Jak stosować?
Dawkowanie i sposób podawania:
Dawkowanie: nakładać niewielką ilość kremu na miejsce zmienione chorobowo 1 lub 2 razy na dobę. Nie należy stosować produktu leczniczego na duże powierzchnie skóry. Nie stosować dłużej niż 7 dni. Dzieci: produkt leczniczy Maxicortan nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Sposób podania: podanie miejscowe na skórę.
Opakowanie:
15g
Sposób przechowywania:
Przechowywać w temperaturze poniżej 25 o C. Nie zamrażać. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Podmiot odpowiedzialny:
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o., ul. Partyzancka 133/151, 95-200 Pabianice.
Tribiotic
Preparat ma w składzie 3 antybiotyki o szerokim działaniu. W 1 g maści Tribiotic znajduje się 5 mg siarczanu neomycyny, 400 j.m. bacytracyny cynkowej oraz 5000 j.m. B siarczanu polimyksyny. Substancją pomocniczą jest wazelina biała.
Neomycyna należy do grupy antybiotyków aminoglikozydowych. Jej działanie przeciwbakteryjne polega na zatrzymaniu syntezy białek bakteryjnych. W badaniach stwierdzono, że działa in vitro na szczepy: Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Enterobacter spp., Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Mycobacterium tuberculosis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Salmonella spp., Shigella spp., Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Proteus mirabilis, Proteus indolododattni, Pseudomonas aeruginosa.
Bacytracyna jest antybiotykiem peptydowym. Zaburza oraz hamuje syntezę bakteryjnych ścian komórkowych. Na działanie bacytracyny wrażliwe są zwłaszcza bakterie Gram-dodatnie – substancja działa in vitro na Clostridium species (spp.), Corynebacterium spp., gronkowce oraz paciorkowce. Bakterie Gram ujemne zazwyczaj cechują się opornością, jednak lek działa na należące do nich Fusobacterium spp., Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae oraz Neisseria meningitidis.
Wskazania do stosowania
Maść Tribiotic na niewielkie rany i zadrapania zaleca się stosować w celu przeciwdziałania ich zakażeniom bakteriami.
Kiedy nie stosować tego leku
- u dzieci przed ukończeniem 12 roku życia – z uwagi na ryzyko toksycznego wpływu na nerki i narząd słuchu,
- u pacjentów z nadwrażliwością na jakikolwiek składnik maści,
- do oczu lub na błony śluzowe,
- na rozległe powierzchnie skóry uszkodzonej,
- na rany głębokie lub kłute, sączące zmiany skórne i ciężkie oparzenia.
Podwójna moc na problemy skórne
Maxicortan to lek do stosowania miejscowego w stanach zapalnych skóry, który wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i obkurczające naczynia krwionośne. Produkt ten jest wskazany dla osób cierpiących na atopowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy alergiczny, pokrzywkę oraz reakcje występujące po ukąszeniu przez owady. Maxicortan dzięki swojemu wielokierunkowemu, miejscowemu działaniu zwalcza objawy zapalenia takie jak przekrwienie, zaczerwienienie,
ból, obrzęk oraz swędzenie, przynosząc skórze szybką ulgę.
Lek stosowany miejscowo w stanach zapalnych skóry różnego pochodzenia przede wszystkim o podłożu alergicznym, o średnim nasileniu, które reagują na glikokortykosteroidy
Wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne Przynosi szybką ulgę w stanach zapalnych skóry Zwalcza objawy zapalenia takie jak przekrwienie, zaczerwienienie, ból, obrzęk oraz swędzenie* Dotyczy Hydrocortisoni acetas w kremie dostępnego na rynku Polskim.
Maść z antybiotykiem na oparzenia, rany i skaleczenia
Maść z antybiotykiem może być stosowana w przypadku drobnych ran (również ropiejących), skaleczeń, otarć, oparzeń czy owrzodzeń. Nie jest jednak skuteczna w przypadku opryszczki, ponieważ jest ona objawem zakażenia wirusowego. Do jej leczenia stosuje się całkiem inne związki, m.in. antywirusowy acyklowir.
Maść antybiotyczna zazwyczaj zawiera w swoim składzie niewielkie ilości substancji czynnej, dlatego też często jest dostępna w aptekach bez recepty.
Do antybiotyków najczęściej stosowanych w maściach jest neomycyna, gentamycyna, polimyksyna B i bacytracyna. Ich działanie bakteriobójcze bazuje na kilku mechanizmach. Bacytracyna i polimyksyna B uszkadzają błony komórkowe bakterii, a neomycyna i gentamycyna hamują syntezę bakteryjnych białek. Podobnie jak polimyksyna B działają na bakterie Gram-ujemne (do tej grupy zaliczane są m.in. Pseudomonas aeruginosa czy pałeczki Enterobacteriaceae). Natomiast bacytracyna działa na bakterie Gram-dodatnie – należą do nich m.in. Staphylococcus aureus (gronkowiec), Streptococcus pyogenes (paciorkowiec) czy wspomniany już Propionibacterium acnes.
Maść gojąca rany często zawiera w składzie więcej niż jedną substancję czynną, ponieważ ich skojarzone działanie zapewnia znacznie szersze spektrum efektywności, zmniejszając równocześnie możliwość powstania szczepów bakterii opornych na antybiotyki.